The Poughkeepsie Tapes (2007)

Dit is meer een documentaire / horror.
Maar wel de meest gruwlijke die ik ooit gezien heb.
Ben een echte horror fan meestal schrik ik niet maar, hier kreeg ik serieus kippenvel van.
Vooral de laatste moord was verschrikkelijk (vrouw met plakband)

4 sterren

wat een minimum aan reacties bij deze film zeg onterecht want deze film verdiend het zeker om door een groter publiek bekeken te worden. een film die een heel ongemakkelijk gevoel bij je weet op te roepen en onder de huid kruipt. De film is opgenomen in een documentaire stijl het beste te vergelijken met lake mungo. het grote vershil met deze en die film is is dat we bij lake mungo voornamelijk de familie van het slachtoffer aan het woord hadden. Hier voerden de professionals zoals detectives, politieagenten en de FBI voornamelijk het woord.

Tussen deze verhalen door worden er beelden van de zogenoemde poughkeepsie tapes getoond..

Deze beelden laten zien wat de moordenaar zijn slachtoffers aandoet, en hoe hij ze in de val weet te lokken.

de film is er wel weer zo een die je probeert te doen geloven dat de beelden echt zijn. En dat trucje kennen we nu onderhand wel. (ook al was deze film een stuk eerder dan de films die zogenaamd echt zijn, die de laatste tijd uitgekomen zijn) desalnietemin een film waarbij de rillingen me meerdere malen over de rug liepen..niet eng, wel schokkend.

En wat de film bij mij wel bereikt heeft is dat ik toch nog maar een keer extra ging controleren of de deur wel echt op slot zat Verder laat de film je nadenken over de fucked op serial freaks die hier echt op deze aardbol rondlopen en hoe ver ze kunnen gaan..de film ligt dichtbij de realiteit. wat echt gebeurd hier op aarde en waar talloze voorbeelden van op te noemen zijn.

In tegenstelling tot the fourth kind bv. waarbij je veel sneller het ''ja hoor'' gevoel krijgt. Dat heeft deze film een stuk minder en maakt hem daarom dus ook beter in mijn ogen ook al heb je in je achterhoofd dat het allemaal niet echt is.

3,0

Interessant idee, slecht uitgewerkt.

De gritty, rauwe tapes van de moordenaar zouden er voor moeten zorgen dat al de horror nog gruwelijker is, omdat het allemaal echt zou zijn. Probleem hierbij is echter dat deze beelden steeds weer ondersteund worden door tal van geluidseffecten, waardoor de opzet volledig onderuit gehaald wordt.

De documentairestukken; de verschillende agenten, de familie van slachtoffers enzovoort acteren stuk voor stuk slecht.

Er zitten best een paar leuke zeer sfeervolle beelden in, maar het geheel is toch te onevenwichtig. Jammer, want ook het thema interesseerde me wel.

2*

Een behoorlijk rauwe, realistische horror/thriller met een soort van Discovery/National Geographic Channel documentaire meets Blair Witch sausje.

Deze combinatie werkt erg effectief, ben zelf een groot van van die documentaires over seriemoordenaars altijd en om er dan een film over te zien maakt het ook leuk. Gevolg is dat de 85 minuten voorbij vliegen. Wat de film nog extra toevoegt zijn de gevonden tapes van de seriemoordenaar, die al zijn moorden heeft gefilmd.

Ik moet zeggen, die zijn behoorlijk schokkend. Niet omdat het vol gestopt zit met gore, maar meer omdat het de ziekheid van de psychopaat toont.
De koele en berekende moorden zijn erg angstaanjagend(realistisch)in beeld gebracht. Vooral de moord en ontvoering van Cheryl en haar vriendje in het huis is erg zorgwekkend. De moordenaar loopt de hele dag in hun huis rond en verstopt zich gewoon. Verder achtervolgt hij hun in het donker binnen. Erg kil/koelbloedig en daar moet de film het dan ook vooral van hebben.

Tussendoor hoor je specialisten over het profiel, de slachtoffers en de manieren waarop het is gebeurd praten(op die documentaire manier dus). Dit zorgt ook voor een naar gevoel waarbij je echt het gevoel krijgt dat alles echt is gebeurd.

Na een uur volgt een twist die je wel en niet verwacht. Aan de ene kant wel, omdat de tapes nog niet waren gevonden nadat die man ter dood was veroordeeld. Aan de andere kant ga je ook wel weer snel voorbij aan dit feit en dacht ik ook al dat de film was afgelopen hiermee. Erg verrassend en het toont tegelijkertijd de koelbloedigheid en hoge intelligentie van de moordenaar aan.

Zeer rauwe film dat gek genoeg ontzettend onbekend is hier op MovieMeter.

3,5*

Gruwelijke film. Weer eens een keer wat anders. Prima geacteerd, ik geloofde bijna dat het waar gebeurd is haha.

Dit lijkt een beetje op een documentaire dat zo op Discovery uitgezonden zou kunnen worden.

Alleen vond ik er niet al te veel aan, eerlijk gezegd vond ik het op sommige punten zelfs saai. Alleen de tapes die je zag hielden het nog enigszins interessant. Het had alleen wel wat beter in beeld gebracht kunnen worden of het kan er ook mee te maken hebben dat ze de authenticiteit van de tapes intact wilden laten.

Mwah, een film om snel te vergeten.

1,5 Sterren.

Het idee is goed maar het faalt in de uitwerking. Na de veelbelovende woorden in de eerste minuten ga je er goed voor zitten maar het stelt teleur, het houdt het midden tussen SBS Reportage met Pepijn Bierenbroodpoot en home videos die té belabberd geschoten zijn. Dat komt wel erg goed uit om effecten te verdoezelen en spanning proberen op te wekken.

Meest storende is het acteerwerk van zo'n beetje alle geïnterviewden en dat is dodelijk voor een filmpje dat realistisch wil zijn. De personages zijn ook zo stereotype als wat: de vlotte editor, de Aziatische lab-rat, de arts met een gek accent, een gek masker natuurlijk etc., ze komen allemaal uit het grote clichéboek gekropen. En wat was er met die 'dismemberment expert', een knulletje in een witte jas gesmeten achter een tafel vol met zagen

De sound-effecten zijn wel effectief en gelukkig is het op enkele momenten best verontrustend (zoals het eerste slachtoffertje en het laatste interview met Cheryl, vooral dat ze niet meer normaal kan leven), maar voor de rest kan ik er weinig mee. Voegt eigenlijk niets toe aan de honderden docu's over FBI profiling en serial killers.

Matig.

Het VHS gehalte van deze film ligt iets te hoog. De zogenaamde opnames zijn van té slechte kwaliteit en de documentaire stukken zijn te droog om er een echt boeiende film van te maken. De opzet was op zich nog wel oké, maar vond het geheel niet supergoed werken.

Wat Bottleneck verder ook al zegt, een beetje flauw om nog wel een externe soundtrack onder de "echte" beelden te monteren. Maakt het iets spannender maar haalt ook het concept wat onderuit.

Moet wel zeggen dat het laatste minuutje wel érg effectief moet geweest zijn als je dit in een biosscoop hebt zitten kijken. Vond het een erg grappige toevoeging die de film uiteindelijk nog een klein half sterretje extra oplevert.

Maar verder een wat povere toevoeging aan het fake-docu/found footage genre. Wel redelijk vulsel voor de echte fans wellicht.

2.0*

De film is goed maar wil iets te veel. Het beste was een of twee ideeen te nemen, en daarmee verder te gaan. Daarnaast is de kwaliteit van de oude VHS tapes iets te slecht, ze hadden dat wel iets meer op kunnen poetsen. Het lijkt hierdoor echter maar niemand wil langere tijd naar slechte beelden kijken.

Daarnaast heb ik in andere recensies de kritiek gelezen dat de moordenaar iets te omnipotent is. Het is onwaarschijnlijk dat de moordenaar zoveel kan. Dit klopt en de regisseur had dit iets anders kunnen doen.

Ik weet niet of ik deze film kan aanraden. Net als "Irrevisible" moet je in de juiste bui zijn om deze film te bekijken.

Verontrustend. Naargeestig. Deprimerend.

Het is lang geleden dat ik een film zag die zo onder je huid kruipt. The Poughkeepsie Tapes slaagt daar moeiteloos in. Aangenaam kan je zoiets bezwaarlijk noemen, maar als cinema je weet te raken, op welke manier dan ook, is dat altijd een pluspunt. Aan de hand van teruggevonden videotapes reconstrueert deze nepdocumentaire de activiteiten van 's werelds meest gevreesde roofdier: een seriemoordenaar. Ongetwijfeld geïnspireerd door bestaande zaken streven de makers een soort confronterend realisme na. De getoonde beelden zijn dan ook even wansmakelijk als gestoord, maar het is vooral de slinksheid en het doordachte patroon achter de wandaden van deze lustmoordenaar die je een ongemakkelijk gevoel bezorgen. In dat opzicht zijn niet zozeer de lichamelijke martelingen als wel de psychologische terreur en de totale vernedering behoorlijk aangrijpend. De scène waarin een van zijn slachtoffers haar emotionele en psychische afhankelijkheid ten opzichte van "haar meester" verklaart, getuigt van de maximale destructie van de innerlijke mens. Het zwartgallige einde helpt ook niet meteen om rustig even op adem te komen.

Freaky filmpje hoor hahaha...zo hoort found footage/fake docu wel te zijn vind ik.

De filmpjes die gevonden worden zijn niet van goede kwaliteit maar in een film als deze vind ik dat de film ten goede komen..je krijgt echt die oude VHS sfeer mee.

Ik vind het goed dat de kijker op een verkeerd been word gezet of de docu nou echt of nep is....en daar hou ik van.

Leip werkje hoor.

Weer een sterke found footage die nergens voor terugdeinst.

Deze had ik ook al een aardig tijdje in het oog, en van de regisseur ken ik ook nog Devil, dat wel even een hele andere film is vergeleken met zijn debuut, waar ik ook erg benieuwd naar was, maar tot mijn grote schrik las ik her en der dat deze nooit een officiele release heeft gekregen en ook nooit op dvd is uitgebracht.... net nadat ik hem besteld had op een willekeurige Amerikaanse website. Daar ben ik dus mooi ingetrapt dan, zooitje oplichters. Maar nee hoor, wat lag daar een week later op mijn deurmat? Wel een erg ondergrondse uitgave dat er home-made uitzag, maar dat geeft niet.

En ook dit was weer een zeer interessante en zeer schokkende mockmutary dat zich voornamelijk doelt op een wel hele gestoorde seriemoordenaar, die wegens zijn intelligentie, slimmigheid in combinatie met zijn gewetenloosheid eigenlijk misschien wel een van de ziekste psycho's is die ik ooit op het scherm zag... al speelt hij niet echt de hoofdrol, want het draait voornamelijk om een politie-team die na een inval in een huis allemaal dozen met videobanden vinden, dat het levensverhaal verteld over deze anonieme psychopaat. Alles wordt eerst subtiel opgebouwd met interviews met het team die al van te voren meegeven dat ze nog nooit zoiets schokkends hebben gezien en dan moet je je nog bedenken dat ie overduidelijk een hoop eer had aan zijn hele verzameling, en zijn daden die hij vast heeft gelegd.

En inderdaad, de levensloop van deze man is gewoon zieker dan ziek, en de moorden en martelingen die hij vastlegd is misschien nog wel het topje van de ijsberg. Hij weet echt alle kwelpunten en angsten te lezen van zijn slachtoffers, en zijn taferelen lijken ook bewust in te spelen op de oerangsten van de slachtoffers; De maskers die hij gebruikt zijn echt doodeng, en ook maakt hij van zijn "Slavin" (wat misschien nog wel de misselijkmakendse gedeeltes zijn) ook een een of ander Kayako-achtige figurant. Om nog maar te zwijgen dat hij ook zo de manieren, wegen en trucjes in acht heeft om zelf overal mee weg te komen, ten koste van bijvoorbeeld een agent die onschuldig ter dood veroordeeld wordt. En naast al deze archiefbeelden, die immers ook lekker donker, onaangenaam en korrelig worden neergezet, vond ik die interview met Cheryl aan het eind ook een van de momenten om de rillingen van te krijgen.

Ohja, ook mag die even zieke after credits-scene niet misstaan. Je zou haast denken dat de psycho gewoon de documentaire zelf bij elkaar heeft gesprokkeld, dus er lag wel meer achter het idee van "dat de moordenaar zich nog wel eens bij jou in de bioscoopzaal zou kunnen bevinden".

Erg sterke grensverleggende found footage. Niet geschikt voor gevoelige kijkers!

4,0*

Horror in een docu jasje. Het is akelig, ja, maar niet alleen omdat er een seriemoordenaar rondsluipt die op smerige wijze huishoudt. De versleten VHS look mag dan enkele macabere beelden opleveren, het is vaak ook niet om aan te zien. Toch geeft het het een naar smaakje mee, al verliest het dat deels weer als Dowdle z'n hand een beetje gaat overspelen. Een zijpaadje met een verdachte hangt er maar wat bij en gedurende de interviews blijkt het naast een monster of een wel hele slimme jongen te gaan. Het is ook niet stevig genoeg om nog een stoot uit te delen met hoe het met Cheryl uitpakt.

Vrij confronterende, nare horror-thriller over het terugkijken van een enorme hoeveelheid videobanden van een seriemoordenaar. Doordat hij zijn daden filmde, krijgen we best wel een heftig, intrigerende filmpje te zien. Van het koelbloedig ontvoeren van een klein meisje tot het lichamelijk en fysiek martelen van een tienermeisje die zelfs na haar bevrijding nog gehersenspoeld was en uiteindelijk alsnog zelfmoord speelde. Vrij deprimerend filmpje.

Wel jammer dat de kwaliteit van de videobanden zo slecht zijn dat het allemaal moeilijk te volgen valt. Ik snap dat het authentieker lijkt, maar erg prettig kijken was het niet. En doordat het lastig te volgen valt, is er lang niet de volledige potentie van deze found foutage film benut. Zonde. Maar alsnog een aanrader voor thriller en horrorfans.

(Kleine) 3,5*

Jammer. Ergens zit hier een sterke film in verscholen, maar het wil er niet helemaal uitkomen. Het is vooral de gemakzuchtigheid waarmee het als geheel in elkaar is gezet die de film de das om doet. Een hoop typisch saai politie/detective geneuzel, personages die veel te cliché neergezet worden en dan nog de 'poughkeepsie tapes' zelf, die natuurlijk in een zo brak mogelijke kwaliteit gefilmd zijn in de hoop het allemaal wat groezeliger te maken. Helaas werkt het vooral averechts.

De daadwerkelijke inhoud van de tapes was ook lang niet zo shockerend als de figuren in de film constant lopen te prediken, hoop flauwe SM perikelen en wat torture porn die vooral off-screen plaatsvindt. Toch zijn er enkele scenes die wél indruk maken. Het interview met Cheryl op het einde is ijzingwekkend en maakt meer indruk dan alle homevideo beelden bij elkaar. Die scene op zichzelf maakt al een hoop goed.

Uiteindelijk een film die genoeg boeit en alvast een streepje voor heeft dankzij een interessant concept, maar buiten enkele uitschieters toch als een wat gemiste kans aanvoelt. 2,5*.

Wat een film was me dit. Het is erg lang geleden dat een film mij van begin tot eind in zijn grip hield. Constant had ik het gevoel dat ik naar iets aan het kijken was wat ik niet zou mogen zien. De beelden in deze film zijn erg verontrustend, maar het is de psychologische kant van de film die me zo geraakt heeft.

The Poughkeepsie Tapes is een film die ik al enkele jaren wilde kijken en vanavond eindelijk de kans gaf. Ik weet zeker dat ik dit niet snel zal vergeten. De verschillende snuff-films zijn erg moeilijk om te kijken. (De scène waarin een vrouw ontvoerd wordt in een combi vond ik erg verontrustend en geweldig geacteerd. Ik kon mijn ogen niet van het scherm houden. Andere stukken als de twee padvinders koekjes verkopen en als blijkt dat Cheryl al die tijd als tafel functioneerde waren gewoon ziek. De film sluit af op een vage en enorm tragische manier. Hierdoor zorgt het er voor dat ik me helemaal niet op mijn gemak voel na het kijken ervan.

Acteerwerk is goed en overtuigend genoeg en de mockumentary-gimmick wérkt.
Dit is een film die ik iedereen aanraad om te kijken, maar toch weer niet.

4.5*

Een teleurstelling.

Een aantal jaar geleden zag ik No Escape van Dowdle en die wist me enorm te verrassen. Toen hoorde ik van dit debuut en de inhoud daarvan. Als gevolg daarvan ging ie meteen op de watchlist, maar het is lastig om een film te bekijken die niet op TV komt en moeilijk te vinden is.

Een bijzonder debuut is dit wel, maar ik kan er niet omheen draaien dat ik er wat teleurgesteld uit ben gekomen. Dowdle kiest voor een soort docu-aanpak wat bij mij weleens eerder erg goed heeft gewerkt. Lake Mungo vond ik bijvoorbeeld erg eng. The Poughkeepsie Tapes is helaas een tegenvaller.

Binnen het genre is dit misschien wel één van de gruwelijkste films die internationaal bekend is geworden. Er zal vast nog wel eens overheen gegaan zijn, maar dit is in ieder geval een film die soms behoorlijk de toon zet. Het zit de film echter niet mee dat het ondanks de geloofwaardige aanpak niet erg geloofwaardig is.

De film voelt regelmatig net wat te veel aan als een normale film, maar dan gefilmd als VHS-film. Het kent veel scenario's die ideaal in een normale film zouden passen. De overgangen naar VHS-beelden en overgangen tijdens de VHS-beelden worden voortdurend ondersteund door een hard geluid, en dat gaat uiteindelijk irriteren. Het VHS-effect zelf is best beangstigend maar uiteindelijk ook wel net wat te overdreven.

Het grootste kritiekpunt is echter de killer zelf. Wat een dwaas figuur is dat. Er worden een dozijn pogingen gedaan om hem eng of creepy te maken maar het is werkelijk zo'n ridicule verschijning dat je er vooral ongemakkelijk van gaat lachen. Acteerwerk is voor de rest ook niet al te bijzonder en het faux-docu gehalte is wat simpel. "Een killer die weet wat ie doet". "Een erg intelligente en vakkundige killer" etc etc.

Zoals ik al eerder zei is het VHS-effect wel leuk en enkele scenes zijn best eng. Dat zijn echter vaak de scenes waarin geen expliciete moord te bekennen is. Die vrouw die bijvoorbeeld op een ballon stuitert. Dat heeft gewoon een soort vreemd effect. De moorden zelf zijn opvallend grof en hard, maar ook wel gereduceerd door het VHS-gebeuren. Wel ongetwijfeld een stuk harder en gruwelijker dan een gemiddelde horrorfilm. Het blijft een ideale manier om je debuut als horrorregisseur met een flinke stempel neer te zetten.

De regie brengt nog weleens leuke punten naar voren en de film zelf is regelmatig best creepy. Enkele scenes blijven oprecht eng en door een groot gehalte aan harde geluiden tussendoor wordt je als kijker bijna verplicht je aandacht erbij te houden. Jammer dat de killer zo'n oliedom figuur is die in deze film dan weer als hyperintelligent wordt geprezen. What a crazy world we live in..

Zeer interessante mockumentary. De film probeert realistisch over te komen en dat lukt, op sommige momenten na, behoorlijk. Het enge is dat er daadwerkelijk seriemoordenaars bestaan die zo smerig, genadeloos en sluw zijn. De bekende seriemoordenaars die we kennen waren dom genoeg om gepakt te worden; ik wil niet eens weten hoeveel van dat soort mensen (tot op heden) is weggekomen met hun daden.

The Poughkeepsie Tapes weergeeft de jacht op misschien wel de engste soort mensen op deze wereld: een intelligente en sadistische seriemoordenaar. Ik stoorde me niet aan de slechte kwaliteit van de video's, voornamelijk dankzij de zware inhoud van deze video's. Uiteraard de martelingen en moorden, maar ook het sneaken in het huis van Cheryl, terwijl zij en haar vriend ook gewoon in datzelfde huis rondlopen. Brrrr. Het weergeeft goed hoe gevaarlijk onze wereld eigenlijk kan zijn: er zijn mensen die, net als in de film, in hun eigen huis of voortuin ontvoerd en/of vermoord worden door willekeurige voorbijgangers.

Het enige nadeel vind ik het acteerwerk van de meewerkende personen, dat op sommige momenten gewoon echt niet oké is. Ook hun functies zijn soms lachwekkend. Een dismemberment expert, kom op zeg. Het zorgde ervoor dat ik op die momenten weer besefte dat het allemaal niet echt is, en dat vond ik jammer.

Verder vind ik deze mockumentary echt heerlijk. De sfeer is zéér luguber en de moordenaar is angstaanjagend. Niet alleen vanwege zijn intelligentie en fysieke folteringen, maar ook vanwege zijn nietsontziende psychologische wandaden, waarmee hij vooral Cheryl helemaal vernietigt. Echt monsterlijk. En ik vrees dat er op deze aardbol ook dergelijke monsters rondlopen zonder ooit gepakt te worden.

“Do you wanna see what the other side of the camera looks like...? “

Wederom een film die we hadden gehaald van ons lijstje die we aan het bekijken zijn, dit lijstje heb ik al vaker naar voren geschoven hier en gaat om een door een Discord-community gekozen lijst waarin de meeste ‘ziekelijke’ films staan met een mooi budget, voornamelijk geen B-films. Ook deze film staat erin en word vrij hoog gezet, dat is dus niks anders dan verwachten dat er iets heel vies of engs aan zat te komen. Ik moet zeggen, die film bereikt dat put op sommige momenten echt wel, en het was echt genieten geblazen. Hoewel ik ook vond dat ‘Dowdle’ hier en daar wat dingen liet liggen om een scene echt af te maken, waardoor de film voornamelijk door pieken en dalen heen gaat qua spanning maar ook qua kracht om door te kijken, de concentratie week soms iets af.

Wij zagen echter al een spoiler helaas (eerder op de dag) die liet zien welke scene er voorbijkwam wat ons best een creepy gevoel gaf, en meer zin in deze film. Helaas dat die spoiler gezien was, dus we wisten wat we verwachten maar niet wat die scene nog meer gaf, en dat was toch wel heel naar om te zien eigenlijk, wanneer ‘Ed’ wandelend op handen en voeten de kant op komt van die vrouw die hij even daarvoor had ontvoerd, maar hij heeft een masker boven op zijn hoofd en zijn herkenbare masker. Waarna hij bij die vrouw omhooggaat en twee naalden in haar nek steekt en dat was eigenlijk in mijn ogen de beste scene van deze film.

De film zou gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen in ‘Poughkeepsie’, een klein dorpje boven in ‘New York’ gelegen tussen grote steden als ‘Pittsburgh’ en ‘Philadelphia’ en uiteraard ‘New York’. Destijds was daar wel in de jaren negentig een echte seriemoordenaar bezig namelijk “Kendall Francois” die waarschijnlijk acht vrouwen om het leven bracht, en al is overleden een paar jaar terug.

Enfin, ik ben even vergeten of deze film gebaseerd is op het werk van “Kendall Francois” maar, dat maakt even niet uit. Ik vond de film best leuk, ik hou wel van die ‘found footage’ films en daar mag deze zich ook gewoon weer bij aansluiten, wat zich ook meer richt op het ‘mockumentary’ gevoel. We volgen de politie/detectives die in een huis veel VHS-banden hebben gevonden waarop moorden staan en een hele waslijst aan films van ‘Cheryl’. We worden in de film meegenomen wat voor gruweldaden de moordenaar ‘Ed’ heeft uitgevoerd en ook hoe hij bij ‘Cheryl’ is gekomen. Zo zien we dat hij een kindje ontvoerd vanuit een voortuin, en nog wat mensen vermoord.

Het moment wanneer hij besluit in te breken bij ‘Cheryl’, in haar badkamer staat en vervolgens haar vriendje binnen komt lopen is wat verwarring, zeker om dat ik dacht dat hij de badkuip in dook en haar vriend overduidelijk niet zag dat er iemand stond of ze dat zelf door had vond ik, apart. Daarna besluit hij zich te verstoppen in de kast wachtend tot hen beneden lagen te slapen blijkbaar, geen idee hoe hij zeker ervan was dat, dat ook zo was. Waarnaar hij haar vriend van achter neerstak en haar ontvoerde om van haar zijn slaaf te maken en gekke dingen laat uitvoeren.

Vervolgens volgen we hem nog met wat moorden op prostituees maar, dit gaat snel over. Naja, hij martelt er ook nog een paar in zijn kelder, ook wel een fijne horrorscene waar hij de keel van eentje laat door snijden.

Het verhaal is dus best ziek te noemen, en dat was eigenlijk best wel een verassing en vet om te volgen. Gruwelijke maar wel voornamelijk hele gave scenes waar ‘Ed’ heerlijk te werk gaat en het horrorelement kwam er goed uit. Gelukkig ook dat de film niet zo lang duurt want echt langer dan dit hoefde ook niet omdat het einde ietwat inzakte. Zeker het kijken waard, prima horror film met gave found footage beelden. Tof.

3.5*

Wat een draak, gewoonweg slechte fake true crime. Als je echte goede true crime wil zien kijk je gewoon naar de zender ID, een pak beter dan deze onzin! Ik ben fan van true crime over seriemoordenaars, maar er worden zelden goede films over gemaakt en dit is echt wel zeer slecht....

Ik zie dat hierboven ook ID genoemd word, maar dat ik niet naar die zender zat te kijken was wel duidelijk...zelfs die acteren niet zo slecht...

Abandon hope, all ye who enter here! Ik ken weinig horrorfilms die zo consequent naargeestig zijn als 'The Poughkeepsie Tapes' (2007). Geen relativerende humor. Geen heldhaftige figuren die zichzelf of anderen beschermen tegen het kwaad. Geen karmische genoegdoening. Geen beschadigde personages die sterker eruit komen als ze hun hellegang overleven. Geen enkel moment dat je je voor eventjes identificeert met de grote slechterik. In 'The Poughkeepsie Tapes' (2007) heeft het kwaad geen enkele andere betekenis dan dat één perverse ziel zijn sadistische fantasieën uitleeft op onschuldige slachtoffers. Speelt hij een rol of is hij een tragisch slachtoffer van zichzelf? Of is het een bijna bovennatuurlijke kracht die parasiteert op menselijk lijden? Misschien is het nog 't engste aan 'The Poughkeepsie Tapes' (2007) hoe weinig antwoorden het geeft over de motieven van de seriemoordenaar. Als een soort abstract kwaad waar normale mensen nooit vat op kunnen krijgen.

Akelig goed in beeld gebracht. Ik kende deze film niet en ging toch nog eens opzoeken of het niet echt gebeurt was. Freaky, spannend, sadistisch en naar. Een film die naar mijn mening meer erkenning verdient. Al vond ik het zeker niet altijd leuk om naar te kijken. Maar wel een sterk verhaal naar mijn mening