Definitely, Maybe (2008)

Ik vond dit inderdaad ook 1 van de leukere romcoms van de laatste tijd. Reynolds is eindelijk het flauwe tienergeneuzel ontstegen, het verhaaltje wordt aardig opgebouwd en de bijrollen zijn leuk, vooral van de drie niet alleen erg cute maar ook goed spelende actrices.

probleem zijn echter een beetje de lange speelduur plus dat de film bijna helemaal verpest wordt door die rare raamvertelling met dat uberirritante en bijdehante kutkind. .

Sympathiek filmpje, het is allemaal redelijk voorspelbaar maar het is opzich een vermakelijk verhaaltje en er wordt inderdaad goed geacteerd.

en "uberirritante bijdehante kutkind" vind ik vrij overdreven verwoord. Zo irritant was ze ook niet eens.

Fijne film, met een geweldige Ryan Reynolds en Isla Fisher. Daarnaast waren ook Elizabeth Banks en Abigail Breslin uistekend bezig, maar viel Weisz me nogal tegen. Niet zozeer omdat ze het slecht deed, maar vooral omdat ze niet echt in het totaalplaatje thuishoorde. Althans, dat vond ik. Voor de rest een film die vooral dankzij de mooie muziek en uitstekende chemie tussen de hoofdrolspelers prima geslaagd is voor mij.

Gewoon een lekkere film waar je je helemaal in kan dompelen. Even verstand op nul en lekker meeleven in andermans liefdesleven. Geen hoogstaand drama of ingewikkeld verhaal. Gewoon een lekkere film.

Leuk element dat het meisje moest uitvinden wie haar eigen moeder was. Kevin Kline was als oudere, oversexte schrijver erg grappig. Het einde was toch niet helemaal dertien in een dozijn want uiteindelijk heeft hij het kind niet gekregen met degene waar hij uiteindelijk bij hoorde. Pas later, mede door aandringen van zijn dochtertje, komt hij toch uiteindelijk bij degene waar hij van hield.

Alleraardigst filmpje, en dat zegt wat komende van ondergetekende, cynisch en gespeend van romantiek als ik ben. Reynolds draagt de film met gemak dankzij zijn charisma. Misschien zelfs iets te gemakkelijk, want hij hoeft er duidelijk niet veel voor te doen.

Leuke verteltrant ook, die best aardig de valkuilen van standaard romkom's weet te omzeilen. Het mag dan allemaal goed komen, ergens kreeg ik het gevoel dat het ook wel eens anders had kunnen aflopen, en dat is toch best een verdienste binnen het genre. Wat een dropje is dat dochtertje ook, en die Isla Fisher... mmmm.

De piano had wel wat meer gedoseerd mogen worden, maar verder weinig hier op aan te merken.

3,5*

Slappe romantische komedie. Will ratelt zijn liefdesleven op aan zijn kleine dochtertje. Opzich wel leuk gedaan om het verhaal op deze manier te vertellen. Maar nergens wordt de film echt boeiend of grappig. Will's dochtertje zal wel gecast zijn om het publiek lekker te laten zwijmelen. Ik vond haar helaas veel en veel te bijdehand overkomen om ook maar enige sympathie voor te voelen.

Definitely, maybe was de film ook een stuk leuker geweest als Ryan Reynolds niet de hoofdrol had gehad. Ik vond hem bijzonder vervelend. De man heeft zo'n ontzettend lullige, gladde kop... Als ik nu hierboven op de filmposter die laffe blik in zijn ogen zie kan ik helaas niet meer dan 1.5* geven.

Hele prettige film die het vooral moet hebben van de spetterende verschijning van Isla Fisher. Het scenario is best creatief gedaan en Kevin Kline heeft een leuke bijrol. Weisz is ook weer heerlijk maar kan niet tippen aan Fisher die de hele film na zich toetrekt. Minpuntjes zijn hier Abigail Breslin die veel te veel een wijsneus is en ja de hoofdrolspeler wat zullen we daar over zeggen niet onaardig maar wel inwisselbaar. Maar deze euveltjes worden ruim goed gemaakt door de pluspunten.

Keek zich wel lekker weg en er werd goed in gespeeld. Niet bepaald mijn genre dit maar deze vond ik wel aardig.

Erg leuk , goeie verhaallijn en goed acteerwerk !

Heel verassend en anders als andere romantische komedie's

het is wel meer romantiek als komedie maar is zeker een aanrader

ook leuk om met je vriendinnen te kijken ! een 4 !

Hele goede film die eens wat anders doet dan andere films. Reynolds laat zien dat hij echt een top acteur is en wat zwaarder matriaal aan kan dan alleen flauwe komedies.

Het verhaal is een verademing want het is een soort komedie die alles lekker anders doet en heel orgineel is. Vader Reynolds vertelt aan zijn kind over de drie liefdes in zijn leven en Breslin moet raden welke haar moeder is.

Deze film raad ik aan om te kijken, het is een luchtige film die je nog wel een tijdje bij blijft.

'' Dad, I can't believe you smoked... and drank... and was such a slut... But I still love you. ''

Een film waarvan ik vlinders in mijn buik krijg, zó schattig!

Het hele verhaal is vernieuwend, mede dankzij de geweldige vertelwijze. Geen moeder die in een scheiding terecht komt, maar een vader die de zorg voor zijn kind op zich neemt. Slimme dochter Maya probeert de ontmoeting van haar ouders uit vader Will te wringen, en dat lukt haar aardig. Al snel komt paps met 3 liefdesverhalen. Nu zou je verwachten dat het allemaal lieve, sprookjesachtige verhalen waren over 2 mensen die smoorverliefd op elkaar werden, maar dit is eens een keer niet het geval! Geen gladde verhaaltjes vol happy endings, maar flashbacks die soms niet even prettig zijn om aan terug te denken. Eindelijk eens hoe het ook in het echte leven gaat. Niet dat verplicht opgedrongen 'happy sfeertje', maar het menselijke. Daar zaten we op te wachten!

Dat het allemaal niet zo is gelopen als dat Will graag gewild zou hebben, is duidelijk. Maar was doe je er aan? Je kunt het verleden niet veranderen. Ook de jonge Maya worstelt met de scheiding van haar ouders. Dit roept natuurlijk de nodige vragen op, en aan vaderlief de taak om deze te beantwoorden. Ryan Reynolds is dan ook prima gecast voor deze rol. Charmant, een tikkeltje onhandig, en vooral geen typische macho-player die je wel even om zijn vinger zal winden.

De wijze waarop Will met zijn dochter praat is erg volwassen. Geen kinderlijke manier van spreken, maar gewoon zoals het echt gebeurt is. Dit is voor de kijker ook een stuk prettiger, en het maakt de vader-dochter relatie een stuk geloofwaardiger.

De drie dames, Elizabeth Banks, Isla Fisher en Rachel Weisz weten het verhaal iets authentieks mee te geven. Aan grappen geen gebrek, en voor de verandering zijn ook deze geen 'slappe hap' maar direct en goed getimed.

Heerlijk zoet filmpje waarbij je, of je nou wil of niet, snel meegezogen wordt in het verhaal. Ik hou dr van.

Heerlijke romcom waarin Ryan Reynolds zijn dochter een verhaal verteld waarbij één van zijn drie vroegere vriendinnen de moeder van zijn dochter is. Aangezien je als kijker ook in het ongewisse wordt gehouden over de identiteit van de moeder, blijft het tot bijna op het einde spannend. Iets wat uiteraard zelden voorkomt bij dit soort romantische comedies, en dus ook een dik pluspunt. Leuke personages en nog leukere acteurs die ze invullen.

Gevoelig grappig.

Het leuke aan deze romcom is dat de acteurs niet alleen een goede chemie met elkaar hebben, maar tevens enigszins sympathiek overkomen. Met name Reynolds karakter gun je, mede dankzij zijn aandoenlijke dochtertje, het recht op een gelukkige relatie. Het verhaaltje steekt leuk in elkaar en kent genoeg grappen die een lichte dosis sentiment voldoende afwisselt. Een beetje gevoelig zonder gelijk het glazuur van de tanden te laten springen. Want zoet wordt het uiteraard wel.

Zeer goed.

Fijn filmpje.

In het genre romantische komedie zou deze wat mij betreft een voorbeeld mogen zijn voor de rest. Geen slappe flauwe grollen, maar af en toe een subtiele situatie waardoor je in de lach schiet. En echt overkomende mensen, met herkenbare situaties. Gespeeld door een prima Ryan Reynolds met zijn schattige dochtertje Abigail Breslin. En welke van de drie bloedmooie dames past daar nou het beste bij? Wie is de mamma van Abigail, en wie is de nieuwe vlam waarmee het happily-ever-after moet gaan gebeuren? Isla Fisher, met haar aanstekelijke lach en mooie tandpastaglimlach? Of Rachel Weisz, met haar mooie stem en intrigerende karakter? Of toch Elizabeth Banks, die misschien wel een beetje op Abigail lijkt - zou dat dan toeval zijn?

Mooi gedaan, leuke structuur in het verhaal. In het genre wordt het niet echt heel veel beter dan dit. Fijn filmpje.

Heerlijke zwijmelfilm. Opvallend dat Abigail Breslin als vroegrijpe dochter hier en daar irritatie opwekt, ik herken er met plezier m'n eigen kind in. Geen zwakke plekken in de cast, verrassend einde.

Amusant.

Het leuke aan Definitely, Maybe is het speelse karakter. Met de dochter loopt er een schattig personage rond en dat helpt al veel.
Het "whodunit"-gegeven is origineel gevonden en levert meestal leuke taferelen op. Er had af en toe wat mysterieuzer omgesprongen kunnen worden met enkele situaties (de journaliste is te alternatief om een grote betekenis te hebben en wanneer April "definitely, maybe" zegt, weet je natuurlijk dat zij eentje is die altijd terugkomt), maar over het algemeen is dit toch wel geslaagd - het einde zie ik dan even door de vingers.

Het acteerwerk is naar behoren. Ryan Reynolds is geen topacteur en zal dat mogelijk ook nooit worden, maar hij heeft een zekere aaibaarheid en de interactie met een geloofwaardige Abigail Breslin is het pluspunt van de film.
Rachel Weisz is met enige voorsprong de beste bij de dames, al doet Isla Fisher het ook niet slecht. Het valt me trouwens op dat ze altijd zo enthousiast overkomt, iets wat haar wel ligt. Elizabeth Banks heeft me niet helemaal kunnen overtuigen.

Een echte komedie is dit niet - daarvoor ligt het aantal 'grappen' wat laag -, maar de nodige dosis feelgood is wel aanwezig. Soms (en dan vooral het einde) wordt het net wat te klef, en dat is niet aan mij besteed.

3

Gezien alle positieve verhalen hier, had ik er toch wel iets meer van verwacht. Definitely, Maybe vond ik in ieder geval Definitely een tegenvaller.

De raamvertelling is origineel, dat moet gezegd worden, maar naast een aantal aardige momenten vond ik het verder geen bijster leuke of boeiende film. Ryan Reynolds is redelijk, maar komt op momenten hier duidelijk tekort om het geheel te kunnen dragen. Ik kan hem vaak goed hebben, maar hier vond ik hem niet grappig en vaak zelfs lichtelijk irritant overkomen. De vrouwen doen het gelukkig wel iets beter en vooral Weisz heeft een aantal leuke momenten.

Dat soort momenten zorgt ervoor dat dit niet helemaal een extreem vervelende zit is geworden. Maar daaromheen is het soms vervelend, soms saai, soms niet leuk en soms ook wat langdradig. Dat het de vrouw werd, die ik al vermoedde was uiteindelijk niet zo moeilijk te raden, maar op zich is dat ook niet zo heel erg bij een film als deze. Helaas zijn de andere negatieve elementen dat wel, en was ik uiteindelijk blij, dat de film afgelopen was.

Qua idee leuk, maar qua uitwerking dus duidelijk niet.

2,0*

De film was soms echt wel leuk, maar een beetje vaag de hele tijd, het ene moment denk je dit en het andere moment weer iets anders. Je krijgt 'emily' ook niet echt te kennen, terwijl ze uiteindelijk wel de moeder van het meisje is.. De romantiek is ook niet echt bijzonder.

Het is een film om een keer gezien te hebben, maar je mist niks, als je dit niet doet

Door te roepen dat dit van de makers is van Notting Hill, Love Actually en Bridget Jones's Diary, waren mijn verwachtingen vrij hoog. Deze drie films, en dan met name de eerste twee, behoren namelijk toch wel tot mijn favoriete romcoms. Definitely, Maybe viel me echter tegen.

Nergens straalt de film de warmte en sympathie uit, waar bovenstaande titels dat wel doen. Het merendeel van dit soort films loopt uiteindelijk hetzelfde (goed) af, waardoor het altijd bij een romcom belangrijk is hoe de film het middenstuk aanpakt. Hier vond ik dat dus aan de matige kant. De film komt gelukkig vrij snel op gang, waardoor ik een vlotte film verwachtte. Maar zodra Will begint te vertellen aan zijn dochter, kakt de film behoorlijk in. De film slaagt er maar zelden in mij aan het lachen te maken (eigenlijk gewoon te weinig), waardoor het bij vlagen saai en langdradig wordt. Daarnaast zien we trucs die we ook al zo vaak hebben gezien in dit soort films (Will komt het boek aan April geven, ziet een foto en Kevin en loopt weer weg). Ook een beetje vreemd dat Maya zogenaamd adviezen geeft aan haar vader en praat als een volwassene. Schattig, ja. Maar tegelijkertijd kan het niet ongeloofwaardiger dat een kind van die leeftijd zo praat.

Gelukkig is de film niet een complete ramp. De film heeft, ondanks dat ik er dan misschien niet veel hardop bij moest lachen, zeker wel zijn leuke momenten. Het acteerwerk is ook wel in orde. Vooral de drie vrouwen doen het prima en Abigail Breslin doet ook goed wat ze moet doen. Ryan Reynolds vond ik niet altijd even sterk en soms wat vlak. En desondanks ik het soms wat aan de saaie kant vond, is het geheel gelukkig wel gewoon vermakelijk. Voorspelbaar? enerzijds wel, anderzijds niet. Ik had niet zien aankomen dat Emily de moeder zou zijn, maar uiteraard wel dat hij op het einde iets met April zou krijgen.

Een beetje een film met twee gezichten. Het is wel vermakelijk en je blijft daardoor ook kijken, maar ik kan het echt geen sterke romcom noemen. Dit is zo'n film die ik niet zou afzetten, maar ook een die ik niet per se nog eens hoef te zien. Binnen het genre aardig, maar niets speciaals.

2,5*

Tja, ach... Zo'n dertien in een dozijn 'feel good romcom'. (Gelukkig wist ik niet dat dit van dezelfde makers is als Notting Hill en Bridget Jones's Diary, anders was het een zware teleurstelling geweest.)

Leuke film,toch anders dan de gemiddelde romcom. Vooral door de aparte invalshoek: vader vertelt aan zijn (wel wat irritante) dochtertje hoe haar moeder, haar moeder werd. Waarbij de dochter gedurende het verhaal moet raden wie het zou kunnen zijn. De film gaat niet echt de diepte in, maar de kijker krijgt wel een inkijkje in de wereld van de Amerikaanse verkiezingen, het effect van promotie en de macht van de media, maar ook over het hebben van idealen. Toch een wat serieuzere ondertoon dan de meestal veel luchtiger romcoms.

Ben zelf fan van alle drie de actrices, vooral Isla Fisher, dus dat beinvloed mijn mening behoorlijk.

Pff wat saaaai! Ik raakte echt geen moment geinteresseerd of echt 'engaged' in wat er nu allemaal gebeurde en met wie. Alles is gewoon heel oninteressant, zeker omdat die vrouwen allemaal maar uit het niets komen opdagen zonder dat er een boeiende romance aan vooraf gaat of ontstaat.
Heel die kapstok van de Clinton-campagne en alles er omheen is achteraf gezien ook gewoon overbodig en heel saai en vervelend.

Het is daarnaast ook nooit grappig, niet romantisch, gewoon op geen enkele manier amusant en het maakte me ook helemaal niet benieuwd naar de afloop.
Die ook nog eens heel suf was. Zeker gezien Emily toch gewoon de moeder blijkt is de film en al die kutpersonages zelfs nog overbodiger dan tijdens het kijken zelf al leek, en de ontknoping met April deed me echt 0,0.

Echt een mislukte film. Enige pluspunt is de altijd schattige Abigail Breslin.

1,5*

Matige film, die nergens een romantische snaar weet te raken.

Ryan Reynolds is nergens sympathiek of leuk. Ook acteert hij alsof hij zich permanent verveelt en de vrouwen zijn, op April na, amper interessant te noemen.
Niet alleen is de hele aankleding strontvervelend (de Clinton-campagne, who gives a flying crap?), ook heb ik nooit het idee gehad dat de film zich afspeelde in de jaren '90, op enkele referenties zoals Nirvana en mobiele telefoons na.

De film duurt bovendien veel te lang en heeft weinig tot geen humor of aandoenlijke momenten. Als per slot van rekening ook nog eens blijkt dat uberbitch Emily de moeder blijkt van hun dochter, is dat ook nog eens een 'teleurstelling'. Ik zeg 'teleurstelling' omdat ik eigenlijk na 20 minuten al geen hol meer gaf om de personages, wie met wie eindigt of waarom.

“I had two serious girlfriends... and then some other smattering of other women.”

Toch wel een beetje een guilty pleasure. De film heeft een onweerstaanbare charme over zich en het verhaal heeft een originele invalshoek dat zich als een liefdesmysterie ontrafelt. Met wie Will zou moeten eindigen was voor mij al snel duidelijk (Isla Fisher duh) maar wie de moeder was blijft lang onduidelijk.

De film heeft door de setting (de Amerikaanse presidentsverkiezingen in de jaren 90) en de muziek een nostalgisch sfeer over zich en door het straffe tempo zakt de film nergens in. Reynolds is altijd wel sterk en heeft zeker met Weisz en Fisher een leuke chemie. Breslin is als dochter iets te slim voor haar leeftijd maar ze doet het aardig en zeker op het laatst heeft ze een aantal aardige momenten. De film gaat niet heel diep en soms is het allemaal wel heel erg kort door de bocht, maar op een één of andere manier stoor ik mij er gewoon niet aan bij deze film. Onweerstaanbaar inderdaad…

1 van de eerste films waarin Reynolds liet zien volwassen te worden als acteur. Het omslagpunt van voornamelijk irritant, tot een acteur die je in ieder geval serieus kan nemen, even los of je fan van zijn stijl bent.

Definitely, Maybe is een romantische komedie die misschien niet heel erg onderscheidend is, maar gaandeweg wel steeds authentieker wordt. Een stukje drama die geloofwaardig wordt. *3.0

Niet best.

Reynolds is veel te glad en z'n tegenspeelsters missen allen chemie met hem. Het zijn stuk voor stuk ook redelijk vervelende bijdehante personages, al is het vooral zijn dochtertje die met die prijs gaat lopen. Wat een onuitstaanbaar kind was dat.

Definitely, Maybe is een doordeweeks Hollywood romcom, zo eentje waarbij het verloop al vanaf het prille begin duidelijk is. Er mogen dan wat omwegen ingeslijpt worden (wat eigenlijk vooral de speelduur nodeloos verlengd), maar die laatste scene is alles behalve een verrassing.

Op zich is dat een film als deze nog te vergeven, maar niet als er geen enkele romance inzit dit ook maar een beetje weet te boeien. Het is een film die braaf het boekje volgt, maar nooit een juiste noot weet te raken. Hollywood geld brengt je ook maar zo ver, blijkbaar is dat net genoeg om een 1.5* uit de brand te slepen.

1.5*

Leuke film, leuk concept... ook weer goed voor een gezellig avondje film kijken.

Aardig.

Redelijke komedie die zich netjes in onderhoudend niveau weet te plaatsen. Wel even slikken om Reynolds in dit soort rollen te zien. Voornamelijk omdat het meeste publiek onder ons hem wel vaker in andere films op ziet draven, zeg maar het soort waarmee hijzelf 60 miljoen aan zijn portemonnee kan toevoegen.

Het narratief is verder niet zo memorabel. Het feit dat het allemaal eigenlijk een verhaal in een verhaal is maakt het er waarschijnlijk wat sentimenteler op, maar veel toegevoegde waarde heeft het eigenlijk niet. Brooks kiest er namelijk voor om de voorrang nadrukkelijk op het vertelde plot te leggen, waardoor ikzelf na enige tijd al vergeten was dat er voor deze verhaalkeuze werd gegaan.

Verder best netjes naar de norm. Veel cliches maar zelden zijn ze echt vervelend. Dat gezegd te hebben is het plot ook weinig verrassend en kan maar weinig scenes echt uit laten blinken. Het is dat er gelukkig weinig echt vervelende scenes te bekennen zijn op het vlak van humor, anders was dit wellicht minder geweest. Mijn voornaamste kritiek is dan ook dat het allemaal ook te makkelijk weer te vergeten is.

Voor de liefhebbers kan het makkelijk werken. Wellicht dat ik gewoon te verwend ben geraakt als we het over filmmaken hebben. Definitely, Maybe oogt verzorgd en onderhoudend, maar kan qua regie niets doen dat het echt doet laten uitblinken. Ik ging met een leeg gevoel de film in, en ging met hetzelfde lege gevoel de film weer uit in principe.

Ik vond het een originele romcom die het dertien-in-een-dozijn niveau ontstijgt. De verhaallijnen staken goed in elkaar, de ontknoping vond ik verrassend anders dan ik had verwacht. Zeer onderhoudend en de film heeft geen moment verveeld. Prima speelduur. Reynolds heeft een eigen stijl die ik wel passend vindt, maar daar moet je van houden. Chemie tussen de 4 hoofdrolspelers was 'okay' maar zou beter kunnen. Ik vond het meer romantiek met af en toe een leuke grap dan omgekeerd.

De grootste misser voor mij is de relatie met de dochter. Het gesprek dat vader en dochter voeren is té onrealistisch. Waarschijnlijk is dit grappig bedoeld, maar voor mij haalt het een deel van de film onderuit. Je had exact dezelfde film kunnen maken met een tienerdochter van 15 of 16 jaar en dan had alles perfect in elkaar gepast en zouden de dialogen wel geloofwaardig overkomen. Voor de rest weinig op aan te merken. Ik geef 4 sterren, maar dat zijn 4 sterren in het genre. Als je van romcoms houdt of er voor in de stemming bent, is dit zeker één van de betere.