Sidekicks (1992)

Slecht gespeeld... Ik vond hem veel te nep.... Vooral dat ze 7,8,9 betonblokken doormidden slaan slaat nergens op. Toch nog een 2.0* omdat ik zelf ook op karate zit.

Vond ik als kind een heel klein beetje leuk, maar nu ik toch al iets volwassener ben is er helemaal niets meer aan.

Bovendien is Chuck Norris niet echt een idool van mij, dus ook aan zijn verschijning had ik niet veel.

Oh my GOD, deze film is stom! Als klein jochie vond ik 'm nog wel leuk, maar in de jaren daarna als ik eraan terugdacht kwam steeds meer in me op hoe belachelijk dit vehikel toch is. En dankzij The Nostalgia Critic ben ik weer helemaal tot op detail in de hoogte hoe ziek dit product is en tot welke onpeilbare diepten dit wanproduct afdaalt.

Dagdromen is OK, maar dit is gewoonweg ENG!!!

Brrr.

De acteerprestaties en het achterlijke, Karatekid-achtige, verhaal raken kant noch wal. Verschrikkelijke moraallesjes en slecht in beeld gebrachte vechtscenes helpen het laatste restje van deze deze idiote kinderfilm om zeep.

Slecht.

Niet echt een goede film. De gevechten waren zwak en het acteerwerk niet goed. Vooral scene's waarin Jonathan Brandis weer eens een astma aanval krijgt mocht van mij wel wat geloofwaardiger over komen. Maar voor de rest wel vermakelijk. 2,0.

If that's true kid, you have less brains than a woodpecker on an aluminum telephone pole

Langzamerhand begin ik wat door mijn Chuck Norris collectie te geraken. Indertijd na het zien van Way of the Dragon wel wat van zijn films gekocht (op good old fashioned VHS dan nog) om dan halverwege tot de conclusie gekomen dat het niveau van zijn films niet al te denderend is. Ik ga in ieder geval niets nieuws afschaffen, maar ga wel proberen om hetgeen ik nog heb liggen toch te zien.

Films als deze Sidekicks maken dat echter wel moeilijk, want wat was me dit weer! Op mijn versie staat trouwens aangegeven dat dit 16+ is, ik verwachte dus ook een wat hardere vechtfilm, maar dit is gewoon een kinderfilm die bovendien nog eens duidelijk alles is gaan lenen bij The Karate Kid. Van de ietwat sullige tiener die een vechtsport wilt leren tot het vriendinnetje dat gelinkt is aan de pestkop.. Sidekicks is praktisch een remake en dan ook nog eens een slechte. De film kijkt op zich nog wel aardig weg en de fantasietjes van Barry waarin hij het met Chuck tegen een aantal slechteriken opneemt zijn af en toe nog wel een leuke ode aan de films van de man met de baard, maar over het algemeen is dit ongetwijfeld één van de slechtste films uit Norris zijn carrière. Grappig genoeg nog steeds niet de slechtste aangezien die twijfelachtige eer naar Slaughter in San Francisco of Breaker! Breaker! gaat.

Het is weer eens een familiegelegenheid, deze Sidekicks. Regisseur Aaron Norris slaagde er weer eens in om zijn broer te strikken voor de camera, maar het is een wat atypische rol voor hem doordat hij zichzelf speelt. Valt sowieso wel op dat hij op zich maar een klein rolletje heeft en pas naar het einde toe echt komt opdraven. Beau Bridges komt ook nog opdraven in een redelijk waardeloze rol als vader, Beau behaalt sowieso niet het niveau van zijn vader of broer maar dit wel erg pover, en Jonathan Brandis sluit de hekken. Vond eigenlijk alleen Mako (Mr. Lee) en Joe Piscopo (de geweldig foute leraar van de Stone dojo) het nog wat de moeite maken.

Nah, dit was het niet. Hellbound, Missing in Action III en Delta Force II: mijn hoop is op jullie gevestigd. Probleem is alleen dat ik altijd zo'n completist ben dat ik waarschijnlijk de voorgaande delen ook nog eens wil gaan zien. Hopelijk zijn dat wat leukere films, anders is het exit Chuck Norris voor de rest van mijn filmleven.

1.5*

Deze martial arts klassieker na jaren herzien. Kwam hem op Youtube tegen waar die volledig en in high quality op staat.

In mijn jonge tienerjaren vond ik deze geweldig, nu je hem terugziet toch een heel stuk minder. Eigenlijk gewoon een ripoff van Karate Kid. We volgen Barry Gabrewski (Brandis), astma patiënt en pispaaltje van de klas. Hij is enorm fan van Chuck Norris en heeft vaak dagdromen waar hij zijn “Sidekick” is, wat echt kinderachtige scenes zijn. Barry wil dolgraag karate leren en gaat in de leer bij Mr. Lee (Mako). Later word hij uitgedaagd voor een karate toernooi, en besluit hieraan mee te doen. Uiteraard is Chuck Norris hier ook aanwezig, en omdat het team van Barry één man tekort komt, besluit Norris bij hun aan te sluiten. Barry’s grootste droom wordt werkelijkheid.

Pluspunten zijn de training sessies met Mako en het karate toernooi, al is het gevecht tussen Norris en Piscopo helaas ook weer kinderachtig.

Jonathan Brandis zullen de meeste herkennen van de mini serie IT 1990, waar hij Bill speelde. Brandis overleed op 27 jarige leeftijd door zelfmoord. De politie vond hem in zijn appartement in Los Angelos, waar hij zichzelf had opgehangen. Later bleek dat hij zeer depressief was, triest.