Under the Volcano (1984)

Broeierige sfeer. Hoofdpersoon wordt eigelijk al niet meer helemaal

serieus genomen en stevent recht op zijn ondergang af.

Het verschrikkelijke einde in het goorste café ooit is werkelijk zéér duister...

Je moet wel bijzonder dronken zijn om hier überhaupt naar bínnen te gaan ,

maar goed, hier draait de film uiteindelijk om.

Meesterwerkje dus.

.

En nog maar eens een meesterwerk in de herziening.

Malcolm Lowry's roman (niet gelezen overigens) schijnt redelijk onverfilmbaar te zijn en Huston liep zo'n jaar of 30 met plannen voor de verfilming rond.

24 uur in het leven van ex-consul Albert Finney in een broeierig Mexico op 1 november 1938.

WO2 hangt in de lucht en Finney is een jaar geleden gescheiden van zijn vrouw.

's nachts bezoekt ie met een bevriende dokter een kapel en de dokter vraagt Maria om Finney's vrouw (Jacqueline Bisset) terug te laten keren en 's ochtends komt ze aan in het huis waar Finney inmiddels samenwoont met huisvriend Anthony Andrews.

De dag brengen ze gedrieën door waarbij de alcoholist Finney grote hoeveelheden Tequila en Mezcal gebruikt. En dan is het ook nog eens de dag van de doden.

Geweldige film van Huston, vol met briljante quotes. Albert Finney speelt de rol van z'n leven als zware alcoholist op zoek naar de diepste bodemloze put in Mexico. Fantastisch broeierig en deprimerend sfeertje, veel (zwarte) humor - gecombineerd met uitstekend drama in een meeslepend en naar het einde toe totaal ontsporende trip. Ik moest er even inkomen de eerste 15 / 20 minuten, maar wat was dit geweldig zeg.

Het boek heeft ooit behoorlijk indruk gemaakt, al was het geen lichte kost, en ook de verfilming blijkt een solide werkje te zijn. In Under The Volcano volgen we de Britse ex-consul Geoffrey Firmin, een man die aan het einde van z'n Latijn is. In Cuernavaca, Mexico drinkt hij zichzelf helemaal naar de klote, een gedesillusioneerd man die eigenlijk alle hoop op heeft gegeven. Rond het (inmiddels) welbekende feest van de Dag van de Dood volgen we hem, terwijl zijn tijdelijk teruggekeerde ex-vrouw Yvonne en zijn halfbroer Hugh proberen om Geoffrey weer op de rails te krijgen. En dat mislukt jammerlijk; het boek is een gitzwart product van zijn tijd waarin niet alleen het alcoholisme van Geoffrey zelf, maar ook de donkere politieke staat van de wereld leiden tot een onvermijdelijke neergang. Albert Finney als gedoemde en onverbeterlijke alcoholist, met desondanks regelmatig behoorlijk lucide momenten, speelt erg sterk; de rest van de cast doet het ook prima. De beelden van Mexico maken het af; regelmatig mooi, exotisch, maar ook met een onderhuidse dreiging, en zeker in de tweede helft zien we een donkere kant van Mexico met een ongeëvenaard vuig bordeel met dubieuze, fascistische locals die uiteindelijk Geoffrey de das omdoen. Qua sfeer staat het als een huis: donker, vies, exotisch, beklemmend, met hoopvolle aanknopingspunten die tevergeefs blijken en waardoor de spiraal de afgrond nog harder aankomt. Fascinerend.

Goeie film over een Britse diplomaat in Mexico die na een jaar bezoek krijgt van zijn ex-vrouw. De film wordt grotendeels gemaakt door de sterke rol van Albert Finney als alcoholist. Mooi locatiewerk in Mexico waarbij het verhaal zich afspeelt tijdens de Dag van de Doden. Soms wat eentonig, maar genoeg goeie scenes.