Manon des Sources (1986)

Eens, ik miste een beetje Depardieu die schitterde in het eerste deel. Ik ga toch weer voor de 4*, er hangt toch weer een erg lief sfeertje net zoals in deel 1.

Nou ik vond de 2e ook mooier denk ik. Allebei gezien, allebei echt goede films.

Net als het eerste deel prachtig met de al even mooie en onschuldig lijkende sensuele Béart. Wat een schrijver die Claude Berri. De Fransen worden naar mijn mening vaak ondergewaardeerd, want de plattelandsverhalen zijn voor mij om weg te kwijlen.

vooral sfeer. hoe je van streekromans prachtige films kunt maken.

van dezelfde schrijver (Marcel Pagnol): "la chateau de ma mere" en "le gloire de mon pere". zelfde provence-sfeer, drama in details, autobiografisch tweeluik, ook twee prachtige films. (tv-films?)

Verraste mij wel deze film.

Vooral dat men deze film in twee delen heeft opgedeeld is nogal vreemd, wat de structuur van het hele verhaal leent er zich absoluut niet toe om opgedeeld te worden. Daarom ook het merkwaardige einde van het eerste deel.

In dit tweede deel komt de verwachte wraak waardoor gerechtigheid weer zegeviert. Dit is dan ook het saaie gedeelte van een bandwerk filmstructuur die mij veel minder boeide.

Eerste deel is ook veel luchtiger, deze is dramatischer en daarmee nog een stuk saaier. Had weinig met het geitenhoedstertje en zat dan ook meer te hopen op het herenduo om de film terug een interessante richting op te sturen. Dat bleef jammer genoeg uit en de spreekwoordelijke aap die op het eind uit de mouw komt is echt goedkoop. Sowieso erg veel toevalligheden en aan elkaar gebreide plottwists in deze film.

Laatste wat mij vooral opviel is dat de tijdsprong weinig effect heeft gehad op bepaalde personages. Manon is toch makkelijk 10+ jaar ouder in deze film, wat er bij de heren niet aan af te zien.

Duf boerendrama dus, waar enkel het zonnetje af en toe een aangenaam effect had. Verder te duf voor woorden, en ridicule splitsing. Ironisch genoeg is dat wel hetgene wat het eerste deel nog deels redt.

1.0*

Schitterend vervolg op Jean de Florette en op het eind wordt nog het één en ander duidelijk.

Verhaal over verraad, liefde, schuldgevoel.

Prachtig vertolkt door alle acteurs, de setting is ronduit schitterend,; de Franse Provence is een formidabel kader voor een film met deze grandeur.

Franse film wordt hier zoals zo vaak ontzettend ondergewaardeerd, gelukkig zijn er nog ouderwetse zielen zoals ik die van dergelijke wat trager lopende films kunnen genieten;

En Montand was een meesterlijk acteur!

Heel goed vervolg op het eerste deel. deze 2 delige serie word op een zeer eenvoudige manier heel leuk gebracht zonder ook maar 1 sec saai te worden.

ook had ik nadat ik deel 1 had gezien nooit het gevoel kunnen krijgen dat ik nog zelfs medelijden zou krijgen met Cesar Soubeyran en Ugolin.

Oei, wat een misser vergeleken met het eerste deel.

De film teert nu meer op allerlei plottwists in plaats van de personages en het verhaal. Het verhaal zelf kan nauwelijks boeien en hetzelfde geldt voor de twee nieuwe fletse (hoofd)personages Béart en Girardot. Ze missen de persoonlijkheid en uitstraling die Depardieu wel uitstraalde. Naast het feit dat het joie de vivre gevoel verdwenen is, plaatsmakende voor slappe soapdrama, zijn er teveel toevalligheden en leidt de film naar een ontknoping dat al in het eerste deel duidelijk was.

Jean de Florette II

Gelijk maar na deel 1 gekeken, omdat ze biljkbaar op elkaar aansluiten. Waar deel 1 nog mooi en sfeervol was, werd hier meer de nadruk op het dramatische aspect gelegd.

Manon is natuurlijk erg leuk om te zien, de landschappen net als het eerste deel ook. Ik vond het wel een goed vervolg, niet altijd even interessant maar wel geslaagd. uiteindelijk boeten de twee mannen er toch nog voor Kleine 3 sterren hiervoor.

1e ziening van Manon des Sources.

Wat mij betreft een stuk minder dan haar voorganger. Film verdient ontegenzeggelijk een voldoende maar heeft duidelijk minder zeggingskracht dan Jean de Florette.
Hiernaast vervalt de film zeker tegen het einde in sentimentaliteit. Jammer.

(Zoiets heb je nu en dan bij een boekverfilming. In het boek zijn ontwikkelingen zeer logisch omdat daar meer ruimte is om te verdiepen; in de film volgt een kunstgreep. Er moet toch een einde aan het verhaal worden gebreid, niet? Dan wordt teruggegrepen op het boek. Zo eindigt deze vertelling, uitgesmeerd over 2 films, bij Papet. Terwijl het verhaal grotendeels niet over hem is gegaan. Hij is slechts een persoon, niet belangrijker dan Jean, Manon, Ugolin. Door met hem te eindigen maak je zijn personage groter dan het is. Om niet te spreken over de 'vondst' dat Jean opeens de zoon is van Papet. Komt als bliksem bij een heldere hemel: niet overtuigend.)

Het schijnt dat 'Manon' Béart naar sterrendom heeft gekatapulteerd (op zijn minst in Frankrijk); ik zie daar weinig aanleiding voor.

(vreemd: er wordt in de film de indruk gewekt dat Ugolin (zeer) welgesteld is. Op een zeker moment heeft hij het over zijn bezit van bijna 50.000 francs. Toch, wanneer het water wordt tegengehouden en dus niet meer in de buurt van zijn anjers komt, raakt hij bijkans in paniek: "Mijn bloemen staan in de knop!" Ookal zou hij deze oogst verliezen: je zou toch zeggen dat hij het met zo'n fortuin wel even uit kan zingen...)

Subliem vervolg op Jean de Florette

Gisteren deel 1 gezin van dit magnifieke tweeluik en kon dan ook niet wachten om deel 2 te zien, vooral omdat ik me afvroeg hoe het met Manon zou aflopen.

In het begin had ik schrik dat de film zijn voorgangers niveau niet ging halen vooral omdat Depardieu er niet bij zat maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de prachtige verschijning van Emmanuelle Béart die de rol van Manon zeer goed op zich neemt maar ook Yves Montand en Daniel Auteuil acteren wederom geweldig met als één groot hoogtepunt het stuk waar ze worden beschuldigt door Manon. Ook de climax die daarop volgt is magnifiek.

Manon des Sources is een pak dramatischer dan zijn voorganger.Ugolin die zich ophangt na zich eerst te hebben gepijnigd met het naaien van zijn 'liefdeslint', César die zijn eigen zoon vermoord heeft, ... maar het wraakgedeelte past wel in deze sfeer. Al vind ik het ergens spijtig dat Manon uiteindelijk voor iemand uit het dorp kiest en niet gewoon blijft voortleven als schapenhoedster.

In het begin moet de film wat zoeken naar het juiste tempo maar je waant je direct weer in de zonnige Provence mede door de muziek aan de hand van een aanstekelijke mondharmonica.

Manon des Sources is een meer dan uitstekend vervolg dat met gemak het niveau van deel 1 evenaart, vooral door de acteerprestaties, de mooie beelden en de leuke muziek.

4*

Beetje idioot van dat water ritueel en ook hoe de mannen uiteindelijk moeten boeten voor hun daden vond ik net even te moralistisch. Verder wel een te behappen filmpje met vergelijkbare plussen en minnen als Jean de Florette, wederom 3 kleine sterretjes.

Wraak is moralistisch van aard. Je brengt immers iemand schade toe, die jouw ook schade heeft toegebracht. Ik zie niet in waarom Manon des Sources in het bijzonder moralistisch is. Persoonlijk had ik geen betere straf kunnen verzinnen. Poëtische gerechtigheid lijkt me een betere term. Het is allemaal erg wrang en ironisch, maar wordt met de juiste tragiek gebracht.

Jean de Florette en Manon des Sources horen zo sterk bij elkaar dat ik het gewoon vreemd vind dat ze er niet gewoon een 4 uur durende film van gemaakt hebben (al snap ik dat dit marketingtechnisch niet zo handig is). Persoonlijk vind ik de splitsing niet zo sterk en het doet zelfs wat afbreuk aan de structuur van het verhaal als een geheel. Het einde van Manon des Sources had gewoon het einde van Jean de Florette moeten zijn. Ik ga de twee delen dan ook zeker nog eens meteen achter elkaar kijken.

Verder ongeveer net zo'n goede film als deel 1. Ik weet eigenlijk niet welk deel mijn favoriet is. Echt diep onder de indruk van beide films ben ik niet, maar het is wel een goed verhaal dat goed verteld wordt. Auteuil en Montand houden de films boeiend met hun sterke personages. Manon viel me tegen. Beart is een geweldig knappe vrouw, maar haar personage is niet sterk uitgewerkt. Dit tweeluik moet het echt van de 'schurken' hebben.

Ook voor deze film 3 sterren, maar toch met een vreemd vermoeden dat er meer in zit. Wie weet helpt die twee kijkbeurt met beide films ineens werkelijk.

Ben ik overigens de enige die deze twee films een beetje ziet als een soort Franse boerenversie van The Godfather? Ze hebben wel een beetje dezelfde thematiek op sommige plaatsen. Met name het belang van familiewaarden en hoe die zich in het verhaal ontwikkelen hebben iets van elkaar weg.

Nja, als deze 4 uur had geduurd hadden er geen 3 sterren afgekund denk ik.. Je hebt wel gelijk trouwens met je reactie op mijn bericht, ik breng het misschien verkeerd onder woorden. Cliché of plat gebracht is misschien beter. Was ook niet enorm storend verder, lag er allemaal niet heel dik op gelukkig.

Een Godfather kan ik er verder niet in ontdekken .

Fikse tegenvaller na het erg leuke eerste deel. Luchtigheid komt hier maar sporadisch in terug en Manon des Sources lijkt ook heel wat donkerder gefilmd te zijn dan zijn voorganger. Het mooie zomerse gevoel wat Jean de Florette teweeg bracht mist hier, maar wat de film grotendeeld de das om heeft gedaan is wel de erg makkelijke en voorspelbare twist aan het eind. Jammer dat er op deze manier een vorm van emotie teweeg gebracht moet worden en een hoop in een ander daglicht komt te staan. Dit epos had het niet nodig. Er was genoeg leuks te beleven buiten dit soort trucjes om, vooral in het eerste deel. Verder is het acteerwerk weer zoals vanouds en kijkt Manon des Sources prima weg, maar het staat wat mij betreft in de schaduw van Jean de Florette. Wel bevat deze film de leukste scène van het tweeluik, namelijk de scène waar de landbouwdeskundige op komt draven. Een regelrechte klassieker! Prachtig bepaalde reacties daar van het boerenvolk .

3*

Manon des Sources is helaas veel conventioneler dan zijn voorganger. Waar Jean de Florette de ideale mix was tussen luchtigheid en tragedie, faalt dit vervolg op beide vlakken.

Dit is voornamelijk te wijten aan de uitdieping van de personages. Papet en Ugolin zijn een pak karikaturaler dan in de eerste film en ik kon absoluut niet meeleven met het zeer oppervlakkige personage Manon. Emmanuelle Béart is een prachtige vrouw, maar zit voortdurend maar wat zuur voor zich uit te staren en is alles samengevat gewoon zeer oninteressant. Ik vond het bovendien ook raar dat een dakloze meid er altijd zo verzorgd uit kan zien.

Verhaalgewijs is deze film ook inferieur aan zijn voorganger, de plot mist opbouw en de twist op het einde vond ik onnodig en bovendien een breuk met de algemene subtiliteit van de twee films. Ook de romance tussen Manon en de onderwijzer is bijzonder irrelevant en dient nergens toe.

Toch is de film behoorlijk onderhoudend en zeker nergens saai of storend. Het boerenleven in de Provence wordt bijzonder geloofwaardig en vermakelijk weergegeven, dat maakt de film op zich al boeiend genoeg.

Is het noodzakelijk om het eerste deel voor dit deel te kijken? Of staan ze erg los van elkaar? Heb namelijk deze film besteld, maar kwam erachter dat het een vervolg was op Jean de Florette, die ik nog niet heb gezien.

Ja is wel aan te raden. Dit deel gaat namelijk verder waar deel 1 is opgehouden.

Oké bedankt!

De Volkskrant schreef destijds: een van de prachtige elementen van Manon des Sources is het decor: het ruwe, wijdse, droge landschap van de Provence dat afwisselend mooi, lelijk, lieflijk en vijandig oogt en het gekonkel van de mensen nietig maakt. Ik kan het niet beter omschrijven!

Misschien beter 1 film ervan gemaakt. Mooi verhaal. De sympathie gaat uit naar de slechteriken. Vooral de tragische verliefde boer. Je krijgt gewoon dorst als je de film kijkt.

Of zin om in je citroen te stappen en naar de provence te rijden. Als je van dit land houdt, kijk dan ook La gloire de mon pere.

Als je vaker kijkt zie je hoe goed het verhaal vertelt wordt, hoewel heel rechttoe rechtaan.

Prachtige film, mooi vervolg van deel1 een aanrader.

Elk beeldje in de film is een schilderijtje.

Wow, wat was er gebeurt met de lekker luchtige sfeer uit het eerste deel. Deze film is veel droeviger en dramatischer. Moet zeggen dat ik net als in deel één, liever een wat luchtigere sfeer had gehad. Ik had het eerste deel een weekje geleden gezien, dus het koste me weinig moeite om weer in die Provence sfeer te komen. Heerlijk die landschappen, het geeft een erg rustig sfeertje en het is erg prettig om naar te kijken.

Maar verder was dit dus ook best weer een vermakelijk film. Het acteerwerk was (net als in deel één) geweldig. Yves Montand en Daniel Auteuil schitterde ook al in deel één, maar deden het hier ook weer uitstekend. Vooral Montand vond ik erg goed spelen. Wel miste ik stiekem toch een beetje Gerard Depardieu als ''de bochel''. Dat hij uiteindelijk zijn zoon bleek te zijn vond ik nou niet heel interresant, alhoewel ik het zeker niet zag aankomen.. Emmanuelle Béart deed trouwens ook niets verkeerd.

Verder was dit tweeluik dus best leuk, vermakelijk kijkvoer, al vond ik deel één toch ietsje beter. Maar goed, het was in ieder geval vermakelijk ondanks dat het tempo niet erg hoog lag. Ben het trouwens wel eens met The One Ring wat betreft dat het misschien leuker is om alletwee de films achter elkaar te kijken.

Kleine 3*

Sterk vervolg op Jean de Florette. Het was een goede keuze van mij om deze films binnen 2 dagen allebei te kijken, want dan zie je pas echt goed hoe deze film bij zijn voorganger past. Er zit een tijdsprong van 10 jaar in de film, maar verder lijkt er qua setting gelukkig weinig veranderd. Manon des Sources had bij mij even 20 minuten nodig om op gang te komen, maar daarna zat ik er gelijk weer goed in. Emmanuelle Béart speelt haar rol goed, maar het personage zelf vond ik een tikkeltje tegenvallen. Het zijn wederom Daniel Auteuil en vooral Yves Montand, die ook in deze film erg sterk spelen en ervoor zorgden dat ik toch weer geboeid zat te kijken.

Het verhaal loopt verder zoals ik een beetje had verwacht. In het tweede gedeelte van de film komt uiteindelijk toch de verwachte wraak van Manon naar voren. Even was ik van mening dat het hoogtepunt van dit gebeuren te ver voor het einde van de film lag. Daar vergiste ik me dus in toen later bleek dat Montand de vader van Jean was, waardoor hij dus in feite een soort van moordenaar van zijn eigen zoon bleek. Ja dat vond ik een vrij onverwachte en toch wel sterke ontknoping van deze film en Montand slaagt er wederom bij mij in om toch nog sympathie voor hem te krijgen, wat toch ook een resultaat is van zijn enorm sterke acteerwerk.

Uiteindelijk best een mooi verhaal, deze twee films samen. Manon des Sources vind ik net wat beter dan Jean de Florette.

3,5*

Mooi vervolg op Jean de Florette misschien ietsje minder, vooral in het begin, maar al met al weer een prachtige film, toch weer een dikke 4,0

Net als deel 1 weer een prima drama in een fleurige setting die mij prima weet te bekoren. Echter heeft de film veel moeite om op gang te komen, maar eindigt het in een emotionele climax dat uiteindelijk toch een waardige afsluiter mag heten van de 2 Jean de Florette films.

Gelijkwaardig

3,5*

Mooi en waardig vervolg van Jean de la Florette. Emmanuelle Béart is prachtig gekozen als volgroeide Manon.

Heel wat dramatischer en droeviger dan het eerste deel, en hoe meer emotie hoe beter (voor mij persoonlijk)

Fijn dat het tweede deel in dezelfde sfeer blijft en niet de indruk geeft dat het tweede deel een tijd later is opgenomen!

4*

Ik zie het geheel toch echt als een film.

Had voor mij in totaal ook de normale speelduur mogen hebben van een film.

Maar helemaal niet slecht.

Zeker enorm sfeervol neergezet.

Kun je werkelijk een bron droogleggen?

Water vind toch altijd zijn weg!?

De tragiek is compleet op het laatst, geheel terecht overigens.

het zelfde commentaar geldt voor mij voor dit vervolg van deel 1 (zie onderstaand)

het is dat deze zo'n hoge notering had anders had ik 'm niet gekeken.

ben niet zo'n fan van Franstalige films.

je moet echt deel 2 ook kijken wil je er nog een aardig verhaal van maken

vindt het zelf niet meer dan een verhaaltje die thuis hoort oftewel beschreven kan zijn op de wijze van een kasteelromannetje.

nee niet mijn filmpje

Even sterk vervolg op Jean de Florette. Een epos als dit is best te vergelijken met The Godfather. Gewoon sterk acteerwerk, prachtig verhaal en een sfeervolle setting in het zuiden van Frankrijk. Het is wel aan te raden de twee films na elkaar te bekijken. Ondanks de enkele jaren tussen deel 1 en deel 2 is dit gewoon één film in twee luiken. Het had evengoed één film kunnen zijn. Raar dat deze hoger staat dan deel 1, al zijn de drie Godfather films ook niet even hoog genoteerd natuurlijk. Geweldige film voor liefhebbers van literaire films en binnen enkele jaren zeker voor herziening vatbaar!