Passengers (2016)

Dit is toch wel weer zo'n bijzondere science fiction film.

Genieten op het puntje van je stoel.

Een kalme start met een turbulente doorstart

Prachtig film, ook de film muziek is sfeervol en schitterend.

Ook ontzettend leuk de eind aftiteling met de fantastische track van de beroemde rock band The imagine dragons met de song Levitate.

De hoofdrol spelers zijn fenomenaal.

Spannend en romantiek en ontroering.

Een interessante film die mij van het begin tot het einde kon boeien!

Knap dat Chris Pratt het eerste uur van de film in zijn eentje kon vullen, je zag ook echt de wanhoop in zijn gezicht. Knap geacteerd. Verder was Jennifer Lawrence een fijne toevoeging evenals barman Michael Sheen. Het einde van de film had ik mij wel anders voorgesteld, maar dat maakt dit einde ook weer interessant. De film had weliswaar 10 verschillende eindes kunnen hebben, stiekem wel jammer dat ze er niet voor gekozen hebben om het einde open te laten. Dan kan iedereen een eigen invulling geven. Desalniettemin een fijne film om naar te kijken en natuurlijk moet ik ook nog even de mooie filmmuziek van Thomas Newman noemen. Die man is en blijft onterecht zwaar ondergewaardeerd.

In de bios gezien toen die uitkwam. maakte toen best indruk op mij. Mooi schip, sci fi was leuk, relatie ook wel, en de big reveal.

Nu 7 jaar later nog es gekeken. Het nieuwe is er dan wel compleet vanaf mbt de situatie van Chriss Pratt. Het red het schip schenario blijft wel redelijk boeiend, maar meer dan dat is het niet (meer).

Jennifer is slachtoffer van haar schoonheid, want een geile eenzame man waakt haar ook zodat hij met haar naar bed kan. Tsjah zou zal het waarschijnlijk gaan.

Dat het dan nog allemaal goed af loopt en ze toch voor elkaar vallen, maakt de film ook geschikt voor je niet sci fi partner op de bank.

Hap slik weg sci-fi romance. 5/10.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Passengers

Passengers is één van de twee films die eind december uitkwamen en die ik perse tijdens de eerste week van mijn kerstvakantie wilde kijken omdat ik dacht dat het een potentiële kanshebber zou zijn voor mijn top 10 films van 2016. Uiteindelijk is Passengers niet in de top 10 opgenomen (La La Land wel!). Ik vind de film echter wel leuk. De meningen blijken echter te verschillen over deze film.

Traag?

Eén van de redenen is dat mensen de film traag vinden, zo ook mijn vriend. Ik snap goed dat er mensen zijn die dit vinden. Er zit weinig vaart in het begin, maar dat is ook vrij lastig met een verhaal als dit. De trailer is hier wel wat misleidend in. Hierin lijkt het alsof de twee hoofdpersonen samen de ene na de andere tegenslag krijgen, terwijl een groot deel van het begin van de film om slechts het bestaan van één persoon draait.

Goede chemie

De film leunt uiteindelijk op maximaal vier personages/acteurs, en een handvol bijpersonages die weinig in beeld komen en weinig te doen hebben. Ik vind het dus knap dat ze het voor elkaar hebben weten te krijgen de film – voor mij – op geen enkel moment saai te maken. De personages spreken aan en Pratt en Lawrence hebben een goede chemie met elkaar. De tweede helft bevat meer actie en is enorm spannend. Daarnaast vind ik de film visueel erg sterk; je waant je echt op dat ruimteschip. Toch had ik het gevoel dat de film op slechts één manier kon eindigen, en hierin was het weinig verrassend. De film ziet er mooi uit, maar had nog wat origineler mogen zijn.

Sex Appeal

Toen ik mijn broertje vertelde dat ik Passengers had gezien begon hij meteen over de kont van Chris Pratt. Blijkbaar is algemeen bekend dat die te zien zou zijn in de film. Meer dan eens zelfs. Zo bijzonder vond ik hem eerlijk gezegd niet. Maar dat de film veel op de sex appeal van de twee hoofdpersonen leunt mag duidelijk zijn. De bips van Chris Pratt werd meermaals zéér duidelijk in beeld gebracht, en Jennifer Lawrence had alleen maar hele strakke en sexy kleding aan. Normaal gesproken zie ik daar doorheen, maar dit was behoorlijk in your face.

Conclusie

Mensen die een vette actiefilm verwachten van Passengers zullen de film waarschijnlijk beoordelen als te langzaam. Ikzelf heb echter genoten van de film. Het heeft geen plekje in mijn top 10 van 2016 weten te halen, maar de film wist te boeien van begin tot eind. Hier en daar had het nog ietwat origineler gemogen, en de filmmakers lieten zich iets te veel op het sex appeal van Pratt en Lawrence rusten. De film weet echter genoeg te entertainen om een vermakelijke film te zijn die – ondanks zijn bijna twee uur – zo voorbij is.

Ik ben een grote sciense fiction fan, en heb zowat alles ervan gezien. Passengers vind ik echt heel goed. De sfeer en beelden zijn geweldig. Alles wat ik ervan verwacht kwam hier wel voor. Ook goed geacteerd door beiden.

5000 vrijwilligers zijn in cryogene slaap gebracht voor een ruimtereis van 120 jaar naar een te koloniseren planeet. Jim [Chris Pratt] is verbaasd wanneer hij als enige ontwaakt en verbijsterd als hij ontdekt dat hij 89 jaar te vroeg is wakker gemaakt. Het schip is van alle gemakken voorzien en Jim heeft een androïde [Michael Sheen] om mee te praten, maar na een jaar krijgt de eenzaamheid de overhand. Jim besluit auteur Aurora [Jennifer Lawrence] wakker te maken en haar in de waan te laten dat ook zij het slachtoffer is van een technisch mankement. De sets doen denken aan 2001: A Space Odyssey, maar het verhaal heeft vooral veel overeenkomsten met Silent Running, inclusief een ecologisch vraagstuk en een prettige dosis humor. Oogstrelend en uitstekend geacteerd met een spannende, bevredigende ontknoping.