The Cable Guy (1996)

De film is niet zo bijster goed en het typetje dat Jim Carrey speelt is naar mijn mening ook niet al te best. Het is niet grappig maar vooral erg irritant. Hij doet z’n Mask kunstje nog een keertje dunnetjes, maar niet passend, over. Ik ben een liefhebber van enkele van zijn films, zowel de serieuze als de hilarische, maar van deze slaat wat mij betreft de plank mis.

Heeft gedaan wat ik van een komedie verwacht: mij amuseren. Deze film is me in de jaren negentig ontgaan maar ben blij dat ik ‘m alsnog gezien heb want dit is toch wel vintage Jim Carrey. Prima tempo met actie en grappen waardoor het van begin tot eind geen seconde verveelt. Heerlijk trouwens om Carrey hier gekoppeld te zien aan Matthew Broderick. Hun samenspel bruist. Behalve de gekke bekken en de algehele expressie van Jim Carrey is het toch ook genieten van een scenario en dialoog die volgestouwd zijn met allerlei film- en popreferenties.

Het thema van de film lijkt op het eerste zicht erg nineties maar anderzijds vond ik het frappant hoe de Cable Guy zich ontpopte als een visionair wiens voorspellingen intussen meer dan uitgekomen zijn. We leven allang niet meer met slechts een tv-scherm en een sporadische computer maar in een multimediawereld. De onderliggende kritische maatschappijvisie van de film is dus nog steeds en meer dan ooit actueel. Zij het dat de boodschap van de film ondergraven wordt door het medium waarmee de boodschap wordt verkondigd, nl. de film zelf die de aandacht van de kijker alweer aan een scherm kluistert. Een meta kantje dat me doet denken aan Carrey’s andere metafilm The Truman Show.

Jim Carrey..

Over hem valt wel wat te zeggen. Er zijn er die hem strontvervelend (en niet grappig) vinden en er zijn er die het tegenovergestelde denken. In The Cable Guy moet hij grappig zijn.. door strontvervelend te zijn. Met de juiste verwachtingen kan dat behoorlijk meevallen en zelf ben ik geen Carrey-hater dus ik heb mij geenszins geërgerd. Ik ben helaas ook niet echt fan, dus om nu te zeggen dat het over de ganse lijn geslaagd is.. Dat is ook een brug te ver.

In ieder geval zorgt Ben Stiller - de regisseur - voor een amusant filmpje. Eentje waarin Matthew Broderick een onopvallende vod speelt, waarrond Carrey zijn fysieke comedy kan uitspelen. Er zijn een aantal dingen die goed uitpakken, al laat men hier en daar wat steken vallen. De switch had ik niet echt zien aankomen (of toch niet in die richting), maar is op zich wel leuk en zet de rol van Carrey plots in een ander daglicht. De finale duurt helaas net wat te lang, al blijkt de speelduur dusdanig binnen de perken dat ik daar eigenlijk niet over mag zagen.

2,5

Ik kende deze film ooit vanuit een MovieMeter-contest waarin het stuk karaoke zat. Dat vond ik erg leuk en was altijd benieuwd naar de film. Nu eindelijk kunnen zien via ViaPlay. Maar de film zelf verder is erg matig. Meer komedie dan drama maar nergens leuk en vooral Jim Carrey is te overdreven waardoor hij niet leuk is en zelfs enorm irriteert. Ook in komedies zie ik wel liever nog een soort van werkelijke personages, Carrey gaat er veel te ver overheen. Visueel pover en behoudens een enkele scène (karaoke) niet boeiend. 1,5*.