The Cable Guy (1996)

Nee, ik vond het niet zo'n beste film. Ik vond Carrey te overdreven. Het had een erg hoog gehalte van "kijk mij eens leuk zijn" en dus vond ik het nogal geforceerd overkomen. Nu moet ik hierbij wel bekennen dat ik niet zo'n fan ben van Carrey en maar een paar films leuk vind van hem. Het gehalte van Dumb and Dumber weet hij hier zeker niet te bereiken. Wel knap dat hij er zo'n donker randje om het personage heen weet te werken dat het af en toe bijna een beetje eng word. Maar dan nog vind ik er eigenlijk niet zoveel aan.

Erg leuke komedie met een zwart randje, Jim Carrey acteerd hier weer top-notch en hangt lekker de gek uit. Dat er ook nog een moraal in de film zit is wat minder, maar maakt het geen slechtere film. Ja ik heb me uitstekend vermaakt met deze donkere komedie, 3,5 ster

schateren, grinniken, strijk liggen, de slappe lach hebben, proesten, gniffelen, gieren, glimlachen, giechelen, ginnegappen, bulken, schuddebollen en binnenpretjes! Niet een van deze superlatieven kwam in aanmerking voor deze ergerlijke pseudo komedie. Jim kàn het wel hoor maar deze keer greep hij er ver naast (naar mijn mening). Nee, als men mij vraagt wat humor is begin ik meteen te lachen, maar niet met dit 'ding.'

Heel hard moeten lachen met deze. Ik hou wel van het donkere bizarre sfeertje in deze film. De scene aan de deur (alsof hij de trap afgaat) en de karaoke, het riddergevecht, enz. Als ik het hier zo ben aan het typen, krijg ik goesting om hem nog eens te zien

De karaoke-jam is voor mij misschien wel een van de meest legendarische film-momenten.

Nog steeds leuk, maar zo hilarisch als ik hem acht jaar geleden vond, is hij al lang niet meer. Probleem is toch een klein beetje de rol van Carrey, die me meer op de zenuwen werkt dan echt aan het lachen maakt. Het slissen is na een paar minuten al lang niet lollig meer en zijn personage is net iets te over the top voor een film als deze. Op de een of andere manier denk ik bij zijn acteerwerk eerder aan een rol van Ben Stiller zelf, dan aan Carrey. En ja, ik vind Ben Stiller eigenlijk doorgaans ook gruwelijk vervelend. Net zoals Owen Wilson overigens, maar die komt er gelukkig met enkele klappen snel van af.

Alsnog is het verder een erg vermakelijk filmpje qua verhaal en de scenes in het Middeleeuwse restaurant en bij de karaoke zijn terechte Carrey klassiekers. Daarnaast is Chip's langzaam steeds verder opborrelende waanzin ook prachtig om te zien, helemaal in vergelijking met de immer duffe Broderick. Echt briljant vind ik het echter allemaal niet, maar leuk blijft het toch wel.

Weer een rol die Jim Carrey op het lijf geschreven is! Aanvankelijk vond ik The Cable Guy redelijk. Misschien riep de agressieve rol van Carrey weerstand op, maar gisteravond heb ik me erg goed met de film vermaakt. Juist dat zelfingenomen, kwade smoelwerk vond ik juist erg leuk. Het is een heerlijk overdreven verhaal over een onmogelijke vriendschap en de waanzin die daaruit voortvloeit.

Het is een aardig verhaal dat in deze opbouw niets nieuws is. De kracht zit ‘m net als de meeste komedies met Jim Carrey in een aantal zeer kleurrijke scenes. Jim zelf is al een feest om te zien. De jaren negentig waren absoluut zijn piekjaren. De beste scenes zijn die in het middeleeuws restaurant (hoe die bestelling opgenomen wordt, briljant!), de karaoke (Wat kan die gast zingen!) en die fameuze bestorming van de voordeur. Heerlijk hoe dat uit de klauwen loopt. Jim Carrey eist zodanig de spotlights op, dat je bijna vergeet dat Matthew Broderick en Jack Black ook nog aanwezig zijn. Te gek minirolletje ook van Eric Roberts! En Jefferson Airplane in je hoofd hebben, is natuurlijk geen straf.

Bij deze film hou ik het ook lekker kort: Hilarisch .

Niet Carrey's leukste rol/karakter maar dat zegt nog niet veel, want hij weet altijd wel een smile op mijn gezicht te toveren. Biedt voldoende vermaak al waren de droom- en eindscène iets teveel van het goede naar mijn smaak.

3,5*

Tegenvaller! Alhoewel ik Carrey altijd enorm kan waarderen is dit een film die me helemaal niks deed.

Natuurlijk zat er af en toe wel een grappig stuk in de film, waaronder bijvoorbeeld het riddergevecht, maar over het algemeen was het geforceerd grappig doen.

Nu moet ik wel zeggen dat ik het personage van Carrey maar weinig aan vond. Veel meer dan hij presteerde was er niet uit z'n rol te halen denk ik.

Sowieso vond ik het hele verhaal maar nutteloos, zelfs voor een komedie.

Nee, ik vond er eigenlijk weinig aan.

2*

Ik zeg....geweldige film!!!!

Geregisseerd door Ben Stiller, valt me nu pas op. .

The Cable Guy is misschien niet de beste film met Carrey, Eternal Sunshine en The Truman Show zijn moeilijk te verslaan, maar het is wel degene waar ik het meest om gelachen heb. Het is ook de meest creatieve manier waarop hij ooit is gecast. Gewoonlijk als hij zo overdreven acteert is hij de held van het verhaal, een goede vent die zich eigenaardig gedraagt. In The Cable Guy wordt deze vorm van overacteren gebruikt als een nare karaktertrek en dat levert een heerlijk zwarte komedie op. Ik mag Carrey doorgaans wel, maar kennelijk werkt het voor mij pas echt optimaal als er een donker randje aan zit.

Ook wel opmerkelijk dat bijna de hele cast aan bijrollen het hier vooral serieus moet spelen. Ben Stiller en Eric Roberts hebben geestige cameo's op tv, maar verder mag iedereen blij zijn met het trekken van een grappig gezicht. Als reactie op Carrey. Met iedereen in serieuze modus lijkt Carrey uiteindelijk alleen maar wilder, gevaarlijker en grappiger. Al is het wellicht een zwakte van de film dat Brodericks personage wat al te saai is. Af en toe een leuke reactie, maar het geheel had misschien wat meer kracht gehad als Broderick wat tegengewicht had gegeven. De film bevat vroege rolletjes van Owen Wilson en Jack Black, maar die houden zich nog in (let ook op een klein rolletje met één zinnetje tekst van Bob Odenkirk uit Breaking Bead).

Stiller blijf ik een fijne regisseur vinden, zelfs al spreekt zijn nieuwste - The Secret Life of Walter Mitty - me iets minder aan. Hij lijkt toch altijd wat nieuws te proberen. Hij heeft een goed gevoel voor absurditeit en waanzin en zijn casting is vaak creatief. Geen van zijn films lijkt echt zo'n groot publiek aan te spreken als bedoelt, maar ik haal er altijd wel wat uit. Dat The Cable Guy niet iedereen evenveel zal weten in te pakken is wel begrijpelijk, door de vreemde toonveranderingen en de toch vooral onsympathieke personages. Maar er is iets in mij dat iets heeft met het manische, duistere en gekke van The Cable Guy. Het is geen gewelddadige film en er gaat niet eens iets ernstig mis, maar evengoed is het intenser dan veel thrillers.

Walter Mitty lijkt een wat commerciëler project, maar hopelijk maakt Stiller toch nog wat meer films als deze.
4*

The Cable Guy, een doldwaze komedie geregiseerd door de al te bekende Stiller.

Niet de beste film van Carrey, maar hij heeft hartstikke goed geacteerd en mag meer van zulke aparte rollen aannemen in de toekomst. Af en toe wel gelachen, ben dan ook zeker een fan van de humor dat Carrey zoals niemand anders brengt. De karaoke-scene was geniaal en is zeker een hoogtepunt van deze film. Soms wel wat overacting en overbodige fratseltjes in de film, maar het is zeker wel origineel. De manische, gekke en duistere Cable Guy is gewoon geniaal!

3,5 ster voor een lekkere, snelle film van Stiller, dat je niet doet vervelen. Soms wel wat overacting van Broderick en Carrey, daarom geef ik 'm geen 4.

Een aanrader voor echte Carrey-fans. Mocht je niet van de humor van Carrey houden, raad ik je deze film niet aan Alhoewel, Carrey is hier wel wat milder met z'n gestoordheid dan in andere films, maar ik kan mij voorstellen dat het geslis voor de niet-Carrey-fans behoorlijk irritant kan zijn.

Matig.

Jim Carrey acteert te over de top in deze film. Het schreeuwerige gedoe werkt hierin totaal niet. Zijn rol is wat mij betreft irritant, en Broderick speelt zijn rol nogal saai uit. Ook de aanwezige humor is matig en weet nauwelijks echt te entertainen.

Matige film over een opdringerige kabelmonteur die denkt een nieuwe vriend te hebben gevonden. Op zich een leuk gegeven, maar afgezien van een paar leuke scenes valt er verder weinig te lachen. Dit is vooral te wijten aan de psychopathische rol die hier wordt neergezet door een gekke-bekken-trekkende Jim Carrey en dit werkt gewoon niet.

Deze film is absoluut moeilijk te definiëren; het is absoluut een komedie, maar hij wordt vaak zo gitzwart dat je het bijna zou vergeten. Het wordt op het laatst zelfs een beetje horror, wat ik absoluut wel kon waarderen. Hoogtepunt was dat betreft Broderick's nachtmerrie, met Carrey die alles uit de kast trekt om het zo grappig, maar tegelijkertijd zo eng mogelijk te zijn.

Ach, JIm Carrey. Ondanks zijn pogingen om serieuzer genomen te worden zal hij altijd wel bekend staan om zijn slapstick-achtige gedrag en zijn rubberen gezicht. Hier weet hij trouwen een goede balans te vinden tussen sympathiek en eng; het wordt gestaag steeds absurder en je gaat je als kijker steeds ongemakkelijker voelen. Fysiek is Carrey ongeëvenaard in the Cable Guy, met fantastische scènes zoals die tijden het middeleeuwse gevecht tussen hem en Broderick, die het meestal wel erg makkelijk over zich heen laat komen, maar die in de vechtscène goed zijn mannetje staat. Hij is alleen nou niet bepaald een personage waar je echt achter staat omdat hij wat te apatisch is.

Voor de rest lijkt de film een kleine aanslag op alle meuk die er uit Hollywood komt (ironisch dat de film geregisseerd is door Stiller, iemand die ik als één van de grootste schuldigen beschouw wat dit betreft), maar gelukkig ligt het er niet te dik bovenop. Het einde is voor sommigen misschien een beetje een afknapper; Broderick's personage lijkt echt niks geleerd te hebben en de psychopaat blijft leven, maar het paste eigenlijk wel bij dit schizofrene filmpje.

Trouwens, morgen ga ik denk ik eens een boek lezen

Mwah, toch wel een redelijk mislukte komedie die door Jim Carrey gekaapt wordt. Er zijn rollen voor onder andere Jack Black, Owen Wilson en regisseur Ben Stiller zelf, maar die doen er niet toe. Tegenspeler Matthew Broderick laat zich ook afbluffen door Carreys overkill van hysterie. Er had veel meer in deze film gezeten als de aanpak wat serieuzer was en Jim Carrey niet zo op de voorgrond hoefde te treden.

Jim Carry speelt hier eigenlijk een soort Ridler zoals in Batman

Hij is in de Cable guy veel leuker en beter dan in de Mask..

Misschien geef ik wel 4 sterren..

3 /2 ster voor nu

Eigenlijk mijn favoriete Jim Carrey film, omdat achter de grollen en capriolen veel tristesse verborgen gaat. Je kunt geen komiek zijn (humor staat niet op zich) zonder dat er ook iets van leed doorheen klinkt. Onderschatte film. Regisseur Ben Stiller heeft er meteen gebruik van gemaakt om impliciet commentaar te geven op de ontworteling van de samenleving door de media, met name de TV. Wat dat betreft zou Stiller nog een mooie 'opvolger' kunnen maken n.a.v. de social media die eigenlijk voor een veel grotere virtualisering, abstrahering zo u wilt (en dus kapotmaken van natuurlijke sociale verbanden) zorgen. Matthew Broderick mooie vondst als man waarmee Carrey graag maatjes wil worden.

Voor iemand die zegt geen Carrey fan te zijn, heb ik behoorlijk wat films met hem toch erg leuk gevonden. Of in ieder geval: goed. Misschien ben ik gewoon iedere keer een beetje teleurgesteld als hij niet alles laat zien wat hij kan.

Hoe dan ook, The Cable Guy is leuk, en goed. Carrey is hier de zoete overheersende smaak van slagroom en sprinkles op de saaie cake van Matthew Broderick.

... ik bedoel: de tegenstelling tussen het uitzinnige personage van Carrey en de normaalheid van Broderick's personage is wat de film maakt, voor mij.

Fijn. Nu heb ik trek in slagroomtaart.

The Cable Guy is een leuke film. Niet alleen dank zij Carrey.

Laveren tussen cult en kitsch, deze prent. De karaokescene waarbij Jim Carrey 'Somebody to love' opvoert, blijft op het netvlies staan. Hij mag volledig losgaan van de regisseur. Dat werkt vaak maar de film had ondanks zijn korte speelduur geen seconde mogen duren. De prestaties van Matthew Broderick zijn echter niet om naar huis te schrijven. Het is wel duidelijk dat hier het prototype slappe zak wordt neergezet, maar zelfs als typecasting valt hij door de mand. Al met al kun je zeggen dat Ben Stiller her en der een flard brille laat doorkomen, maar dat het als geheel net niet aanslaat.

Ik kan het niet laten om dit toch elke keer weer uitstekend vermakelijk te vinden. Ik snap de kritieken niet zo goed. Jim Carrey weet wat hier mij betreft goed te manoeuvreren tussen psychopaat en lolbroek. Broderick is (wellicht onbedoeld) prettig blasé. Leuk om wederom aardige bijrollen te spotten (Jack Black, Charles Napier, Owen Wilson) en Apatow-eega Leslie Mann is om op te vreten!

Prul van een film, als 9 jarige vond ik hem leuk, nu voor eerst terug gezien. Buikkrampen van Jim Carrey die over de top acteerde, slecht (en ooo wat ben ik grappig). Ik ben zelf films van Hitchcock, Stanley Kubrick, Clint Eastwood etc. gewend nu, dit is prullaria van het 1e uur. Jammer. Toch een 0,15

Mijn favo scene uit de film:

I Just Wanna Hang Out No Big Deal! (Cable Guy) - YouTube

Tegenvaller.

Echt typisch een film die je ook van Ben Stiller verwacht. Flauwe humor, tot zelfs zeer flauwe humor. Jim Carrey is altijd wel leuk, maar zelfs deze film kan hij niet redden. Broderick is ook niet bepaald slecht, maar niet bepaald grappig.

Leuk bedacht verhaal, maar heel flauw en matig uitgewerkt. Een film waarvan ik ook echt meer had verwacht. Saai op sommige momenten zelfs, met zeer pijnlijke momenten. Hier en daar zit wel een leuk momentje in en het einde is de film ook wel leuk.

Voor de rest een niet al te geslaagde film. Niet leuk voor kinderen maar ook volwassenen zullen hier waarschijnlijk niet erg van opkijken. Jammer, het idee was leuk en de cast mocht er ook zijn. Allemaal maar matig uitgewerkt.

De Power Promise van deze Cable Guy gaat wel heel erg ver. Daar kan Ziggo nog van leren.

Sommige films van Jim Carrey vind ik vermakelijk maar bij deze heb ik dat totaal niet. Hij is een vervelend typetje en de meeste scènes duren allemaal net te lang, zoals bijvoorbeeld dat gedoe in Mediaval Times, waardoor het komisch bedoelde element verloren gaat.

goeie karaoke

Deze Cable Guy, één vd weinige films met Jim Carrey in de hoofdrol, die ik nog wel leuk vond, oké ie blijft meest vd tijd irritant ventje, maar hier kon ik dan nog iets of wat verdragen, vond het verhaal wel leuk. Nu aan 'Number 23' beginnen, blijkbaar Jim Carrey in een ware mystery thriller?

Voor mij is dit een film uit mijn jeugd die me automatisch terug gooit naar de tijd waarin we nog niet zoveel over films wisten vooraleer we ze gezien hadden. Je had de trailers in de bioscoop of voor de film begon op de VHS, maar dat was het zo wat. Begrijpelijk dus dat deze video van zodra beschikbaar meteen huiswaarts keerde: Jim Carrey stond immers op de cover! Evenzeer begrijpelijk dat anderhalf uur later er een ongeïnteresseerd kind achterbleef, die er weinig tot niets van begreep en zijn hoge Maskiaanse verwachtingen niet ingevuld zag.

Toch deed deze film me wat. Toen hij in mijn twintiger jaren op tv kwam, was ik altijd geïnteresseerd, maar liet me door huisgenoten makkelijk overtuigen om iets anders te kijken.
Nu hij recentelijk op Netflix beschikbaar werd, was het grote moment aangebroken: de herkijk van deze - ik denk dat we het hierover allemaal eens zijn - vreemde film.

Laten we eerst even de acteerprestaties onder de loep nemen:

Matthew Broderick... Tja, als ik vertel dat ik Ferris Bueller al niet zo'n leuke film vond, voel je de bui waarschijnlijk al wat hangen. Hij is zo'n typische Mr. Perfect America die van de natuur al nauwelijks distinctieve kenmerken meekreeg. Als je je dan met de emotionele range van een peer moet behelpen, wordt het nooit wat. Ook in deze film krijgt hij me geen enkele keer aan zijn zijde, ik hoop steevast dat The Cable Guy hem en zijn liefje - de eveneens zeer vlakke Lesley Mann - vermorzelt.
De commentaren dat Jim Carrey in deze film over the top acteert zijn terecht - duh - maar worden versterkt door het comic book achtige gedrag van de Cable Guy, wiens rolpatronen steevast op tv getoond werden, en het vlakke spel van zijn cast members. Jim doet het wat mij betreft zeer goed en ik geloof dat de irritatie die zijn personage opwekt opzettelijk is. Zo hoog schat ik hem intussen als acteur wel in.

Over het verhaal hoeft er niet veel verteld. De personages zijn allen éénzijdig: Cable Guy is een stalker, Steven Kovak een voetveeg en zijn vriendinnetje Robin een grietje dat van niet meer verliefd op Steven naar wel verliefd op Steven overschakelt omdat ze kabel krijgt. Enough said wat mij betreft. Op het einde moet er een Hollywood momentje in wanneer The Cable Guy via zelfmoord de tv wil vernietigen (kill the babysitter). Hatelijk vind ik dat, laat gewoon de film de film zijn en hou het bij de stalker die het hoofdpersonage is.
Als ik er over nadenk, is er eigenlijk geen twist of iets dat me de moeite lijkt om hier te vertellen en gaan we naar de 2 à 2.5 sterren, wat ik eigenlijk niet wil.

En dat lijkt me net de grote kracht van deze film. Hij lijkt iets te vertellen dat ik niet snap, niet als 14jarige en niet als 37jarige. Maar wat is dat dan? Ik vond de cameo's wel aardig: Ren & Stimpy was gewoon goed gekozen en past bij deze film, wrestling als nostalgie moment, Owen Wilson die doet wat hij in de toekomst altijd zou doen. Om op basis hiervan deze film nu naar een hoger niveau te tillen, is het toch wat te weinig...

Ik besluit met het een mysterieuze film te noemen: legio duidelijke minpunten, onderhuidse pluspunten, overall een goed gevoel bij deze film.