Earth (2007)

Bereid je maar voor op weer een pamflet over onze broze Aarde en de invloed van de mens er op. Episch. Lyrisch. Moralistisch. Denk Armageddon met de Aarde en zijn bewoners als wapperende Amerikaanse vlag. De vertelstem van Steward is verschrikkelijk over de top en de sentimentele muziek is bij tijd en wijle ook teveel van het goede. Een ongenuanceerde ode aan de Aarde.

Je kunt je daar aan ergeren maar je kunt ook gewoon genieten van de, en ik zoek even naar een treffend superlatief...

...VERBLUFFENDE beelden. Wat je hier te zien krijgt houdt je gewoon niet voor mogelijk. Massale scènes waarin honderden buffels, kariboe's en olifanten of duizenden vogels vanop grote hoogte gefilmd worden tijdens hun trektochten, al dan niet met roofdieren op de loer (de adrenaline bij de aanval van die wolven, weergaloos). Of de altijd mobiele camera die in vogelvlucht over bergtoppen en gigantische watervallen scheert, de diepte in duikt, 180 graden draait en je het natuurschoon in al zijn glorie laat aanschouwen. Ongelooflijk indrukwekkend allemaal.

Heb je het niet zo op dit soort krachtsvertoon op grote schaal, dan zijn er ook nog geweldige scènes met mandarijneendkuikens die uit bomen springen en over de grond stuiteren of ijsbeerjongen die van een gletsjer af slalommen. Om over die paradijsvogels nog maar te zwijgen. what the fuck!?

Verder nog vele prachtige fast-motion opnames van dag- en seizoenswisselingen, ook zowel close-up als extreme wijd (maar dan wíjd he, kilometers hoogte, dus gehele continenten die veranderen), en fantastische slow-motion opnames van het "drama van jager en prooi". De dans die de cheetah en de springbok uitvoeren

Ogen te kort gewoon. En ik liet me zowaar verleiden tot een totale bevooroordeling van eenieder die na de screening in zijn auto stapte.

4,5*

Vaak adembenemend mooi (dit moet je op een groot doek zien!) plaatjesboek, waarin onze planeet op z'n schattigst en meest romantisch wordt belicht. Behalve dan de rol van ons mensen; wij dreigen het allemaal te verpesten door onze CO2-uitstoot.

Ik heb genoten van de beelden, maar niets opgestoken (en dat terwijl ik me nooit verdiept heb in de natuur, zelfs geen biologie had in mijn vakkenpakket) en me af en toe ook flink geergerd. Vooral aan de muziek - zoals Mariska Graveland in de Filmkrant schrijft: wie dacht dat het stil was op de taiga, heeft zich verkeken op het Berliner Philharmoniker.

Hele mooie documentaire met prachtige beelden. Met grote regelmaat zag ik uniek beeldmateriaal op het scherm, wat mij kon boeien tot het einde. Hoogtepunt was voor mij het simpele, maar effectieve beeld van de eenden die het nest verlieten. Werkelijk heel mooi in beeld gebracht. Ik zal in ieder geval nu ook op zoek gaan naar de gehele documentaire.

Adembenemende, verbluffende film. Je volgt bekende en minder bekende dieren tijdens hun onwaarschijnlijke tochten, gevechten en alledaags leven.

Prachtig om te zien en om je van al het schone van deze planeet bewust te laten worden. Zelfs het gedrag wat zo normaal lijkt, zo simpel en logisch is of speels gedrag van jongen kan de mooiste en hilarischte momenten opleveren. Met tegelijkertijd de boodschap dat wij als mens het leven van deze dieren er moeilijker op maken door teveel aan onszelf te denken. In één woord fantastisch gewoon. *5

Uiteraard gaat het niet goed met de wereld op deze manier, uiteraard moet er via allerlei manieren aandacht aan dit probleem gegeven worden en uiteraard is dit ook rete-mooi gedraaid. Op enkele momenten zat ik zelfs op het puntje van m'n stoel, maar helaas gaat Earth nergens echt dieper dan alleen mooie plaatjes, om op het laatst op een nogal zeikerig en moralistisch toontje te eindigen.

Echt veel meer dan de allerduurstje screensaver is Earth dan ook niet helaas...

3*

Normaal interesseer ik me pas voor natuur en milieu als de blauwe ogen van Marianne Thieme ermee gemoeid zijn, maar 'Earth' toont werkelijk schit-te-ren-de beelden van de diverse massale trektochten op deze aardkloot. Shots rond een hongerige witte haai en protserige paradijsvogels zijn zelfs adembenemend, jammer dat niet al het materiaal even boeiend is en Stewart de titel 'saaiste voice over ooit' mag koesteren.

3,5*.

Een vloedgolf aan beelden van dieren. Nou hoeft dat niet bijzonder te zijn, maar zoals het hier gefilmd werd kreeg het gewoon een extra dimensie, alhoewel enige affiniteit met dieren wel gewenst is: hele kuddes dieren die meer dan 4 voetbalvelden overlappen op reis, kleine eendjes die hun nest verlaten en op de grond ploffen, eigenwijze kleine ijsbeertjes, paradijsvogels met de attitude van operazangeressen, uitgeputte dieren, beschermde diersoorten in vol ornaat. Uiteindelijk is de cirkel weer rond en hebben we een gevarieerde kijk op de dierenwereld en hun ecosysteem gehad. Al miste ik wel de wereld van de insecten en amfibieën.

Het einde is jammer genoeg wat belerend. We worden met zogenaamde feiten om de oren geslagen en krijgen een boodschap mee, dat als we niets doen de ijsbeer in 2027 is uitgestorven. Subtiel is anders, zo `n schitterende wereldbewoner behoeft niet zo `n behandeling om de ernst van zijn situatie duidelijk te maken.

De muziek was verder redelijk aanwezig, maar doordat de film niet mikt op hypnotiserende effecten en de adrenaline soms van het scherm af spat in de vorm van carnivoren die op jacht zijn, vond het niet zozeer misstaan. Wat de muziek niet gelijk krachtiger maakt.



Ben het hier niet mee eens. De film bevat zeker wat nuttige informatie over hoe het dierenrijk in elkaar steekt. Als je goed had opgelet had je gezien dat olifanten bv. net zo slecht zien als mensen in het donker. I.t.t. de katachtigen.

Film neigde soms naar 4,5* Overklast een docu als The Travelling Birds bv. op meerdere fronten, dankzij zijn verscheidenheid aan beelden. Desondanks toch gewoon een kei mooie 4* Omwille van het belerende einde.

Inderdaad jammer dat er een CO2-uitstoot boodschap in verwerkt moet worden, al is het alleen maar aan het einde en in het begin.

Ik begrijp het op zich best, maar het had ook gewoon een mooie ode aan de natuur kunnen zijn, die boodschap zien we ergens anders wel.

Verder eigenlijk weinig slechts te zeggen hierover. Het komt een beetje over als de definitieve natuur-docu. Er zijn wat klassiekers te zien luipaard-bok scene, de witte haai maar dan mooier gefilmd dan ooit tevoren en verder een hoop stukken die normaal niet zo vaak te zien zijn leeuwen die die olifant aanvallen.

Echt briljant hoe het er uit ziet, en ik ben dan ook nog zo'n sentimentele sul die telkens zit te smilen bij kleine beertjes en
lieve baby-eendjes en zowat kan janken als er eentje doodgaat. .

De muziek heeft me overigens nauwelijks gestoord.

Schitterende documentaire, al had ik meer actie verwacht. Toen ik die walrussen zag, had ik gehoopt op hongerige orka's.

Maar er blijven genoeg mooie beelden over, met als hoogtepunt - waar ik tranen van in mijn ogen kreeg - de achtervolging van jachtluipaard en bok . Zelden zulke mooie beelden gezien.

Die boodschap op het laatst doet een beetje reclame-achtig aan, wat jammer is in een film als deze, maar heel erg stoorde ik me er niet aan. Het zijn de harde feiten.

4*

Bloedstollend mooie opnames zorgen regelmatig voor het nodige kippenvel. Een dier wat in slowmotion zijn prooi aanvalt, met atmosferische muziek met vocaal, zorgt voor een poetisch tafereel. Soms dendert de docu voort met hoogtepunt na hoogtepunt, maar kent ook wat mindere momenten. Beschamend dat er momenten zijn die als minder indrukwekkend aanvoelen. Het is alsof je al zo verwend bent als kijker. Earth kan zo in het rijtje geplaatst bij films als Microcosmos, La Planete Blanche en meer.

Leuke en interessante documentaire die dankzij subliem camerawerk een aantal erg indrukwekkende beelden weet te tonen. Sommige van deze beelden wisten in combinatie met prachtig bijpassende muziek voor het nodige kippenvel te zorgen. Jammer dat deze indrukwekkende beelden afgewisseld worden met beelden die op een gegeven moment een beetje eentonig worden, maar over het algemeen vond ik Earth toch zeker geslaagd. Dikke voldoende dus!

Prachtige beelden maken deze film er 1 die je gezien moet hebben, maar natuurlijk kon het schuld gevoel dat je krijgt als je er naar kijkt weer eens niet uitblijven...jammer

Ik zat letterlijk bij sommige stukken met open mond te kijken, zó mooi waren de beelden die langs komen.

Maar niet alleen mooi, ook zielig, en soms zelfs grappig (Die eenden/paradijs-vogels waren erg leuk)

Ik heb een hekel aan natuurfilms, maar door de goede berichten over deze film, het toch amar een kans gegeven, en daar heb ik alles behalve spijt van! 4*

Hele aardige documentaire, met de fijne vertelstem van Patrick Stewart. Ondanks dit gegeven hoeft de man soms zelfs niets te zeggen wat mij betreft, want de schitterende beelden van het zeer fraaie camerawerk spreken voor zich. Vooral de beelden van de voorbijtrekkende camera, die haast op een wolk lijkt te zitten en zo bijvoorbeeld een kudde dieren filmt is echt mooi. de beelden zijn ook de kracht van deze documentaire, want nergens zien we qua dieren eigenlijk iets wat men nog nooit heeft gezien, als was dat zeldzame luipaard wel bijzonder. Helaas wordt het na verloop van tijd soms een beetje eentonig.

3,5*

Even ter verduidelijking; ik heb de film Earth niet gezien wat een ingekorte versie is van de 11 delige serie Planet Earth die ik wel een tijdje nu in bezit heb en volledig heb gekeken. Ik meen dus dat ik goed kan oordelen over Earth aangezien dat de ingekortte versie dus is.

Om het meteen te zeggen: Ik heb genoten. Ik ben nooit zon natuurfilm kijker maar Planet Earth is uitzonderlijk mooi gevonden. Ik heb ontzettend veel mooie beelden gezien, mooie en aparte dieren voorbij zien komen en prachtige momenten beleefd. Subliem gefilm en een lust voor het oog. Een waterval van een kilometer hoogte, een grote dodelijke haai, de Afrikaanse natuur, de oerwouden, de bergen bij Nepal en ondergrondse grotten: Je noemt het en het zat erin. Bijzonder was dat bepaalde dieren en bepaalde locatie's zijn gefilm waar normaal bijna niet van of bij gefilmd kan worden.

Het was leerzaam en vermakelijk. Soms werd het wel een tikje langdradig bij bepaalde onderwerpen maar het was voordelig dat een aflevering na zon 50 minuten voorbij was. Ik keek er ook nooit meer dan 1 per dag maximaal.

De hele documantaire kan je met Nederlandse en Engelse stem horen. Ik koos voor de laatste met Nederlandse ondertiteling erbij. Het klonk gewoon veel prettig. Nederlands in films en series blijft toch wennen voor me.

Ook de bijpassende muziek was ongelooflijk passend en mooi met de klassieke toontjes die sfeervol waren.

De extra's deden me alleen weinig. De 3 extra afleveringen met commentaren van deskundigen e.d. over de aarde, de dieren en de toekomst en de making off waren aardig maar niet meer dan dat. Ze boeiden me niet geweldig, itt de prachtige documantaire zelf die echt de creme de la crema in dit genre docu is.

4,0*

Bevat ronduit adembenemend mooie beelden. Maar helaas vind ik het te eentonig en sommige stukjes minder interessant (de bultrug o.a.). Hoogtepunten zijn de vogels in de jungle en de olifantentrek.

In feite is de film één lange reclameboodschap, maar wel eentje die perfect in beeld is gebracht.

3.0*

Van de week al gezien, maar nu pas gestemd. Ik moest eerst even de indrukwekkende beelden op mij in laten werken.

Earth is een schitterende documantaire, de film zit vol met prachtige en erg indrukwekkende beelden. Dit alles komt echt goed tot z'n recht in HD. Erg mooi hoe je verschillende continenten, landschappen, oceanen en de meest uiteenlopende dieren krijgt te zien. Ook de boodschap komt erg duidelijk over zonder daarbij ergerlijk te worden. Er is goed te zien hoe de klimaatveranderingen een invloed hebben op al het leven op onze planeet. Mooiste moment voor mij waren de haaien die de zeehonden in een vlucht te grazen nemen.

Normaal ben ik niet zo van de natuurdocu's, maar deze heeft echt veel indruk gemaakt. Eigenlijk kan ik er niet zo veel over vertellen, je moet het gezien hebben. En boven alles, je moet het ervaren.

4*

Wat een cinematografisch meesterwerk !

Werkelijk elk shot in deze docu is subliem op zijn eigen manier. Ofwel adembenemend mooi ofwel erg hartverwarmend. Het geluid van de natuur is een sterke toevoeging eraan en de score van George Fenton mag er wezen.

Erg boeiende docu van de ijsberen (wat een mooie baby's en op het einde honderden walrussen op de vlucht voor 1 ijsbeer !) tot de paradijsvogels (die kleuren bij die dans ) tot de buffels (die hele kudde met dat stof !) tot de roofdieren (die jachten !) tot de watervallen en het polarlicht tot... alles gewoon. Geniaal in beeld gebracht en ondersteunt door de wonderen der natuur.

Jammer dat ze op het einde je met een schuldgevoel willen opscheppen.

****

Gewoonweg prachtig! Er zal niemand zijn die deze beelden niet mooi vindt. Cinematografie van de bovenste plank en de muziek zorgt voor sfeer en spanning. De ene keer kun je glimlachen, de andere keer is het wat spannender. Ook de versnelde beelden zien er erg goed uit en laten goed zien wat een verandering teweeg brengt. Patrick Stewart heeft een goede stem hiervoor. Eigenlijk kan ik hier verder niet zoveel woorden over kwijt, je moet het gewoon zien!

4,0*

Ik had zin in een Documentaire, aangezien deze nog in de cinema heeft gespeeld moest ik niet langer twijfelen.

7/10

Ik vond het een heel mooie Docufilm, hij was niet over de hele lijn even interessant, vooral de Olifanten kwamen te lang in beeld.

Maar over 't algemeen genomen een dikke aanrader voor de natuurliefhebbers onder ons

De 11-delige docuserie "Planet Earth" (2006)" waaruit alle beelden afkomstig zijn is stukken beter, ga dus meteen voor de docureeks en sla deze film over

Je komt hierover alles te weten op volgende website: http://www.loveearth.com/uk/

Adembenemend is het enige woord wat ik kan bedenken dat ook maar een béétje in de buurt komt om deze docu te omschrijven!

Serieus, wat ik tijdens de eerste kijkbeurt op mijn beeld zag verschijnen was zo ontzettend indrukwekkend. Ik zal het nooit vergeten.
Wat een fenomenaal mooie shots! Je ziet meteen dat er zo ongelofelijk veel tijd, aandacht en passie in deze docu zit, bijna belachelijk... Episch is een ander woord wat in gedachte springt, heel episch.

Meerdere momenten die mij volledig off-guard wisten te pakken, betoveren, ontroeren als nooit te voren.
Ik heb het gevoel dat deze docu soms heeel bizar dicht in de buurt komt bij het in beeld brengen van de ware, rauwe essentie van het leven! Als dat geen ultiem compliment meer is, weet ik het ook niet meer.

Serieus, spontaan schoten tranen in mijn ogen bij de pure aanblik van bepaalde scene's. Zoals die kudde buffels die naar een ander gebied trekken, de muziek zwelt aan, de camera zoomt uit en uit en uit, waardoor de kudde buffels in zijn geheel te zien is. Werkelijk duizenden, zoniet miljoenen dieren, zover het oog reikt! Of die scene waarbij de moeder-olifant de leeuwen te lijf gaat om haar jong te beschermen... hartverscheurend.

Ik kan niets anders doen dan hier 5 sterren voor te geven.
En zeker te weten dat ik de 11 delige serie ga kopen, al moet ik 3dubbel betalen!

Prachtige film met fantastische beelden.

Goede muziek, goede uitleg. De ´boodschap´ werd subtiel gebracht. Maar die boodschap was eigenlijk overbodig nadat je al die schattige jonkies hebt gezien.

5* en niks minder. Overwhelming.

B.

Aardig.

Af en toe inderdaad fenomenale beelden van prachtig wijdse landschappen en indrukwekkende beestjes. Toch zijn er eigenlijk een resem kleinere minpuntjes die deze docu wat omlaag halen.

Overdreven muziek, saaie vertelstem en prekerig einde horen daar zeker bij, zijn ook al vaker aangehaald.

Wat de cinematografie betreft, best mooi soms, maar had nog net dat beetje abstracter gemogen. Nog net wat beter afgestemd mogen zijn op de soundtrack ook. Sommige stukken deden me toch niet zoveel, buiten dat het aardige natuurplaatjes waren.

De dierenselectie vond ik ook niet zo super. Olifanten en luipaarden zijn best mooie beesten, maar vond de segmenten niet echt boeiend. Dan veel meer genoten van de haai, de kleine ijsbeertjes en de paradijsvogels. Jammer genoeg dan over die laatste soort érg weinig informatie.

Ook soms wat gemakkelijk effect. Kleine dieren zijn vaak schattig, maar de overdaad ruikt soms wat naar gemakszucht. Verder wat typische trucjes waarbij de "sympathieke" dieren het meestal wel winnen in de strijd tussen roofdier en prooi.

Heb toch meer genoten van La Marche de l'Empereur, die is als stylistisch werk gewoon veel mooier en completer. Deze docu bevat erg fraaie momenten, maar is zeker niet zo consistent in kwaliteit.

Wat mij trouwens ook erg opviel tijdens het kijken is hoe lastig sommige beesten het zichzelf ook maken. Erg praktisch ingesteld zijn de meeste diersoorten niet.

3.0*

Zitten zeker hele mooie beelden in, maar natuurdocu's hebben dat altijd wel (de natuur is nu eenmaal heel mooi), al is het hier kwalitatief allemaal wel wat beter. Verder echter een doodgewone natuurdocumentaire, en dan snap ik niet waar dat enorme gemiddelde zo vandaan komt. Heb niks nieuws gezien dan anders.

Verder stonden me wel wat kleine dingetjes tegen:

- Moeder en kind: Elke keer weer zo'n kleintje erbij, want dat maakt nu eenmaal wat meer indruk. Iedereen is vatbaar voor het leed der kinderen, zelfs bij dieren. Beetje makkelijk vond ik het.

- Muziek: Moest af en toe aan Lord of the Rings denken, al kwam dat ook door de voice-over. Beetje te bombastisch af en toe.

- Een belerend toontje: Zeker op het einde. Volgens mij heeft zoiets veel meer kracht als je gewoon de beelden toont en de voice-over er geen waardeoordeel aan laat verbinden.

2.5*

Veel vergelijkingen met een ordinaire natuurdocumentaire, maar aan de beelden kun je zien dat dit kwalitatief een stuk beter is. Jammer dat de onbekendere dieren niet echt in beeld zijn gebracht, die olifantenfilmpjes heb ik al 1000 keer op Animal Planet gezien.

Net als Montorsi moet ik ook zeggen dat bij bijna elke dierensoort die ze lieten zien, er een kind bij was. Een hoge ahhh-factor doet het allicht goed bij het grote publiek. De muziek stoorde mij op geen enkel moment.

Al met al was het een kwalitatief goede documentaire die hoog aanslaat bij het grote publiek. 3 sterren voor de mooie beelden.

Je hebt van die mensen die alleen bij het zien van kleine, lieve, schattige, aaibare beestjes al smelten. Van die idiote mensen die gaan meeleven met die kleine snoezige diertjes, die ergens in de middle of nowhere rondlopen. Mensen als ik, zo blijkt. Heb bijzonder genoten van deze vooral visueel perfecte documentaire. We zien in Earth de natuur op haar mooist, er komen een paar prachtige diersoorten en bijbehorende mooie momenten voorbij. Mooiste moment? Dat kleine stukje waarin het piepkleine tijdelijk blind geworden olifantje achter moeder loopt en tegen een boom botst, waarop moeders terugkeert om te helpen. Maar goed, zo kent de film talloze momenten die iets bijzonders hebben.

Ik zie eigenlijk maar bar weinig natuurdocumentaires, dus des te bijzonder is het om dit portret van onze planeet te zien. Wat vooral opvalt zijn de werkelijk adembenemende beelden, waarvan ik me echt continu afvroeg of het niet gewoon in een studio was opgenomen of met de computer is bewerkt. Zo dichtbij en vaak zo perfect getimed, de beesten leken wel geregisseerd. Verder blijft Stewart een perfecte stem hebben voor zoiets, alleen jammer dat zijn tekst niet overal even sterk was. En ook de bombastische muziek ging er soms iets over. Soms was enkel het geluid van de natuur mooi genoeg.

4 sterren.

hele mooie natuurdocumentaire, mooie beelden.

het enige (grote) nadeel is dat de mensheid weer 's wordt afgeschilderd als de boeman die de aarde kapot maakt .

Het broeikaseffect is één grote hoax!

Het is onmogelijk om de hele aarde te laten zien in één documentaire. Daarom moet er uiteraard een selectie gebeuren. Maar die mocht volgens mij toch gevarieerder. Onlangs nog enkele documentaires gezien die er veel spectaculairder uit zagen en ook bleven boeien omdat je telkens opnieuw verrast werd. Niet helemaal veelzijdig trouwens, omdat het praktisch enkel zoogdieren en vogels laat zien.

Maar toegegeven, er zitten mooie fragmenten in deze film. De bultruggen, de eenden, de paradijsvogels, ... Maar overdonderen doet de film zeker niet. Het kan beter, en met die wetenschap verlang je ook naar meer helaas.

Prachtige beelden, mooie gebieden. De documentaire spreekt eigenlijk voor zichzelf.

'Klein' puntje van kritiek:

De film mist toch de klasse van Attenborough. Dat is toch wel de grootste fout die ze hebben gemaakt.

De echte documentaireserie, Planet Earth, is vele malen beter.

4,0*, want het blijft toch schitterend! Wat maken we tegenwoordig toch kapot?

Werkelijkwaar prachtige HD-beelden, mooie ondersteunende muziek, ik heb dingen van dieren gezien die ik niet eens wist(mooie beelden van een Witte Haai die uit het water springt), grappige beelden(apen die door het water moeten) en emotionele beelden(olifant die alleen is verdwaald, ijsbeer die geen eten kan vinden). Ook de speelsheid vond ik echt prachtig, ik heb zo erg genoten van die onderwater beelden van die blije olifanten.

Hoor trouwens ook geklaag over Patrick Stewart, ik snap dat echt niet. Zijn rustige manier van praten vond ik perfect passen. Daardoor werd Earth geen blije kermisshow, maar een degelijke documentaire.

Ik ben helemaal verkocht, zag dat Planet Earth voor 29 Euro bij de V&D te koop is, een koopje dus. Zal die zeker van de week gaan halen!

4*

Ik moet me aansluiten bij eerdere berichten van Montorsi en Mochizuki Rokuro, want wat is er eigenlijk weinig afwisseling tussen dierendocu's. Ik mag graag naar dieren in hun natuurlijke omgeving kijken, gewoon om ze hun eigen ding te zien doen. Documentaires als deze geven echter verrassend weinig voldoening. Een begrijpelijke, maar voor mij storende factor is dat zo'n vertelstem niet slechts simpele feitjes verteld, maar er ook nog maar wat dingen bij verzint, om het allemaal wat dramtischer te maken. Beweren dat een ijsbeer de vader is van een ijsbeer in een eerdere scène en dat soort dingen. Soms lijkt het wel alsof ze die dieren menselijker proberen maken, waardoor wat mij betrefd juist enige charme verloren gaat. Persoonlijk zie ik het liefst zo'n docu zonder vertelstem, met slechts dierengeluiden en wat muziek. Hier moeten we het echter stellen met matige teksten en wat al te bombastische, muzikale taferelen.

Daarbij had de film de titel wel iets minder letterlijk mogen nemen. Een reis rond de wereld in film is natuurlijk schitterend, maar je weet bij voorbaat al dat anderhalf uur de flinke lading niet zal dekken. Dat is echter geen excuus voor het wel erg fragmentarische geheel. De dieren en gebieden die ze lieten zien leken haast willekeurig gekozen en er wordt nooit iets opgebouwd. Vreemd ook dat we soms na lange tijd terugkeren naar dieren die we een tijd geleden al verlieten. Ook is het gewoon jammer om bij een prestigeproject als deze wederom voor olifanten, luipaarden en ijsberen te kiezen, toch een aantal van de meest overbelichte dieren in de natuurdocumentaire. Het scheelt dat jaagscènes nooit echt vervelen, want ook die zijn weer flink vertegenwoordigt. Ik vermoed dat de serie alvast een stuk beter is omdat ze waarschijnlijk daar niet zo'n beperkte tijd hebben en niet zo van hot naar her schieten.

Ja, de beelden zijn over het algemeen zeer mooi. Ja, de springende eendjes en de paradijsvogels zijn charmant. Ja, ik was ontroerd door de ijsbeers wanhopige poging de walrussen te doden. Maar over het algemeen is het toch allemaal wat karig, zeker voor wat door had moeten gaan als de ultieme natuurdocumentaire. Het is allemaal al eens gedaan, misschien met mindere technieken, maar toch wat coherenter.
2,5*