The Return of the Living Dead (1985)

Onlangs gezien en goedgekeurd.

Dit is zo'n beetje een collage van Romero's Trilogy of the Dead, maar dan in een humoristisch jasje. De fratsen zijn voor het grootste deel erg geslaagd en ook de personages zijn werkelijk hilarisch, vooral dan die gekke patholoog en de overdreven melancholische bendeleider. Om de punksfeer nog een beetje aan te dikken is er de lekkere jaren '80 track aan de begin- en eindgeneriek.

En euh, "Freddy" en "Tina", toeval?

Vond ik geen goede film. Ik stoorde mij aan de hysterie uit die film, en de horror was ook al niet indrukwekkend. Het werkt beter als je het gewoon als een parodie bekijkt.

Niet zo leuk als verwacht. Eigenlijk datgeen wat een zombiefilm zo leuk maakt ontbreekt. Hersendode zombies, in plaats van intelligente bijvoorbeeld. Ik zie een ondode liever gewoon vooruit schuivelen/rennen zonder er bedachtzaam bij te kijken. Praten moet al helemaal niet kunnen, hoewel dat oude vrouwtje dat op de tafel werd vastgebonden wel erg geinig was, toegegeven..

Verder mis ik de spanning omdat deze zombies simpelweg niet uitgeschakeld kunnen worden (ja helemaal laten affikken...). Nu blijft het enkel rennen, want een vlucht over de straten wordt eigenlijk gewoon fataal (de etters leggen zelfs een hinderlaag, wat gelukkig wel erg grappig is). Ik zie liever een groepje overlevenden die zich van punt a naar b moeten verplaatsen, zich de zombies onderweg van zichzelf afslaand.

Daarmee kom ik gelijk op mijn volgende punt en dat is dat deze zombies geconcentreerd op één punt blijven, het probleem spreidt zich niet over een groter gebied (zoals Londen in Shaun of the Dead, of zelfs heel de VS (de wereld?) in Romerofilms). Het leuke aan zombies is de dreiging dat ze overal waar je heengaat kunnen opduiken. (De enige uitzondering die ik tot nu toe zag is Braindead van Jackson, maar die is op andere fronten zo hilarisch dat bovenstaande punten juist afbreuk zouden doen).

Het einde was tenslotte een vreselijke anticlimax. Ze kunnen niet dood, ach hatsee, we nuken die shit. Dat had elk moment van de film gekund en is zo wat mij betreft veel te simpel opgelost. Sterker nog, het gebeurt wanneer de zombies eindelijk wél uitbreken naar een groter gebied!

Wel geinig hier en daar, maar haalt het lang niet bij een hoop andere zombiefilms.

Redelijk.

Beetje jammer dat het niet horror gedeelte (het begin) veel leuker is dan wat volgt. Belooft allemaal erg leuk en lollig te gaan worden (die halve hond!) maar is het uiteindelijk maar een beetje.

De eerste brains zombie is cool, de rest maar matigjes vormgegeven. De muziek is echt vreselijk en overal aanwezig. Eén enorme collage van korte fragmentjes die helemaal nergens op sloegen of wat toevoegden. Erg vervelend, samen met de immer krijsende en lawaai makende mensen. Vind het geweldig in een cyberpunk setting, waar het gewoon onderdeel uitmaakt van beeld en geluid, en daarmee ook van de film. Hier wordt het echter zo droog gefilmd dat het niet meer is dan lawaaierige mensen.

De humor zwakt ook nogal snel af, en waar het in het begin nog hopen is op hilarische goor blijft het allemaal nogal tam. 't Is vermakelijk en kort, maar niet de lollige gekke horrorbende waar ik toch een beetje op gehoopt had. Resultaat is iets teveel vis noch vlees.

2.5*

Allemaal wel netjes vormgegeven en de film bevat een lekkere sfeer maar het is geen film die bij de groten van de zombiehorror hoort. Heeft in mijn ogen vooral te maken met de wel heel eigenaarde bubblegum zombies, hun bijna onvermogen om gedood te worden en hun welbespraaktheid. Er zit geen prettige opbouw in de spanning en wat heb je nou aan horden zombies wanneer je ze niet kunt doodschieten? Vond dat dat afbreuk deed aan de dynamiek van de film, aan het aantal mogelijkheden en zodoende aan de spanning. Hoe dan ook, het tempo van Return of the Living Dead ligt hoog genoeg om de film nog entertainent te houden.

Een kleine tegenvaller. Hier en daar zitten er best goede grappen tussen (het oproepen van extra medics/cops bv.), het tempo ligt alleen te laag waardoor sommige stukken vrij saai zijn. Daarnaast had het van mij wat gekker gemogen. De tagline They're back from the grave and ready to party! belooft meer dan de film uiteindelijk waarmaakt.

Het matige acteerwerk en vervelende personages neem ik maar op de koop toe, want dat mag bij een cultfilmpje als deze. 2.5*

Altijd een soft spot voor dit zombie-werkje gehad. Er zit toch veel lol en fun in. Simpel maar doeltreffend en erg charmant met een grappig duo dat de film opent.

Memorabel is een groot woord, maar het heeft wel enkele dingetjes die bij blijven. De teer-zombie met z'n grote ogen, de coole Ernie Kaltenbrunner en de roodharige punkchick die steeds maar weer opduikt zijn prima vondsten. Zelfde geldt voor het oude dametje met de kwispelende ruggenwervel.

Toch verliest het wat aantrekkingskracht naarmate de film vordert. De creativiteit sijpelt er als het ware uit. Einde is dan wel weer ok. Toegegeven, het ziet er niet uit, maar het idee is lekker droog en kansloos. Mja, ik blijf het een sympathiek filmpje vinden.

Ik heb lang geleden het derde deel volgens mij gezien maar weet er nauwelijks meer wat van. Voordat ik die ga herzien had ik besloten mezelf eerst maar aan het eerste deel te wagen.

Return of the Living Dead heeft een behoorlijke vaart. Na enkele minuten komt het gas vrij en dan is het zombietijd. De personages zijn lekker excentriek wat de hele film een komische noot geeft. De punks zijn lekker lomp en leuk dat een vrouwelijk slachtoffer de hele tijd (half)naakt rondloopt. Zouden ze vaker moeten doen.

Jammer dat de zombies er niet zo tof uitzien. Bij sommige lijkt het meer alsof de acteur direct uit bed de set op is gestapt dan dat er sprake is van goedverzorgde zombie make-up. Een beetje verkeerde keus is ook de enige intelligentie van de zombies. Freddy die bijvoorbeeld behoorlijk doelgericht naar zijn slachtoffers rent of erger nog, het dode zombiewijf dat een verklaring geeft waarom ze hersens eet. Ik kreeg bijna medelijden met haar en dat is niet de bedoeling. Zombies zijn op hun best wanneer het beesten zijn zonder enige emotie. Desalniettemin was het wel een vermakelijke scene, zeker omdat de hele film toch een niet al te serieuze toon heeft. Een dertien in een dozijn zombiefilmpje.

Uiterst vermakelijke horrorfilm waarin de doden weer tot leven komen. Het acteerwerk is behoorlijk maar passend overdreven, het wordt nergens echt spannend of eng maar leuk is het allemaal wel. Een aantal grappige dialogen en one-liners (Are you saying we're dead?) De make-up effecten zien er 25 jaar na dato nog goed uit en de vaart zit er goed in.

Na de film jarenlang geleden gezien te hebben was ik het overgrote deel inmiddels vergeten. Gelukkig heb ik vanavond een zombieklassieker herontdekt.

De film begint als een soort van een parodie/hommage aan Night of the Living Dead, en hier valt er nog wel wat humor te bespeuren, maar naarmate het verhaal vordert wordt het allemaal veel serieuzer, hoewel er zich nog steeds grappige situaties voor doen. Het tempo ligt de hele film hoog en de actie en de humor volgen elkaar in rap tempo op. Het wordt op den duur allemaal wel een beetje histerisch en er is bij sommige acteurs sprake van serieuze over-acting, maar dat draagt allemaal bij aan de charme van de film.

De zombie make-up is niet altijd even overtuigend, maar de "hoofdzombies" zijn zeker memorabele personages. Het moment dat Tar Man voor het eerst in beeld verschijnt was voor mij een heus schrikmoment, en zijn enge kop blijft wel even op je netvlies gebrand. Het feit dat deze zombies ook kunnen praten is een erg creepy detail, en de reden waarom deze zombies hersenen eten deden de rillingen heel even over mijn rug lopen. de achtergrond zombies zien er niet allemaal even fraai uit, maar als ze in die grote groepen aanvallen let je daar iets minder op. En Linea Quigly als Trash is wel een heel verleidelijke zombie.

Dat brengt me mooi bij de cast. Zoals ik al zei is er zeker sprake van overacteren, maar er zitten wel wat goede personages in, zoals de punkers en Ernie de begrafenisondernemer. Er zitten een paar overbodige personages bij, maar over het algemeen krijgt iedereen ten minste één scène. Frank en Freddy werkten me bij mijn eerste kijkbeurt jaren geleden zwaar op de zenuwen, maar nu begreep ik pas echt wat ze doormaakten; hun langzame dood en wederopstanding was één van de meer enerverende dingen aan het verhaal, en vooral het lot van Frank was verrassend emotioneel en schokkend.

De film loopt ook mooi af, en ik kan een goed zwartgallig en open einde in een film als deze altijd wel waarderen. Al met al is het goed om een film als je wat ouder en misschien wat wijzer bent opnieuw te bekijken, want nu snapte ik de humor en de situaties veel beter. Ook vind ik tegenwoordig de geweldige 80's sfeer met de vette soundtrack en en de wilde kostuums echt vet, en dit is weer typsich zo'n jaren tachtig horrorklassieker.

Erg leuk pulpfilmpje zoals er in de gouden jaren 80 zoveel van waren.

Acteerwerk is van een troma niveau. Dat kan irritant zijn, maar bij dit soort filmpjes is het zeker niet storend.

De soundtrack is lekker cheesy, doet ook een beetje denken aan de intro song van Friday the 13th part III.

De gore is niet in overvloed aanwezig, maar de lekkere nasty zombies maken veel goed.

Vooral die ene in het begin die constant BRAINS roept ziet er fantastisch uit.

De characters zijn ook echt weer typisch de 80's. Een groepje punkers met de meest rare haarstijlen.

erg leuk filmpje dus, al is het einde wel een kleine teleurstelling. Voelt een beetje afgeraffeld aan.

Tijdens het zien van deze film begon ik me te realiseren dat ik al een hele tijd geen oude horrorfilms meer had bekeken. Om de een of andere reden kan het genre me niet echt meer bekoren.

Return of the living dead is waarschijnlijk al verheven tot een klassieker en veel liefhebbers zullen deze film verafgoden maar voor mij voelde alles nogal geforceerd aan. Een soort komische variant op Night of the Living Dead.

De zombiefilms van Romero kan ik zeker waarderen maar bij deze film was de lol er snel af. Misschien als ik hem tien jaar geleden had gezien dat ik hem erg leuk had gevonden. Nu voelt het vooral gedateerd en goedkoop aan.

Zwak.

Een oudje in het genre.
En één die geen moment heeft verveeld. Prima spanningsopbouw, een goede donkere sfeer en een goede portie gore. Hoewel ondertussen gedateerd dat hoofd van die vrouwelijke zombie, wat werd vastgebonden, en waarbij dat hoofd een robot leek qua bewegingen bijv. . Ondanks dat, prima film.

Terechte klassieker die echter toch behoorlijk wat impact mist in het gore departement. De film heeft matige acteurs die alles geven wat ze hebben, hilarische dialogen, een verbazingwekkend efficient script, maar mist tegelijkertijd net dat kleine beetje extra wat het geheel mooi over the top zou maken. Met dit kleine beetje extra bedoel ik dan voornamelijk het budget voor wat meer onscreen moorden en hersenen, want nu was het wel heel vaak duidelijk dat men vooral leuke ideeen had, maar geen mogelijkheid om het te tonen.

Verder heb ik me wel erg goed vermaakt, dus wil ik er ook weer niet teveel over zeuren. Zoals ik eerder al noemde zijn de acteurs vrij matig, maar lijdt hun performance er alsnog niet onder omdat iedereen goed in zijn vel zit met de absurde situaties en stompzinnige dialogen. Wie er een goede reden kan vinden waarom jocks en punkers trouwens samen een feestje houden, mag het me vertellen, logisch was het niet te noemen. Afgrijselijk kitscherige soundtrack overigens, maar wel een die de sfeer van de film goed vorm weet te geven. Ik ben heel erg benieuwd naar de vervolgen.

The Return of the Living Dead

Vandaag maar eens wat oude sentiment opgehaald, vandaag ook nog eens zin in weer een heerlijke zombie smasher dus bij deze maar even The Return of the Living Dead opgezet. Ik moet zeggen dat ik niet wild ben geworden van The Return of the Living Dead maar verveeld heb ik me echter ook niet, door het geinig en klein maar ook weer simpel conceptje is de film erg leuk om te volgen en is het kijken zeker niet verveeld.

Het verhaal was wel leuk. Een soort van biologisch laboratorium houd lichamen in opslag van het leger, een jonge ontdekt scheuren in de ton en dat de ton niet meer goed is waarop zijn collega zegt dat hij nog wel goed was en daarna een grote mep waarna er gas vrij komt, dit brengt doden tot leven. Ze moeten alles op alles zetten om dit te kunnen overleven en de zombieplaag tegen te houden. Ook vermakelijk was dit keer het concept 'brains!', eens een keer wat anders.

Het verhaal was dus leuk om te volgen en het concept was ook wel geinig, helaas vond ik hier en daar het acteerwerk wat aan de mindere kant en leek de setting van de film op een B-matig filmpje. Geinig om er eentje van de oude klassiekers te kijken en ik heb me prima vermaakt.

3.0*

Geslaagde zombie-komedie met prima gore, leuke zombies ('send more cops') en op een leuke manier stompzinnige karakters. Daarnaast zitten er echt pulpscenes in, waaronder die vrouw (wat er van over is) die vertelt waarom ze zo graag hersens eet.

Wat een feest! Als groot liefhebber van horrorkomedies zie ik dat The Return of the Living Dead alle ingrediënten in huis heeft. Kleurrijke types, een fijn tempo en een film die zowel qua horror als qua komedie goed z'n best doet. De film heeft geen ellenlange aanloop nodig en gaat vrij snel van start met een uiterst simpel plot; de doden komen tot leven om hersens op te eten. Dit levert een reeks geweldige sequenties op. Eén van de leukste terugkerende elementen is hoe er steeds meer ambulancepersoneel en politie arriveert, die in de val worden gelokt. De film steekt uiteraard de draak met de zombies van Romero en gelukkig is men afgestapt van het idee van John Russo (die met Romero werkte aan Night of the Living Dead) om een serieuzere film te maken. Zijn naam staat nog in de credits als schrijver, maar Dan O'Bannon koos er gelukkig voor om echt iets anders te doen dan wat Romero deed. Dat zie je al aan de zombies; ze rennen, kunnen praten en eten enkel hersenen.

Maar hoe leuk de zombies ook zijn, het is vooral fijn dat Return of the Living Dead met een paar amusante hoofdpersonages komt. Het leukst zijn Clu Gulager en Don Calfa als ... jawel .. Burt en Ernie. Twee leuke acteurs, die niet teveel hun best doen om grappig te zijn, maar in hun droogheid wel veel humor aan de kont hebben hangen. Van een iets ander kaliber zijn Frank en Freddy (James Karen en Thom Mathews), die veel over de top gaan. Eveneens over de top zijn de punkers en jongeren. Een leuk stel bij elkaar; Linnea Quigley is altijd een memorabele verschijning en figuren als Miguel A. Núñez Jr. en Mark Venturini zagen we al eerder in Friday the 13th V: A New Beginning. Dus ook qua koppen is het een klein feestje voor de horrorliefhebber. Maar wat deze horrorliefhebber vooral zal aanspreken aan Return of the Living Dead is die achtbaan aan heerlijke pulp; tachtig minuten fijne gore, geestige dialogen, aangename typetjes, een leuke soundtrack en een hele reeks memorabele sequenties. Return of the Living Dead is zo'n achtbaan waar je meteen na afloop nog een keer een kaartje voor wil kopen.

4 sterren!

Een absurde punkhorrorkomedie die slecht acteren tot een kunst lijkt te verheven. Ongelofelijk fout op alle vlakken, maar deels daardoor net intrigerend. Te bedenken dat dit van de man komt die het script van Alien geschreven heeft en computeranimatie voor Star Wars verzorgd heeft. Boeiende achtergrond ook bij deze film. Het begon bij Night of the Living Dead van John Russo & George A. Romero. Mannen gaan uiteen zodat ze elk hun weg maken met zombiefilms. Romero maakt zijn reeks ... of the Dead films en Russo gaat verder met een reeks Return of the Living Dead. Een verschil in zombies ook en hier is meer humor.

De film heeft wel potentieel met foute humor die het een cultfilm maken. Romero heeft met zijn versie van zombies wel meer de stempel gezet hoe zombies tegenwoordig vertolkt worden, zodat het hier wel wat raar overkomt soms. Zeker als ze af en toe praten en vragen voor 'send more cops!'.

Je valt niet in slaap met de rollercoaster van deze film, maar kwaliteit kan je het niet noemen. Geen idee of het gewoon gebrek aan talent is, of dat het de bedoeling was om het zo'n foute film te maken.

Raar maar waar, nog nooit gezien...en ik heb me best wel vermaakt met dit pulpfilmpje die volledig fout is dat het leuk wordt. Er zitten heel wat toffe en grappige scènes in de film, maar ook op gebied van muziek, sfeer, foute personages zit je bij deze film wel goed. Goed is iets anders, maar de film doet wat hij moet doen en dat is namelijk voldoende entertainen. De foute humor is hier de kracht van de film. 6/10

Brains! Live Brains!! Absoluut één van de leukste horror-film-reeksen. Soort van Romero-zombies, maar dan komischer. Alle drie de delen zijn geweldig.

De cultklassieker.

Moet zeggen dat ik nauwelijks doorhad dat deze film überhaupt een klassieker was. Het is allemaal net wat grootser en minder serieus dan de algemene zombiefilm die we uit de tijd van 1980 kunnen verwachten, maar of het er ook een betere film mee is? Dat is uiteraard maar de vraag, maar ik heb er toch maar weinig van genoten.

Vervelende personages nemen de film tot zich, waarvan elk gelukkig wel een erg eigen persoonlijkheid heeft. Iedereen is op z'n eigen manier gestoord en vervelend dus, dat er wel voor zorgt dat de film consistent vermakelijk blijft. Ook de algemene omgeving is best leuk ingericht met veel regen, modder en onweer. Het is best goed voer voor een film als deze.

Moet zeggen dat ik soms de lol er wel van in kon zien, maar de fun breekt in z'n geheel veel te weinig door. Het vingertje daarvoor kan ik makkelijk wijzen naar O'Bannon, die geen idee lijkt te hebben wat hij moet doen. Vooral het camerawerk is ultiem lelijk. Het vliegt in elke richting maar slaagt er nooit in om maar een enkel plaatje naar behoren in beeld te krijgen. Ook de speciale effecten.. ik kan er het talent niet van inzien. Vond het allemaal maar makkelijk en weinig creatief.

Na enige tijd vallen de grapjes herhaaldelijk dood en is de finale ronduit suf te noemen voor een film die zolang bezig is om zichzelf op de kaart te zetten. Films als deze raken makkelijk in mijn wereld van vergetelheid terwijl ze er juist op mikken om memorabel te blijven. Het komt gewoon niet binnen. Elke poging van fun, komedie of grafische horror wordt nooit rustig of normaal in beeld gebracht, waardoor het zelden binnenkomt. Helaas.

Pure 80's Cult Zombie Flick met een Flinke Dosis aan Humor!!!

Wat een heerlijke partij droge humor en prachtig typisch 80's acteerwerk. De zombies zien er goed uit en hier en daar zijn er zelfs speciale zombies.

Het verhaal is lekker simpel en het werkt! De zombies zijn intelligent, praten en lokken zelfs mensen volgens een plan in de val. Dit maakt deze film best wel uniek en stijlvol.

Er zijn weinig films met zo'n sterke 80's uitstraling!

Prima gore maar had voor mij wel iets meer gemogen maar dit word vol gecompenseerd door andere sterke punten. Zeker één van de meest interessante zombie flicks!

☆4,5

The Return of the Living Dead is een heel interessant project. George A. Romero en John Russo werkten er samen aan en wilden uiteraard een vervolg schrijven. Wegens creatieve meningsverschillen hebben ze hun wegen gescheiden. Romero kreeg de rechten op "of the Dead" en Russo op "of the Living Dead". Beiden hebben een heel andere visie op het zombie-genre maar beiden zijn erg vermakelijk.

De focus ligt hier echt op de comedy door de uitbundige acteerprestaties en ludieke dialogen. De horror mag echter niet onderdoen want hier en daar is er zeker wat te zien. De practical effects zien er spotless uit en dit deed mijn hartje zoveel deugd. Zombies hebben hier een andere definitie gekregen: ze zijn snel, kunnen praten en hebben een onstilbare honger voor hersenen. Ik geloof dat deze de eerste film was die dit introduceerde, maar ben het niet zeker. De film ziet er ook goed uit. Veel shots zijn artisitek en fun tegelijk. De epic graveyard dance scène is een van de vele voorbeelden.

Waar het net niet werkte voor mij was de spanning en de personages. Geen enkel moment vond voelde ik ook maar een hint van suspense. De karakters in de film zijn ook erg stereotiep, weinig interessant en soms ronduit vervelend.

Dit is deels dankzij het script die ze zo wil maken maar ik ergerde mij er best aan.

Een leuke film en ongetwijfeld een klassieker. Ook een goede mix van de twee genres, mits een paar missers.

3,5*

Als liefhebber is het ongelooflijk dat ik deze zombie topper gemist heb.. onbegrijpelijk want dit is helemaal mijn ding. Naakte vrouwen, punkers, fantastische grappige vondsten (halve hondjes en gore verzuurde lichamen). Een film die zich nooit serieus neem maar vakkundig in elkaar steekt. Met een leuke muzikale omlijsting dus ik vond hem fantastisch.

"BRAAAAIIINS!?"

Omdat ik sinds augustus per ongeluk "Amazon Prime Video" heb aangeschaft, zag ik dat ze ook deze zombie-klassieker hebben en daarom heb ik "The Return of the Living Dead" gisteravond nog eens opnieuw bekeken, ondanks dat ik de film van binnen en buiten kan. De film verdient ook een uitgebreidere recensie van mij en het blijft gewoon een genot om er naar te kijken. Ik las ook ergens dat er een remake zou komen om de "The Return of the Living Dead" franchise opnieuw tot leven te brengen. Opzicht leuk, maar ik ben bang dat het alleen maar kan tegenvallen.

Ik kan me trouwens nog goed herinneren dat deze film in de zomer van 1986 op de Belgische televisiezender "VRT 1" (heette meen ik destijds "BRT 1") te zien was en dat ik toen op vakantie ging (naar Joegoslavië) en ik hem dus moest opnemen. Maar omdat we destijds nog de stroom grotendeels deden uitzetten als we op vakantie gingen (vanwege eventuele bliksem), moest ik de videorecorder naar mijn oma brengen. En toen ik terugkwam van vakantie heb ik de film met heel veel plezier gekeken en de film is me ook altijd bijgebleven.

Het sfeervolle verhaal zit leuk in elkaar van begin tot einde (het afvuren van een kleine nucleaire bom), de uitvoering is prima, er zit voldoende goor in (o.a. als men een pikhouweel door het hoofd van een zombie slaat), er zijn verschillende zombies (o.a. een kale naakte kadaver zombie en een lelijke zwarte slijmerige zombie) in te zien die ook kunnen praten en slim zijn en het voorzien hebben op de hersenen van mensen, de speciale effecten zijn zeer goed (zo zien de zombies er geweldig uit), er vallen veel doden (o.a. ambulancepersoneel en politieagenten, waarbij er door zombies via de portofoon wordt gezegd "Send more paramedics" en "Send more cops" ).

Ook zijn de personages stuk voor stuk voor leuk zoals Clu Gulager als Burt Wilson die de eigenaar is van het medisch magazijn, Don Calfa als de aparte Duitse begrafenisondernemer Ernie Kaltenbrunner (met een Walther P38 pistool en een pijp in zijn mond en via een walkman luistert hij naar Duitse oorlogsliederen) die de eigenaar is van het mortuarium / crematorium tegenover het medisch magazijn, hij is overigens geen familie van Ernst Kaltenbrunner die een Oostenrijks SS-Obergruppenführer was , Miguel A. Núñez Jr. als de Afro-Amerikaanse punker Spider en James Karen (misschien wel de bekendste acteur) als de hysterische Frank die in het medisch magazijn werkt en door wiens onverantwoordelijk en als indrukwekkend bedoeld gedrag alle onheil ontstaat.

En ook de vele dialogen zijn leuk, zoals:

Als Frank in de kelder van het magazijn aan de nieuwe magazijnmedewerker Freddy (Thom Mathews) een levende dode opgesloten in een stalen vat laat zien (waardoor de zombie uitbraak begint):

Frank: Let me ask you a question, kid. Did you see that movie, “Night of the Living Dead"?
Freddy: Yeah. That's the one where the corpses start eatin' the people. What about it?
Frank: Did you know that movie was based on a true case?
Freddy: Come on. You're shittin' me, right?
Frank: I've never been more serious in my life

Als men een zombie probeert te doden met een pikhouweel:

Burt: I thought you said if we destroyed the brain, it'd die!
Frank: It worked in the movie!
Burt: Well, it ain't working now, Frank!
Freddy: You mean the movie lied?

Als men vanuit het mortuarium / crematorium (waar een gedeelte van de punkers is naar gevlucht) buiten geluiden hoort:

Ernie: What is that?
Spider: It's dead people screamin'.

Als men een oude naakte halve zombie vrouw (die één van de punkers gebeten heeft) te pakken heeft en ondervraagd:

Ernie: Why do you eat people?
Zombie: Not people. Brains.
Ernie: Brains only?
Zombie: Yes.
Ernie: Why?
Zombie: The PAIN!
Ernie: What about the pain?
Zombie: The pain of being DEAD!

Als Freddy, die in het begin samen met Frank besmet is geraakt, tegen zijn verloofde Tina (Beverly Randolph) zegt:

"You made me break my hand completely off this time, Tina. But I don't care, darling, because I love you. And you've got to let me eat your brains!"

En als ze op het einde in de kelder van het medisch magazijn willen gaan om te bellen:

Burt: There's another phone in the basement.
Spider: The basement's fucked!
Burt: What do you mean?
Spider: One of those corpses, man. A real ugly one, all black and slimy.
Burt: I don't give a shit what's in the basement. We gotta get to that phone.

En verder worden de gebeurtenissen zowel qua spanning als humor en in termen van horror effectief en sfeervol in beeld gebracht en dat in een vlot tempo, zijn de jaren 80 liedjes leuk (o.a. van de punkbands "The Cramps" met het nummer "Surfin' Dead", "The Damned" met het nummer "Dead Beat Dance" en het AC/DC-achtige "Partytime (Zombie Version)" van de "45 Grave") en passend en er zit ook relatief veel naaktheid in en dat in de vorm van de kleine schattige "scream queen" Linnea Quigley, van wie ik in 2020 relatief veel films heb gezien.

In deze film springt ze op een kerkhof (waar naderhand zombies uit de grond komen) op een grafsteen en geeft ze een zeer fraaie striptease op het leuke nummer "Tonight (We'll Make Love Until We Die)" van synthpopband "SSQ". Niet alleen dat, ze brengt de rest van haar tijd spiernaakt door, met haar borsten, billen, ​​vleeskleurig bikinibroekje (ze lijkt dan op een Barbiepop daar beneden) en roze beenwarmers. Linnea Quigley is een genot om te zien in deze film met haar twee lekkernijen en zelfs als zombie (ze mag me gerust net zoals de zwerver bijten ). Ze heet in de film overigens "Thrash", maar dat is ze zeker niet.

"The Return of the Living Dead" blijft voor mij één van de beste zombiefilms ooit (staat zeker in mijn "Top 5" van beste zombiefilms). Het is een film die op meerdere fronten werkt en vooral ook een film waarin de liefde voor de horror, en dan met name voor het zombiegenre in het bijzonder, duidelijk doorklinkt. Kortom een film die voor de zombieliefhebbers zonder meer is aan te bevelen. Vanwege Linnea Quigley verhoog ik mijn stem nu ook met een halfje.

Ook deze is één van mijn favorieten.Vooral die slijmerige uit de kelder.Ook een beetje jeugdsentiment.Een echte cultfilm van de bovenste plank

Aardig filmpje met een hoog jaren 80 gehalte, maar ik vond het erg eentonig. Ik heb hem afgekeken maar er zal nooit een herziening plaatsvinden.