Attack of the Killer Tomatoes! (1978)

Absurd dit en werkelijk te flauw. Alle grappen slaan de plank mis. Miskleun!

He's only disguised as Adolf Hitler

Soms heb je een stom idee. Je spreekt af met een kameraad om een serie van films te zien. De eerste reeksen zijn een succes en het is allemaal gezellig. Dan gaat er een tijd voorbij en krijg je weer zin in een marathon. Dan komt het stomme idee ter sprake, laten we 4 films over moordlustige tomaten achter elkaar zien! Het wordt unaniem goedgekeurd. De chips staan klaar, de cola staat klaar en je ligt lekker gemakkelijk in de zetel en dan krijg je dit...

Eerlijk gezegd, het was mijn idee om deze films te zien. We wouden graag zowat pulp zien en films over gestoorde tomaten waren zowat de definitie van pulp. Het had misschien slim geweest om wat achtergrondinformatie te verschaffen want wanneer de film opent met een heuse opera dat als volgt gaat: 'Attaaaaaaack ofthekillertomatoes, attaaaaaaack ofthekillertomaties' dan weet je dat er iets mis serieus mis is. En dat is er zeker en vast met het debuut van John de Bello. Op zich kent de film wel een aantal leuke grappen. Zo is de verwijzing naar The Birds wel leuk en is de persiflage naar Jaws gewoon geweldig met de tomaten in de hoofdrol maar uiteindelijk is de film gewoon te fragmentarisch om echt te blijven boeien. Het verhaal slaagt werkelijk nergens op, had ik ook wel verwacht, maar mensen worden geïntroduceerd en verdwijnen niet kort daarna om pas in het vervolg tevoorschijn te komen (de duiker o.a.). Over die personages gesproken, nog nooit zo'n bende idioten bij elkaar gezien. Er wordt geprobeerd om een team van 'superhelden' bij elkaar te sprokkelen maar dit gaat er een tikkeltje te hard over. Finletter is met zijn parachute verschrikkelijk irritant en dan heb ik het nog niet over de zwemster, de neger in disguise en de duiker gehad. Toch heeft de film een zekere aantrekkingskracht op ons beide gehad. We bleven kijken, we bleven lachen met de idiote effecten, one-liners, scènes en zowat heel de film maar we gingen pas helemaal dood aan het einde. Het nummer Puberty Love zorgt voor de ultieme oplossing (waarom weet ik ook niet) maar het hilarische was dat je er een tomaat overleeft door gigantische oorwarmers op te zetten! We wisten niet wat ons overkwam.

Over die tomaten gesproken. De poster doet vermoeden dat de tomaten een gezicht hebben. Wel niets is minder waar. Er wordt dus werkelijk gekozen om tomaten uit de plaatselijke groentewinkel te gebruiken. Het zorgt voor hilarische scènes. Tomaten worden naar mensen gerold, bij de persiflage op Jaws drijven ze gewoon, en bij The Great Tomato War hebben ze gewoon tomaten van de trap gegooid en de beelden omgedraaid. John de Bello krijgt in ieder geval wel punten voor proberen want het zorgt voor de nodige hilariteit, ik ben er alleen nog niet uit of het bedoeld of onbedoeld was... Ik val misschien in herhaling maar ik moet wel zeggen dat de film de moeite waard is dankzij de vele links naar andere films. Effecten zijn er niet, een tomaat blijft een tomaat en ze zouden pas in de vervolgen er echt gemuteerd uit zien, maar momenten zoals Hi Lois, Hi Clark! zorgen voor een glimlach op de lippen en hiervoor doet de film het toch. Ik noemde daarjuist al wat personages maar niemand had de personages zo stom kunnen maken als de cast. Rock Peace is irritant als Finletter, David Miller is zowaar nog vervelender als Mason (het einde ging er trouwens echt een pak over) maar tezamen met de andere castleden zijn ze ergens nog wel vermakelijk. Het absurde en het idiote spat er vanaf, tjah killertomatoes zegt al genoeg denk ik,

Een nogal slecht begin voor de marathon maar om de een of andere reden was het nog wel vermakelijk. De film duurt niet al te lang, de tomaten zien er werkelijk erg realistisch uit en de cast is ronduit vervelend. Vermakelijke pulp maar redelijk slecht. Leuk voor eens een keer gezien te hebben.

2*

Onbegrijpelijk lage score wat mij betreft, ik bedoel uiteraard onnozeler is moeilijker te vinden vermoedelijk maar desondanks wel gewoon fantastisch grappig. Shout out naar de donkerder gekleurde medemens die specialist was in camouflages, het pak cornflakes van onze zwemster, de gehoorbescherming op het einde, de vele songs die op tekstueel vlak wonderbaarlijk waren, het platbombarderen van New York zonder aantoonbare reden, de uitermate grote vergaderruimtes, de alfaman/krantenbaas en misschien zelfs voor little Timmy en gewoon het hele idee van de film uiteraard.

Vergeet ik vast nog een hele rist geslaagde grappen maar kort samengevat vind ik dit voor mensen die houden van onnozel echt nog een aanrader, oprecht van genoten.

Tja.

De regisseur heeft maar enkel 4 films geregisseerd, allemaal binnen dit universum. Vanuit zijn kant zal het dan wel een droom zijn geweest die hij maar wat graag wilde verzilveren. Attack of the Killer Tomatoes! is een film die vooral een eigen publiek kent. Ik kan er soms wel om glimlachen, maar niet veel meer dan dat.

Wat kan je eigenlijk over het verhaal zeggen? Een stad wordt aangevallen door enkele hongerige tomaten. Groentes zijn dus de ultieme schurk in deze film, maar De Bello pakt er dan nog wel redelijk grof en lomp mee uit. Had het vooral ingeschat als een soort goedkope cultfilm, maar er zijn daadwerkelijk explosies, stunts en grote groepen in te bekennen. Het draagt een klein beetje bij aan de charme.

Echter blijft het allemaal nogal houterig in elkaar gestoken. Qua regie weinig talent, het zijn vooral de domme acties die worden gemaakt die boekdelen spreken. Acteerwerk is uitermate brak, de effecten vooral simpel en heel veel van de flauwe grapjes missen het doel. Het mag dan er zelfbewust zijn, maar uiteindelijk moet er ook wat flow zijn. Binnen deze film valt dat absoluut niet te bekennen. Ze hadden ook wel iets meer R mogen gaan overigens, want met dit soort concepten kan je toch veel brutaler uitpakken? Al bij al matig maar soms wel komisch.