Clockwise (1986)

Het eerste gevoel in het begin was flauw, Cleese op de standaard tour. Toch komt er langzaam wat vaart in waarna chaos en misscommunicatie en onbegrip het grotendeels overnemen. 3.5 sterren

Simpel verhaal van een man die probeert ergens op tijd te geraken. Het geluk van deze film was om niet te vervallen in slapstick, maar wel in gewone komedie. John Cleese is hier (zoals blijkbaar al eerder gezegd in de reacties) niet op z'n best, maar de film loopt wel lekker zodat je een leuke komedie krijgt.

John Cleese is zoals altijd grappig. Nee, het is geen Monty Python niveau, maar leuk was ie wel.

De moeite die Cleese in deze film doet om toch als een beschaafde directeur over te komen is fantastisch, ook al loopt hij in een monnikenpij met sandalen.

Het 'hoog water' pak wat hij aanhad tijdens zijn speech op de conferentie is ook hilarisch, met die witte gelakte schoentjes er onder.

Ik heb weer eens goed gelachen.

3.5 *

Cleese draagt deze komedie bijna eigenhandig en dat is misschien een van de weinige minpuntjes. Goed.

Dat gedoe bij die monniken, wat eraan vooraf ging en de scene waarin Cleese een auto probeert te ontvreemden boeiden mij niet zo. Minder geslaagde humor.

Maar verder ligt dit type film mij helemaal. Cleese is misschien nog beter op dreef dan in ' A Fish Called Wanda ' als stipte zenuwpees, waar alles wat hij heeft opgebouwd in een dag rap afgebroken dreigt te worden. Werkelijk alles gaat fout. De scene waarin hij goede raad krijgt van die man die op de trekker zit en zijn droge reactie daarop. Machtig gewoon. Net zo als die blik van hem als er iemand te laat komt binnengeslopen of zijn manikale neiging om alles maar in de gaten te willen houden en te controleren. Juist daarom extra fijn dat deze controlfreak, moeilijke tijden tegemoet gaat. Veel gelachen om al die misverstanden.

Het grappigste moment was toch wel die onverbloemde tongzoen voor de neus van ' mama ' en die arriverende en loslopende mensen, die een connectie met Cleese hadden, in de conferentiezaal. Extreem gelachen, Britse humor mmm....Dikke 3,5*

Clockwise is opzicht wel een aardige film. Sommige scenes zijn erg leuk (bijv. als de auto zich vast rijdt). Andere scenes waren vrij flauw, en het einde kon ook wel wat beter.. Ach, ik heb toch wel een paar keer gelachen dus er kan wel een 3,0* af.

John Cleese is weer geweldig!

Soms kon ik wel lachen, en soms was het wel leuk wat voor puinhoop het was.

Het is een aardige film voor maar één keer, maar daarna echt nooit meer.

Vond het destijds een goede humor film met een geweldige John Cleese.

Verhaal was niet heel boeiend en de grappen waren er ook weinig.

Verders is John aardig in zijn rol.

3 sterren

Er zijn te weinig films die echt gebouwd zijn rond John Cleese. Daarmee bedoel ik natuurlijk niet de talloze keren dat hij ergens opdook voor een bijrolletje, maar dus echt zijn ding doet voor de volle speelduur. Clockwise is een zeldzame uitzondering. Jammer dat het niet bepaald een A Fish Called Wanda is.

Clockwise is best oké. Het komt traag op gang en te veel scènes doen wat geforceerd aan. Echter, hoe langer het duurt hoe groter de chaos wordt en hoe meer de hilariteit toeneemt. Tegen de finale lach ik dubbel van het lachen, waar de eerste helft of zo slechts zeer sporadisch op een lach kon rekenen. Cleese doet zijn ding, maar zijn personage krijgt nooit dat beetje extra dat zijn beste creaties, zoals Basil Fawtly, krijgen. Het voelt als een tussendoortje, zowel voor de makers als voor mij. Maar goed, ik heb gelachen en dat is het belangrijkste hier.

3*

Aardige film waarin een uiterst punctuele schooldirecteur de trein mist met grote gevolgen. Redelijk vermakelijk, maar echt hilarisch wil het niet worden (ondanks dat de opzet hier zich prima voor leent). Ook John Cleese houdt zich iets teveel in (zeker vergeleken met zijn andere rollen). Desalniettemin kijkt het wel gemakkelijk weg.

Leuker dan ik me herinnerde.

In de jaren-80 werd je nogal doodgegooid met Cleese, en ook nog eens met een beperkt aantal typetjes wat hij daarin speelde. Of ik daar indertijd door beinvloed werd, of er misschien iets anders me niet lag aan deze film heb ik nu niet meer zo goed scherp. Nu vind ik het in ieder geval een redelijk genietbaar filmpje - al zijn de grappen over left/right wel wat mager en zit Cleese meestal erg dicht tegen irritatie aan. Maar het gezang vind ik nu weer wel vrij hilarisch "follow the Master". Wellicht dat dat soort details me toen ontgaan is.

Had er niet veel van verwacht maar het is een verrassend leuke film gebleken en wij hadden ons ermee vermaakt van begin tot eind. Cleese is hier ook weer echt Cleese gelukkig kan hij niet anders zijn. Samen met een leuke cast is deze film een aanrader.

Komische roadmovie over een punctuele schooldirecteur die door een misverstand zijn trein mist naar Norwich, waar hij een historische speech moet geven. Hij zal letterlijk alles in het werk zetten om zijn moment van glorie niet te missen. Onderweg worden de chaotische toestanden alsmaar erger. Cleese als stijve en uiteindelijk niet zo snuggere Brit is hier goed op dreef. De humor is soms flauw, en ik miste ook wat meer "Louis de Funès" gehalte voor een betere oefening van de lachspieren maar het is wel een komedie waar je makkelijk doorheen komt.

De kracht zit 'm in de punctuality van het Britse systeem in deze film tot in de overdreven perfectie uitgevoerd door Cleese. En vanwege die perceptionele nauwgezetheid vergeet hij alle overige factoren die van invloed zouden kunnen zijn. Dit wordt tot bijna in de perfectie uitgemolken op de Britse manier van humor. Briljant vorm gegeven en veel lachen. My God, wil de nieuwe Cleese svp opstaan of wordt dit een generatie die straks voorbij is qua humor op dit niveau.

Goh ja.

John Cleese doet z'n stinkende best, maar Cleese kan voor mij ofwel goed zijn ofwel juist helemaal niet. In Clockwise start hij best leuk, maar ongeveer halverwege haakte ik af. De gekke taferelen stapelen zich dan wel op, maar grappiger wordt het niet. Wel drukker, chaotischer en luider. En dat is niet per se mijn ding.

2

Samen met mijn dochter bekeken en ondanks het oubollige karakter heeft ze ervan genoten. John Cleese kende ze niet, maar ik ben wel blij haar ook dit soort dingen af en toe bij te brengen. Het hoeft niet altijd Zendaya of Dwayne Johnson te zijn.

Een beetje een absurde geconstrueerde film, maar Cleese deed het geweldig als zelfvoldane sullige schooldirecteur. Wat volgt is een soort van road movie. Niet elke scène was even raak, maar er gebeurt genoeg om je aan op te trekken.

Ik hou wel van Britse humor, zowel de subtiele als de meer absurde. Eentje die voorbij vliegt!