The Hangman (1959)

Alle aandacht gaat uit naar Robert Taylor en de wijze waarop hij zijn rol van cynische wetsdienaar invult. Hij vertrouwt niets en niemand en dat levert een mooi contrast met zijn omgeving op. Hij staat alleen in zijn negatieve houding en snapt niets van de houding van anderen. Met mensen heeft hij niks, gezien zijn onbeleefde houding. Taylor is geknipt voor zo'n rol met zijn sprekende kop. Een goed verhaal, snedige dialogen en een cast die Taylor goed kan bijhouden. Er zit niet veel actie in omdat het verhaal zich toelegt op interactie.

Prima western.

Een verbeten marshal (Robert Taylor) die vanwege zijn hoge opsporingsquotum de bijnaam “The Hangman” heeft gekregen, is op zoek naar John Butterfield die medeplichtig is aan een overval. Als hij denkt hem in een vredig grensstadje gevonden te hebben heeft hij de medewerking van de mooie Selah (Tina Louise) nodig. Zij moet Butterfield formeel identificeren. Dat klinkt simpel maar is het niet. Selah heeft er niet zoveel zin in. Boyard ondervindt ook weerstand van de inwoners van het stadje. Butterfield is een geliefd persoon, zo blijkt.

The Hangman is een western. The Hangman is eveneens een karakterstudie in een westernentourage. Een karakterstudie die zich richt op de marshal. Boyard hanteert strikte principes en bekijkt mensen met een cynische blik. Het is zijn vaste overtuiging dat een ieder te koop is. Hij gelooft niet dat principes standhouden als er een bepaald geldbedrag tegenover staat. De film plaatst het fanatisme van Boyard in een bredere context die aantoont dat de starre overtuigingen van Boyard niet helemaal aansluiten bij de werkelijkheid. De film laat de bewegingen zien die de (anti)held aan het twijfelen brengen over zijn starre zienswijze. De starre Boyard begint zich dingen af te vragen. Over de juistheid van zijn principes. Over zijn vooringenomen blik op de mensheid. Over zijn beeld van een corrupte, verraderlijke en eenzame wereld

Ach, wie zou de waarde van zijn principes niet zien afnemen bij het kijken naar de pittige en mooie Selah. Een vrouw met veel minder levenservaring maar met een sexy uitstraling en een frisse blik. Een vrouw met de juiste uitrusting om het blinde fanatisme en de starre overtuigingen van Boyard aan het wankelen te brengen. Regisseur Curtiz maakt van zijn voorlaatste western een minimalistisch schouwspel dat boeit. Slechts enkele locaties. Een overzichtelijk aantal personages. Interessante personages. Een rechtlijnig verhaal. Fijne en puntige dialogen. Beetje humor ook. Ja, The Hangman is een prettige western.