37°2 le Matin (1986)

Best goede film, maar het allesomvattende meesterwerk zie ik er echt niet in.

Wel 3 en halve ster.

Aardige film maar het meesterwerk die er velen inzien zag ik niet. Vooral het personage van Dalle was extreem irritant maar Anglade maakt veel goed. Het einde was wel weer erg sterk maar ik moet zeggen dat de drie uur best snel voorbij gingen. 3*

Het feit dat je de overgang maakt van de 60s en de hippies waarin de gemeenschap, politiek en kunst centraal stonden naar de jaren '90 waar het individu op zichzelf wordt geworpen in de consumptiemaatschappij en het individualisme. Men spreekt dan ook vaak over de verloren generatie van de jaren '80 en daar geeft 37°2 le matin erg sterk gestalte aan!

Vannacht opnieuw gezien... Cinema in zijn allerpuurste vorm... Een ongeëvenaard meesterwerk dat een mens volslagen van zijn stuk brengt. Woorden schieten tekort.

Ik snap niet wat mensen hier aan vinden. Wat een ongelooflijke klotefilm. Belachelijk slecht geacteerd en vooral Dalle is om af te schieten. Het verhaal stelt niets voor en de humor is het tegenovergestelde van wat ik grappig vind. Ik heb me alleen maar 3 uur lang met gekromde tenen en opgetrokken wenkbrouwen kapot zitten ergeren. En die 3 uur, daar heb ik zo'n 5 keer over moeten doen. Ik ga van de zomer naar Frankrijk op vakantie, maar als iedereen daar zo volslagen debiel is, kan dat nog een rare zomer worden. Ik geef niet snel zo'n laag cijfer, maar deze film haalt nét de 2* omdat er hier en daar wat aardige plaatjes in zitten.

Helemaal verdrongen deze film. Betty Blue was voor mij één van de langdradigste, meest pretentieuze nobrainer ooit met irritante karakters.

Ik had hier nog niet op gestemd. Meteen maar even doen.

En hij blijft maar stijgen: lang leven '37°2 le matin'!

Goede film. Het is alleen zo ontzettend jammer dat de korte 'appearances' van vele 'vreemde' personages de film veelal onderuit halen. Ook het moment dat de dokter zegt dat Betty knettergek is en Zorg het ziekenhuis uit wordt gezet was belachelijk. Misschien dat het er destijds zo aan toe ging (???), bij mij wekte het enkel ongeloof en irritatie.

Beatrice Dalle overtuigt, de film heeft een fijn tempo en grossiert in prachtige scenes.

Overwegend indrukwekkend en amusant, maar toch te veel irritaties om daadwerkelijk een imponerend cijfer uit te delen.

Bij Shiki-Jitsu:

Naar aanleiding van deze quote al een tijd lang benieuwd naar deze film. Film kon toch helemaal niet de verwachtingen inlossen.

Ik zie enkel een vergelijking qua aandoening van het hoofdpersonage. Daarmee is dan ook zowat alles gezegd, en zal ik verdere vergelijkingen met Shiki-Jitsu maar laten vallen.

Aardig filmpje dit, dat wel. Dalle en Anglade zijn een aardig koppel, film heeft een aardig verhaaltje, zitten wat aardige beelden in, maar verder komt het nooit niet. Door het sprookjesachtige kon het mij nooit echt boeien wat er verder gebeurde, de film is niet sprookjesachtig genoeg om echt te betoveren.

Veel naakt ook. Niet dat ik me er aan stoor, maar bij momenten had het wat teveel weg van een anti reactie, wat het ook een beetje vervelend maakt. Verder een filmpje waar ik weinig over kwijt kan. Veel ups en downs. Paar leuke personages, paar domme personages, mooi maar nergens visueel indrukwekkend. Soundtrack laat te wensen over, de emoties ook.

2.5* dan maar. Niet vervelend om uit te zitten, maar de 3 uur eigenlijk niet waard.

Wel mee eens, het ging eigenlijk helemaal nergens over. Modieus gezeik. * ervan af.

Ach, heel weinig films gaan over iets dat ons hard interesseerd, is dat een goede reden om een film af te kraken? natuurlijk niet! Film is en blijft film; het mag gaan over fictie of realiteit, het doet er allemaal niet toe. Deze film gaat over liefde, alleen maar liefde. Een liefdesverhaal die iedereen wel eens memaakt met hoogte en laagtepunten (behalve naar het einde toe dan). Misschien wordt deze film (die overal ter wereld meer dan gewoon wordt erkend) wel afgekraakt omdat het in het Frans is, de taal die jullie zonder reden maar niet willen begrijpen (te moeilijk volgens sommigen). Ook al is de voorvader der Nederlanders een Fransman. En hij ging daar niet weg omdat hij het Frans verafschuwde .

Volgens mij is dit een vrouwenfilm pur sang, overigens ken ik alleen maar vrouwen die hier positief over durven te praten

Voor Mannen hoort dit een verschrikking te zijn, verbaast met nog hoe hoog ie gewaardeerd is

Het predikaat 'vrouwenfilm' vind ik zo belachelijk! Echt grote onzin. Dat is net zo iets als films waarin voornamelijk mannen spelen (waar er veel meer van zijn) 'mannenfilms' noemen, maar zo'n predikaat hoor je nooit.

Wat een hoop wilde reacties.

Het predikaat "mannenfilm" valt zeker genoeg (misschien meer onder de noemen "macho film"). Rambo en dat soort grut.

Zou niet weten waarom dit een vrouwenfilm is verder. Gaat over een koppel waar één van de personages mentaal ziek is. Komen verder niet veel meer vrouwen dan mannen in voor.

En wat betreft de Franse taal, ik denk niet dat de meesten daar een probleem van maken. Wat ikzelf betreft hoef je niet verder te kijken dan mijn Top 5 beste films.

Laten we het misschien gewoon bij de film houden, ipv in het wilde weg wat te roepen ?

Gisteravond gezien en ik ben bekeerd. Wat moet het toch heerlijk zijn om alles zomaar erbij te laten hangen. Deze bijna 3 uur! durende reclamespot over 2 naar naturisme neigende hoofdpersonen is best lachwekkend.

Ik las dat iemand vond dat deze film de tand des tijds niet had doorstaan. Ik kan het alleen maar beamen. We hebben werkelijk over de grond gerold van het lachen toen labiele Betty haar poes aan ons openbaarde, wat een oerwoud zo 1986!

Maar afgezien van veel naaktloperij en de daarbij behorende weddenschappen ( binnen hoeveel minuten liggen ze weer met elkaar te vozen? ) is er natuurlijk ook een wat serieuzere ondertoon in de film. Achtergronden van beide hoofdpersonages ontbreken maar wel duidelijk is, dat Betty flink de weg kwijt is. De film kent zeker in het begin vele krachtige, komische momenten: Assertieve Betty die zich door niemand iets laat zeggen en impulsief een aantal mensen pijn doet . Die komische noot, blijft gelukkig de hele film aanhouden. Vele gebeurtenissen zijn boeiend maar het sloeg nergens om naar meelevendheid van onze kant toe naar de hoofdpersonen.

Waarschijnlijk, omdat de film zich er voor leent om lekker belachelijk gemaakt te worden. De vele gebeurtenissen o.a. groente uit de prullenbak op iemands bord doen, de matrassenscène, de stemmingswisselingen van Betty leken haast op slapstick taferelen. Ik moet er misschien wel even bij vermelden dat ik ook echt niets heb met mensen die het ene moment depressief zijn en het andere moment kei vrolijk. En hoe ongeloofwaardig was het dat die man Betty maar bleef steunen, en dat terwijl ze al zijn bezittingen kapot maakte en zijn huis in brand stak? Na 2 dagen!!!!!. We weten niets over zijn achtergronden dus ik neem maar aan dat hij behoefte had aan een avontuur.

Leuk filmpje dus met af en toe schitterend geschoten plaatjes vanuit een ideallistisch aandoend Frankrijk. Jammer dat de film veel te lang duurt. 3,5*

Absoluut de juiste ingesteldheid om film te kijken

Nochtans zijn 70% van de mensen (waar hun geslacht bij staat) die daar een 5 voor hebben gegeven mannen.

Deze Rambo fan vindt dit een prachtige film. Dikke 4*

Remake van Turks Fruit, maar dan traper, minder grappig, minder tijdsbeeld, minder goed gespeeld...

Remake? laat me niet lachen

Remake is overdreven, maar er is wel heel goed naar die film gekeken.

Maar het haalt het niveau van TF niet.

Ik heb zojuist 3 uur lang staan kijken naar deze film. Vond 'm wel leuk met vlagen maar tegelijkertijd zo zinloos. Na een flinke tijd had ik 'm eventjes op pauze gezet en vroeg mezelf eens af wat het ik in het kort gezien had.. het was eigenlijk een slap verhaal dat steeds maar alle kanten op ging. Ik begon me overigens lichtelijk te irriteren aan de vele (te veel?) naakte scenes. Het einde van de film was trouwens wel gepast, maar ik heb betere (Franse) films gezien. 2,5 sterren.

Lange, doch nooit vervelende Franse prent, met het nodige naakt. Wat begint als een sprookje eindigt op een trieste, doch correcte manier. Misschien was haar uit haar lijden verlossen de ultieme daad van de man - hij hield zielsveel van haar en had alles over voor haar. Ik vond dit een sterk verhaal met een erg passend (Europees) einde. De cinematografie is werkelijk adembenemend in sommige scenes. Velen klagen over het naakt, maar als het zo bloedheet (37 graden in de morgen) is slapen er toch velen in hun blootje, en ga jij dan eerst een broek aandoen als de telefoon 's morgens gaat? Nee toch? (Om maar een voorbeeld te geven dat het wel past in deze film).
De film bezit trouwens enkele slapstick-achtige toestanden die zo dom zijn dat ik meermaals moest lachen.
Zeker geen meesterwerk, maar voor mij een 4* waard.

Jaren geleden deze film gezien op helaas ZDF of WDR in het Duits nagesynchroniseerd. Helaas is mijn Duits niet zo best, maar wat me goed is bijgebleven is die enorme emotionele sfeer. Die binding tussen de twee hoofdpersonen en het einde met alleen nog de man en op de achtergrond de pianoklanken van Erik Satie, Trois Gymnopédies. Het meest aangrijpende deel van de film. Is me altijd bijgebleven.

4* (al wil ik hem graag nog eens zien met Nederlandse ondertiteling)

Film zou nog te verteren zijn geweest als ze er een uur uit hadden geknipt. Waarom die chick zo vaak hysterisch werd, is niet duidelijk maar wel bijzonder storend.

Soms verbaas ik me over puntentoekenning, maar he' smaken verschillen.....

Jammer van het irritante personage Betty, het weinig enerverende spel van van Dalle en het ontbreken van passie en levenslustigheid; men blijft erg braaf. De eerste paar minuten beloven wat dat betreft veel, maar achteraf blijkt dat daar ook al het kruit al verschoten is. Het fijne tempo, de mooie plaatjes en de lekkere sfeer maken het nog enigzins goed. De overeenkosmten met Turks Fruit zijn overduidelijk, maar waar die prent op elementair niveau slaagt, faalt Betty Blue hopeloos.

Een briljante film: laat duidelijk de ellende zien van een vrouw die lijdt aan het borderline syndroom. De tragedie van de overgevoeligheid, het lijden en de wijze van liefhebben.

Mooi gezegd, gauke.

Ik vond deze film ook zo briljant. Destijds in de bioscoop gezien, onlangs toevallig goedkoop op dvd teruggevonden en geen moment getwijfeld en meegenomen.

We hebben er gisteren nog eens naar gekeken, dit blijft een erg boeiende en onderhoudende film.

het toont de gekte van die vrouw, Dalle acteert op hoog niveau, alsook Jean-Hugues Anglade.

Het borderline syndroom, ik wist niet dat dit zo heette, maar kijk, zo leer je nog eens wat bij hier;

In elk geval een prachtfilm, één van de betere Franse films die ik zag.

In 86 of 87 in de bioscoop gezien. Net op dvd aangeschaft waar de version integrale opstaat. Prachtige film, wist niet meer hoe alles zich afspeelde maar bij herbekijken was ik onder de indruk. Goed acteerwerk, mooie fotografie, ontroerende scenes en vooral een eerlijk verteld verhaal. 4*