The Remains of the Day (1993)

Een prachtige film! Echt heel erg veel van genoten.

Een 5!

Vanmiddag op rtl4 gezien, de film moet het vooral hebben van Hopkins.

Heb deze film gisteren voor de 3e keer gezien! en vond het nog steeds een geweldige film! geweldig acteerwerk van Hopkins, en vooral de symboliek vond ik sterk! in sommige scenes wordt nauwelijks gesproken maar de daden zeggen genoeg!

Hopkins treft Thompson huilend op de grond aan, en ipv haar te troosten begint hij over een kamer die nog schoongemaakt moet worden ofzo (emotieloos)

super goede film! zeker in mijn top 10!

Weer eens gezien. Hopkins is werkelijk fenomenaal in deze film. Voor de rest klopt ook alles, prima acteerwerk van de rest van de cast. Een film over weemoed en gemiste kansen, het openingsshot met die muziek is al prachtig dan weet je eigenlijk al dit gaat een bijzondere film worden. Top 250 materiaal wat mij betreft.

Overweldigend acteerwerk van beide hoofdpersonen, mooie muziek en een verhaaltempo dat nergens te traag of te snel gaat. Één van de beste films met Hopkins die ik heb gezien!

****

Dit is 1 van de mooiste films van Hopkins. Super acteerwerk en je moet echt van drama houden wil je van deze film houden.

En ik zwijmelde hierbij echt weg...

In het rijtje der Britse klassiekers mag gerust deze The Remains of the Day geplaatst worden. Athony Hopkins speelt er met veel overtuiging een butler die al het mogelijk doet om zijn meester zo goed mogelijk van dienst te zijn. Daardoor heeft hij alle emoties uit zijn leven gebannen, tot groot verdriet van huishoudster Emma Thompson. Zij tracht vergeefs de emotionele muur te slopen die de butler rond zichzelf heeft opgebouwd...

Hopkins' intense acteerprestatie vormt de basis voor een weemoedig verhaal over vervlogen tijden vol gemiste kansen en verdrukte liefde.

Een sublieme film met briljant acteerwerk van Hopkins en Thompson.

Mijn 1300e stem!

Ik koos voor The Remains of the Day en dit bleek beslist geen slechte keuze. Hét hoogtepunt vind ik het sublieme acteerwerk. Het is al velen malen voor mij gezegd maar het acteewerk is hier heel goed. Anthony Hopkins en Emma Thompson overtreffen zichzelf in deze film. Maar ook Hugh Grant en Christopher Reeve bijvoorbeeld deden het erg goed. Het verhaal is ook goed maar was me soms wat te langdradig en dreigde af en toe bijna mijn aandacht te verliezen. Gelukkig zaten er genoeg scenes in die me toch lieten blijven kijken. Het einde komt voor mij ook een beetje... Ik noem het maar even 'lullig' over, maar het neemt niet weg dat het wel goed in beeld is gebracht. De beelden zijn ook erg mooi, vooral het landgoed zelf.

Misschien had ik er toch nog net wat meer van verwacht, maar ik ben absoluut niet teleurgesteld. Ik vond het een sterke en mooie film in zijn algemeen.

3,5*

Prachtige film. Vooral het acteerwerk van Anthony Hopkins vind ik zo mooi en daarnaast de verzwegen liefde tussen Anthony Hopkins en Emma Thompson en het onvermogen van de butler om zich uit te spreken. Het raakt je heel erg. En ook nog eens prachtige muziek. Een van de mooiste films die ik ooit heb gezien.

Simpelweg een prachtige film. Ik moet het mijzelf echt kwalijk nemen dat ik als film fanaticus the Remains of the Day niet eerder heb gezien. Erg spijtig.

Anthony Hopkins zet op verbluffende wijze een butler neer zoals de meeste van ons een beeld hebben van Britse butlers: stijve mannen van middelbare leeftijd met nauwelijks emoties. Althans, de doordringende blik van Hopkins spreek boekdelen en dat geeft zijn karakter meer energie. Hopkins mag dan wel de duidelijke ster zijn in deze film maar James Fox en Emma Thompson vullen hem geniaal aan. Verder is het ook zeer interessant te zien wat er allemaal gebeurt in Darlington Hall voor de Tweede Wereldoorlog, beseffend dat daar belangrijke beslisisngen zijn genomen, zowel goed als slecht

Als een film zo'n einde heeft waar je maar naar het scherm blijft staren en hoopt op meer, dan weet je voor jezelf dat je een briljante film hebt gezien. Zo ook bij deze film. De symboliek achter het vrijlaten van de duif uit de banket kamer is erg goed bedacht. Je ziet Hopkins nog even naar de wegvliegende duif kijken en doet dan het raam dicht, beseffend dat echte vrijheid allang vervlogen is voor hem.

Mr. Stevens past samen met Hannibal Lecter in het rijtje van karakters die je gedachten nooit meer verlaten. Het emotie loze gezicht van Hopkins en die doordringende ogen hebben veel karakters diepte gegeven. En verder, hoe vaak hebben wij het genoegen gekregen om het leven van een butler te zien? Naar mijn idee zelden/nooit.

Door al deze elementen is deze film dan ook zeker 4,5 sterren waard!

Inderdaad DutchTake, ik heb zelden een acteur gezien die zo sterk met ogen alleen heeft geacteerd als Sir Anthony in deze film, heeft al van de eerste keer dat ik de film zag indruk op me gemaakt.

Vrijheid in de fysieke zin is volgens mij nooit zijn doel geweest, hij heeft zich altijd als butler gevoeld en voelt zich daarmee ook goed. Wat hij achterna huilt is zijn gemiste kansen om geestelijk vrij te zijn, een eigen mening op na te houden en vooral zijn enige liefde gemist te hebben.

Het is zeker niet de eerste maal dat ik deze film zie, het blijft een indrukwekkende film, hoeveel maal je hem ook bekijkt.

Dat dit vooral te danken is aan de sublieme prestatie van Anthony Hopkins zal niemand verbazen, hij is zo goed dat je soms met verstomming zit te kijken naar zijn vertolking.

Ook de rol van Emma Thompson is prachtig en zelfs Hugh Grant, die helemaal geen van mijn favorieten is, doet het hier, in een kleinere rol weliswaar uitstekend, voor mij zijn beste prestatie ooit.

Christopher Reeve is ook nog te bewonderen in deze prent een van zijn laatste die hij maakte voor zijn val van een paard, die het einde betekende van zijn carrière en uiteindelijk ook op langere termijn zijn leven.

Maar wie dus eens wil genieten van een ongelooflijk acterende Sir Anthony Hopkins, dit is de film die je moet zien !!

Bovendien heeft de film ook een zeer interessant verhaal dat je gerust historisch mag noemen.

Herziening, en ik wist er weer eens niet meer al teveel van, verhaalgewijs. Twee verhalen in één, en dan ga je ze toch automatisch tegen elkaar afzetten; de ene man was naïef, nobel en fout in (en voor) W.O. II, de ander naïef, nobel en 'fout' in zijn eigen liefdesleven. Ik vond het niet zo'n geweldige 'analogie', al is het ene verhaal vast meer bedoeld als achtergrond/setting voor het andere(?).

Te genieten is er los daarvan echter genoeg; vele uitbundige decors die flink contrasteren met het kleine liefdesverhaal dat zich met grote moeite vanachter de stiff upper lip moet zien weg te worstelen. Maar laat dat maar aan Hopkins en Thompson over. Hulde, weerom.

Ook de bijrollen zijn prima in orde, Peter Vaughan (de vader) en James Fox (de graaf) voorop. Met Hugh Grant gaat het echter één keer een beetje mis; niet dat het aan hem ligt, maar de scène waarin hij tegen Mr. Stevens van leer trekt over politiek, oorlog en betrokkenheid (en hem en passant ermee in de hoek zet), vond ik er te dik bovenop liggen - hij vroeg immers enkel of Mr. Stevens een glaasje meedronk en ze waren toch goede vrienden, dan is dit gevolg niet logisch. Ook het gesprek tussen Mr. S. en de man die hem een lift gaf, vond ik wat onduidelijk en een goede conclusie missen - al heb ik mogelijk zelf wat gemist; dat krijg je als zo'n lange film in de misschien té late uurtjes kijkt...

Voor de kijkers van Downton Abbey die hier nog nooit van gehoord hadden (zou kunnen, toch?): verplichte kost!


Dikke 4 sterren blijven staan.

Een in alle opzichten schitterende film; waarbij de hoofdpersoon werkelijk de sterren van de hemel speelt. Zo dat je werkelijk meegevoerd in het drama van zijn leven. WAt mij betreft zonder meer een moderne klassieker.

Een bedachtzame, boeiende, dramatisch sterke en pijnlijk emotionele tragedie die voor het merendeel wordt getoond in flashbacks. James Ivory heeft deze wereld in verval uiterst tactvol geregisseerd. Een verhaal over verspilde levens (zowel emotioneel als politiek), over menselijke onmacht en spijt, over verlangen en de last van het verleden. Centraal staat de (onuitgesproken) verhouding tussen de butler en het hoofd van de huishouding ten tijde van het al maar groter wordende dreigement van het naziregime in Duitsland. Anthony Hopkins is met zijn subtiele spel perfect en monumentaal, Emma Thompson speelt uiterst solide en de keuze voor Christopher Reeve had niet beter kunnen uitpakken.

Heb deze film nu drie of vier keer gezien en hij wordt alleen maar beter. Ik blijf me verbazen en zit gebiologeerd naar vrijwel ieder beeld te kijken. Naar de schitterende locaties, de manors, het Engeland uit de beginjaren vijftig, naar twee acteergoden: Anthony Hopkins en Emma Thompson, waar ik m'n ogen niet vanaf kan houden. Hoe knap de kleine pastiches zijn: Michael Lonsdale als Franse diplomaat met zere voeten, Peter Vaughan als de oude Stevens die onderzoekt waarom hij gevallen is, James Fox als een gedesillusioneerde Lord Darlington en Hugh Grant, even onuitstaanbaar als altijd. En dan de oogstrelende fotografie en hoe knap de verschillende verhaallijnen met elkaar zijn verweven zijn tot een eenheid. Een film als een roman waar je in wegzinkt en die je niet weg kunt leggen eer je hem uit hebt. En dan verdrietig bent dát je hem uit hebt. Zo'n film dus.

Qua fotografie is het een prachtige film, en op deze acteurs valt uiteraard niets aan te merken. Toch was het hier en daar voor mij wat warrig, mede omdat ik totaal blanco in deze film ging, en dat was achteraf niet zo handig. De flashbackmontage aan het begin (waarin de personages bovendien niet zichtbaar verouderd zijn) droeg daaraan bij. Dat had wellicht beter gekund. Als je er blanco in gaat dan duurt het ook heel lang voordat de film duidelijk maakt in welke tijd het zich precies afspeelt (tussen W.O.I en W.O.II in).

Verder een heel correcte film, maar ook een hele brave film, prachtige fotografie en goede en bekende cast, maar met dat alleen neem ik geen genoegen. Het moraal van het liefdesverhaal en het passief gedrag is helder, maar ook wel inmiddels erg cliché.

Wie weet gaat de score wat omhoog bij een herziening, voor deze keer hou ik het op 3*

Nu ik Downtown Abbey kijk, moest ik aan deze denken. Prachtige film. Sterk geacteerd, mooie landhuis scenes en ontroerend.

Een mooie film met een hoofdrol een buitensporing eigenzinnige butler

die alleen Anthony Hopkins kan spelen.

Een rol op het lijf geschreven voor hem,en dat maakt de film prachtig.

Ook de rol van de dienstbode gespeeld door Emma Thompson is zeer goed gecast.

De film op zich qua vehaal is vond ik voor mijzelf niet zo interessant.

Maar voor de liefhebber van Anthony Hopkins als ik, is dit een must see.

Ja, dit is een van mijn top-10! Een briljante film met top-acteerwerk van Anthony Hopkins en Emma Thompson. Wat mij het meest grijpt (iedere keer weer) is het hogere verhaal: waar gaat het werkelijk om in het leven? Je plicht doen, waarvan je denkt dat het goed is, of je dromen en verlangens najagen. En er aan het einde achter komen dat je de verkeerde keuzes hebt gemaakt... Wat deze film naast acteurs en fantastisch camerawerk fenomenaal maakt, is... de muziek. Blijkt altijd maar weer...

Alles is al gezegd en geschreven. Persoonlijk vind ik deze film, vanuit fotografisch perspectief een meesterwerk.

Anthony Hopkins speelt een man die een toonbeeld van waardigheid wil zijn. In de dagen van het Britse Rijk was de positie van butler in een groot huishouden het hoogst bereikbare voor iemand die behoorde tot de working class. Hij heeft gevoelens, maar is erop getraind die niet te laten zien - het ideaal van de stiff upper lip. Toch schemert er af en toe iets van emotie door, en dat maakt het zo'n grote acteerprestatie.

Progressieve ideeën worden vertegenwoordigd door de Amerikaanse Mr. Lewis (Christopher Reeve), door petekind Reginald (Hugh Grant) en door Sally (Emma Thompson). De tegenstelling tussen de huishoudster en de butler is een typische man-vrouwverhouding: een vrouw die veel praat en een man die z'n gevoelens niet kan uiten. "I am placing my thoughts elsewhere while you chatter away."

Lord Darlington (James Fox) behoort tot de leisure class. Hij vertegenwoordigt de oude orde, die mensen beoordeelde op hun afkomst. Tijdens de eerste politieke bijeenkomst wordt de democratie bespot. Op de tweede bijeenkomst zijn historische figuren te herkennen. Eerste minister Neville Chamberlain en minister van BuZa Lord Halifax waren voor appeasement. Duits ambassadeur Joachim von Ribbentrop toont belangstelling voor Darlingtons kunstcollectie.

Er is eenheid van tijd. In het heden volgen we gedurende een paar dagen butler Stevens op z'n westwaarse autorit door Engeland. In lange flashbacks wordt z'n vooroorlogse verleden getoond over een periode van enkele jaren.

Alles is op locatie gedraaid. De buiten- en binnenkant van het fictieve Darlington Hall zijn samengesteld uit een vijftal verschillende plattelandshuizen. Het natuurschoon is in het geheel verwerkt, met inbegrip van een onweer en een zonsondergang.

De duif op het einde was niet gepland; deze vloog toevallig het gebouw in. Deze vogel hebben ze optimaal benut als symbool voor vrijheid. Vrijheid en het gebrek eraan is het thema, op microvlak in het leven van het personeel, op macrovlak in de internationale politieke situatie.

Blijkbaar heb ik de film niet goed begrepen als ik zie wat voor gemiddeldes deze film scoort. Bovendien nog een oscarnominatie voor de beste film. Dat Schindler's List die uiteindelijk gewonnen heeft, is volkomen logisch. In The Remains Of The Day vond ik uiteindelijk alleen de sfeer van de adellijke landhuizen en het acteerwerk echt in orde. Ik heb me vooral afgevraagd welk verhaal men hier probeert te vertellen. Romantiek, zoals hierboven aangegeven, heb ik nauwelijks gezien. In elk geval niet tussen de personen van wie je het eventueel zou verwachten. Karakterontwikkeling is er evenmin nauwelijks. Iedereen, behalve Sally, is zo verdomde star dat er eigenlijk niks boeiends gebeurt. Op den duur vallen de personages in de herhaling en ben ik mijn aandacht definitief kwijt. Ook met het einde kan ik dan echt niks. Het enige waar ik dan goed mee kan leven is dat deze film nogal vergeten is. Vrij terecht wat mij betreft.

Beetje saaie film, erg gebeurt te weinig. Pas aan het einde wordt het spannender. Niets mis met drama's maar er moet meer afwisseling en spanning in zitten om te blijven boeien.

Heel mooie film met schitterende vertolkingen van Anthony Hopkins en Emma Thompson.

Prachtig, emotioneel verhaal, filmisch zeer kundig gebracht, over toewijding, genegenheid, liefde en passie en de (on)mogelijkheid zich te uiten.

Meer nog dan "A Room with a View" en "Maurice" vind ik dit Ivory's beste film. Eigenaardig dat na 1993 er van deze regisseur niets bijzonders meer te noteren valt.

"You know what I am doing, Miss Kenton? I am placing my thoughts elsewhere while you chatter away."

The Remains of the Day is gebaseerd op het gelijknamige boek van de Japans-Britse schrijver Kazuo Ishiguro. Mr. Stevens, een oudere Butler, blikt terug op de tijd dat hij in dienst was van Lord Darlington. Hij herinnert zich de belangrijke politieke zaken die zich op het landgoed hebben afgespeeld en in het bijzonder herinnerd hij zich Miss Kenton, de voormalige huishoudster.

Lord Darlington had een beslissende rol in de appeasement-politiek. Nu is dat natuurlijk een schandelijke blunder van Groot-Brittannië is geweest en een grove inschattingsfout. Toch valt er wel wat te zeggen voor Lord Darlington’s zienswijze. Hij heeft namelijk volledig gelijk dat het verdrag van Versailles een groot onrecht voor Duitsland is geweest en dat het veel ellende heeft veroorzaakt. Alleen jammer dat hij de Nazi's niet doorziet en zich als een pion laat gebruiken. Zoals een echte butler betaamd vormt Stevens zich geen mening over de zaken van zijn werkgever.

Mr. Stevens is een echte ouderwetse Butler. Toegewijd aan zijn werk en getraind om zijn emoties voor zichzelf te houden. Als er echter een band ontstaat tussen hem en Miss Kenton is hij nog steeds even star en niet in staat om zijn Stiff upper lip los te laten. Terwijl het toch zeer duidelijk is dat Mr. Stevens gevoelens heeft voor Miss Kenton (en vice versa). Subliem spel van Anthony Hopkins, die deze tegenstelling briljant weet te vertolken en Emma Thompson, die zichtbaar gekweld wordt door de houding van Mr. Stevens. De chemie tussen beide acteurs is uitstekend, neem bijvoorbeeld de scène waar Mr. Stevens zich schaamt voor het liefdesromannetje dat hij aan het lezen was.

Zelfs als ze elkaar vele jaren later ontmoeten geeft Mr. Stevens zijn gevoelens niet bloot: Goodbye, Miss Stevens. Anti-climax? Of een einde dat de tragiek van het personage perfect weet te onderschrijven. Het is het leven wat hij zou kunnen hebben gehad, als hij minder star was geweest. Dit ontroerde mij, want het is voor iedereen vrij herkenbaar verkeerde keuzes te hebben gemaakt.

Helemaal aan het einde als er een duif binnen is gedrongen lijkt Stevens even veranderd te zijn, hij valt Lewis in de rede en zegt dat als hij zich stilhoud de duif vanzelf weg gaat. Lewis negeert hem en weet de duif uiteindelijk toch naar buiten te krijgen. De oude Mr. Stevens keert weer terug: Thank you, Sir.

James Ivory heeft een prettige stijl van filmmaken. De historische setting is uitstekend verzorgt en de film is erg mooi geschoten met degelijke cinematografie. Velen zullen dit vast een saaie film vinden, maar ik vind dit soort (kostuum)drama’s bijzonder vermakelijk. Mooie beelden van een tijd toen vrijwel alles nog esthetisch verantwoord was, historische achtergronden en heerlijk sentimenteel spel van klassiek getrainde acteurs.

Eens in de zoveel jaar moet ik (of je) deze film zien. Gisteravond was ie reclameloos op Canvas te zien... Uhh, kan ik ook 6 sterren toekennen?

Mee eens dat dit een film is die je jaarlijks weer even opnieuw wilt zien. Aan de andere kant: Ik houd van het onderkoelde Engelse acteren, maar in deze film vind ik het een tikje te veel en overdreven. Er wordt wel erg veel de naduk gelegd op het onderdrukken van emoties en sentimenten.

Ook de Oscar-nominaties van toenterijd heb ik nooit goed begrepen. Natuurlijk zijn die niet gehonoreerd als je het afzet tegen een monumentale film als Schindlers List...

Knappe film met een enorme sfeer- en decorschepping van de Britse Upperclass tijdens en net na het interbellum. Wederom een meesterlijke Anthony Hopkins. Wat een kracht (en rust) straalt die man uit in het vertolken van zijn personages! Ook Emma Thompson mocht best gezien worden.

Deze film is echter niet weggelegd voor het brede publiek. Veelal zou dit bestempeld worden als 'saai' en dat kan ik best begrijpen. Wie echter houdt van het betere filmwerk en meer verwacht van een film dan louter 'amusement' zal hier wel aan zijn trekken komen. Deze film is wat in de verdomhoek geraakt, volgens mij onterecht.

Fijn hoe de film opgebouwd werd aan de hand van flashbacks. Mr. Stevens doorkruist het land om zijn vroegere collega op te sporen. De geschiedenis van Darlington Hall komt ook zo beetje bij beetje bij de kijker terecht.
Mr Stevens is een prototype van een topbutler: stijf, gereserveerd, loyaal, beleefd en een tikkeltje arrogant. Meningen en gevoelens worden zelden gevraagd en desgevallend ook zelden geuit. Hij krijgt het dan ook moeilijk wanneer hij de bevallige Miss Kenton ontmoet. Miss Kenton daarentegen is losser, durft wel haar mening en haar gevoelens te uiten. En bovendien laat ze niet met zich sollen. Mr Stevens kan dit in het begin weinig appreciëren, maar is los van zijn gevoelens voor haar vooral onder de indruk van haar professionaliteit en kunde.

Romantiek hangt er niet echt in de lucht al is deze voor de kijker wel onderhuids aanwezig. Even denk je dat er iets meer zal gebeuren bij de reünie, maar Mr Stevens blijft zijn koele zelf. Een pluspunt alvast voor de film (onrealistische en cliché-eindes zijn niet aan mij besteed) .
Mr Stevens is vastgeroest aan zijn job, hij weet dit, hij beseft dit, maar realiseert zich dat dit zijn lot is. Miss Kenton is hij kwijt. Zij durfde wel de stap te zetten en zag in dat het leven meer is dan alleen maar mensen bedienen. Dit werd op het einde ook mooi gesymboliseerd met de duif, de link naar vrijheid (om eigen keuzes of beslissingen te maken).