Youth without Youth (2007)

Alle ingrediënten voor een prachtige film zijn aanwezig, maar Youth Without Youth mist de emotie om alle elementen aan elkaar te rijgen.

Zo is de klassieke opzet, in design en score, geweldig, maar werkt de lelijke digitale fotografie dit volledig tegen (dit had ouderwets op film geschoten moeten worden!). De acteerprestaties zijn soms sterk, soms klunzig en datzelfde geldt voor de cameravoering.

Daarnaast kiest Coppola duidelijk voor het etaleren van (intrigerende, dat wel) ideeën boven een coherent verhaal. Leuk, dat wel, maar bevredigend is het uiteindelijk niet, met name omdat ook de ideeën niet volledig uit de verf komen.

Hoewel de film mij bleef boeien, had ik op alle andere vlakken veel meer verwacht van de regisseur die ons ooit zo vakkundig en gepassioneerd The Godfather en Apocalypse Now bracht. 2.5*

interessant mislukking.

Roger Ebert gaf in zijn recensie over Youth without Youth aan dat Coppola nog altijd weet hoe hij een film moet maken, maar niet zozeer hoe hij zijn onderwerp moet kiezen. In mijn geval was juist het thema dat me zo aansprak en nieuwsgierig maakte naar Youth without Youth. Spijtig genoeg presenteert Coppola hiermee een oneven film. Het verhaal wordt te afstandelijk geduid. Coppola faalt geheel om emotioneel de kijker te raken, waarbij de romantiek als compleet onzinnig kan worden bestempeld. Tim Roth is meer oneven dan overtuigend. De manier hoe hij de ''oudere man'' neerzet is alles behalve intens. De bloedmooie Alexandra Maria Lara lijkt met haar talent de film een eigen draai te geven. Door haar felheid lijkt ze zowat verloren te zijn in haar rol. Bruno Ganz daarop tegen zet gewoon een karikatuur neer. Doet weinig tot geen poging om zich in zijn rol te stoppen.

Coppola is een meester en heer in het creëren van een ingetogen sfeer. Het creatieve brein om digitaal weten te slagen is meer dan geslaagd. Cinematografie is uitstekend - het gebruik van licht is erg subliem, zo ook kadrering. Het is gewoon ongelofelijk mooi gefotografeerd.

Buiten dat, lijkt de film alleen maar een misser. Het verhaal probeert intellectueel over te komen. Behoorlijk wat pseudo - pseudo-gedoe. Het ziet er uit alsof Coppola geen belangstelling meer toont voor zijn kijker en zich enkel en alleen op zijn eigen (behoorlijk vertrouwde) gevoelens richt, wat echter resulteert in veel onsamenhangend, uitgerekt, maar vooral verwarrende scènes. Ook de surrealistische subplot met de dubbelganger is totaal oninteressant. Als drama is de film redelijk geslaagd. Als Thriller alles behalve, en als Romantiek te weinig emotionele diepgang om het boeiend te maken. En tenslotte als geheel een pretentieuze stuip. Een behoorlijk faal van Coppola. Jammer, erg jammer.

Een treffende quote nog: De regisseur heeft al zijn frustratie over het gebrek aan artistieke controle van de laatste twintig jaar kunnen afreageren. Nu dat gebeurd is, kan hij misschien de volgende keer nog eens aan zijn publiek denken ook.

Hm.. niet erg bevredigend allemaal. Het ziet er mooi uit, decor, omgeving, licht.. geweldige acteurs...maar het is allemaal zo ingewikkeld en (erger) niet bijster boeiend.

Vooral in de 2de helft werd het me allemaal wat teveel van het goede. Er zitten interessante ideeën in, maar dat is het dan ook wel. Ik sluit me dan ook grotendeels aan bij rokkenjager hierboven.

Klassieke visuele grandeur, maar daarmee is alles ook zowat gezegd wat mij betreft. Net als bijvoorbeeld Caótica Ana en The Fountain (hoewel door velen bewonderd) wordt de stijlvolle cinematografie tenietgedaan door 'n compleet van de pot gerukt script. Af en toe wist Youth Without Youth wel te intrigeren, maar wat werd ie naar het einde toe langdradig! Mnee, niet aan mij besteed, deze terugkeer van Coppola.

Beetje pretentieuze terugkeer van Coppola. Zie 'm ook liever op film schieten dan op Digital Video. Vond de film er allesbehalve mooi uitzien. Jammer.

2,5*

Vage film en dan niet in de goede zin van het woord. Er wordt van alles in gestopt om je te verwarren. Gelukkig deed Alexandra mee als eyecandy, want anders was er helemaal niet doorheen te komen. Ben overigens wel fan van Roth, maar ook die kreeg de film niet naar grotere hoogtes. Zie nu ook pas dat deze van Coppola is. Erg zonde van zo'n gigant om dit af te leveren.

Die stukjes dat de Babylonische taal wordt opgenomen was ook zwaar irritant en kwam niet serieus over.

Alexandra Maria Lara en Bruno Ganz spelen weer eens samen - jammer dat er niet meer uitkomt, deze keer. Jammer vooral van het te ingewikkelde en te vage verhaal. En daar wordt dan ook nog eens vanalles bij gesleept waardoor het helemaal niet meer te volgen is. Jammer - zonder die onzin was het misschien nog wat geworden. Sommige shots zijn best mooi, maar blijven in het luchtledige - je kan duidelijk zien dat er zeker voldoende talent bezig is, en daarom eigenlijk des te triester dat dit het resultaat is.

Coppola doet Wim Wenders, zo kun je deze vage bedoening wel omschrijven. De onduidelijke plot wordt bevolkt door vreemde personages en er is geen moment dat de film weet te boeien. Het akteerwerk is ook van zeer bedenkelijk niveau. Coppola is klaarblijkelijk één van de belangrijkste lessen van het filmmaken vergeten: er moet wel een publiek voor je film zijn.

Ik vraag me af of ik niet liever Coppola heb die zijn ziel aan de commercie verkoopt als dit is wat hij echt wil maken. Want waar er her en der thematisch boeiende aanzetjes zijn en de film aan een hele batterij beter en zelfs erg goed werk doet denken is dit een taaie bedoening die nergens gaat bloeien en nooit tot leven komt. Ik vond het nogal doods. Ik lees in Fransmans post dat de roots van de novelle wat bedenkelijk zijn en dat bevestigd wel een kwade gedachte die even door me heen schoot. Het mixje aan fascinaties zat me al niet helemaal lekker. Coppola is een betekenisloze regisseur geworden een man die piekte tussen begin jaren '70 en begin jaren '80, maar hoeveel relevante films maakte hij nog sinds Rumble Fish uit 1983 (oke misschien de derde Godfather met wat goede wil, maar verder)? Of heb ik een meesterwerkje (al dan niet over het hoofd gezien door de wereld) gemist. Ik hou me aanbevolen.