The Living and the Dead (2006)

aller eerst een briljante acteur die james deed en wat moet dat zwaar geweest zijn om dit te kunnen

alleen een stuk begreep ik niet dat stukje dat james en zijn moeder op de trap waren dat hij wil steken en de moeder hem een spuit wil geven.

verders een heel goed verhaal en alles.
en op het einde bij aftiteling worden 2 namen genoemd
wat is daar de bedoeling van ???

4 sterren

Wat een waardeloos prul is dit! In het begin wist hij me nog wel te boeien en het verhaal is zeer zeker niet slecht, maar ik werd gek van steeds die versnelde beelden en het aanstellerige spel van de schizofrene zoon. Vreselijke film. 1,5 * (en dit meer voor het vernieuwende wat de film toont)

Wat een film! Dit was echt een verrassing voor mij !

5*

Later meer...

Aparte psycho-horror film over een gestoorde, schizofrene zoon die voor zijn moeder wil zorgen om zich te bewijzen en hierin nogal doorslaat. Originele montage (versnelde beelden, wazige effecten) en goed gekozen soundtrack. Ik vond hem erg goed maar hier zullen de meningen over verdeeld zijn.

Invloeden van Aronofsky's Requiem for a Dream en de films van Tsukamoto (vooral dan Tetsuo) zijn duidelijk zichtbaar.

Ook is The Living and the Dead apart, bevreemdend en eigenlijk best wel uniek maar in z'n totaliteit een heel ander soort film.

Een schizofrene zoon gaat compleet door het lint in z'n poging om de verzorging van z'n zieke moeder op zich te nemen. Dit terwijl hij zelf eigenlijk niet eens in staat is voor zichzelf te zorgen.

Erg sterke rol van Leo Bill die er de ganse tijd als schizofrene spast bij loopt.

De versnelde Tetsuo-achtige montages werken geweldig goed in combinatie met de toepasselijke soundtrack. Bij elke scène gedurende de ganse film is de muziek nauwkeurig uitgekozen.

Het eerste deel van de film is nog relatief rustig in verhouding met het tweede. Perfect toonaangevend voor het tweede deel dat zich meer focust op het drama en waar de term horror niet vreemd is.

Kleine 4,5 *

Inderdaad weer zo'n geniaal filmpje die van mij part underground mag blijven zodat niet iedere "Jan met de pet op" het gemiddelde omlaag haalt omdat dit geen horror is.

De aangevinkte recensies waren voor mij voldoende om hier eens naar op zoek te gaan en mijn verwachting werd gelukkig ruim ingelost.

Aan het visuele, montage en soundtrack gedeelte heb ik niks meer toe te voegen, behalve dat dit in de hedendaagse cinema nog steeds té vaak afwezig is. Muziek had af en toe ook veel weg van Umfeld, gecombineerd met sublieme editing.

Mooier wordt het voorlopig niet...

Tel daarbij de uitmuntende acteurs die ver boven de middelmaat uitstijgen op (vooral de zieke moeder), alhoewel ik de zieke zoon ook niet mag vergeten natuurlijk. Nu ik toch bezig ben, de vader kwam niet zo veel voor in het stuk maar maakte vooral indruk met zijn indringende kop! (Deed me weer denken aan Ramses Shaffey).

Fijn om weer eens een film te ontdekken waar ik later nog veel plezier aan ga beleven.

Tot nu toe een 4* die wel op ontploffen staat. Het klokje tikt sowieso door.

De eerste keer toen ik deze zag ben ik met een nogal ontgoocheld gevoel blijven zitten. Waardoor ik toen op een dikke 3* ben uitgekomen. Gisteren heb ik hem voor een tweede maal gezien en zat ik eigenlijk met dezelfde gevoelens.

Bij momenten is het een zeer sterke film die het vooral moet hebben van zijn sfeer. Net als de eerste keer genoot ik dan ook zeer hard van sommige scènes, zoals de operatie. Prachtige scène die zeer strak is gemonteerd. Máár, daarna zakt de film beetje bij beetje in. Dit komt vooral door het 'verhaal'. Het ene tragische volgt met een sneltempo op het andere, vaak zonder gegronde reden. Waardoor de tragiek die het vaderfiguur moet doorstaan als fundamenteel oneerlijk kan beschreven worden. Hierdoor baadt de gehele film in een zeer wrange sfeer.

Deze sfeer wordt dan weer zeer goed overgebracht door een strakke combinatie van beeld, muziek en montage. Rumley lijkt mij dan ook een zeer getalenteerd regisseur, maar heeft nog een beetje problemen met het vinden van de juiste balans. Sommige scènes zijn overweldigend, anderen zijn dan weer bedroevend slecht en hadden gerust weggelaten mogen worden.

Hoewel ik dus nog niet volledig ben overtuigd, zit er wel een ruime stemverhoging in. Een zéér nipte 4.5*, omdat het een zeer originele prent is waarvan anderen nog veel kunnen leren.

Dus je geeft een 1,5 omdat het zogenaamd geen 'horror' is?

Deze prent is me erg slecht bevallen, misschien wel mede omdat ik iets anders had verwacht. The Living And The Dead begint namelijk zwartkomisch omwille van het James-personage, nochtans erg goed gespeeld. De manier waarop ie praat doet me soms wat denken aan A Clockwork Orange of Barry Lyndon waarbij ik ook meermaals moest grinniken. Maar ongein had ik dus niet verwacht, wel een subtiele, sfeervolle thriller. En subtiel is de film van Simon Rumley in mijn ogen net allesbehalve.

De setting (zo'n veel te groot kasteel voor 3 mensen) biedt nochtans mogelijkheden, maar je moet die zoon maar vijf seconden bezig zien om te weten dat daar ongelukken van komen. Dat ie daar gewoon in dat huis rondbanjert en niet opgenomen is, of er op z'n minst gecontroleerd wordt dat ie z'n medicatie neemt, zelfs als Vader van huis is, kan je op z'n minst merkwaardig noemen. Ik neem het nu allemaal veel te serieus, maar dat alles uit de hand loopt, zou geen ziel meer mogen verbazen.

Verder ben ik geen fan van fast-forwards, en al zeker niet als ze zo veelvuldig gebruikt worden. Op dat vlak was ik dus helemaal niet onder de indruk van The Living And The Dead.

Ook de soundtrack is niet aan mij besteed, maar goed, daar ligt mijn ontgoocheling nu niet aan. Gewoon de hele uitwerking van het basisgegeven vind ik strontvervelend en 'k heb meermaals op de klok moeten kijken, hoewel de film nu niet bepaald een marathon is.

Zware bevalling, maar 'k hou de 0,5 toch nog even op zak, er bestaat nog erger.

Heftige en aangrijpende audiovisuele trip. Ik ga nu eerst weg, dikke 4*/4.5* +review'tje staat hier morgen.

Wat later dan verwacht..

Erg gave film. Goed en overtuigend geacteerd door James en de moeder. Nja, goed... James is eigenlijk briljant neergezet door Leo Bill.

Het enige wat ik goed vond aan Tetsuo destijds, het werkt voor mij hier echter wel. Vooral de (achtergrond)geluiden en muziek zijn fantastisch. De setting en bijhorende sfeer zijn sterk. Ook erg knap hoe de film spanning met drama weet te combineren.

Alleen over de scène overgangen ben ik niet zo te spreken. Sowieso soms nogal knullig, maar het haalt het tempo uit de film, beetje jammer.

4.0*, heel dik.

sjonge sjonge...

inderdaad, dit is wel even andere koek dan 'one flew over the cuckoo's nest'...

wat een enorme acteer prestatie van Leo Bill...die uitdrukkingen en die kop...en dan te denken dat de meeste shots meerdere malen overnieuw gedaan zijn...moet je toch wel een erg sterk verband hebben met je personage.

Voor het acteer werk echt een dikke 4*

vond de link tussen dood en levend, schizofrenie en normaal mooi neergezet. in en in diep triest...en toch weer een poetrie van de bovenste plank...

mooi piano spel waarvan ik denk dat het de algehele sfeer in zijn hoofd goed weergeeft...deed me een beetje aan rachmaninov denken.

maar ja...kijk deze film op een nuchtere maag a.u.b.

waar zijn mijn vitamine pillen...

VRESELIJKE FILM. Ik denk de slechtste film die ik ooit gezien heb. Alsjeblieft niet gaan kijken deze rommel!

We hebben er weer een topbeargumenteerder bij jeuj

Verklaar u nader?

Heb hem net gekeken en ik moet zeggen, triest en mooi verhaal.
Een erg bijzondere film als zowel het camerawerk als het verhaal zelf.
Ik vond het stukje dat hij die naalden in zijn arm stak en de bloederige snee in zijn arm erg goed gedaan !

De tranen schoten ook aan het einde van de film in mijn ogen.
Een 4 voor deze film !

Bizar en heftig filmpje. Vond vooral de ritmische montages sterk. Deed me aan RfaD denken. Verder sterk geacteerd en opvallend hoe naar het is als je een onschuldige mentaal gestoorde jongen als moordenaar opvoert

3,5*

prachtige muziek, geweldige camera, sterke montage! Op technisch vlak is deze film echt top!

Ik verwachte een horror film, maar dit is een drama. Ik dacht na 10min. de film stop te zetten... maar ik bleef kijken en kon niet meer stoppen, het boeide me meer en meer. Prachtig!

Het acteren is toch ook echt top niveau. Maar helaas is dit geen film voor iedereen. Dus verwacht veel 0.5 sterren.

Normaal zou ik nooit zo een film willen zien... maar deze is zo sterk.

Ik verwachte een horror maar kreeg een top drama

Thriller
Puur drama, en aangrijpend ook zo'n knul met z'n ouders, moet er niet aan denken... De eerste twintig minuten had ik wel moeite om erin te komen met die jongen, vond het nog niet overtuigend, maar zodra de eerste versnelde beelden kwamen en de aftakeling begon werd het beter en beter, zeker met de heerlijk snelle score erbij.

De combinatie van fast forward met stilte en piano was trouwens ook behoorlijk ongemakkelijk.. Alsof je rust in je kop hebt maar alles om je heen blijft rondtollen, geen grip meer.

Handig ook om vooraf al de afgetaaide Donald te zien en een idee te hebben van hoe het gaat aflopen, geeft bij voorbaat een naar gevoel dat met een paar dramatische scenes nog eens versterkt wordt (zoals bij de verzorging van z'n moeder).

De afwisselingen in tempo zijn slim om de gemoedstoestand over te brengen, maar het had van mij wel meer in één opgaande lijn naar het einde mogen toegaan. Nu ging het wat zachtjes uit en liet het geen indruk achter zoals tijdens de film. Beetje jammer ook dat Requiem for a Dream wel heel erg duidelijk naar voren komt om te shockeren (bepaalde inhoud bedoel ik dan, de gelijkenis met de vorm heb ik niks op tegen).

Maar goed, gewoon een strakke film met de juiste lengte, en het acteerwerk van Lloyd-Pack als Donald mag er ook zijn.

Tussen kunst en kitsch .... zit een dunne lijn! Kan bijv. maar weinig met de 'droom' sequentie (bah!). Richting het einde slaat de film ook een beetje op hol. Jammer.

Verder een interessant regisseur om te volgen. Zijn volgende film (Red White & Blue) lijkt me alleen maar sterker. Vooral kwa drama, maar ook de visuele look.

CAN'T WAIT .

Ik krijg gewoon plaatsvervangende schaamtegevoelens voor de mensen die dit als een waardeloze film bestempelen, een 0,5-1,5 geven en vervolgens andere mensen afraden deze film te bekijken. Als ik hun top 10 bekijk, weet ik daarin tegen dat ik deze mensen ook totaal moet negeren.

Betreft de fast-forward scénes. Deze passen geweldig bij het personage James. Het toont de chaos die zich afspeelt in een dergelijke jongen.

Dit is overigens een Drama film met wat Thriller elementen, maar geen Thriller opzich en zeker GEEN Horror

Onverwacht goede film toch wel.

Het is in het begin even wennen aan de personages en vooral aan James, die nu niet bepaald een normaal iemand is. In had vooral in het begin even moeite met zijn gedrag, maar gelukkig verdween dat snel en werd de film eigenlijk alleen maar beter. Leo Bill zet echt een ongelofelijk goede acteerprestatie neer. Ik ben niet altijd fan van versnelde beelden in films, maar de manier waarop het in deze film gebruikt wordt is echt subliem en versterkt vooral hoe James zich moet voelen.

Verder is het knap, welk een naar gevoel de film op een gegeven moment bij mij weet op te roepen. Daarom zie ik op zich wel enige vergelijking met Requiem for a Dream, maar toch is dit een heel andere film, met een uniek sfeertje, die een mix van diverse genres is en een speelduur heeft, die prima bij zo’n film als deze past.

4,0*

Behoorlijk deprimerende film. Eigenlijk was het geen goed idee om deze film s'middags te bekijken. Film is wel erg goed geacteerd en de fast forward beelden zijn aan de ene kant zwaar irri, maar het past ook wel weer bij het personage en karakter van James.

Goede soundtrack ook. Past er perfect bij.

Bij vlagen erg beklemmend en onheilspellend, ik maakte me echt zorgen over zijn moeder toen hij met haar alleen thuis was om dr te 'verzorgen'. De schizofrene episodes zijn ook aardig weergegeven, het versnellen stoorde mij helemaal niet juist. De acteerprestaties waren in mijn optiek ook zeer respectabel, helemaal als je naar het budget van de film kijkt. Het einde had van

mij alleen wat sneller mogen gaan, begon me een beetje te vervelen aan het eind van de film.

Toch zeker een dikke 3,5*.

Jammer dat de film zo saai is, want een aantal elementen zijn erg sterk. Vooral de scenes met de versnelde beelden, ondersteund door een onheilspellende soundtrack, zijn geweldig. Op dit soort momenten is de film een hallucinante trip, komisch en gruwelijk tegelijk. De maffe rol van Leo Bill (ik herkende hem nog van Alice In Wonderland!) is ook erg geslaagd. Het script is helaas aan de dunne kant en de film is niet bepaald onderhoudend gemonteerd.

Deze poster is precies hetzelfde als van de film The Stranger beside Me (1995)!

Letterlijk ziek.

Allereerst wil ik het acteerwerk van Leo Bill prijzen die James speelt. Niet normaal hoe hij zo een rol neer heeft kunnen zetten.

Daarnaast is de montage zeer bijzonder als de film enkele versnelde scènes heeft met een onheilspellende soundtrack eronder, als kijker voelt het namelijk ook alsof je een hallucinerende trip aan het maken bent. Met name de operatie is een hoogtepunt.
Wat dat betreft is de speelduur precies perfect, het voelt niet uitgerekt aan.

Alleen jammer dat het einde niet goed uitgewerkt is, alsof er een bepaalde climax ontbreekt. Maar over het algemeen een zeer sterke film met een idem sfeertje.

Een kleine opmerking nog voor de mensen die een horror verwachten, verwacht hier geen bloedbad of iets dergelijks in. Het is meer een sterke drama gevuld met menselijke- en psychologische terreur in een film die mee op hol slaat samen met z'n personages, zoals Onderhond al zo mooi zegt.
Al zou je de film wel onder psychologische horror kunnen kwalificeren.

De titel is trouwens wel een beetje onhandig gekozen, als ik zo een titel zou horen dan zou ik gelijk aan zombies denken. Maar dat terzijde.

Dikke 4,0 sterren.

Zware film,heftig.

Deze film doet het niet voor mij, ik vond het geen fijne film om naar te kijken.

Acteerwerk was wel goed maar ik voelde niet mee met de personages.

Volgens mij kan james nooit alleen schizofreen zijn, zijn manier van lopen en doen lijkt

mij eerder een zwak begaafd persoon met schizofrenie.

Ik vind het beeld van iemand met schizofrenie niet goed neergezet.

Een voorbeeld van een film waar iemand met deze ziekte wel goed/realistisch wordt neergezet

vind ik in de film A Beautiful Mind.

Verder vond ik de film ongeloofwaardig, als iemand zo ziek is als james kan hij niet

onverantwoord thuis wonen en heeft hij goede zorg nodig.

De versnelde beelden in de film vond ik wel goed gedaan en deed mij even aan RfaD

denken, hoewel deze film daar niet aan kan tippen.

Hoewel de film zeker niet slecht is heeft het mij niet gepakt.

Ik hoef deze film ook nooit meer te zien.

Maffe film, vooral als de pillen en spuiten geboycot worden door de hoofdrolspeler (James).

Dan slaan zowel James als de film 'op hol'. Met een hysterisch muziekje en beeld worden we door het huis geleid, naar en vanaf de moeder. Deze weet helemaal niet wat haar overkomt en heeft maar één wens: Laat Maria toch komen!

Mar007 vind de film ongeloofwaardig door het feit dat James thuis woont terwijl hij erg ziek is.

Normaal kreeg James pillen en dagelijks een spuit, dat houdt hem enigzins binnen de perken en kan hij zijn leven thuis leiden.