Pelle Erobreren (1987)

Leuke film. Prachtrol van Von Sydow. Ook erg knap dat Pelle op het einde echt een paar jaar ouder lijkt dan in het begin.

Verder een verhaal met weinig verrassingen, maar mooie sneeuwplaatjes en met veel leuke en mooie details. Erg prettig om naar te kijken. Opmerkelijk trouwens dat deze film tegen elven werd uitgezonden. Dit is een zondagfilm die op een koude winteravond op een vrij vroeg tijdstip hoort.

3.5*

Prachtige film dat het voornamelijk moet hebben van landschappen en settings, maar ook adembenemend acteerwerk van de gehele cast.

De film 'faalt' echter in het script, dat weinig verrassend is, maar ook vreemde 'jumps' maakt. Echt vloeiend gaat het niet, en daar irriteerde ik me nu en dan aan.

Desalniettemin een aanrader, 3,75* en deze keer rond ik naar boven af.

Mooi gefilmd drama, dat lekker voortkabbelt. De scenes waarin sneeuw gevallen is, zien er bijvoorbeeld voortreffelijk uit. Ik werd alleen nergens van mijn stoel geblazen door de gebeurtenissen die Pelle meemaakt. Als verhaal was deze film weer niet heel opzienbarend.

Een goede film die de harde werkelijkheid van het boerenleven toont in de 19de eeuw. Het verhaal zit goed en elkaar en toont ook aan hoe racistisch mensen wel niet kunnen zijn als het gewoon om afkomst gaat en niet over het karakter van mensen.

De soundtrack van de film is bovendien ook heel mooi. Het liedje dat op het einde wordt afgespeeld klinkt heel erg triestig waardoor het afscheidt heel erg tragisch wordt.

Meeslepende film tot aan het einde ondanks de lange speelduur.

Een fijne film, die dankzij de erg mooie setting, alleen al de moeite van het kijken waard is. Het Deense landschap dat het ene moment rustig en zomers is, wordt afgewisseld met beelden van een soms woest en winters landschap. Wat verder wel interessant is, is het discriminatieonderwerp. Voor een buitenstaander klinken Denemarken en Zweden haast hetzelfde, maar dat In dit geval de Denen, de Zweden discrimineerden vanwege hun afkomst, was mij in ieder geval totaal niet bekend.

Max von Sydow, die al decennia meegaat als acteur, levert hier een prima rol af, als de vader van Pelle, die zijn dromen en idealen heeft, maar ze niet lijkt te kunnen gaan waarmaken in Denemarken. Het boerenleven lijkt aantrekkelijk, maar het blijkt ontzettend hard werken geblazen. De film geeft dat goed weer en in het verhaal krijgen de personages ook redelijk goed de kans, zich te ontwikkelen. Het verhaal is verder vrij rechtlijnig en wordt nergens echt heel spannend of verrassend en dat is tegelijkertijd ook het enige grote minpunt.

Pelle Erobreren is over het geheel gezien een fijne wegkijker. De cinematografie is zeker niet slecht en het verhaal is van begin tot einde redelijk boeiend. Ook leuk trouwens, om hierin nog een rolletje van de destijds piepjonge Sofie Gråbøl (Sarah Lund) te ontdekken.

3,5*

Deens-Zweedse tegenhanger van het Italiaanse meesterwerk L'Albero degli Zoccoli. Op gevoelige wijze wordt de schrijnende armoede, de uitbuiting en rechteloosheid van de landarbeiders (haast lijfeigenen) rond de vorige eeuwwisseling geschetst. De beelden van de arbeiders op het land hebben veelal de allure van fraaie schilderijen. Daarnaast puik acteerwerk van Max von Sydow en van de jonge Pelle Hvenegaard in de titelrol. M.i. de beste film tot op heden van regisseur August.

Alhoewel de film volledig in een sociaal dramatische sfeer zit, met veel onrecht en lijden, heeft ze me nooit echt geraakt. Leek me meer een episode uit het leven van een jongere, met veel trieste ervaringen, gefilmd in de stijl van de vlaamse boerenleven-films, tot verzadiging reeds gezien. De karakters worden wel zeer goed geschetst en de acteurs kwijten zich uitstekend van hun taak. Max von Sydow vind ik zelfs outstanding. Enkele mooie scènes en beelden maar toch beslist déjà vu.

Mooie film die ik onlangs de lange duur geboeid bleef kijken. Mooi tussen aanhalingstekens, want ik moet wel zeggen dat het niet het type film is die ik fijn vind kijken. Dit soort verhalen moeten natuurlijk verteld worden, voor mij voelt het verhaal uit deze film een beetje aan als de Europese variant op de slavernij. BBarbie haalde al de Italiaanse variant L'Albero degli Zoccoli (1978) op deze film aan, en ik wil ook de Spaanse variant noemen: Los Santos Inocentes (1984) (De Heilige Onschuldigen), een titel die slaat op de arbeiders en men evengoed ook aan deze film (Pelle) had kunnen geven. Toevallig wonnen alledrie films ook prijzen in Cannes. De Spaanse film zit in de top 5 van films uit dat land die door het Spaanse publiek het best gewaardeerd worden.

De Italiaanse film heb ik niet gezien, maar wat voor mij het kijkplezier bij deze en bij de Spaanse film wat onderuithaalt is dat het allemaal zo uitzichtloos is, met geen of nauwelijks ruimte voor een vrolijke noot, dat komt op mij dan erg verstikkend over. Misschien daarom dat ze bij mij niet de juiste snaar weten te raken waardoor ik niet echt mee wil leven met de personages, het helpt ook dat dit soort situaties tegenwoordig (gelukkig) moeilijk voor te stellen zijn waardoor het ook niet echt herkenning oproept. Vond het wel verrassend om Zweden als land van arme emigranten te zien, die geschiedenis kende ik niet. 3,5*

De (Spaanse) DVD die ik zag was trouwens niet al te best, er stond geen originele geluidsband op en de dubs in het Zweeds, Engels en Spaans liepen niet synchroon, evenals de ondertiteling.

Zweedse gelukszoekers op drift...Zweden was niet altijd de socialistische en egalitaire staat die het nu is, het is natuurlijk ook niet voor niets dat veel Zweden emigreerden naar de VS, behandeld door het verwante (en betere) Utvandrarna, ook met von Sydow.

In deze film zoeken ze het dichter bij huis, maar makkelijk wordt het ze niet gemaakt. Armoede, uitbuiting en pesterij zijn aan de orde van de dag, ziekte en dood liggen op de loer, het is een sombere toestand. Von Sydow is goed als de onhandige en eenvoudige Lasse, de jonge Pelle is prima in de titelrol. De film verrast verder niet echt, is vooral heel degelijk.

Ik dacht eerst dat dit een soort van Witte van Sichem ging worden, maar dan ook een Zweedse manier. Pelle heeft misschien wel wat streken soms maar natuurlijke lang niet zoals de Witte. De film gaat meer over de uitzichtloosheid van sommige mensen. Eenmaal je oud bent, wordt het moeilijker om nog iets te ondernemen. Pelle is nog jong en zijn vader houdt hem ergens tegen. Het feit dat hij en zijn vader gemigreerd zijn vanuit Zweden naar Denemarken, zorgt ook voor hier en daar denigrerende blikken.

Max von Sydow is recentelijk overleden en hoewel ik hem al bij naam kende, was dat nog niet zolang. Meestal zit hij niet in mainstream films en dat is waar de meeste mensen het bij houden. Ik kijk soms al wel eens Europese cinema maar ik sta nog maar aan de beginfase denk ik dan. Als mensen zeggen dat ik al veel films gezien heb dan denk ik: dat klopt helemaal niet, er is nog zo ontzettend veel te ontdekken.

Zo dus oa. von Sydow zijn oeuvre. Een man met een gezicht dat je niet snel vergeet en zeker een getalenteerd acteur.

Dit is mijn 10e film van Bille August maar het is bijlange niet zijn beste (vind ik). Daarvoor bevat de film te weinig memorabele momenten. Het blijft heel alledaags (pesten, uitbuiting, liefdesperikelen, enz).

Moeizaam.

Ik wil de film graag goed vinden, maar ik kan enkel concluderen dat dit gewoon niet mijn soort film is. Enkel en alleen meegepakt omdat de gids er vijf sterren voor geeft. Maar de cijfers van de gids zijn wel vaker wat vreemd, en ook hier kan ik de gids er niet in ondersteunen.

De film brengt in ieder geval de landschappen en locaties magisch in beeld. Erg rauwe beelden, maar ook erg mooie beelden. Zeker tijdens de winter krijgen we enkele mooie scenes. De film kiest er vaak ook de perfecte camerastandpunten voor uit, dus dat draagt daar dan ook bij.

Acteerwerk is uiteraard goed, maar de manier van acteren is niet mijn ding. De theatrale houding van Von Sydow zorgt er in mijn geval voor dat ik nooit met hem meeleef. Ook de dialogen die hij uitspreekt zijn wel heel erg duidelijk uit het boek gekomen. Hvenegaard schreeuwt vaak de boel kort en klein wat niet aan mij besteed is, maar acteert wel overtuigend.

Qua verhaal is er maar weinig dat impact op me heeft. De beelden van de kinderschool en schepen boeien me altijd wel, maar de scenes op de boerderij, affaires en verhalen van de bijpersonages liggen me minder. De personages boeien me allen ook gewoon niet, ik vind het in geen enkel opzicht bijzondere personages.

De camera wordt altijd juist geplaatst bij de natuurbeelden en landschappen, maar het verhaal zelf wordt dan weer heel afstandelijk en saai in beeld gebracht. De aankleding vond ik ook weinig overtuigend en het drama maakt weinig impact op me. Vooral omdat geen enkel personage mijn sympathie op kan wekken.

Wel een mooie finale, en enkele briljante beelden van het landschap. Maar de film is niet mijn ding, vooral omdat ik geen binding krijg met een personage. Dan duurt een speelduur van 157 minuten al snel erg lang.

Pelle Erobreren, een jongen die met zijn zichtbaar oudere vader Lasse emigreert van Zweden naar Denemarken en door de verhalen van vader verwacht dat in Denemarken de straten van goud zijn, het eten en onderdak een recht is en waar je niets voor hoeft te doen. Het enige wat er van jou verwacht wordt is dat men weet dat je er bent want dan kunnen ze dagelijks in de bakkerij een brood extra bakken voor jou.

En zo gaat het altijd met immigranten in de hele geschiedenis, men denkt dat alles blinkt en kan in hun nieuwe vaderland. De Ieren die de aardappels ontvluchten, de boeren uit Nederland die meenden dat de grond gratis was in Noordelijk Amerika en de huidige economische vluchtelingen uit Marokko en Tunesië.

Het zal waarschijnlijk altijd zo blijven, de mens is een opportunist en blijft zolang hij er niet is geweest, fantaseren hoe goed het elders is!

Al snel komt onze Pelle erachter dat het hard leven en werken is in zijn nieuwe onderkomen bij hun werkgever boer Kongstrup, een norse en onvriendelijke boer. Iemand die zelfs met de kerstdagen zijn arbeiders hetzelfde voorzet als door het hele jaar; haring!

Persoonlijk waardeer ik dit soort filmverhalen wel, het laat ons een kijkje nemen in een tijd die veel van ons gelukkig niet meer kennen; hard werken en afzien terwijl er altijd een vonk van hoop is op een beter leven. Ook Pelle fantaseert met zijn nieuwe vriend Erik een betere toekomst, ze zullen naar Amerika, vervolgens naar Australië en de fantasie omvat als laatste land China. Zouden ze werkelijk gaan?

Een leuke film met mensen uit een "simpel" milieu die goed gespeeld worden door de crew en het een en ander meemaken in hun zware leven maar toch ook hun gelukkige momenten kennen.

Van mij krijgt "Pelle Erobreren" een 8!

Het leven in de 19e eeuw moet voor de pachters, loonboeren en havelozen geen pretje geweest zijn. En de taferelen zijn in alle (Europese) landen zowat gelijkaardig. In dat opzicht verrast de film zeker niet. Blijkbaar moet er toen een ruime migratie geweest zijn tussen Zweden en Denemarken omdat er vele malen toch denigrerende opmerkingen werden geslingerd naar de Zweedse (gast)arbeiders.

Ik las het hier ook al ergens, maar ik had een iets actievere, meer guitige versie, van Pelle verwacht. Om hem als filmtitel te vereren, had ik meer van hem verwacht in het plot. Hij ondergaat veel, maar de aandacht wordt ook verdeeld onder de vele andere personages. De vader in de eerste plaats, maar ook Erik of het zwangere meisje.

Het harde boerenleven komt wel naar voren. Ook de erbarmelijke leefomstandigheden als slaapplaats bij de kippen of de koeien. En de vliegen vliegen maar rond ... Mooie karakterschets wel, zeker van de vader, gespeeld door Max von Sydow.