Ikiru (1952)

Een geweldig ontroerend meesterwerk van Kurosawa!

Ikiru is een meesterlijke vertelling over een stervende ambtenaar, die beseft dat hij niets met zijn leven gedaan heeft. Hij doet een ultieme poging om zijn leven toch zin te geven en de mensheid iets na te laten.

De hoofdrol wordt vertolkt door Takashi Shimura, 1 van de vaste acteurs van Kurosawa die hier de beste rol uit zijn leven neerzet. Zijn ogen en gelaatsuitdrukkingen laten niemand onberoerd; je leest al zijn pijn, triestheid en vreugde......een perfecte acteerprestatie!

De verhaalconstructie is gewoon geniaal:
de film begint met een voice-over, een verteller die de hoofdpersoon observeert. Daarna zien we het verhaal door de ogen van de hoofdpersoon....tot een bepaalde twist; de hoofdpersoon is dood en zijn collega's vertellen de rest van het verhaal op zijn begrafenis in flashbacks en anekdotes....

Deze vertelwijze is meesterlijk en is vaak geimiteerd door anderen.

Het camerawerk en de zwart/wit-fotografie is van grote schoonheid en de muziek is prachtig! Tezamen met het gevoelige verhaal vormen zijn een perfect geheel. De scene waarin Watanabe op de schommel zit (zie boven op het plaatje) is 1 van de meest ontroerende en mooiste scene, die IK ooit gezien heb. Kurosawa geeft met deze film een sterk signaal af naar de mensheid......het is nooit te laat om te veranderen.

Kortom, een sterk staaltje filmkunst van Kurosawa........5 sterren.......(en dit ondanks de verschrikkelijk slechte ondertitels)

Zow... ben nu even min of meer verplicht aan het pauzeren tijdens het kijken van deze film, maar ik wil wel alvast even zeggen dat ie ontzettend goed is tot nu toe... Beter heb ik nog niet gezien van Akira

Geweldige film, maar op dit moment voor mij geen meesterwerk. Waarom niet? Dat ga ik uitleggen:

Ik vond het karakter van Takashi Shimura een beetje overdreven zielig, de scénes met z'n collega uitgezonderd. Ik vond het gewoon wat dik aangezet. Met Shimura's rol is verder niets mis, maar ik vond 'm in bv. Seven Samurai beter.

Verder komt op het laatst een soort opsomming van scènes waarbij Watanabe iets wil doen voor zijn omgeving. Dit is goed uitgevoerd, maar toch een beetje langdradig, lijkt eigenlijk een beetje op de eerste helft van Redbeard nu ik erover nadenk.

En de ondertiteling is idd schandalig. Bij een volgende keer met betere subs zal ik Ikiru misschien wel hoger geven. Vooralsnog: 3,5*

Jammer dat je er geen meesterwerk in ziet.... , ook al zijn jou de kritieken van jou en Goodfella toch wel lovend.

Ik ben er echt van overtuigd dat dit een meesterwerk is; ik heb m nu 3 keer gezien in korte tijd en hij wordt steeds beter!

Jaaaa... Geweldige film dus, maar ook voor mij geldt: nèt geen meesterwerk. Een paar mindere (lees: langdradige) momenten vooral in het midden van de film weerhouden me momenteel van een hogere score. Maar goed... Vele prachtige scènes (dat ontzettend mooie moment op de trap bijvoorbeeld, waar Watanabe enkel van z'n zoon te horen krijgt dat ie de deur van het huis op slot moet doen... auw), schitterend camerawerk en een héle goede rol van Takashi Shimura. 4 sterren, for now...

Erg mooie film. Voor mij tot nu toe de beste van Kurosawa. Erg goed verhaal, wat op een mooie vertelwijze gebracht wordt. De cast was goed, maar ik vond Shimura soms een beetje té zielig overkomen. Ook vond ik het hier en daar een beetje langdradig. Voor nu 3,5*, maar hij kan alleen maar beter worden.

Erg uniek deze film. Zo, zie je maar dat het einde van de bureaucratie meestal alleen maar een opleving is en het gevolg is van tijdelijke omstandigheden.

Een minpuntje: de engelse vertaling was zeer slecht. Waarschijnlijk vertaald door een Japanner met een LOI cursus engels.

Indrukwekkend....

Tom Hanks gaat (speciaal voor Ramon ) een remake maken..

Waar moet dat heen met de filmindustrie...

Naar de bliksem.

Of de haaien.

Ikiru heeft een geniaal openingsshot.

Een x-ray met kankergezwel van het hoofdpersonage. Een oude man (Watanabe) die aanstonds 30 jaar heeft gewerkt bij de gemeente, voornamelijk op routine en al documenten stempelend.

Wanneer Watanabe het slechte nieuws hoort gaat hij er op uit om het slechte nieuws te verwerken. Dit vind ik het mooiste deel van de film. Hij ontmoet een detectiveschrijver die 'm meeneemt naar allerlei uitgaansgelegenheden. Dat wordt zo mooi in beeld gebracht, meesterlijk! Stijlvol en prachtig om te zien hoe de oude man dit beleeft.

Het lied dat Watanabe zingt (zie boven songtekst) met begeleiding van piano vind ik het hoogtepunt van de film; ontroerend.

De scenes met zijn vrouwelijke collega zijn ook mooi.

De scene aan het eind van de film met Watanabe's collega's vind ik veel te lang. De film had aan kracht gewonnen als dat was ingekort, is mijn overtuiging.

Shimura (Watanabe) speelt een prachtrol. Toch werd zijn nederigheid en zielepotengedrag me op een gegeven moment wat te veel. Ik had graag gezien dat hij langzaam zou veranderen, nu hij 'het licht gezien had'.

Songtekst van het prachtige lied dat Watanabe zingt in de bar:

Life is so short,

Fall in love, dear maiden,

While your lips are still red,

And before you are cold,

For there will be no tomorrow.

Life is so short,

Fall in love, dear maiden,

While your hair is still black,

And before your heart withers,

For today will not come again.

Mooie quote van de detectiveschrijver die met Watanabe op stap gaat:

'I see now that misfortune also has its good side. Man finds truth in misfortune. Having cancer has opened your eyes to life. Men are such fools. They only realize how beautiful life is when they are face to face with death. And even those people are rare. Some die without knowing what life is. You're a fine man. You're rebelling against it. That's what impresses me. You've been a slave to life. Now you're trying to master it. Man's duty is to enjoy life. It's against God's will not to do so. Man must have a lust for life. Lust is considered immoral but it isn't. A lust for life is a virtue.'

Bergman moet deze film haast wel gezien hebben voor hij Wild Strawberries maakte, een aantal jaren later.

Beide films handelen over een oude man die terugkijkt op zijn leven en, belangrijker nog, uiteindelijk met hunzelf en hun leven in het reine komen.

Pijnlijk mooie film. 4,5*

Jouw Japanse periode bevalt dus goed?

Mijn Japanse periode? Refresh my memory please . Zit me nog af te vragen waarom ik niet de volle 5* geef.

Tom! Tom! Geef die 5 toch!

Ik had eigenlijk niet verwacht dat Ikiru je flink zou raken.

Niet? Mijn ergste nachtmerrie is later realiseren dat je niks met je leven hebt gedaan.

Kijk Smultronstället!! Zal je zeker aanspreken, pracht van een film.

Eindelijk de BFI versie van Ikiru gezien! (ipv die vreselijke Mei Ah subs). De herziening heeft me letterlijk tot tranen geroerd. Fenomenaal meesterwerk! Kurosawa laat zich hier van zijn gevoeligste kant zien. Ikiru behoort zeker tot zijn grootste werken. Het eenvoudige verhaal over zingeving en de strijd tegen bureaucratie zal immer zijn kracht behouden, daar ben ik van overtuigd. Het lijkt me vreselijk om straks Hanks als Watanabe te moeten zien: Ik kan me Ikiru niet voorstellen zonder de optimale vertolking van Shimura. Watanabe op de schommel blijft voor mij 1 van de mooiste scene's in de filmhistorie......

Niemand interesse in een dvd'tje van Ikiru met schitterende originele Engelse subtitels?

Ook ik vind Ikiru de allermooiste Kurosawa. Iedereen, die als ambtenaar het publiek belang heeft gediend, zal herkennen dat het belangrijk is dat je zo nu en dan het gevoel hebt dat je een verschil maakt. Nu is de burocratie die Kurosawa laat zien wel heel erg, maar bepaalde kenmerken ervan kom je ook nu tegen. Dat gevoel is inderdaad van alle tijden en dat is ontzaglijk mooi door Kurosawa getroffen. Die eindeloze sake-drinkgelagen horen daar ook bij. Ze zijn nodig om de schaamte en de wanhoop wegens een mislukt en zinloos bestaan te ontvluchten. Een weergaloze film.

Nee dank je, ik hem 'm al.

De BFI versie is dus de moeite waard ten opzichte van de HK uitvoering ?

(beeld, geluid en ondertiteling)

Ondertitels zijn goed, dat ben ik gewend van BFI. Verder heeft het liedje van Watanabe nog nooit zo mooi geklonken en is de kwaliteit vh beeld degelijk. (wel wat lijnen door het beeld, maar ik vermoed dat in de film zelf zit/ouderdom). Verder zitten er 8 minitrailertjes van de andere BFI-Kurosawa dvd's bijgevoegd plus een introductie mbt het oeuvre van Kurosawa......erg leuk!

Heb je deze Ramon???

Nope. Ik heb de BFI dvd. (zoek 'Ikiru' maar ff op bij Play.com) Dat is Regio 2 dus.

welke is beter dan? die gene die ik aan geef heeft veel extra's

Pffff, weet ik eigenlijk niet! Ik vermoed toch die versie van jou. (Criterion) Die staan toch wel bekend om hun goede kwaliteit maar zijn meestal wel een stuk duurder. Maar ik verzeker je dat je met BFI in ieder geval goed zit!

Ongelofelijk mooie momenten afgewisseld met af en toe wat saaiïge stukken. Maar de mooie dingen van deze film zijn me het meest bijgebleven...

Ik krijg binnenkort de dvd. Woehoe, hij zit nog in de post

15 september komt de nederlandse dvd uit

Correctie: 7 september.