menu

Crazy Love (1987)

Alternatieve titels: L'Amour Est un Chien de l'Enfer | Love Is a Dog from Hell

mijn stem
3,33 (139)
139 stemmen

België
Drama
90 minuten

geregisseerd door Dominique Deruddere
met Josse de Pauw, Geert Hunaerts en Michael Pas

De twaalfjarige Harry is een romantische ziel met een naïef beeld over de liefde. Hij beschouwt zijn vader dan ook als een heuse held omdat hij Harry's moeder schaakte om met haar te kunnen trouwen. Gelukkig is er zijn vriend Stan die hem wegwijs maakt in de wereld van meisjes, kussen en seks. Naarmate Harry volwassen wordt, ontdekt hij dat liefde niet altijd rozengeur en maneschijn is zoals in de films.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=kCG3SYRt4pc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,5
Indringend protret van een persoon die snakt naar liefde. In het begin als onschuldige jongensdroom. Naderhand is hij, door toedoen van een jongen (Stan), geobsedeerd door het vrouwelijke lichaam en het 'vogelen'.

Prachtige rol van Josse de Pauw, vooral als 18-jarige. Voor deze rol is hij flink afgevallen en het resultaat is verbluffend. Hij ziet er totaal anders uit dan in het derde deel van de film. Er werd lang getwijfeld of hij wel de juiste persoon voor die rol was, maar de wilskracht van De Pauw en het feit dat rimpels ed. met behulp van de acné weg gewerkt konden worden, gaven de doorslag.

Visueel ziet de film er fantastisch uit. Prachtige shots met als hoogtepunten de scenes aan water (de vijver, de zee). Prachtig spel met het licht.

Misschien leuk om te weten dat het derde deel al in 1985 opgenomen is, bedoeld als korte film "Foggy Night", die onderdeel zou gaan worden van een compilatiefilm. Er waren echter veel problemen rondom deze compilatiefilm en toen kwam men op het idee om van "Foggy Night" een langspeelfilm van te maken. De eerste twee delen zijn er dus naderhand bijbedacht.

Let trouwens goed op tijdens het kijken, de film bevat veel symboliek en verwijzingen naar andere films.

avatar van speedy23
4,0
Over hoe je moet 'neuken' en wat je moet doen als het begint te 'jeuken' is de beste uitspraak die ik over deze film gehoord heb.

Een verhaal over eenzaamheid, afgewezen worden, adolescentie en onschuldige kinderjaren. Zeer gedurfde prent en dit zeker in het conservatieve Vlaanderen van de jaren '80. Hoofdrolspeler Josse de Pauw is toen in onze contreien bij de 'ouderen' nogal negatief onthaald, terwijl hij bij de jeugd als held werd onthaald omdat hij een 'durver' was.
De film is vrij gebaseerd naar een verhaal van Charles Bukowki. Deze samenwerking leidde later tot de film 'Wait Until Spring Bandini', die zoals iedere cinefiel weet, ook internationaal zeker niet slecht ontvangen is.
Werd in 1987 bekroond met vier Plateau-prijzen (Belgische 'Oscars') voor beste hoofdrol, beste regisseur, beste film en Raymond van het Groenwoud voor de beste Belgische score. Ook is de film in 1990 tot beste Vlaamse film uitgeroepen tussen 1965 en 1990, wat toch een prestatie op zich is.
Ik moet in elk geval toegeven dat ik mij bij bepaalde scenes 'ongemakkelijk' voelde, wat niet wegneemt dat dit één van de betere Vlaamse produkten is. Als ik de kans krijg om deze DVD te kopen, doe ik het onmiddellijk. Makkelijk een 4* met een optie om later te verhogen.

Het liedje: 'En aan de tetten van ons Mariet daar hebben ze knoppekes aangezet, om mee te spelen', is sindsdien bij ons, iets oudere kijkers, een hit geworden.

avatar van Freud
3,5
Een beetje teleurgesteld was ik wel op het einde, op de dvd staat 170 min. speelduur, maar dat bleek mét alle extra's te zijn - ik zat dus nog te wachten op Harry als veertig-, vijftig- en zestigjarige, maar toen was de film ineens gedaan
Eens de teleurstelling gezakt, uiteraard vooral positieve gevoelens: heel knap geacteerd van Josse en ook het kleine ventje vond ik meer dan behoorlijk, net als Gene Bervoets (hoewel ik hem haast niet herkend zou hebben). Personage van Michael Pas vond ik een echte eikel...
Dat de film geen meesterlijke score haalt komt vooral door het verhaal, dat wel mooi, maar al bij al toch redelijk simpeltjes is. Nu ik gelezen heb dat het derde deel eigenlijk als kortfilm bedoeld is, snap ik het ook beter: dat deel steekt er mijlen bovenuit en is echt goed, de andere twee zijn wel ontroerend en waarschijnlijk best taboedoorbrekend, maar al bij al toch een beetje gemakkelijk.

avatar van Film Pegasus
3,0
Film Pegasus (moderator)
Tja, wat moet je met deze film... Anno 1987 was dit uiteraard zeer progressief. Niet alleen het thema, maar ook de combinatie met de toen zeer jonge Geert Hunaerts. Toch is dit allemaal nogal langdradig voor een film van bijna drie uur. Ik lees hier dat het laatste deel (van wat uiteindelijk een verweven trilogie geworden is) origineel een kortfilm was. Kwalitatief is dat ook het beste deel van de film. Al zal vooral het eerste deel qua controverse langer bijblijven. Dat is ook het meest luchtige, terwijl de delen daarna vrij donker zijn. De delen zijn ook te verschillend van elkaar om er echt een geheel in te vinden.

Josse De Pauw acteert zeer goed hier en trekt de film naar omhoog. De randfiguren doen het wat minder, en dat doet de film niet echt goed. Geert Hunaerts doet nog wel z'n best, maar op dat ogenblik is hij ook niet echt een hoofdpersonage. De scènes worden getrokken door Michael Pas.

Crazy Love is een mooie film geworden die best korter mocht. En in plaats van het kortverhaal te verlengen had dit echt herschreven moeten worden tot een lang verhaal. Ik mis een geheel. En de toestand van Harry in het 2e deel is wat surrealistisch. Het komt wel voor, maar het maakt dat dit deel ook verschilt van de 2 andere.

En toffe muziek natuurlijk.

avatar van Roger Thornhill
5,0
Indertijd (1987, in een Nederlands filmhuis) een overdonderende indruk gemaakt. De openingsscène van het tweede deel, met de meanderende camera die tenslotte uitkomt op het onbeschrijflijk gehavende gezicht van Josse de Pauw, doet me nog altijd huiveren. Een briljante De Pauw --ter plekke een soort idool geworden-- draagt de film. Voor mij nog altijd de beste Nederlandstalige film die ik ooit heb gezien.

Wees gewaarschuwd dat de momenteel in Nederland verkrijgbare DVD van Eyeworks enkel de film zelf bevat (in een overigens prachtige transfer), maar niet de Crazy love archieven-documentaire van 36 minuten, en al evenmin Deruddere's twee korte films Killing joke en Wodka orange, helaas.
 

avatar van gauke
3,0
gauke schreef:
Bizar maar mooi verhaal, prachtig qua fotografie en stijl.


Een vreemde, akelige, groteske, experimentele, provocerende, in de kern weerzinwekkende en artistieke fantasiefilm, in drie bedrijven, over de achteruitgang van een in het begin onschuldige twaalfjarige jongen naar een stuurse dronkenlap en necrofiel, die verteld werd met zwarte humor.

avatar van Metalfist
3,5
Bukowski op zoek naar liefde

Van mijn recente ontdekking van de Vlaamse cinema, moet Josse De Pauw denk ik toch wel het hoogtepunt zijn. Zelden een acteur geweten die me zo van de eerste seconden wist te overtuigen. Dat gebeurde indertijd met Iedereen Beroemd, wat zowat denk ik Dominique Deruddere's meest bekende film moet zijn, en ik was dan ook blij dat ik gisteren eindelijk Crazy Love te pakken had gekregen. De eerste samenwerking tussen beide heren en dan bovendien ook nog een versie met Vodka Orange op, een kortfilm van Deruddere. Beetje jammer dat er blijkbaar een uitgebreidere versie bestaat met nog meer extra's, maar misschien vervang ik mijn versie wel eens.

Want Crazy Love heeft indruk achter gelaten. Ik weet nog altijd niet goed wat ik er juist van moet denken, daarvoor moet dit nog wat bezinken vermoed ik, maar dit is een erg interessante episodefilm geworden. Beetje jammer alleen dat dit niet meteen aanvoelt als één geheel. De twee segmenten met De Pauw zijn het interessantste, daar kan Deruddere zich precies visueel helemaal laten gaan, en hoewel het eerste stuk met de jonge Harry nog wel interessant is, vind ik het niet helemaal stroken met hetgeen dat volgt. De voornaamste reden is daarvoor eigenlijk de evolutie van Geert Hunnaerts naar Josse De Pauw. Vooral eigenlijk vanwege het feit dat je anno 2017 weet hoe Hunnaerts er zou gaan uitzien en dat strookt gewoonweg niet met hoe De Pauw eruit ziet. Een kromme redenering, waar bovenal Deruddere/Hunnaerts/De Pauw niets aan kunnen doen, maar dat was de voornaamste reden waarom het eerste deel wat uit de boot lijkt te vallen. Het doet me qua stijl ook meer denken aan de boerenfilms van weleer zoals een De Witte en ook dat vloekt wat met de donkere vibe die in de twee andere delen zou volgen.

Maar wat een geweldige rol van Josse De Pauw alweer. Je ziet het wel vaker dat een dertiger opeens een tiener/twintiger moet gaan spelen en bijna altijd loopt dat serieus mis. Niet bij De Pauw blijkbaar, want die weet zowel de 19-jarige alsook de 33-jarige Harry geloofwaardig te spelen. Wel een beetje vreemd dan weer dat hij ook zijn eigen vader speelt maar bon. Toch ook wel een pluim voor de make-up dienst, die acne van De Pauw ziet er wel erg realistisch uit. De jonge Hunaerts bewijst hier dat hij ook al wel wat in zijn mars had en de ook altijd degelijke Michael Pas doet ook weinig verkeerd. Sowieso weinig op deze cast aan te merken. Kleine bijrollen voor Karen van Parijs, zonde eigenlijk dat die zich is gaan toeleggen op flauwe series zoals Verschoten en Zoon, en onder andere Amid Chakir en Gene Bervoets.

Erg leuke titeltrack ook van Raymond van het Groenewoud, de eerste keer dat ik hem volledig in het Engels weet zingen. Moet dringend maar eens op zoek gaan naar het overige werk van Deruddere, dit smaakt in ieder geval naar meer en dan moet ik ook maar eens werk maken van het oeuvre van Marc Didden, de films waar hij mee het scenario voor schreef zijn al erg degelijk.

3.5*

avatar van Baboesjka
4,0
geplaatst:
Een aparte, originele film. Het hield mijn aandacht vooral vanaf het tweede deel makkelijk vast. Het eerste deel vond ik vooral erg veel gepraat over seks. Als hij groter is gebeurt er meer en komt er meer gevoel bij, naar mijn idee. Vooral het stuk waar hij zijn hoofd in wc-papier verpakt heeft en met het meisje danst, en de zangeres Love Hurts zingt kwam echt bij mij binnen. Het laatste stuk heeft een beetje iets vervreemdends en, net als het tweede deel, iets verdrietigs. Ik vind het leuk dat je een deel van de ontwikkeling van Harry meemaakt, van kind naar volwassene. Dat vind ik vaak wel interessant, zo’n levensloop over de jaren. Goed gespeeld ook. 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 02:30 uur

geplaatst: vandaag om 02:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.