À l'Intérieur (2007)

Misschien Halloween niet, maar 99% van de andere slashers bevat die ingredienten wel. Wou alleen maar wat toevoegen aan het feit dat het geen echte slasher is.

Maar met wat onfunctioneel bloot is niets mis !

Ik heb na wat acclimatisering mijn waardering toch maar een punt omhoog geschroefd. Gruwelijk blijft deze film absoluut, maar slecht is hij daarom niet.

Dat hoor je mij niet zeggen he Sterker nog: Ik juich het alleen maar toe

Haha, zoals 90 % van de filmfans denk ik

Spannende Franse horror-film.

Ook smerig op bepaalde momenten met enkele unieke scènes (de keizersnede). Ook enkele schrikmomenten en een grimmig sfeertje zijn aanwezig.

De film begint ook al meteen erg depri en blijft tot de laatste minuut in een sombere stemming. Geen doorsnee filmpje, maar dat geeft niet.

Ik vond hem wel nergens eng worden, maar het was wel bij vlagen spannend. Ik ergerde mij wel constant aan dat zielige gedrag van het slachtoffer. Ze schreeuwt nergens om hulp, ligt daar maar een beetje op de grond in de badkamer en heeft 1O-tallen keren de kans gehad om de killer te overmeesteren (op een bepaald moment had ze zelfs een pistool). Het leek erop dat ze alles deed om maar niet geholpen te worden. Ook de politie is ongeloofwaardig: waarom het slachtoffer niet veilig in de auto zetten ipv even de lichtschakelaar te zoeken. Kon hij de weg naar de uitgang misschien niet vinden in de donker?

De ongeloofwaardigheid lag er te dik op, maar gelukkig kan "Inside" ons wel een goede ontknoping prijsgeven. Een heel voor de hand liggende, maar had er niet direct aan gedacht. Ook de gruwelijke moorden en de spannende eindscène maken veel goed.

Wie zal het horen dan?

Er zat bij mijn weten die vriend beneden van haar die daar op zijn gemak twee glaasjes drank aan het drinken is en met de moordenaar aan het praten is. Neen, gewoon wat verder jammeren en wat indommelen op de badkamervloer.

Zelfs de moordenaar werd op bepaalde momenten hysterisch, enkel het slachtoffer niet. Nogthans zat ze in een goede situatie om even de slaapoogjes weg te doen en voor haar leven te vechten.

De film is in zijn geheel niet slecht, maar het stoorde mij ergens wel.

Weet iemand misschien waar deze te krijgen is? Zou hem graag aan m'n collectie toe willen voegen maar kan hem nergens vinden.

Bizarre film!

Maar wel een perfecte om eens lekker alleen op een groot scherm in een donkere kamer te kijken, wat ik dan ook gedaan heb. Ik dacht dat ik al wel wat bloederige films gezien had, maar deze kan ook makkelijk mee met de toppers.

Bij vlagen een erg spannend filmpje, vooral tot het moment dat de vrouw nog in huis kwam. Dan ook een paar erg pijnlijke scenes zoals de schaar in de ballen ouch dat voel je echt wel. Verder zit er een hoop spanning in en zat ik op sommige momenten echt te wachten tot ik weer zou schrikken.

Soms gebeurde er wat onlogische zaken zoals de moeder, die door haar dochter wel erg knullig neergestoken wordt, en zo zijn er nog wel een paar puntjes.

Over het geheel gezien is dit echte een erg sterke horrorfilm, met een goede combinatie van suspense, gore en wreedheid.

4,0*

Wat een buttfilm.

Opzich begint deze À l'Intérieur best aardig. De spanning wordt mooi opgebouwd, mevrouw is alleen thuis, het is donker en... we krijgen bezoek. Best wel geslaagd tot dan toe eigenlijk, totdat we ''de vrouw'' duidelijk te zien krijgen. Dan is het eigenlijk wel gedaan met de spanning.

Bij horror- en/of thrillers is het naar mijn mening toch erg belangrijk dat de moordenaar (bad-guy/girl) niet - duidelijk - te zien is. Dat is in deze film eerst ook zo. Spannende scénes wanneer de vrouw voor het raam staat en er een barst in ramt. Daarna ook weer een prima scéne, wanneer ze achter Sarah staat en niet duidelijk te zien is in het donker. Njah, na deze scénes was het voor mij eigenlijk al over met de spanning, misschien op het einde nog een beetje.

Voor de rest vond ik dit echt een rukfilm eerste klas. Beroerd plot, erg slechte uitwerking. Uiteraard zo voorspelbaar als ik weet niet wat. Voor mij in ieder geval al snel duidelijk dat ''de vrouw'' Sarah haar baby wou, omdat ze haar eigen was verloren in het ongeluk, tsjah... wat anders? Daarnaast is deze film eigenlijk te stompzinnig voor woorden, ik bedoel; Waarom probeert Sarah niet uit het raam in de badkamer te ontsnappen? Waarom houdt ze dat raam anders niet in de gaten voor politie (van wie ze weet dat ze nog langskomen) om vervolgens eens goed te schreeuwen? Waarom schreeuwt ze überhaupt alleen maar als er niemand is? Sowieso al enorm fout gedoe in het begin van die politie; ''Ja, die vrouw is weg, ze komt vanavond niet meer langs, we sturen anders nog wel eens een auto om te checken of alles goed is later in de nacht''. Tsjongejonge... en wanneer die agenten er zijn begint het pas écht triest te worden. Ten eerste hoort de laatst overgebleven agent in de auto dat er geschoten wordt in het huis, dan moet je de centrale hier wel even over informeren enorme idioot! En dan... een vrouwtje vermoordt drie (gewapende!) agenten en nog wat andere personen... met een schaar, owh my god, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Sowieso zijn alle bijpersonen in de film gewoon belachelijk (dom). Wanneer Sarah naar onderen kruipt wil ze haarzelf uiteraard gaan verdedigen tegen deze vrouw, er liggen wat pistolen en zelfs nog een wapen wat wel op één of ander kanon lijkt, maar wat pakt ze? Tsjah. Owh jah, eerder had ze immers al eens een pistool gekregen van die agent (zonder uitleg hoe zo'n ding ook maar werkt, maar oké), maar toen besloot ze even te gaan slapen en gooide ze dat pistool maar wat dom naast haar neer. Dit, terwijl de agent eerst ook nog eens bij haar weggaat om de stroom te repareren, waarom? Slaat natuulijk nergens op om haar zo alleen achter te laten. Ik weet het allemaal niet meer hoor, maar dit is wel erg slecht.

Van de geloofwaardigheid moet deze film het dus echt niet hebben en dan ben ik naast de bovenstaande punten vast nog veel vergeten. Het is eigenlijk teveel om op te noemen. Owh jah, Sarah die de stem van haar moeder niet herkent (oké, das tot daar aantoe), maar haar ook nog even doodleuk een priem in haar nek steekt. What the fuck!? Owh, nog eentje; waarom breekt ze die spiegel zo belachlijk dom om vervolgens een scherf als wapen te gebruiken. Bind daar eens even snel wat kleren omheen, anders snijdt je jezelf nog. Hoe meer ik hier over nadenk, hoe slechter het wordt, vreselijk. De laaste scénes zijn gewoon écht vreselijk, dat trek ik dus niet. Een normale uitwerking van een simpel en voorspelbaar rotplot krijg ik al niet en dan ook nog eens zo'n totaal onnodige, zieke scéne waar ''de vrouw'' de baby uit de buik van Sarah snijdt? Asjeblieft zeg. Ik vraag me nu af waarom de schrijver- en regisseur(s) deze film nou willen maken en op de markt willen brengen. Om naam te maken dankzij de beruchte laatste scéne? Voor de rest is dit gewoon troep eerste klas. Zoveel fouten, zo voorspelbaar en dan zelfs nog een totaal mislukte poging om het publiek te laten lachen; Die zombie-agent op het eind, die ineens weer herrijst. Ach ja, velen kunnen er natuurlijk van genieten, dat moge dankzij de score hier wel duidelijk zijn en dat vind ik ook heel erg mooi voor die vele mensen, al kan ik er niet bij dat ''dit'' zo goed bevonden wordt, maar oké.

Buiten al het stompzinnige om begint de film spannend en zijn de effecten prima. Ook de muziek is aardig verzorgd, dus ik ga deze film (voor nu) hoger beoordelen dan landgenoot Martyrs. Ben benieuwd of ik het nog eens écht eens wordt met die Fransen en hun horror. Wie weet geef ik ze nog wel eens een kans. Dit vond ik in ieder geval dikke bagger. Twee (erg) magere sterren voor dit zwaar overgewaardeerde filmpje.

Briljante slasher..

..maar gelukkig is het meer dan een doorsnee slasher, veel meer. A L'Interieur is opvallend gevoelig, subtiel en emotioneel.

Begint al meteen met een erg sterke openingsscene en houdt de hele film lang een soort vertwijfeling vast. Wat er nou precies gaande is, is lang niet helemaal duidelijk, al mag het plot nu ook weer niet heel erg verrassend genoemd worden. Gelukkig is dat verder niet erg omdat A L'Interieur erg grafisch, dynamisch, hard en bloederig is, just the way I like it. En misschien nog wel het belangrijkste, vreselijk spannend!

Verder wel een voor het genre herkenbare, maar vreselijk angstaanjagende, psychopaat die je niet alleen buiten zicht al de rillingen geeft, maar dat na de uiterlijke verschijning nog een tijd vasthoudt. Dynamische kills over de hele linie, en vaak ook verrassend met een aantal schrikmomenten, bovenal veelal weerzinwekkend.

Komt nog bij dat het er allemaal erg goed uitzit, en dat de soundtrack een absolute aanwinst is. Enorm sfeerverhogend, geeft perfect de gemoedstoestand van de personages aan, en is lekker freaky.

Horror van de bovenste plank dit! Grootste minpunt; ik heb geen nagels meer.

4.5*

Ik denk dat je niet teveel op logica moet letten, al geef ik je helemaal gelijk wat betreft dom handelen van de politie, je vergeet nog te melden dat het dom is om dat Algerijnse (?) schoffie de hele tijd geboeid te houden Maar als ze nou wel slim waren geweest, had Femme Fatale natuurlijk niet zo intens kunnen doorgaan als een geflipt ijskonijn op cocaïne. Wat een wijf..

A l'interieur vind ik een goed voorbeeld van de 'moderne horrors'. Het brute geweld wordt je rauw in je gezicht gesmeten. Oké het is niet echt een verrassende ontknoping, maar de spanning is te snijden en de kijker wordt amper rust gegund. Dat is weer eens wat anders dan de duffe (Amerikaanse) slashers en remakes waarmee je zo lang bent overspoeld.

De film begint redelijk eng als de killer nog een vaag gestalte is. Maar dan volgt een uitbarsting van geweld met pijnlijke voorwerpen. Waar de film in slaagt is dat je wéét dat er ellende komt, maar dat het toch onverwachts (en shockerend) overkomt. Vooral de politieman die point blank wordt afgeschoten, haar baas met de schaar in zn been en zn zak wtf....en de spuitbus natuurlijk..
Waar ik bij films als Guinea Pigs en Grotesque e.d. in slaap val, is A l'interieur wel boeiend omdat de effecten gepaard gaan met een flinke portie spanning.

Muziek is ook goed gekozen, niet teveel aanwezig, alleen op de juiste momenten. En dat de vrouw zwanger is zorgt ook wel voor een taboetje dat overboord wordt gegooid. Kan me voorstellen dat mensen hier niet tegen kunnen.

Van enige 'diepgang' moet je het natuurlijk niet hebben. Wat dat betreft vind ik Martyrs wel stukken beter en aangrijpender. Maar voor een avondje realistische effecten (ook dankzij de makeup!) is het ideaal. De vele ongeloofwaardigheden neem ik bij uitzondering graag op de koop toe.

Martyrs is uiteindelijk natuurlijk ook een ongeloofwaardige farce.. deze film biedt dan tenminste gewoon wat het genre hoort te bieden: spanning, rond het klokje spanning en afgrijzen. Zo hoort het wat mij betreft. Prima als een horrorfilm wat meer probeert te bieden, maar laat het dan niet als een slap ballonetje leeglopen zoals bij Martyrs. Dan vind ik deze oplossing vele malen beter. Muziek en beeld zijn overigens perfect met elkaar in evenwicht, voorbeeld voor veel holle Amerikaanse producten.

Martyrs gaat in ieder geval een stuk dieper, dat moet je ook maar liggen natuurlijk in een horrorfilm. Uiteindelijk kun je bij A L'Interieur ook wel vragen stellen bij handelingen van de personages, maar zolang dat niet stoort (je krijgt er uberhaupt de tijd niet voor, en tijdens het kijken heb ik me dat ook geen moment afgevraagd) hou je gewoon een geweldig effectief product over.

Vind het juist een ballon die steeds voller opblaast en uit elkaar spat met de bekende scene van Anna. Die combinatie van horror en drama bevalt me wel, A línterieur is inderdaad heel geslaagd rechttoe rechtaan (heb ik ook geen problemen mee .

Ik vind die scène amper indrukwekkend te noemen.. dan vind ik de beruchte eindscène hier aanzienlijk indrukwekkender en afschuwelijker. Wat me in Martyrs stoorde was de volstrekt ongeloofwaardige wending halverwege en het bijna stilleggen van het tempo en spanning daarna. Dat hadden ze echt beter kunnen oplossen. Gemiste kans.

Het tempoverschil is inderdaad erg groot, maar het stoorde mij helemaal niet zoals bij jou, vond het wel bijzonder dat het oversloeg op drama (ik zal maar geen details geven ivm spoilers voor anderen).
Maar de finale van l'interieur mag er ook zeker zijn, textielschaar in de buik en daarna met d'r verbrande rotkop in de schommelstoel

Van mij hoeven dit soort films niet geheel realistisch te zijn. Daarvoor zijn wel andere genre's. Horror is vaak toch vooral iets wat je normaal in het echt niet zal zien. Al weet je het nooit zeker op een zieke wereld als de onze...

A L'Interieur bevat een hoop fouten maar alles bij elkaar is het toch een onvervalst meesterwerk in het horrorgenre. Zonde dat deze in Nederland nergens goed op dvd is te vinden.

Tsjah, deze film bevat zoveel fouten, onlogische momenten en ongeloofwaardige bedoelingen dat ik dat punt inderdaad vergeten ben. Het is gewoon teveel om op te noemen, verbaas me ook dat hier zo makkelijk overheen gezien wordt, terwijl bijv. The Mist hier finaal op afgerekend wordt door veel users.

Komt misschien omdat The Mist op horrorvlak ook compleet niet scoort.

Da's ieder voor zich. Het valt me op dat lage beoordelingen daar alleen maar toegelicht worden met onlogische momenten, fouten etc. terwijl dat hier gewoon vergeten wordt, wat ik erg merkwaardig vind, vooral omdat het ook users betreffen die hier een erg hoge score geven en The Mist de grond in boren om die punten.

Dat mag, ik draag alleen maar een reden aan waarom dat zo is.

Ja komt omdat voor de rest alles klopt aan deze horror. Is juist een pluspunt dat de film zó goed is dat je het de domme acties vergeeft

The Mist heb ik niet gezien, maar bij bijvoorbeeld een Deadgirl kan ik me weer wel ergeren aan domme acties, omdat ik de rest ook zo matig vind (acteren, spanning, moorden).

Ach, de kern van deze film staat als een huis. Daarnaast zijn sfeer en spanning zo verschrikkelijk goed getroffen dat die paar slordigheden je amper opvallen. Hoe je dit verder kan vergelijken met een film waarbij de reuzehorzels tegen het glas aanspatten en de tentakels via de garagedeur naar binnen komen is me een raadsel. Lijken me geheel andere subgenres En het is duidelijk dat het monstergenre nu niet echt zo populair meer is, en ook zijn beste tijd wel een beetje heeft gehad. Logisch dat mensen dit veel angstaanjagender vinden.

Ja de Europeanen zijn de goede weg ingeslagen, horror met superrealistische effecten en in enkele gevallen zelfs redelijk geloofwaardige verhalen (non-fictie)

Eh, mij niet... Dit is gewoon een ongeloofwaardig, onlogisch en slordig zootje. Als film zijn The Mist en deze totaal niet te vergelijken (snap sowieso niet waarom je die tentakelboel erbij haalt), maar ik val er wel over dat er bij The Mist commentaar wordt gegeven op de vele onlogische handelingen/momenten, ongeloofwaardigheden en fouten, terwijl die hier gewoon vergeven worden (bijv. door users die daarom The Mist de grond in boren en hier toch een érg hoge score geven). Ik snap echt niet dat mensen zo makkelijk doen over de gigantische, duidelijke en vele fouten in deze film.

Welke fouten? Ze zijn mij niet opgevallen. Bovendien zijn het met name de inconsequeties die de 'fouten' in de Mist zo ergerlijk en opvallend maken. Een keer de verkeerde kant op gaan accepteer ik graag in een horrorfilm, maar niet als je eerder steeds aankondigt het niet te doen.

Er zitten inderdaad geen fouten in deze film, hoogstens bepaalde dingen die misschien wat ongeloofwaardig over kunnen komen. Juist een film die sterk is, omdat hij een onheilspellend gevoel teweeg weet te brengen en dat is niet omdat hij vooral uit fictie bestaat. De makers zoeken de grenzen op, door een vrij ziek uitgangspunt uit te werken. Juist het gegeven dat zoiets iedereen zou kunnen overkomen maakt het samen met de dito muziek en visuals tot een grandioze film.

Van fouten zou ik niet direct willen spreken, maar er waren wel een paar zaken die me stoorden bij deze film. Bij The Mist stoorde ik me ook aan een aantal zaken. Er zit echter een groot verschil tussen L'Intérieur en The Mist. The Mist is op een paar momenten echt spannend, maar vaak valt er weinig te beleven. L'Intérieur is in tegenstelling tot The Mist bijna constant spannend.

Ik ergerde me dood aan het camerawerk in The Mist. Ik werd door het docu-achtige camerawerk compleet uit de film getrokken. Maar L'Intérieur zit op audiovisueel vlak juist uitstekend in elkaar. En er zijn nog wel wat meer dingen. Maar dit zijn twee kleine voorbeelden die een groot verschil tussen The Mist en L'Intérieur aanduiden.