Beperkt Houdbaar (2007)

Verontrustende en persoonlijke film, wel jammer (maar begrijpelijk) dat het referentiekader van de film vrij beperkt blijft want dit onderwerp is veel breder aanwezig in de hedendaagse maatschappij. Indrukwekkend einde.

Inderdaad erg sterk document dit. Die moeder scheen maar niet te begrijpen dat de verzekering de ingreep bij haar 15 jarige dochter niet als noodzakelijk zag. Al;s dit soort verhalen al alledaags zijn in sommige landen.... Ik hoop dat er nog genoeg mannen zijn, die net als ik, al die troep niet nodig vinden voor een jongere/ouder en dat ze dat ook zelf niet nodig vinden. Anders hoop ik in ieder geval dat deze docu iets in werking kan stellen. Het is werkelijk idioot waar die mode en cosmetica wereld voor zorgt.

What else is new, bedacht ik me tijdens het kijken van de documentaire. Gelukkig verkast Bergman met haar camera naar de VS waar het sterkste gedeelte van de documentaire (dan eindelijk) naar voren komt. Verbazingwekkend maar vooral 'tenenkrommend'.

De documentaire gaat op 2 punten de mist in.

Het eerste punt is puur persoonlijk. Bergmans stem voldoet niet het ideaalbeeld. Haar voice-over deed me denken aan een overwerkte moeder die met tegenzin nog haar kinderen een verhaaltje voor het slapen moet voorlezen. Monotoon en half-kinderlijk.

Het tweede punt is het einde. Bergman komt met een advocaat aanzetten waar gedupeerden van de cosmetica-industrie terecht kunnen met hun problemen. Vul in deze documentaire overal waar de cosmetica-industrie, plastische chirurgie en glossy-bladen genoemd worden, de advocatuur in, en je weet genoeg. Blijkbaar is het nodig om bij elk probleem een advocaat in de hand te nemen, aangezien zelf-nadenken voordat je ergens aan begint eerder uitzondering dan regel is. Hopelijk gaat Sunny Bergmans volgende documentaire over de vercommercialisering van de advocatuur. Hier zakt ze flink in het drijfzand.

Na deze harde woorden, het gaat natuurlijk toch om de documentaire an sich en de problematiek die wordt aangedragen: 3,5*, vooral goed dat ze zichzelf als 'vrouw-beeld' gebruikt.

Een onwerkelijk probleem is het denk ik niet. De docu legt alleen de 'schuld' aan één kant, die van de cosmetische bedrijven en tijdschriften. Waar ik vroeger altijd geleerd heb eerst het probleem bij jezelf te zoeken, vraag ik me toch hier wel af in hoeverre de getoonde dames in deze film hier toe in staat zijn. Je hoeft er namelijk niet opgebotoxt uit te zien en niemand vraagt je dat ook (niet met zoveel woorden in ieder geval). Elk wel zelfdenkend mens kan toch bedenken dat opgepompte tieten en een 'braziliaanse kont' écht niet voor meer zelfvertrouwen zorgen; dit zit allemaal tussen de oren en fabels als deze houden alleen maar het beeld in stand, waar deze docu zich juist zo hard voor maakt.

Wel aardig trouwens, dat geheel bijna als een fictiefilm gepresenteerd wordt.

3*

Misschien niet heel erg vernieuwend, maar dat maakt het niet minder indrukwekkend als je vermoedens over de cosmetische industrie op zo'n krachtige manier worden bevestigd. Vooral het feit dat 15-jarige meisjes overtuigd raken van het feit dat er iets mis met hun is en dat ze een medische ingreep nodig hebben. Schokkend om haar zo onder zware verdoving op een tafel te zien liggen, terwijl ze een perfect gezond meisje. En dan verdient die chirurg er nog met bakken met geld aan ook.

Nee, dit is echt een probleem waar we later nog veel narigheid van krijgen. 4*

Een week geleden is het alweer dat ik dit zag maar nog altijd is het een beetje moeilijk om hier een rechtgetrokken mening over te vormen, enerzijds kan ik me perfect vinden in de mening van alle tegenstanders, maar ook in het kritiek van oa gotti. Toch moest ik het echt even van me af proberen te pennen aangezien het wel steeds door mijn hoofd blijft spoken. Zoiezo valt Bergman, wat je ook van haar vind, er enorm om te prijzen dat ze een probleem, zo groot als hier weergeven, aan de kaak heeft weten te stellen (ik zeg er maar even ''heeft'' bij aangezien ik nu pas zie dat het toch alweer meer dan 5 jaar oud is, maar het uiteraard nog altijd speelt en dit waarschijnlijk altijd zal blijven doen...) en hierbij voornamelijk zichzelf als uiterste neemt. Ik ben geen vrouw en niet van haar leeftijd maar dat moet vast niet makkelijk zijn geweest. Maar even leeftijd daargelaten: zoiezo is dit een onderwerp dat veel mensen aan zal spreken, zo ook mannen. Want ook die worden vaak genoeg net zo hard beoordeeld/afgerekend op hun uiterlijk door vrouwen, als andersom. Bovendien leven we al enkele tientallen jaren in een maatschappij waar de vrouw niet meer als het ''zwakke geslacht'' gezien wordt, dus moeten diezelfde dames zichzelf, wanneer het hun uitkomt, ook niet weer in die positie gaan plaatsen.

Zo ook niet Sunny die de helft van de tijd ook alleen maar lijkt te willen zien/horen wat ze wil zien/horen. Alsof je niet voor jezelf kan denken ofzo. Toch ken en heb ik genoeg lieve en oprechte meisjes gekend die zich, mede door het zien van veelste slanke modellen/actrices in glossy's of juist op het grote scherm, vaak onzeker voelen over zichzelf. En ja, als je al ziet dat die fotograaf zijn al van nature (?) graatmagere modellen nog gaat zitten fotoshoppen omdat hij van zijn opdrachtgever moet horen dat dat is ''wat het publiek wil zien'' Sja, dan zegt dat voor mij al genoeg. En als dat nou het allerziekste was aan deze documentaire dan had ik er nog vrede mee kunnen hebben dat de maatschappij nou eenmaal in zoverre verrot is, maar het zijn vooral de stukken waar ze afreist naar LA en zich laat ''keuren'' in de kliniek van Dokter Horror. Want wat een misselijkmakend mannetje was dat zeg!! Geld verdienen aan de onzekerheid/gezondheid van andere en nog vol trots vertellen wat hij over 2/3 jaar, wanneer hij niet meer hoeft te werken, met dat geld gaat doen. Gatverdamme. En dan dat pubermeisje dat met haar 15 kalenderjaren een strakker kutje wenste. WTF! Laten we maar hopen dat het in ons kikkerlandje en omstreken in ieder geval niet zulke absurde normen gaat aannemen en er werkelijk zoveel mensen zijn die er naar streven om er rond hun 50/60e als een Marijke Helwegen uit te zien. Of ben ik naief en is dit allang in zulke proporties aan de gang? Weet verder niet wat dit protest-filmpje in de tussentijd teweeg heeft gebracht maar ik hoop dat het op z'n minst toch enkele mensen (deels) van hun onzekerheden zal verlossen en zal doen inzien dat ze lang niet helemaal alleen staan met hun extra vetrolletje, ongelijke borsten, te kleine ''ding'' of weet ik veel waar je je als mens nog meer druk over kan maken. Hoe ik hier over 20/30 jaar zelf tegenover zal staan kan alleen de tijd uitwijzen... (3*)

Edit: Ben wel benieuwd wat ze van Sletvrees maakt: we zullen het 17 november gaan zien!

Bergman is stijlvast.

Ditmaal is ze zelf leidend en lijdend onderwerp. En traditiegetrouw wordt er weer duchtig in het rond gekeken om schuldigen aan te wijzen. De schuld ligt volgens Bergman namelijk altijd ergens anders. En of de rest zich dan even wil aanpassen zodat mensen met een probleem dat niet zelf hoeven op te lossen.

Er zijn een aantal redelijke kritische noten te vinden in deze docu, maar die komen eigenlijk nooit van Bergman zelf en de docu doet ze ook nooit echt eer aan. Heb ook het gevoel dat Bergman zich qua prolematieken en inzichten erg laat leiden door Amerika, een tripje Zuid-Korea had deze docu ook wel goed gedaan denk ik dan.

Eenzijdig zoals steeds, de berispende en zeurende volce over van Bergman en het gebrek aan enige vorm van zelfkritiek. Mnee, Bergman weet op zich wel interessante onderwerpen uit te kiezen maar bakt er telkens helemaal niks van. Zou er geen traan om laten als dit soort documentaires vanaf 2017 helemaal niet meer gemaakt zouden worden.

0.5*