Beperkt Houdbaar (2007)

Homesite

Er is een grote protestbeweging op gang gekomen naar aanleiding van deze docu, die ook via bovenstaande link te zien is.

Waarschijnlijk gaat de VPRO deze docu ook herhalen.

Het is een intrigerenend, persoonlijk portret van Sunny Bergman. Die photoshop bewerkingen in de modewereld, da's pas echt erg.

Goed gemaakt portret, en met de juiste aanklacht. Knap gedaan

4*

Meer Info

Verontrustende en persoonlijke film, wel jammer (maar begrijpelijk) dat het referentiekader van de film vrij beperkt blijft want dit onderwerp is veel breder aanwezig in de hedendaagse maatschappij. Indrukwekkend einde.

Aan de andere kant werkt het wel sterker als je bij zo'n groot probleem op een deelprobleem inzoomt. Dat vind ik nu erg sterk gedaan.

Inderdaad erg sterk document dit. Die moeder scheen maar niet te begrijpen dat de verzekering de ingreep bij haar 15 jarige dochter niet als noodzakelijk zag. Al;s dit soort verhalen al alledaags zijn in sommige landen.... Ik hoop dat er nog genoeg mannen zijn, die net als ik, al die troep niet nodig vinden voor een jongere/ouder en dat ze dat ook zelf niet nodig vinden. Anders hoop ik in ieder geval dat deze docu iets in werking kan stellen. Het is werkelijk idioot waar die mode en cosmetica wereld voor zorgt.

What else is new, bedacht ik me tijdens het kijken van de documentaire. Gelukkig verkast Bergman met haar camera naar de VS waar het sterkste gedeelte van de documentaire (dan eindelijk) naar voren komt. Verbazingwekkend maar vooral 'tenenkrommend'.

De documentaire gaat op 2 punten de mist in.

Het eerste punt is puur persoonlijk. Bergmans stem voldoet niet het ideaalbeeld. Haar voice-over deed me denken aan een overwerkte moeder die met tegenzin nog haar kinderen een verhaaltje voor het slapen moet voorlezen. Monotoon en half-kinderlijk.

Het tweede punt is het einde. Bergman komt met een advocaat aanzetten waar gedupeerden van de cosmetica-industrie terecht kunnen met hun problemen. Vul in deze documentaire overal waar de cosmetica-industrie, plastische chirurgie en glossy-bladen genoemd worden, de advocatuur in, en je weet genoeg. Blijkbaar is het nodig om bij elk probleem een advocaat in de hand te nemen, aangezien zelf-nadenken voordat je ergens aan begint eerder uitzondering dan regel is. Hopelijk gaat Sunny Bergmans volgende documentaire over de vercommercialisering van de advocatuur. Hier zakt ze flink in het drijfzand.

Na deze harde woorden, het gaat natuurlijk toch om de documentaire an sich en de problematiek die wordt aangedragen: 3,5*, vooral goed dat ze zichzelf als 'vrouw-beeld' gebruikt.

Ik snap je kritiek wel, en ik vind het achteraf, ook behoorlijk overdone, qua stijl. Aan de andere kant is het wel succesvol. De vraag is dan in hoeverre je mag gaan om je kritiek (via de docu) over te laten brengen.

Afgelopen zaterdag bladerde ik in wat magazines en kranten, en maar liefst de helft ging (via via) over de docu. Behoorlijk invloedrijk, en ook op de eigen website is te zien, dat de docu behoorlijk aankomt.

Toch wel een eye-opener eigenlijk. Niet gedacht dat het die kant op zou kunnen gaan. Aan de andere kant ook 't antwoord op wat je "ziet" gebeuren.

Lastig parket, qua beoordeling.

ps (en altijd weer een geruststelling dat je eigen dochter absoluut niet zo denkt )

Wel een leuke site overigens, om het nogmaals te spammen: http://www.beperkthoudbaar.info/

Je verwacht natuurlijk een 'boost' qua invloed op de korte termijn (wat ook bleek door verschillende artikels en columns) toen de documentaire werd uitgezonden. En nog een Zembla aflevering over jonge meisjes die cosmetische ingrepen laten doen.

Voor de lange termijn hebben ze dus de reeds genoemde advocaat in de arm genomen. Maar nog interessanter: een manifest is opgesteld. "Binnenkort gaan de initiatiefnemers van het manifest in gesprek met diverse politici over mogelijke beleidsvoorstellen." De kwaliteit van en woordkeuzes (Playboypoes) in dat manifest is echter uitermate discutabel.

Opzij, tijd voor de mannelijke tegenhanger van deze docu. Alsof alleen vrouwen en jonge meisjes de dupe zijn. Zo krijgt de documentaire en haar bedoelingen een nog feministischere nasmaak dan het al had.

Nu is het natuurlijk wel zo dat vrouwen veel meer op uiterlijk zijn gesteld dan mannen, dus dat verklaart de insteek, denk ik.

De rare nasmaak zit bij mij meer in het feit dat de koe wel heel erg wordt uitgemolken. Een soortement van sonjabakkerengevoel.

Ik zag opeens herkenbare beelden terwijl ik alvast zapte naar Canvas. De documentaire bleek ook uitgezonden te worden op Canvas in het programma Terzake Zomer, herhaling vannacht om 0.10 uur voor de geinteresseerden.

Op 6 september (zie tv-overzicht) een thema-avond op NL3 over de documentaire en de impact het heeft gehad tot nu toe.

Zij was een keer bij De Wereld Draait Door, ben benieuwd naar deze documentaire.

Klopt en toen hebben ze al een stukje laten zien, dat stukje van dat nare en typische Amerikaanse mannetje, met dat Denzel Washington gebitje, die vrouwen dure operaties aanpraat (schaamlip correcties) zodat hij dat 3e zomerhuisje van 2 miljoen kan kopen voor zijn vriendin waarvan zijn vrouw denkt dat het zijn assistente is...of omdat hij kickt op het spelen met kutjes.

Tja, dat is 'The American way' helaas.

Ik ga in ieder geval kijken

Zo zie ik maar weer dat ik me vergis. Vooraf dacht ik dat ik er in mee kon gaan... maar... zoals hierboven al aangegeven gaat de documentaire op veel vlakken de mist in.

Op een gegeven moment vroeg ik mezelf af of ik me dan ook maar onzeker over mijn lijf moet voelen omdat alle foto's van de gespierde mannen in de men's health e.d. ook bijgewerkt worden.

Moet ik me ongelukkig voelen omdat ik geen alpha romeo, harley davidson, eigen huis etc heb... omdat de mannen in alle reclames die dat wel hebben zo gelukkig lijken. Hetzelfde geldt voor mijn gemiste vakantie op aruba.

En ik overweeg serieus om toch maar een hypotheek af te sluiten, want die acteurs lijken het prima voor elkaar te hebben in hun leven.

Binnenkort kunnen jullie ook mijn eerste rapvideo verwachten, want ook ik wil me omringen met vrouwen en goud.

Waarmee ik maar wil aangeven dat het niet zozeer de documentaire is die de mist in gaat, maar dat het aan het onderwerp ligt. Wat mij betreft is het een onwerkelijk probleem namelijk.

Een onwerkelijk probleem is het denk ik niet. De docu legt alleen de 'schuld' aan één kant, die van de cosmetische bedrijven en tijdschriften. Waar ik vroeger altijd geleerd heb eerst het probleem bij jezelf te zoeken, vraag ik me toch hier wel af in hoeverre de getoonde dames in deze film hier toe in staat zijn. Je hoeft er namelijk niet opgebotoxt uit te zien en niemand vraagt je dat ook (niet met zoveel woorden in ieder geval). Elk wel zelfdenkend mens kan toch bedenken dat opgepompte tieten en een 'braziliaanse kont' écht niet voor meer zelfvertrouwen zorgen; dit zit allemaal tussen de oren en fabels als deze houden alleen maar het beeld in stand, waar deze docu zich juist zo hard voor maakt.

Wel aardig trouwens, dat geheel bijna als een fictiefilm gepresenteerd wordt.

3*

Denk dat je het iets te extreem stelt. Het is niet zozeer dat je je ongelukkig moet voelen, maar wel dat je je spiegelt aan de beelden die op je afkomen. Feit is dat door al die 'kunstmatige' foto's e.d. die door de media de wereld in worden gebracht bepaalde algemene standaarden worden gecreëerd die ervoor zorgen dat de mens - onbewust - in een bepaalde richting gedreven wordt. Ga je niet mee in die richting, dan word je (door de maatschappij) meteen gezien als een (negatieve) uitzondering. Een paar maanden geleden toevallig nog een essay moeten schrijven over dit onderwerp. Hieronder een deel van de inleiding, waarin het wellicht iets duidelijk wordt wat ik bedoel.

Was er in de achttiende eeuw nog een ontdekkingstocht gaande naar de verschillende soorten van menselijke lichamen (blank en bruin, behaard en onbehaard, beschilderd en onbeschilderd), nog geen twee eeuwen later is ditzelfde lichaam een ongekende waarde toegedicht en is het bovendien gebombardeerd tot een soort van paspoort dat toegang geeft tot al het goede in het leven. Wie er goed uitziet en voldoet aan het door de media en speelfilms geschapen ideaalbeeld wordt sneller geaccepteerd dan iemand die er ‘anders’ en ‘raar’ uitziet en krijgt zo meer mogelijkheden zich te profileren in de maatschappij. Ondanks dat het lichaam van oorsprong iets natuurlijks is, is het de mens die er – op allerlei manieren – een grote nadruk en spanning op legt. Het lichaam is verworden tot een handelsmerk, een object dat status uitdrukt en meegeeft. Wil je ergens geraken, dan dien je te voldoen aan bepaalde, algemeen geaccepteerde standaarden. Wanneer men niet voldoet aan het heersende standaardbeeld en zich anders gedraagt of kleedt, wordt men meteen met argwaan bekeken.

Goede docu over het schoonheidsideaal van de vrouw die de vrouw onzeker maakt, althans, dat proberen ze hard te maken.

Zelf geloof ik wel dat dit allemaal zo is maar het had wat overtuigender gekund dmv wat MEER interviews (die 2 domme bimbo's en dat 15 jarige meisje vond ik te weinig) met normaal uitziende (al dan niet labiele) meisjes die koste wat kost een operatie willen ondergaan omdat ze anders vinden dat ze er niet meer bijhoren...en dan proberen de link te leggen naar de vrouwenbladen, mannenbladen en de commercie.

Ik vond het trouwens erg dapper hoe Sunny Bergman

haar eigen 'imperfecte' lichaam liet keuren door dat gladde Amerikaanse mannetje (350.000 Dollar per maand !!!) en haar eigen 'imperfectie' toont door er de camera close-up tegenaan te zetten.

Wat 11501150 zegt is onzin, want als hij de docu goed had bekeken (wat hij niet heeft gedaan want om 21:48 was de docu nog aan de gang terwijl hij toen al zijn mening had geplaatst) had hij ook kunnen zien dat de mannen totaal anders tegen deze dingen aankijken, mannen vinden dat ze niet op hun uiterlijk worden afgerekend en dat is wat veel vrouwen juist WEL doen.

Ik heb er in ieder geval met plezier naar gekeken en ik hoop dat vele vrouwen hier naar hebben gekeken en zich ietsje minder zorgen gaan maken om dat vetrolletje of die rimpeltjes.

Cijfer: 4

Kende enkele inmiddels 'beroemde' fragmenten met Dr. Matlock. Had nog niet het geheel gezien en de toevoeging 'Na Beperkt Houdbaar' voegde ook nog iets toe. Niet het gezemel met de advocaten (ben het meestens eens met de mening over eigen verantwoordelijkheid en eenzijdigheid hier al geschreven op dit punt), maar de gesprekken met de redacteurs. Geeft toch wel de precaire situatie weer en de ijzeren greep waarin alles en iedereen elkaar vast houdt tussen advertenties, klanten, wat men wil etc. Jammer dat het té eenzijdig was en de stem van Bergman werkt ook niet (zo brengt Digna Sinke haar Tiengemeten docu's ook om zeep).

Wat het meest bij blijft is niet Dr. Matlock maar de moeder van de dochter die het interview doet naar blijkt voor 2000 dollar korting en de totale acceptatie. Matlock verdient een slordige 350.000 dollar per maand. Dan ben je uitgeluld denk ik, maar zijn werk zou het mijne niet zijn. Ook bij mij als man deden de beelden pijn. Wat ook bijblijft zijn de naar mijn mening echte tranen die Bergman wegpinkt aan het einde van de originele docu.

O ja en nog een puntje kritiek: in de ondertiteling werd 'condition' vertaald met 'aandoening' . Lijkt me ook niet zuiver toch? En geeft toch wel enigzins de vooringenomenheid van de boodschap aan.

En in de waardering laat ik me dan toch een beetje te veel meeslepen...

"Vroeger deden we hooguit één schaamlipcorrectie per maand. Sinds die kritische documentaire van cosmetische chirurgie doen we er vier tot vijf per dag"

bron Intermediair/volkskrant.

Typische een geval dan van een docu die zichzelf in de voet schiet.

Voor de documentaire stond de schaamlipcorrectie al in de top 10 van meest gedane plastische / cosmetische ingrepen in Nederland.

Dit schreef ik in mei 2005 na het zien van Ett Hål i Mitt Hjärta:

Ah, wist ik niet, las dit net toevallig in Intermediair, en vond het een verrassende opmerking. Dat juist een docu die er kritiek op maakt, het gebruik ervan enorm verhoogt. Zou ze een dubbele agenda hebben ?

aandoening is wel degelijk een goede vertaling van condition.

Hoewel ik niet gedacht heb ooit een schaamlip correctie te gaan doen, en dat nu nog steeds niet zou willen, vind ik de docu enorm geslaagd. Al was het maar vanwege de bladen die duidelijk maken of er gephotoshopt is of niet.

Jammer van de stem van Sunny...

OK, dan is die kritiek van mij onterecht. Aandoening klinkt mij heftiger, maar ik zie dat je gelijk hebt.

Natuurlijk stel ik het te extreem, waar het om gaat is dat de verantwoordelijkheid van hoe je met de beelden/reclames etc die op je afkomen omgaat, vooral bij jezelf ligt.

Het is mij te simpel om altijd maar met de beschuldigende vinger naar een ander te wijzen (terwijl de overige vingers dan nog altijd op jezelf gericht zijn )

En ik vind het in zoverre een nonprobleem, omdat ik het idee heb dat het overgrote deel van de vrouwen (in ieder geval die ik ken), geen problemen met zichzelf heeft. En dan de vrouwen die geinterviewd worden.... kom op nou, dat is dus echt niet de gemiddelde vrouw die daar zit. Die vrouwen hebben een probleem, maar dat wil nog niet zeggen dat het een maatschappelijk probleem is, zoals de docu mij wil laten geloven.

Ook wordt in de docu gesteld dat 99% van de vrouwen zichzelf niet sexy vindt.... dit lijkt mij verre van de waarheid te staan.

In dat licht werkt de documentaire in mijn ogen meer mee aan het probleem dan dat het het oplost...

... maar dit is slechts mijn mening, misschien heb ik inderdaad niet goed opgelet of is mijn omgeving niet representatief

Gezien de toename in het aantal correcties is dat dus zeker het geval.

Ik vraag me af of je hier wel gelijk hebt. Misschien lees ik te vaak in de Viva van mijn vriendin mee, maar ik heb het idee dat het er meer zijn dan je in eerste instantie zou denken.

Of heb je tóch geen goed beeld van de vrouwen in je omgeving. Heb je ze het op de vrouw af gevraagd, of is het je eigen interpretatie van hoe jij denkt dat zij zich voelen?

Tja, dat was nog zoiets. Zegt zo'n vrouw "er wordt door die bladen gephotoshopt , maar dat weten we niet"

.. haha, in ieder geval weet zij het wel. En iedereen weet dat toch?

Ja, nu zie je die mooie vrouwen in dat blad staan en weet je dat ze niet eens gephotoshopt zijn, dat is nog veel erger! .

Dat is het eerste wat in mij op kwam.

Ik denk dat okuki op een ander soort bladen duidt, maar goed. Het is wel vreemd om dan wel weer gephotoshopte advertenties te hebben (en dan hebben we het niet alleen over de achtergrond).

Dat is dus precies wat ik bedoel!

(ik lees ook te vaak mee in het paardenblad van mijn vriendin, nu denk ik dat heel nederland paardrijdt Ook luister ik te vaak naar Wilders en nu denk ik etc )

Hier heb je wel een punt (helaas ). Het is wel een discussie die met regelmaat terugkeert (hey... toch een probleem? ), en natuurlijk geven ze aan dat er verbeterpunten zijn. Maar die kun/moet je in de sportschool oplossen als je er al iets aan wilt doen, is hun en mijn mening. En uiteindelijk is elke keer weer toch de conclusie dat ze niets te klagen hebben.

(en ik ben de beroerdste niet en beaam dat graag )

Even los van Wilders. Daar heb jij een punt dat het lijkt alsof er veel gebeurd dat verschrikkelijk is om ons heen, omdat we dat lezen en zien. Maar als je met vakantie bent is de wereld vredig en groen...

Dank voor je aanvulling (en zelfkennis). Dat denk ik ook, maar gisteren hebben mijn vriedin en ik op de bank naar aanleiding van de docu daar nog verder over gehad. Iedereen kijkt, voelt, denkt weer heel anders. Dat is dan wel weer grappig.