Father Figures (2017)

Een slap verhaal over tweelingbroers die van hun moeder te horen krijgen dat ze meer dan 40 jaar heeft gelogen over de identiteit van hun vader, wat de broers aanspoort tot een road trip langs verschillende potentiële vaders, wordt alleen - en maar net - gered door het talent van en de chemie tussen Owen Wilson en Ed Helms. Welbeschouwd slaat het nergens op en hangt het als los zand aan elkaar, maar een paar bijrollen houden de film levend. JK Simmons geeft een sterke komische vertolking als een man die zijn succesvolle carrière als bankier door omstandigheden heeft moeten verruilen voor een andere beroepstak en Katt Williams is hilarisch als een lifter die geen SERIEmoordenaar is. Over het geheel genomen een teleurstelling, gezien het aanwezige talent en het is maar de vraag of de paar lichtpuntjes voldoende zijn om deze film te kunnen waarderen. Ik vermoed van niet.

"Why don’t you just stop this foolishness."

Lawrence Sher, de cinematograaf achter onder andere 'The Hangover' trilogie mag het dit keer zelf proberen als regisseur. Wat mij betreft blijft het hier ook bij.

Je volgt hierin twee broers die erachter komen dat hun vader na al die jaren nog blijkt te leven, om vervolgens een road trip te maken die leidt naar verscheidene potentiële vaders. Op zich een aardig uitgangspunt waarin je een hoop gestoorde dingen verwacht te zien, maar dat valt vies tegen.

De film is niets meer dan een langdradige road trip dat uiteindelijk nergens naartoe leidt. Het is een slap excuus om geforceerde bijrollen te etaleren, zoals J.K. Simmons en Ving Rhames die nauwelijks potten kunnen breken. Dat Katt Williams in zijn kleine rol het grappigst overkomt zegt genoeg. Hierdoor merk je al gauw de - pijnlijk - trage pacing op.

Vrijwel nergens krijg je als kijker het gevoel dat er moeite wordt gedaan om daadwerkelijk een grappige film af te leveren. Op de regie van Sher is weliswaar niet aan te merken, maar de humor is op een paar aardige grappen na ver te zoeken. En juist daarom zou het moeten draaien in een comedy. Dat 'Father Figures' soms moet terugvallen op vulgaire dialogen spreekt boekdelen. Ed Helms en Owen Wilson die op de automatische piloot spelen kan er dan nog gerust bij.

Al met al een zwakke comedy die je gerust links kan laten liggen.

Dikke 1,5 sterren.

Tergend saaie roadtrip

Wat een zoutloze bedoening. Geen goede grappen, geen timing en geen voortgang. Ook de klinkende namen in de bijrollen hebben mijn eindoordeel niet kunnen opkrikken. Owen Wilson is in het algemeen leuk als sidekick in Ben Stiller films, maar hier was de combi WIlson-Helms geen succes.

Nee, snel vergeten dit gedrocht.

Pijnlijk.

De cast was redelijk veelbelovend. Simmons ( Enorm in Whiplash ) was hier ondermaats, Wilson was niet zo grappig. Maar Helms was al helemaal niet leuk. Van iets waar ik veel meer van had verwacht is dit toch een beetje tegengevallen.

Ja, soms moest ik wel een paar keer lachen. Sommige stukjes waren ook wel lollig en je ziet dat sommige acteurs hier ook echt lol in hebben. Helaas was het wel een beetje Sandler humor voor de rest. Humor die me op veel stukken echt te boven ging.

Helaas, had meer ingezeten.

Eigenlijk is de film te fout voor woorden, maar soms kan ik dat wel hebben. En ik moet zeggen ik heb toch heel vaak dubbel gelegen om de stomme grappen. Maar dat de film niet voor iedereen is is een no-brainer. Wilson en Helms hebben een goede chemie en de vele bijrollen worden goed ingevuld.

3*

Het schrijft zichzelf.

Een tweeling met tegengestelde karakters, een quest naar hun verloren gewaande vader, een road trip met enkele kandidaat-vaders, het laatste half uur verdwijnt de comedy steeds meer en maakt men plaats voor wat extra drama en een einde waar personages gegroeid zijn, zodat we met een positief gevoel kunnen afsluiten.

Dat neem je er dan gewoon bij als de humor goed is, maar die is hier echt redelijk matig. Wilson en Helms vullen hun personages in zoals je zou verwachten, maar ze hebben verder weinig materiaal om mee te werken. Dan hoop je dat het van de bijrollen komt, maar ook zij moeten vooral hun gezicht laten zien. Beetje weird met een Simmons en Walken aan boord.

Twee uur is dan ook véél te lang voor dit vehikel, dat vooral de platgetreden paadjes blijft bewandelen en qua humor nooit weet te overtuigen. Het is een soort van Hollywood-versie van Broken Flowers, maar dan met alle mogelijke negatieve Hollywood-connotaties van toepassing.

1.5*

Ik vond het eigenlijk niet eens zo slecht. Er zitten wat haken en ogen aan het verhaal maar de cast speelt best leuk en er zitten hier en daar ook wat geinige grappen in. Een leuk feel good filmpje.

Milde, wat bleke komedie. Sympathiek van opzet, zonder veel platte grappen gelukkig, maar ook een klein half uur te lang en mede daardoor met een aantal overbodige sentimentele scènes. Helms is dik ok en Wilson minder irritant dan normaal, en hun samenspel toont de chemie waar je op hoopt. Probleem zit in het wat slappe script, waarin er pas in het laatste gedeelte wat ruimte is voor enkele hilarische momenten.

Grappige maar te kleine bijrollen voor coryfeeën als Christopher Walken, Glenn Close en J.K. Simmons, die qua acteertalent merkbaar superieur zijn aan de rest van de cast. Duidelijk weer zo'n typisch Amerikaanse productie over traditionele familewaarden, je moet er van houden. Als nuchtere Hollander vraag je je vooral af waarom die twee broers zich pas op middelbare leeftijd zo druk gaan maken over wie nou hun biologische vader is.

Wat mij betreft een beetje ondergewaardeerd op dit moment. Ik vond het best een aardige film. Leuke cast en ook wel een leuke roadtrip. Een echte komedie is het niet. Er zitten wat leuke momenten in.

Dit is best een leuke film. De grappen zijn vaak flauw, maar er hangt wel een goed sfeertje om de film heen.

Dus als je gewoon even wil een aardige, leuke film wilt zien, zou ik hem gaan kijken. Niks mis mee. Maar verwacht ook dus geen dijenkletser.

Verwacht niet al te veel van de film en je zal er best van genieten. Er zitten leuke momenten in Father Figures, waarvan veel helaas al in de trailer zitten. Ik ben ook niet altijd een even grote fan van Ed Helms, en dat ben ik ook niet in deze film. Soms trekt hij gewoon van die aparte gezichten, die ik niet grappig vind.

Uiteindelijk bevat de film op het einde wel een mooie twist. En is er genoeg om van de film te genieten. De situaties zijn behoorlijk ver gezocht, maar weten je wel te laten lachen. Helaas worden de mooie momenten overschaduwd door het slechte script. Ik vind de film dan ook niet leuk genoeg om hem nogmaals te gaan kijken. Maar voor een keertje kun je hem er best voor zetten. Zolang je dus maar niet vergeet om niet al te hoge verwachtingen te hebben.