Uzak Ihtimal (2009)

Zag de film nog op de dag van de uitreiking van de Tiger Awards. Het is een prachtige, levensechte film over verliefdheid en worsteling tussen mensen van verschillende geloven. Nergens opgesmukt dus. Ook de muziek wil niks opdringen, hooguit aanstippen. De film heeft ook een prachtig einde wat mij nog lang zal bij blijven.

De samenvatting van deze film is toch dat er weinig gebeurt. Er wordt niets gedaan met de tegenstelling van het geloof, er wordt niets gedaan met de afkomst van Clara, er wordt niets gedaan met de stille liefde. Natuurlijk kan je daar weer iets in zien - maar, dat kan ook niet, en ik vind het vooral nergens over gaan. En dan maakt het ook wat minder uit of het goed geacteerd of gefilmd is.

Kortom, voor mij is de film ondanks de korte speelduur vooral een ellenlange aanslag op m'n zitvlees - het voelt aan alsof ik zeker drie uur heb zitten kijken, terwijl het toch maar 89 minuten zijn.

Aparte en ontroerende film met een paar verrassende wendingen. Het sobere verhaal gaat over eenvoudige mensen, die er niet in slagen om de barrière die hen scheidt te slechten, omdat ze niet in staat zijn op het juiste moment hun gevoelens te uiten.
Film kent weinig dialoog en moet het daarom vooral hebben van de mooie beelden en in het bijzonder van de lichaamstaal van de twee voortreffelijke hoofdrolspelers Görkem Yeltan (Clara) en Nadir Saribacak (Musa).
Het acteerwerk en de rustige, ingetogen sfeer maken dit tot een erg mooie film.

Mooi in al zijn eenvoud.
Hij is te bedeesd en te onwennig om haar zijn liefde te verklaren, de oude man aarzelt uit schaamte en respect om haar te vertellen dat hij haar vader is en zij, voelt de genegenheid van beide mannen aan maar is te veel in zichzelve gekeerd, te lang eenzaam en te gehecht aan wie of wat haar in het leven hielp.
De vertolkingen, zelfs stilzwijgend, zijn subliem. Acteurs weten met gepaste gelaatsuitdrukkingen en gebaren gevoelens perfect weer te geven en dit wordt aangevuld en ondersteund door de vele eenvoudige dagdagelijkse handelingen: thee of koffie zetten, kleren schikken, door het raam kijken, zich wassen, gewoon bewegen...
Tedere film die eindigt met een emotionele eindscene of wat kan een langzaam wegrijdende trein hard zijn...