menu

Touki Bouki (1973)

Alternatieve titel: Journey of the Hyena

mijn stem
3,29 (29)
29 stemmen

Senegal
Drama / Roadmovie
85 minuten

geregisseerd door Djibril Diop Mambéty
met Magaye Niang, Mareme Niang en Aminata Fall

Twee Senegalese jongeren proberen te ontsnappen aan de armoede en onderontwikkeling van hun vaderland. De jonge herder Mory (Magaye Niang) en het meisje Anta (Marerme Niang) proberen de middelen en de contacten te organiseren die hen in staat moeten stellen om naar Frankrijk te emigreren. Ze geloven dat ze daar betere inkomens en een beter leven kunnen vinden. Vanuit de provincie reizen ze per motor naar de havenstad Dakar. Mory laat zich in met afpersing en diefstal om zijn ambities te realiseren, maar kan uiteindelijk niet vertrekken omdat hij denkt zonder zijn verloren amulet niet te kunnen reizen. Het meisje slaagt er beter in haar droom te realiseren.

zoeken in:
avatar van Poisonthewell
4,0
De eerste 'experimentele' (sub-Sahara) Afrikaanse film. Mambety is duidelijk veel meer dan bijvoorbeeld Sembene geinteresseerd in esthetiek; dit leidt tot een onconventionele montage en enkele dromerige passages die niet onder doen voor the likes of Cocteau of Maya Deren.

avatar van Chuck Taylor
3,5
De West-Afrikaanse Au Bout de Souffle. Dan wel meer experimenteel en met een ietsjes meer symboliek. Visueel erg sterk, scenes gefilmd vanuit prachtige hoeken en een niet te vergeten goede soundtrack.

Toch vond ik het geheel (net als Au Bout de Souffle overigens) net te mat en te ver van mij als toeschouwer afstaan. Mooi maar niet meer.

avatar van Chuck Taylor
3,5
Werd trouwens aangenaam verrast door de aanwezigheid van het 'Le Boxeur' luciferdoosje uit mijn avatar

avatar van Spetie
3,5
Een sfeervolle Senegalese roadmovie, die op een aangenaam rustig tempo voorbij kabbelt.

Een paar mensen zijn de armoede zat en besluiten richting Parijs te trekken, in de hoop daar een beter leven te vinden. Die reis heeft een behoorlijk surrealistisch tintje. Er worden namelijk ook flashbacks en dromen getoond, maar dat draagt wel bij aan het sterke sfeertje van Touki Bouki. Ondanks dat ze de armoede van hun land willen ontvluchten zijn ze wel trots op hun afkomst. De prachtige zelfgebouwde motor met de stierenkop op de voorkant symboliseert dat gegeven. Die motor speelt sowieso een erg grote rol in het verhaal en is tevens bijna hun enige waardevolle bezit.

Gedurende de gehele film is er een fijne aangenaam klinkende soundtrack aanwezig. Een soundtrack, die over Parijs gaat en vaak herhaald wordt. Ook stelt de regisseur een aantal keer de vraag of de toekomst in Parijs straks wel echt beter zal zijn, iets wat de hoofdrolspelers zich ook een aantal keer afvragen.

Touki Bouki is ondanks het gebrek aan echte top scènes een fijne wegkijker, die maar vrij weinig fout doet, en behoort wat mij betreft ook duidelijk tot de betere Afrikaanse films, die ik tot nu toe zag.

3,5*

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Wat een film, eigenlijk met een hoofdletter... Echte cinema: goed gebruik van beeld, ritme om zowel een sfeer neer te zetten als een verhaal te vertellen. Door elkaar heen, dan weer narratief, dan weer haast documentair. Grootse dromen, groots verteld en dan helpen fijne muziek en overtuigende rollen van Magaye Niang (als Mory) en Mareme Niang (als Anta) ook nog eens mee. Zonder enige twijfel één van de beste Afrikaanse films die ik zag. Ik denk dat ik alleen Yeelen (1987) hoger aansla. Op naar nog een Mambety binnenkort.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:14 uur

geplaatst: vandaag om 20:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.