The Patsy (1928)

'This was actually Marie Dressler's turnaround film. After having quite a slump in her career, Dressler was apparently having her last meal at a restaurant before killing herself when Allan Dwan, who was sitting at a nearby table, ended up offering her the role for King Vidor that night. The movie was a success, and Dressler's career skyrocketed again.'

Bron: imdb trivia

Een uitstekende komedie die bewijst hoeveel talent Marion Davies werkelijk had. Ze was een briljante komiek en helaas is het een misconceptie dat ze een slechte actrice was die dankzij haar beroemde vriend in films speelde.

*** 1/2

een van de Grappigste komedie die ik tot nu toe gezien heb.

4*

Schitterende komedie met een fantastische Marion Davies in de hoofdrol!

Dit was Marion Davies meest succesvolle film en terecht.

Kleine komedie over een jonge vrouw (Davies) die in een huis woont met haar dominante moeder en vriendelijke vader en haar bitchy zus.

Stiekem is ze verliefd op de verloofde van haar zus.

Een film die anno 2014 nog steeds erg de moeite waard is om te zien.

Erg vermakelijk. De tussentitels zijn ook erg grappig. En er zitten een aantal fijne beeldgrappen in. Davies die achterin de auto moet zitten op de weg terug. En wat ik een hele mooie vondt. Ze kijkt op een gegeven moment uit het raam om te zien of Tony en haar zus er al aan komen. De komst van die twee wordt aangekondigd door even met twee lichten (koplampen) langs het raam te schijnen. Klein maar fijn.

Aardige komedie, maar komt niet in de buurt van King Vidor-films als The Crowd, Show People of The Big Parade. Misschien ligt het aan het genre. Nog steeds wel vermakelijk, en Davies' imitatie van Lilian Gish was echt spot on in wat sowieso wel een erg leuke scene was (de andere imitaties van Mae Murray en Pola Negri waren overigens ook niet slecht maar die actrices ken ik niet zo goed). Jane Winton deed dan weer een prima Carice van Houten-imitatie maar dat kon ze niet weten. Marie Dressler is nooit te beroerd haar volle gewicht in de strijd te gooien in naam der cinema, en het gehaaste omkleden gevolgd door dat getut voor die spiegel was ook pretty funny. En niet te vergeten Lawrence Gray als grappende playboy die eigenlijk maar een leeg bestaan heeft, een merkwaardig maar geslaagd personage.

Al schrijvende kom ik dan toch tot de conclusie dat deze film wel een halve ster meer verdient, verhoging naar 3,5 dan maar.