The Kite Runner (2007)

Ik heb het boek twee keer gelezen en beide keren was ik diep onder de indruk, prachtig geschreven en elke zin raakte me.

Ik ging dan ook vol verwachting aan de film beginnen maar ik moet zeggen dat deze mij enorm tegenviel. Het boek sleepte me mee, de film totaal niet.

Mooie gebeurtenissen uit het boek worden weg gelaten en ik vind het hele verhaal ontzettend afgeraffeld. Alle belangrijke en emotionele gebeurtenissen uit het boek pakken in de film maar een paar minuten en je bent ze vergeten voordat je het door hebt.

Ik miste de diepgang in de film waarvan ik die in het hele boek vond zitten.

Kortom, in vergelijking met het boek een erg slechte film naar mijn mening.

Maar ik kan ook niet zeggen dat ik ooit een goede verfilming heb gezien, naar mijn mening kunnen de films niet aan de boeken tippen en stellen ze mij vaak teleur.

Mooie pakkende film, met oog voor detail, in het land waar het voor meisjes verboden is om met vliegers te spelen. De eerste "vliegergevecht" vond ik erg mooi gefilmd. Fijn om een film te zien waar Afghanen en hun cultuur als zodanig worden getoond (en niet alleen maar als terroristen). Enig minpuntje was dat vooral Amir nogal emotieloos overkwam (geen schuldgevoel richting Hassan?) maar ik las in de andere reacties al dat dat in het boek beter is.

Mooie film over vriendschap, verraad en persoonlijke moed. De karaktertekeningen van de hoofdpersonages komen erg scherp over het voetlicht.

Ik heb het boek niet gelezen. Ik kan daarmee dus geen vergelijking maken, maar ik vind het wel jammer dat de film niet gemaakt is door een regisseur uit de regio. Die had het gelikte Hollywood-sausje allicht vervangen door wat meer ‘couleur locale’.

Ik ben niet bekend met de roman 'De Vliegeraar'. Deze film had ik al geruime tijd in bezit, maar om de een of andere reden heb ik er tot vorige week niet heen omgekeken. Ergens sprak het verhaal me wel aan, maar ik vreesde voor een sentimentele Hollywood productie. Uiteindelijk ben ik zowel positief verrast als licht teleurgesteld.

Op de eerste helft heb ik vrijwel niets aan te merken. Amir en Hassan worden vertolkt door twee sympathiek ogende kereltjes, die er in slagen hun vriendschap realistischer over te brengen op het scherm dan sommige volwassen acteurs. Ik geloofde zonder moeite dat die twee elkaar oprecht mogen (met name Hassan is duidelijk erg gesteld op zijn kameraad). Alle gebeurtenissen hier zijn behoorlijk interessant. Het contrast tussen de karakters van beiden is één ding, maar ook zaken als het pestgedrag en hetgeen dat ervoor zorgt dat hun vriendschapsrelatie een scheur oploopt zijn elementen die me, enkele dagen na de film gezien te hebben, goed bijblijven. Wat ook bijblijft zijn de prachtig geschoten scènes van de vliegerwedstrijd. Het zal best zo zijn dat er hier en daar met computers gespeeld werd, maar alleen al het goede camerawerk viel me duidelijk op.

Het tweede gedeelte concentreert zich op de volwassen Amir en zijn zoektocht naar zijn neefje. Dit gedeelte boeit op zich nog wel, maar ik merkte wel dat het dat wat minder deed dan de eerste helft. Naar het einde toe werd het wel wat langdradig. Ik vond het daarnaast ook wat geforceerd overkomen dat die Assef nog in volwassen gedaante moet opdraven, of dat de zoon van Hassan ook goed met de katapult overweg kan om toch echt duidelijk te maken aan de kijker dat we hier met 'de zoon van' te maken hebben. Door dat soort zaken, inclusief de monoloog die Amir nog even geeft aan zijn schoonfamilie aan het einde, kreeg ik niet meer het gevoel naar dezelfde film te kijken als eerst. Uiteraard wordt er wel aangekaart dat het voormalige Afghaanse woongebied van Amir en Hassan veranderd is, waardoor een verandering in sfeer een vereiste is, maar daar heb ik het nog niet eens echt over. Ik duid eerder op de plotwendingen. Het einde, met de vliegers, maakte dat weliswaar weer een beetje goed.

Volgens mij klink ik weer wat negatiever dan dat ik daadwerkelijk denk over de film. The Kite Runner is een vermakelijke zit. Bij vlagen greep het verhaal me best aan en de vriendschap tussen de twee hoofdpersonages wordt sterk overgebracht. De eerste reactie na afloop was ook gewoon: 'mooie film', dus ik heb, ondanks de wat tegenvallende tweede helft, geen negatieve indruk gekregen van de film als geheel. Ik denk dat het voor een ieder verschillend is of de film je aanspreekt of niet. Óf je wordt ingepakt door het verhaal óf je ziet het als goedkoop Amerikaans sentiment. Ik zit er een beetje tussenin, toch duidelijk meer naar het eerste neigend.

3,5*

Een prachtige film vol emotie en sfeer. Uitstekend gespeeld door de twee hoofdacteurs.

Heeft me erg gegrepen, maar vermits ik te weinig weet over het gebeuren tussen Afghanistan en de buurlanden en Amerika kan ik enkel mijn aanvoelen laten spreken. Dat is erg positief, ook al is het een superdrama in de geschiedenis.

Deze vriendschap is mij 4 punten waard.

. The Kite Runner begint uiterst sterk met twee boezemvrienden waarvan de een uit een lagere klasse komt en de andere uit een hogere klasse. Het vliegeren is fantastisch in beeld gebracht iets wat je juist in een boek niet kunt verwoorden! Dat geldt zeker ook voor de ambiance de kleuren en bijna geuren zou ik zeggen. Ik zou het boek sowieso nooit vergelijken met een film. Een boek leeft van je eigen fantasie, terwijl de film juist de beelden laat zien. Beiden hebben zo hun voor- en nadelen.

Zoals gezegd begint de film sterk en met name in Afghanistan is alles sterk gefilmd en neemt je gelijk mee in de personen. Ik kreeg er in ieder geval gelijk een binding mee. Het verraad is mij enigszins vreemd. Het waarom is mij in de hele film niet duidelijk geworden. Hij was immers zijn boezemvriend, en beschermde hem daar waar het kon. Wellicht uit schaamte is wat ik mij als enige kan bedenken.

Het tweede uur van deze film raakt mij wat minder. De vrienden gaan uit elkaar (wat vreemd dat ze elkaar aanspreken met U? ken de taal verder niet??) en het rijkeluiszoontje vertrekt met zijn vader naar Californie. Juist dat stuk begint het wat in te kakken. Hoewel nog steeds de moeite waard om te bekijken, maar heeft minder impact dat het eerste uur. Het laatste half uurtje krijgen we dan een soort goedmakertje met een terugkeer naar eerst Pakistan en daarna Afghanistan. De ontsnapping vond ik wat te gemakkelijk, maar goed. Ook uit uitvliegeren in Amerika moest een soort leuk einde worden. Jammer dat het jongetje zo chagrijnig was. Ik miste af en toe wat vrolijkheid wellicht met wat meer muziek.

De blu ray uitgave ziet er schitterend uit. Acteurs vond ik niet slecht en het plot was degelijk. Het laatste uur had van mij meer deeg in gemogen dan had ie nog beter gesmaakt

De film viel mij erg tegen.

Misschien niet eens zo slecht, maar de 2 uur kunnen niet tippen aan het boek. In het boek wordt alles uitgebreid beschreven, waardoor er een prachtig verhaal ontstaat waarin je meeleeft met alle personen. De film tikt alles uit het boe aan maar neemt geen tijd voor verdieping, waardoor het enkel losse fragmenten lijken.

Jammer.

Het eerste gedeelte verloopt wat traag en traditioneel (kinderpret, een trouwpartij, een begrafenis..) maar achteraf valt er een spannend verhaal te beleven, met zelfs een paar actievolle scènes en ten slotte ook nog een happy-end. Doorheen worden toch een paar nefaste gevolgen van de conflicten in Afghanistan nader belicht. Goede film naar het einde toe ontroerend.

Mooie film die voor mijn gevoel een authentiek beeld geeft van het leven in Afghanistan in de jaren 60, 70 en zo'n 30 jaar later. De problemen van dat land worden inzichtelijk door het aangrijpende verhaal van de twee vrienden. De herhaling van trauma's waren heftig en de poging van Amir om hier structureel iets aan te verbeteren en daarmee zijn eigen schuld(gevoel) aan Hassan in te lossen, ontroerde me. Hij doorbrak daarmee ook zijn eigen trauma, hij durfde nu lef te tonen.

Het lijkt me een interessant boek om eens te lezen.

Mooi drama tegen de achtergrond van de geschiedenis van Afghanistan. Ongetwijfeld is het boek rijker en beter, maar zeker als je het boek niet gelezen hebt (zoals ik) dan weet de film evengoed vanaf het begin te boeien en tegen het eind te ontroeren.

Film die te vergelijken valt qua verhaal en achtergrond met Incendies, maar tegelijk ook ver van dat niveau verwijdert blijft. Overigens het boek nooit gelezen dus geen referentiekader op dat vlak, hoewel het duidelijk is na het lezen van de meeste comments dat de film niet bepaald het boek eer aan doet.

Zoals gebruikelijk heb ik weer ontzettend moeite met het kindperspectief in het begin vooral met dat gevlieger ook, iets wat overigens niet aan de film ligt maar aan mij. Het cultuur en tijdsbeeld is wel erg mooi om te zien toch boeit het me maar matig. De vlucht voor de Russen naar Amerika is niet bijzonder zelfs cliché te noemen, net als de roep om terug te gaan, het feit dat het natuurlijk Hassan minder vergaan is en dat Amir natuurlijk de zoon na een lastige zoektocht adopteert.

The Kite Runner kon mij niet bepaald bekoren en ik was dan ook klaar dat de film er op zat. Gewoon niet mijn ding ondanks ik er met redelijke verwachtingen en goede moed aan begon.

Het is vaak nogal polariserend om een film die gebaseerd is op een (populair) boek te beoordelen. De lezers maken ongetwijfeld de vergelijking met het boek en de niet-lezers zijn meestal enthousiaster omdat ze louter de film voor ogen hebben.

Ik las het boek ook nog niet en kan dus geen vergelijking maken. Ik merk wel op dat de film vrij fragmentarisch is bij momenten. Plots is er een ander decor of gebeurtenis. Nogal bruusk bij momenten waarbij ik veronderstel dat de overgang in het boek gemoedelijker is.

Puur filmisch wel een prima film. Goed in beeld gebracht en sowieso een erg boeiend aangrijpend verhaal. Het Afghanistan van de jaren 70 en voor de inval van de Russen is niet het Afghanistan met de Taliban. De Amerikanen en diens invloeden toen waren erg welkom. Leuk zo die Amerikaanse films waar de jonge Amir en Hassan zo gek van waren. Lang voor me uitgeschoven, maar zeker de moeite waard om te bekijken. Ik had wel te doen met de vader die streng was voor zijn zoon en erg gevoelig was wat men over hem dacht, maar toch erg altruïstisch in het leven stond.