The Kite Runner (2007)

Vandaag The Kite Runner gezien in Amsterdam. Mijn voorkennis over het verhaal en film waren miniem. Allereerst kan ik stellen dat ik spijt heb niet het boek eerst te hebben gelezen. De film was namelijk een lichte teleurstelling.

Op vele aspecten komt de film simpelweg tekort. Het acteerwerk van met name de volwasse Amir is zwak. Qua camerabeelden is er maar weinig te genieten, en er wordt toch zoveel mogelijk Engels (Amerikaans) gesproken. Daarnaast bevat de film een aantal momenten die op mij wat onwaarschijnlijk en toevallig overkomen. Typische gebeurtenissen in het verleden, om momenten in de toekomst te verantwoorden. Gezien de lovende kritieken van het boek, zullen die momenten in het boek wel beter en uitgebreider worden uitgewerkt, waardoor de ergernis daarover wat minder zal zijn. Hoewel het een grote internationale film is, is het toch duidelijk dat het vooral Amerikanen zijn die de touwtjes in handen hebben bij het eindresultaat van zo'n film.

Hoewel het lijkt alsof ik de film helemaal niks vond, is dat niet waar. Maar de film kon mijn verwachtingen niet waarmaken, en ik ben bang dat die teleurstelling bij de boeklezers nog groter zal zijn. Overigens wel mijn complimenten voor Homayoun Ershadi die de rol van Baba perfect invult.

Aangrijpend verhaal, bij vlagen mooi geschoten (vliegerscenes vond ik fantastisch evenals kabul voor en tijdens de oorlogen).
Het acteurtje dat Hassan speelt doet dat ook erg goed. De rest deed het wel redelijk. Klein minpuntje vond ik de tekst van Amirs vrouw (na het trouwen dus). Staccato vraag na vraag stellen vond ik erg irritant; Is dat wat ik denk dat het is? Is dat je boek? Is dat de vroegere hulp van je vader? Is het daar wel veilig? is...is.??? . Een detail maar goed.

Schande trouwens dat de twee kindacteurs met familie Afghanistan hebben moeten verlaten na aanhoudelijke dreigementen van voornamelijk idioten die de film nog niet eens gezien hebben. Walgelijk

Trouwens voor degene die het boek niet gelezen hebben en alle heisa op tv gemist hebben...ik zou de spoilergevoelige trailer/teaser links laten liggen.

Prachtig.

Ik werd hiernaar meegenomen door mijn moeder (hetgeen bijna nooit voorkomt), omdat zij het boek had gelezen en het prachtig vond. Nu was ik natuurlijk wel op de hoogte van de status van het boek, die nogal groot is, toch verwachtte ik niet zoveel van de film. En niet alleen omdat boekverfilmingen vaak minder zouden zijn dan het boek zelf, maar eerder omdat ik Marc Forster niet zo'n boeiende regisseur vond. Ik had alleen nog Finding Neverland gezien van hem, maar toch.

Maar laat je door niemand van de wijs brengen; het is een prachtige film. De emoties schoten gewoon van het scherm af, het komt maar zelden voor dat je zó met de karakters meeleeft als hier. De manier waarop ieder personage wordt neergezet is gewoon dusdanig sterk dat je compleet met ze meeleeft. Talloze ontzettend pijnlijke momenten drukken een flinke stempel op de toon van de film, en zodra daarmee aan de gang wordt gegaan laat de film je niet meer los. Het overstijgt ook andere films over een conflict als deze, omdat het naast het onderwerp van de dood ook veel aandacht schenkt aan de verschrikkelijke dingen die mensen elkaar bij leven kunnen aandoen. Het beste voorbeeld daarvan zit voor mij net even na de verkrachtingsscène (die ook ongelooflijk veel pijn deed overigens ), wanneer Hassan naar huis loopt en er bloed op de grond drupt. Ik moest er bijna om huilen zelfs.

En daarna gaat de situatie in de film van kwaad naar erger, waar een opvallend goed beeld van wordt geschapen. Zonder de hoofdkarakters uit het oog te verliezen, en de emotionele ontwikkeling van de hoofdpersoon is echt, écht, gewoon fantastisch. Zelden zo'n mooie ontwikkeling gezien zelfs. Het geheel wordt ook geweldig geacteerd, waarin vooral de kinderen in het begin, Amir wanneer hij volwassen is en zijn vader er uitsprongen. Zelfs aan humor wordt zo nu en dan aandacht geschonken, wat de film een uiterst humaan karakter geeft. En tja, de boodschap en symboliek zijn ook vlekkeloos in het verhaal verweven, de gevoelens en emoties borrelen zeer sterk op zonder dat het irritant wordt, en, misschien wel het belangrijkste, de film overtuigt. Op ieder vlak geloof je alles wat de film laat zien, en dat maakt hem een klassieker (voor mij).

Ik heb het boek dus niet gelezen, is ook zeker geen noodzakelijkheid, maar ik kan me wel voorstellen dat er hier en daar veel geschrapt is. Toch is dat zodanig kundig gedaan dat het belangrijkste in het verhaal tóch wordt verteld, zonder dat de makers vergeten dat ze een film maken die ook opzich moet kunnen doen wat het boek schijnt te doen. In tegenstelling tot een Harry Potter 5 wordt onthouden hoe dit moet worden aangepakt, en daardoor is de film gewoon geweldig. Toch is het enige minpuntje voor mij dat de film af en toe nét iets meer rust had mogen nemen. Het ging gewoon zo nu en dan nét wat te snel, zoals in de scène dat Sohrab die eikel van een taliban een kogel door zijn oog katapulteerd, dat was wel jammer. Maar dat is dan ook het enige.

Ook prachtig zijn de vliegerscènes in de film. Echt adembenemend knap geschoten en met veel oog voor de pracht en het gevoel dat ermee bereikt moet worden. Had niet beter gekund, met een camera die achter de vlieger aan lijkt te vliegen. Alleen daarom de moeite al waard.

Zeer sterke aanrader, en wat mij betreft een serieuze oscar-kandidaat. Kijken!

4,5*, na herzienig misschien wel 5*.

Door het thema ogenblikkelijk een hoge score, zo lijkt het. Anyway, vond het wel aardig, maar beslist niet geweldig. Niet aangrijpend genoeg door te veel toevalligheden, trucjes en onwaarschijnlijkheden. Wel aardig verder. 3 sterren.

Bij vlagen heel mooi, maar te vaak ook te traag en nogal zeikerig. Het grootste manco aan de film is dat de hoofdpersoon gewoon een klootzak is, die niet zo zeer iets voor een ander doet, maar vooral issues met zichzelf heeft.

2,5*

Het zal wel afgezaagd klinken, maar ik schaar mij ook bij de groep kijker die de film een stuk minder vonden dan het boek (en dat zijn er ook niet zoveel...). Niet dat het boek dat indrukwekkend niet te evenaren meesterwerk was dat de media ons graag deed geloven -ik vond het redelijk conventioneel zelfs- , maar regisseur Marc Foster bakt er al niet veel van, tenminste niet iets dat deze mediahype waard is...

Ik wil best wel aannemen dat je in een film niet alles uit een boek verfilmd kan krijgen, maar dat je daarom belangrijke elementen en passages laat vallen kan ook niet. En met het voorspelbare excuus komen dat de mensen zich na twee uur film gaan vervelen en dat dus alles in die twee uur moet worden gepropt, is ook onzin. Het hedendaagse bioscooppubliek let niet veel meer op de duur van een film, ze gaan gewoon naar de bios. Waarom zou een film als Pirates of the Caribbean 3 zo'n massa volk aantrekken, ook al weet iedereen op voorhand dat dit spektakel 168 (!) minuten gaat duren ?
Enkele voorbeelden van weggelaten scènes of elementen uit het boek: Assefs blonde haar, Assefs boksbeugel (maar dat personage is sowieso ridicuul voorgesteld), de adoptie van Sohrab door het Engelse gezin... maar het ergst van al is de zelfmoordpoging van Sohrab die totaal genegeerd wordt ! en ik vergeet er vast nog wat.

Visueel ziet het er mooi uit, maar nog altijd veel te braaf en klassiek en het Kabul uit het boek, een paradijselijke en idyllische stad, een soort van droomvakantiebestemming, maakt hier plaats voor een gewoon, weinig inspirerend dorp.
Het grootste pluspunt aan de film is de cast die, op enkele uitzonderingen na, zeer goede prestaties aflevert. Vooral de jonge Hassan, Baba en Rahim Khan vond ik erg overtuigend. Maar naar goede gewoonte zullen deze acteurs, omwille van hun afkomst, in Hollywood snel in de vergetelheid geraken...

The Kite Runner kan men over het algemeen zien als het typische voorbeeld van een boekverfilming: heb je het boek niet gelezen dan zal dit best te pruimen zijn, ook al is de film op zich een beetje onevenwichtig (een snel tempo in het begin en een geeuw op het einde); heb je het boek wel gelezen dan zal je, dat was toch in mijn geval, teleurgesteld uit de zaal stappen.

Een haast ouderwetse film, zonder al te veel opsmuk, maar met een ontroerend verhaal (de scene met de brief is adembenemend), schitterende beelden (ik wil naar Kabul!) en een sterke cast (vooral ook de jongetjes). Ook een film die uitnodigt het boek toch maar te gaan lezen, en dat ga ik dan ook zeker doen. Gewoon Goed.

3,5*.

De film is weinig meer dan een schematisch uitgewerkte greatest hits van het boek, maar het sterke verhaal blijft overeind en het is allemaal met veel zorg en liefde in elkaar gezet. Ik mis veel ontroerende details uit het boek, maar toch is het indrukwekkend hoe veel er toch intact is gebleven bij het overzetten van woord naar beeld. Soms iets te gehaast qua tempo. Als je het boek niet kent is de film waarschijnlijk nog een stuk krachtiger, maar ja, zo blijft het.

Doorsnee film. Niet slecht, maar ook zeker niet uitmuntend. Vond vooral het eerste uur goed en soms ook aangrijpend. Bovendien krijg je een goed beeld van de plaatselijke normen en waarden. Nadien valt de film een klein beetje uit elkaar in mijn ogen. Aangrijpende scènes zijn er niet echt meer - er wordt nochtans veelvuldig geprobeerd de emoties te bespelen - en dat is tegenover het eerste uur een beetje een gemis. Daar komt nog bij dat men in het tweede uur teveel verhaallijntjes opzichtig aan elkaar knoopt, iets waar ik persoonlijk wat op afknap. Maar desalniettemin een aardig tussendoortje met goede vertolkingen, met name van Amir's vader.

Vond het een degelijke film.

Meteen het grote pluspunt aan de film. Het hoofdpersonage is best laf en komt er mooi mee weg. Zo krijg je meteen een veel menselijker verhaal, iets wat altijd past bij een drama.

Verder aardig in beeld gebracht, echt mooi wordt het nooit. Toch zijn de vliegerscenes best apart, geeft een nogal ogenschijnlijk saaie bezigheid wat interessants.

Eerste deel vond ik duidelijk het best van de film, daar blijft het draaien rond de onderlinge relaties tussen de personages. Tweede deel (eigenlijk de zoektocht naar het neeftje) vond ik minder. Komt een soort van flauwe suspense die ons na het drama nog warm moet maken voor wat intrige en spanning. Had er niet bepaald zin in.

In z'n geheel een film die vlot verteld werd en aangenaam om volgens was, enkel het tweede deel deed mij wat minder dan het eerste deel.

Rare opmerking trouwens dat men probeerde zoveel mogelijk Engels in de film te proppen, vond de verhouding net erg geloofwaardig.

3*, niet slecht, maar groots vond ik het ook niet. En iets veiliger dan het boek (hoorde ik van Linn). Beetje jammer, want het hoofdpersonage had van mij nog iets onsympathieker gemogen.

Aardige film vind de score hier erg hoog trouwens

De jeugd tijd vond ik er erg lang duren

De tijd in het heden vond ik een stuk beter

Verder vond ik de muziek niet echt goed

Al met al een aardige film niet meer en niet minder heb gehoort dat het boek beter is 2,5

Dit viel me 100% mee. Het boek van Hosseini vind ik weinig bijzonder en vaak is een verfilming zwakker. Hier niet. The Kite Runner kent door de orientaalse beelden een lekker sfeertje en er zit een behoorlijk tempo in. De scenarioschrijver heeft enkele goede keuzes gemaakt, zodat het verhaal precies klopt maar nergens te lang wordt uitgerekt. Hierdoor komt het eigenlijk beter tot zijn recht dan in het boek. Alleen het einde blijft enigszins geforceerd en daar wordt soms ook wat teveel op het sentiment gespeeld. Dat de getoonde situatie nog redelijk actueel is draagt bij aan de positieve filmervaring, en waarschijnlijk aan de populariteit van dit soort films/boeken in het algemeen.

Mooie film en een ontroerend verhaal. Geweldig ook dat de film zowel begint met een vliegerwedstrijd als eindigt. Dat maakt het verhaal rond en geeft hoop op een nieuwe toekomst al is het alleen niet in Afghanistan. Uiteraard is de film wel gekleurd vanuit de Amerikaanse / westerse visie op Afghanistan. Dat geeft misschien een vertekend beeld op de werkelijkheid. Maar dat maakt de film of eigenlijk het verhaal er niet minder op. Ik kan de wereld van de Taliban sowieso niet bevatten of eigenlijk welke extreme religie dan ook.

Erg goed eerste uur, daarna komt de klad erin. Het middenstuk is een gigantische dip en ten slotte wordt naar mijn idee het einde veel te snel verteld. Maar toch een voldoende want ik heb genoten van het eerste uur met de mooie vlieger partijen en de schijnbaar oprechte vriendschap tussen de twee goed acterende jochies. Ook Baba is een innemend figuur!

3*

Het boek interesseert me niet zo heel veel, we beoordelen hier een film.

De film is i.i.g. een uiterst onderhoudend en sfeervol werkje dat zich soms een beetje als een sprookje doet aanvoelen. Enigszins degelijk en sentimenteel, maar alles werkt behoorlijk.

Zeer goed.

Pluspunten :

- Gevoelig verhaal met respect voor de islam. Er wordt aandacht besteed aan de waarden en tegenwaarden in de moslimcultuur en met name boetedoening en familiale relaties. Ook sterke en progressiefdenkende vrouwen worden uitgebeeld in plaats van onderdrukte anonieme dames.

- Ook visueel goed gebracht. Geeft een getrouwe indruk van Afghanistan.

- Sterke rollen, zelfs van de kinderen.

Minpunten :

Ik kan er geen bedenken. Dit is een kanjer van een film.

Film die ontroerd. Zeer mooie film met een verrassende wending.

Leuke film, mooi verhaal, maar écht overtuigend wordt het eigenlijk nooit. Het acteerwerk is prima, de film kent een paar prachtige beelden. De vliegerscénes zijn mooi en apart om te zien, al denk ik wel dat het vooral computerwerk is geweest.

De eerste helft van de film vond ik het best. Een paar prachtige scénes, maar ook een paar scénes die redelijk aangrijpend waren. Eén van de mooiste scénes vond ik het moment dat Amir en Hassan iedereen inmaken met ''vliegeren''. Het moment dat Hassan ''te grazen'' genomen wordt, is dan weer aardig aangrijpend, maar toch miste ik iets wat zo'n scéne echt over de streep trekt. De druppen bloed van Hassan, wanneer hij wegloopt is dit ''iets'' dan bijna, maar nog niet helemaal. Wel een sterke scéne. Daarna zakt het allemaal wat in eigenlijk. Naar het einde toe kent de film wel weer wat leuke, spannende scénes en ondanks dat ik het gevoel heb dat het einde onnodig overgedramatiseerd is, kon ik het opzich wel waarderen. Heb ik toch een zwak voor.

Visueel zit het wel goed met deze film. De eerste helft - met de scénes van Amir en Hassan - is het mooist, vooral dankzij de leuke, vlotte beelden die ondersteund worden door de prima score. De tweede helft deed me minder eigenlijk en dat is jammer. Toch een dikke voldoende, want de film kent genoeg mooie dingen.

Vermakelijke film, die toch het nodige mist om een echte topper te zijn. Het verhaal is mooi en vooral het eerste gedeelte van de film zit goed in elkaar. De vliegerscénes zien er mooi verzorgd uit en twee jongetjes acteren overtuigend, waarbij de onderlinge verhouding tussen de twee goed tot zijn recht komt.

Het tweede gedeelte, d.w.z. de vlucht naar en het leven in de Verenigde Staten is iets minder. De volwassen Amir acteert toch beduidend minder dan zijn jonge alter ego en je voelt de film ook wat inzakken, hoewel Amir's vader overigens wel erg sterk speelt.

Dan is er op het einde de zoektocht naar de jongen, die zoals anderen hier ook al aangeven inderdaad wat afgeraffeld wordt. Toch zitten er wel weer wat mooie scénes in, al wordt er wel heel wat moeite gedaan om de kijker te proberen te ontroeren.

In zijn geheel echter wel een boeiende film, met enkele mooie scénes, al had ik gehoopt dat de film wat heftiger of spannender zou zijn.

3,0* die overigens dik verdiend zijn.

Wat een schitterende film is dit. Ik had geen idee wat ik van deze film moest verwachten toen ik hem opzette maar het is me zo ontzettend meegevallen.

Deze film laat een heel mooi beeld zien van Afganistan voordat de russen en de taliban daar de boel kwamen verzieken en het land ten gronde richten. Heel veel mooie beelden van het land.

De vliegerwedstrijd vond ik visueel gezien een van de mooiste scene's. En dan het verhaal .... het is een schitterende vertelling over de vriendschap tussen twee jongetjes. Wat triest om te zien hoe die kleine Hassan behandeld wordt nadat hij zo trouw is geweest aan zijn vriend. En toch zal hij zijn hele leven trouw blijven. Heel mooi stuk als hij eerst de vlieger niet wilde opgeven voor zijn vriend en later het huis niet terwijl hij het met de dood moest bekopen.

Door deze film kan ik eigenlijk niet wachten om het boek te lezen. Dan heb je het in mijn ogen goed gedaan met het maken van deze film. Ik kan eigenlijk weinig minpunten bedenken. Het middenstuk .... daar dutte het een beetje in. Maar de film blijft boeien en de beelden zijn gewoonweg schitterend. Echt een aanrader !

Goede film.

Vond het goed dat er integestelling tot andere Amerikaanse drama's hier het drama nooit te opdringerig wordt. Forster vindt op elk vlak de juiste balans en verzorgt zijn film erg mooi. De scènes met de vliegers zijn daar een mooi voorbeeld van, erg knappe beelden met goed geluid erop. Het sterkste punt van de film blijf ik de soundtrack vinden.

3,5*

Het boek was beter dan de film.

Desalniettemin was het een goede film, en plus omdat het praktisch onmogelijk was om van het boek een film te maken. Zoveel informatie; gebeurtenissen. Uiteindelijk toch goed gelukt, behalve het 'voor u wel duizend keer' wat natuurlijk 'voor u doe ik alles' had moeten zijn. Jammer.

Uiteraard minder dan het boek, maar wel een zeer puike verfilming. Prachtige beelden van alle landschappen van 'Afghanistan'. Las op het internet dat dit allemaal in China is opgenomen, bizar hoe arabisch het dan toch over komt.

Het eerste deel van de jeugd van Hassan en Amir vond ik het beste. Minpunt van het deel dat Amir zich als volwassene in Afghanistan bevond vond ik dat het allemaal een beetje afgeraffeld leek. Boek besteed hier veel aandacht aan, waar de film er in een korte tijd doorheen raast. Wat ze vertellen in de film is goed gedaan, maar er ontbreken wel een aantal belangrijke stukken volgens mij. Vond ik jammer.

Maar dames en heren, wat een schitterend verhaal is dit toch, alleen daarom al 4*

Schitterende en ontroerende film, doet zeker recht aan het eveneens goede boek.

4,5*

Mooi, aangrijpend verhaal met goede acteurs en kijkt goed weg

Uitstekende verfilming. Vooral de jonge acteurtjes zijn indrukwekkend. De ouder Amir vond ik toch een beetje tegenvallen, het is moeilijk met hem mee te leven, hij blijft wat op afstand. Daardoor boet de film in aan kracht. De jonge Amir heeft een veel sterkere uitstraling, en is ook iemand waarmee je meeleeft net als met de jonge Hassan.

.

De film neemt de tijd, en volgt braaf het boek.

Deze eens geprobeerd, omdat 'k er wel wat lovende reacties over had gehoord en omdat 'k het boek niet wou lezen

Het was een mooie film. In het begin is het wel wennen dat de film zich in Afghanistan afspeelt, maar de film blijft boeien.

De vliegerwedstijd was knap in beeld gebracht, al was 'k eigenlijk niet met het concept vertrouwd. De wedstrijd bestaat er in om de anderen hun vlieger af te knippen met je eigen vlieger.

Een totaal onbekende cast, maar die kinderen speelden erg goed en de rest van de cast eigenlijk ook.

Een mooi verhaal over vriendschap die zeker het bekijken waard is. Een aanrader.

Ik vermoed dat als het boek niet zo'n hit zou zijn geworden , dat er dan ook nauwelijks interesse voor deze film zou zijn geweest, sterker nog, dan was de film er vermoedelijk helemaal niet gekomen. ( heb het boek niet gelezen trouwens )

Sterke punten van de film zijn:
-speelt in Afhanistan : leuk, is weer eens iets anders
-ook in originele taal gesproken, komt authenticiteit ten goede.

Mindere punten:
- het verhaal "stijgt nergens boven zichzelf uit" , blijft een soort opsomming van op zich niet eens al te boeiende gebeurtenissen wat juist wel veel interessante kan zijn dan de gemiddelde pief paf peof film maar alleen als het iets universeels raakt op een manier di eook nog te snappen is, wat hier volgens mij niet het geval is.

Het begint allemaal nog veelbelovend maar daar waar het moet gebeuren zakt het juist in elkaar:
- de "ontknoping" in Afghanistan is van een lachwekkende simpelheid.
Als braaf Amerikaantje even met een nepbaard in het hol van de leeuw stappen en er dan ook nog levend uitkomen na een wel heel erg toevallige ontmoeting met een oud bekende, nee dat sloeg echt helemaal nergens op.

Al met al net goed genoeg om uit te kunnen kijken, vooral vanwege beelden uit een land waar toch weinig van bekend is ondanks dat het zo vaak in het nieuws is.

Foster weet het drama redelijk goed en veilig neer te zetten, maar wanneer het einde dan in zicht komt en er spanning moet worden opgebouwd doet hij maar matig zijn best hier de juiste balans in te vinden. Een beetje een nét-niet-film. Geen hoogvlieger in ieder geval.