P.S. I Love You (2007)

Warme, ontroerende feelgood drama-komedie. De film is als verhaal zelf best triestig, maar de hele uitwerking is op zich spontaan en warm. Ik vond het verhaal ook origineel, dat je overleden man vlak voor zijn dood je een stel brieven na liet om je leven weer in orde te krijgen. De dingen die ze moest doen waren gewoon leuk en beurden haar op of hielpen haar over bepaalde angst drempels heen. Hillary Swank, een geweldig goede actrice trouwens, speelde echt een sterke rol. Gerald Butler zette de rol als haar (overleden) man ook goed neer tijdens de film. Het is echt een aanrader vind ik. Niet vervelend, zeker niet saai, gewoon erg prettig om te zien. Bovengemiiddeld goed.

4*

Mooie film. Verpakt als een soort feel good movie maar met een serieus thema. Het rouwproces van iemand die een dierbare is verloren. Ik vond het een heel mooi weergegeven. Er werd ook niet overdreven melodramatisch gedaan.

De beginscene was gelijk al heel sterk. Die discussie. Eentje die wel vaker gehouden word volgens mij tussen mensen. Het komt mij in ieder geval bekent voor dat mensen hun leven wel eens :"for granted" nemen. Ze hebben zoveel maar zien dat pas te laat in.

Het einde beviel me ook wel. Geen zoetsappig happy end. . Geen poespas in deze film. Gewoon zoals het leven is.

Zeer verassende film die vooral uitblinkt in zijn simpelvoud en weet de juiste snaren aan te raken.

Erg leuke cast ook, allemaal bekende gezichten, en wat grote namen. Erg leuke personages ook. Vooral hoe Butler's personage in het leven staat is heel mooi om te zien, heerlijk zo'n no worries attitude. Erg pijnlijk eigenlijk om zo'n personage te zien gaan maar ook erg mooi dat hij zijn humor niet verliest tijdens zijn worsteling met de tumor. Vooral de charismatische Gerry weet dus te raken.

Eigenlijk is de film een aaneenschakeling met simpele scenes die zo goed worden uitgewerkt. Het hele opgezette plan van Gerrt is zeer aandoenlijk.

Ook een zeer passend einde, waar we Bates toch maar weer aan het werk zien waar ze weer laat zien dat ze op acteer niveau van een topnotch niveau is.

Een verrassend mooie film!

Ik wist niet zo heel goed wat ik ervan moest verwachten, had al wel veel dingen gehoord over het boek, maar die heb ik zelf nog niet gelezen. Ik dacht dat het een beetje een cliché romantisch filmpje zou gaan worden, maar dat is me alles meegevallen. In tegendeel ik vond dit een van de beste in zijn genre. Het begint allemaal met een soort van ruzie, waardoor je de personages in een klap leert kennen, en je hebt gelijk een beetje door wat voor soort relatie hun twee hebben. Gerry is een ontzettende grappige man die alles voor zijn vrouw over heeft en alles zou doen om haar gelukkig te maken. Holly is een vrouw die een beetje vast zit op dat punt in hun relatie en wil gewoon meer dan een klein appartement, maar ook al zou dat nooit veranderen ze blijft van haar man houden, no matter what!

Dan ineens is het voorbij. Gerry is dood en die omschakeling vond ik een beetje te snel gebracht, je zag geen aanleiding hoe en wat. Plotseling ben je al bij zijn herdenkingsdienst. Dat vond ik wel jammer maar aan de andere kant, is het misschien voor het verhaal wel beter, anders word het te langdradig. Maar goed dat is voorbij en dan komt de hele film op gang, Holly zakt steeds verder weg in haar verdriet, totdat ze de brieven krijgt. Je ziet haar gewoon opvrolijken en zo begint ze met het rouwproces. Vond het erg mooi in beeld gebracht, en ik voelde al snel meer haar mee in haar ups en downs. Wel leuk dat Gerry nog regelmatig in beeld kwam want het is gewoon een geweldig leuk personage en hij is ook erg leuk om naar te kijken.

De andere personages vond ik ook leuk neergezet, James in zo'n film? Geweldig! Leuk om hem eens in een andere rol te zien dan Spike in Buffy. Lisa vond ik ook weer leuk in haar personage, geen verrassing dat ze een beetje een 'vreemde' vrouw speelt. En Jeffrey was een lust voor het oog in zijn rol van William. Wat een lekker ding zeg, en zo schattig! Zijn personage paste helemaal bij hem en ik hoop hem nog vaker in dit soort rollen te zien. Dat was dus allemaal dik in orde, gewoon een ijzersterke cast!

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik nooit echt iets met Hillary Swank had, maar dat is na deze film zeker verandert. Ze zet het personage van Holly met zoveel overtuiging neer! Heel goed gedaan. De film bevat geen een saai en cliché moment. En terwijl ik nooit iemand heb verloren op die manier, en dat ook niet hoop mee te maken kon ik me toch goed vinden in Holly.

Einde vond ik ook goed, niet te zoetsappig, maar toch blijf je niet met een rotgevoel zitten. Gelukkig want daar hou ik nooit zo van, en zeker niet bij zo'n film. Het was gewoon een goed einde voor P.S I love you, en je kon zien dat Holly een stap verder was van het rouwproces en weer verder ging met haar leven. Ze was Gerry nog lang niet vergeten en ze zal ook altijd van hem houden, maar toch moet je ooit verder met je eigen leven. En dat kon je wel uit het einde halen. Niet dat het rouwen voorbij was, maar dat ze gewoon in een soort volgende fase kwam.

P.S I love you heeft mij op de juiste manier geraakt en daarom 5* en een notering in mijn top 10!

Ik kom hier veel positieve berichten en hoge stemmen tegen maar dat is niet hoe ik de film heb ervaren. Een verwachting was er gewoonweg niet want de film was toevallig op televisie vanmiddag. Wat mij betreft was het allemaal wat te zoet. De film laat zien dat een rouwproces serieus lang kan duren en in dat opzicht vond ik het ook goed gedaan. Maar toch raakte de film me niet echt en ook Hilary Swank kon mij niet overtuigen. Aan het einde had ik het ook wel gehad en mocht de film van mij klaar zijn.

Natuurlijk zaten er ook leuke dingen in de film. De eerste ontmoeting tussen Gerry en Holly bijvoorbeeld, dat bracht een leuke dialoog met zich mee. Wel weer een beetje jammer dat ze er in de hele film hetzelfde uitzien terwijl ze in sommige scenes toch 11 jaar ouder/jonger waren. Maar ook de stripscene van Gerry in het begin en de bootscene in Ierland waren leuke scenes waar ik wel om kon lachen.

Het einde leek in eerste instantie heel slecht te worden (Daniel en Holly) maar waar ik voor vreesde gebeurde toch niet. Gelukkig!

In principe is P.S. I Love You zeker geen verkeerde film maar mij kon die jammer genoeg niet raken. Toch waren er aantal leuke dialogen en scenes in de film waarvoor het toch enigszins waard was om de film te kijken.

2,5*

Corny, cheesy en oscar-aas! Gelukkig heeft het niet iets belangwekkends gewonnen. Wie kreeg net als ik de neiging om met een schaar in Swanks nekspieren te knippen? Alleen de rol van Phoebe was leuk, maar zij is ook gewoonweg een stoer mens.

Zeer mooie en verschrikkelijk ontroerende film. Alle scenes zijn zeer vakkundig en liefdevol in elkaar gezet, evenals de dialogen.

Mijn vriendin nog heel stoer tot aan 30 minuten:"nou ik vind het helemaal niet zo'n jankfilm". Totdat we de 40e minuut aanstipten en ze vervolgens tot het eind met tranen in haar ogen zat.

Zaten ook supergrappige stukken in, maar toch was het geen 'standaard' RomCom. Muziek was ijzersterk en paste goed bij de film, tot aan de gevoelige afsluiter van James Blunt aan toe (aftiteling).

Nog een pluspunt voor de afwisseling en het prachtige Ierland. Zo mogen ze ze vaker maken van mij!

Soms heb je van die dagen dat je het gevoel hebt dat een lekkere romantische en dramatische chickflick je goed zou doen, daarom viel mijn oog gisteravond ook al snel op P.S I love you.

In het begin van de film zie je al meteen met wat voor een personages je te maken hebt. De ruzies tussen de geliefden waren herkenbaar, zij was nu op een punt dat ze na 9 jaar huwelijk toe was aan verandering, en haar manier van uiten was erg mooi gebracht. Wat een heerlijke verschijning trouwens, Gerard Butler! Denk dat hij vele kijksters heeft weten in te pakken met zijn charme.

Hij weet goed om te gaan met de wispelturigheid van zijn vrouw. Dit wordt in de film mooi weergegeven, de overwegingen en gevoelens die een vrouw dagelijks heeft. Dit zorgt ook voor een goede balans tussen ontroerende en grappige momenten.

Hilary Swank viel me al positief op in andere films, Freedrom Writers en Boys dont cry, en ook in deze film wist ze me weer positief te verrassen. Ik als kijker werd meegetrokken in haar verdriet en leefde met haar mee.

Andere verrassing was mijn 'Grey's Anatomy' karakter Denny, namelijk Jeffrey Dean Morgan! Werd helemaal verrast toen hij verscheen, hij zorgt voor een paar grappige momenten in de film.

Hoewel ik een fan van Lisa Kudrow in FRIENDS was, vond ik haar in deze film wel redelijk. Ze zorgde af en toe voor een vrolijke noot in het verhaal, maar had toch liever een ander 'gek' iemand erbij gezien, ook een wat jonger type.

Een leuke film die je meeneemt door de tijd, zo zijn ze plotseling 9 jaar terug, en dan zijn ze weer een jaar verder na de dood van Gerry. Toch mis je niks van het avontuur dat Holly meemaakt, samen met haar zussen en haar moeder.

P.S. I Love You is een ontroerende film met een sterk emotioneel karakter, die dankzij de ook aanwezig humor niet te zwaarmoedig wordt. Dankzij de geweldige rol van Gerard Butler, krijg je door de romantiek spontaan vlinders in je buik.

Toch maar eens het boek lezen, kijken of het kan tippen aan de film!

Potverdorie, waarom heeft niemand me ooit eerder over deze film verteld? Wat een geweldige verrassing. Zo'n zwaar thema man gaat dood aan hersentumor, vrouw blijft achter en probeert daar zo goed en zo kwaad als het gaat mee te leven zo subtiel gebracht. Geen zwaar sentimenteel drama, maar een film die je op sommige momenten laat lachen en huilen tegelijk.

Hillary Swank is een prachtige actrice en wat past deze rol mooi bij haar. De leuke bijrollen, de muziek en de heerlijke mannen maken dit tot een romantische komedie/drama die boven het gemiddelde niveau uitstijgt. Ik denk dat ik zelfs mijn vriendje voor deze weet te porren!

Idee wel leuk, maar ik kon er echt niks mee.

Swank is echt een enorme vod. Zet hier een doods personage neer waar werkelijk niks mee aan te vangen viel. Werd er eigenlijk een beetje gek van. Jammer, want essentieel om het wat morbide en droevige verhaaltje de nodige schwung mee te geven waar de film op teert.

De film moet vlot en aardig en zelfs feel-good (met zo'n thema?) zijn, maar het kwam er voor geen meter uit. Butler vind ik ook maar een beetje identiteitsloos, de enige die wel aardig was, was het Daniel personage. Jammer dat die naar het einde toe ook z'n mushy scenes krijgt.

Doet het verhaaltje je niks, valt er plots ook helemaal niks meer te beleven. Vond het verder enorm sentimenteel en zwaar fake. Boeiender hoofdpersonage of gewoon betere actrise? Beiden waarschijnlijk.

Duurde dan ook nog eens veel te lang. Voor het Daniel personage pers ik er nog 1* uit, verder hoop ik deze film snel weer te vergeten.

Verhaal opzich is lief en leuk, maar helaas deed de film me toch helemaal niks. De acteurs die voor de film gekozen zijn vond ik allemaal nét niet. Doe mij Butler maar in een stoere rol, als in 300 of Law Abiding Citizen, vond hem persoonlijk totaal niet passen in een softe als deze.. Phoebe haar karakter vond ik vreselijk irritant, jammer want ik vind haar als actrice altijd wel leuk! Gelukkig dat de film niet eindigde met een liefde tussen Holly en Daniël, wat ik wel verwacht had, anders had je dat al van mijlenver aan zien komen. Nee, deze film was gewoon niet echt mijn ding, jammer.

2*

Het is een mooie film!

Ik vind het best romantische film ooit.

5 Sterren

Ik weet eigelijk niet precies wat ik van de film moest denken, het begin vond ik niet echt sterk namelijk en het kwam ook wat traag op gang. Maar naarmate de film vorderde pakte het me wel, dankzij het leuke spel van de gehele cast en de altijd charmante Butler(en nee, ik ben geen homo ). De film is lekker vrolijk met alle bijpassende muziek. Vond het allemaal wel ietwat gemakzuchtig zo nu en soms sloeg de film teveel periodes over om echt goed in de personages te komen.

Helaas geen topper, maar wel een hele prima film om samen met je liefje o.i.d. op de bank te bekijken!

3,5*

Erg truttige film met de walgelijke Hilary Swank in de hoofdrol.

Maar dat zij erin speelt, neem ik dan maar voor lief. De overige acteurs en actrices zijn namelijk wel prima te doen. James Masters die we natuurlijk allemaal kennen als blonde Spike in Buffy the vampire slayer, verder is Jeffrey Dean Morgan altijd welkom voor mij en Kathy Bates stelt ook nooit teleur natuurlijk. Ook wel geinig om Lisa Kudrow is een keer in iets anders te zien spelen dan Friends. Alleen ik kijk nooit Friends, maar ik koppel haar gewoon altijd aan Friends. En Gina Gershon ziet er in deze film waar ze toch ook alweer 45 jaar is, erg goed uit.

Gerard Butler vertolkt de rol van de overdreven sympathieke Gerry. Op een dag komt hij te overlijden en heeft hij iets in gang gezet. Ze ontvangt na zijn dood nog steeds allerlei brieven en ik moet zeggen dat ik dat best wel ver gezocht vind. Het gaat ook allemaal perfect zoals het hoort te gaan. Maar goed, het zou kunnen. Het ergst is de scène waarop ze met zn drieën op het bootje zitten en ze de roeipeddels verliezen. Dat was in mijn ervaring echt legendarisch slecht. Veelste gemaakt.

En toch op de 1 of andere manier heeft deze film mij wel geraakt en kon ik mij wel vinden in de manier waarop mannen worden omgeschreven als hele sympathieke wezens, want dat zijn we natuurlijk ook gewoon. Alle mannen in deze film zijn echt op hun best en dat is eigenlijk hoe wij mannen zijn. Er zijn uitzonderingen, maar die laten we even in het midden.

P.S. Het was leuk om aan het eind de band Flogging Molly te horen.

3,5*

Ik stond er een beetje sceptisch tegenover, dit is namelijk echt zo'n film die bedoeld is om je te laten huilen. En dat lukt ook wel, vooropgesteld dat je in een beetje sentimentele bui bent (of je kijkt hem, zoals ik, héél vroeg 's ochtends als je niet meer kunt slapen omdat het buiten stormt en je nog geen zin hebt om uit bed te gaan - op zo'n tijdstip heb je jezelf nog niet helemaal in de hand). Maar goed, deze film heeft mij aangenaam verrast. Hillary Swank heeft mij weten te overtuigen, wat knap is omdat ik recentelijk helemaal op haar ben afgeknapt vanwege haar in mijn ogen belabberde rol in Amelia. Maar het is Gerard Butler die de film 'maakt'; ik kan mij alleen maar bij mijn voorganger aansluiten als het om hem gaat. (Hoewel hij in 300 praktisch naakt rondloopt vind ik hem hier toch een stuk aantrekkelijker, en dan vooral dat accent... Dat doet het altijd goed bij mij. En als 'ie dan ook nog gaat zingen - nou, dan ben ik weerloos ).

En ik vond het ook erg prettig dat ze de dood van Butler niet zo langdradig en dramatisch gedaan hebben, maar Pats-Boem afgelopen

Vond ik ook al... Ik had alleen niet verwacht dat iemand dat ook zou vinden. Daarnaast vond ik ook de eerste scène erg goed. Ze lopen daar met hun tweetjes lekker ruzie te maken en toch zie je dat ze van elkaar houden. Als het allemaal begonnen was met huisje, boompje, beestje, rozengeur en maneschijn, had deze film van mij een hele ster minder gekregen.

Kortom, ga er niet al te sceptisch in, wees een beetje bereid om te huilen waar dat moet en deze film is hartstikke mooi.

Om eerlijk te zijn wist deze film me niet echt te raken, ik vond hem niet leuk genoeg voor een komedie, er gebeurde te weinig voor een drama film en ook qua romantiek vond ik het tegenvallen. De film begint duidelijk, maar plotseling zonder ook maar enige subtiele gebeurtenis is Gerry opeens dood. Vervolgens krijgt ze een aantal brieven die Holly aanzetten tot het aanschaffen van een lamp, wat uitgaander worden en een reisje maken en alles is weer koek en ei.

Ik vond het idee van het verhaal leuk, vandaar dat deze film mijn interesse trok. Maar door een wat slappe uitwerking en het langdradige rouwproces gebeurde er eigenlijk veel te weinig in de film. De enkele dingen die er echt toe deden, de dood van Gerry, haar moeder die zich opent en het wederzien van de man op het einde, waren in een zucht voorbij. Ook de brieven waar de film om zou moeten draaien waren niks anders dan slechts een simpele kleine toevoeging aan het verhaal.

Ik vond het acteerwerk om eerlijk te zijn ook niet erg goed. Hilary Swank heeft me nooit echt aangetrokken (vind het overigens ook absoluut geen mooie vrouw, lijkt net een goudvis :$, of zo'n fiat multipla waar ze een extra tussendeel in hebben gebouwd).

Al met al vond ik het idee wel leuk, ook de Ierse sfeer had wel wat. Verder vond ik het verhaal echter niet erg goed uitgewerkt. Jammer.

Romantiek, romantiek en nog eens romantiek. Ik ben net terug uit Dublin en heb dus extra genoten van de werkelijke schitterende opnamen van Ierland (en de pub natuurlijk!). Een film om samen met je partner bij weg te smelten. Een aanrader.

Absurditeit en fantasie gemengd met humor, tederheid en emotie geeft een sympathieke film.

Evenwel ook grillig, onevenwichtig en niet zo au serieux te nemen, m.a.w. velen gaan er voor smelten, anderen gaan de knop omdraaien.

Hillary Swank zit als doorgaans vol energie en is dan ook weer erg te genieten. Gina Gershon heb ik amper herkend.

Judy Garland's "The man that got away" heb ik erg gesmaakt en het knappe "P.S. I love You" was uiteraard op zijn plaats.

Sterk romantisch drama.

Hoewel de opening me niet echt aansprak, kent de film een stevig begin door na de openingscredits meteen met de 'koffietafel' van Butler te beginnen. Het is wat cru, misschien, maar het komt wel aan bij de kijker.
Dan volgt bijna 2 uur lang genieten. Ik vreesde aanvankelijk wat veel sentimenteel gedoe, maar dat viel eigenlijk heel goed mee. Natuurlijk zijn sommige situaties wat cliché zoals de vriendinnen die hun zwangerschap en trouw op de boot verklappen.., maar de film weet toch ook wel de (harde) realiteit van een weduwe te laten zien.
Op het einde liep het nog bijna even fout toen Holly Daniel kuste in het stadion. Dat was even schrikken, maar het herpakt zich met een eindscène die wél min of meer juist aanvoelt.

Het acteerwerk is over de ganse lijn uitstekend. Hilary Swank bewijst wederom een goeie actrice te zijn. Ook Gerard Butler is uitstekend. Hetzelfde geldt voor zowat alle bijrollen, waar Kathy Bates de kroon spant.

De film is erg sfeervol, weet af en toe een vleugje humor op de kijker los te laten, en beschikt over prachtige beelden van Ierland en sfeervolle muziek, vooral dat nummer op het einde kon me bekoren.

Ik raad hem iedereen aan.
4

Redelijke film, maar had er iets meer verwacht. Ik houd van romantiek, maar wist vooraf eigenlijk niet waar het over ging. Maar het idee van die brieven is wel schitterend natuurlijk, echter voor mij had de film al een stuk beter kunnen zijn met een andere actrice, want ik vond Swank deze keer niet bepaald goed. Vooral haar huilscenes waren zwak. De mooie beelden van Ierland en de humor waren wel een flink pluspunt. En Butler speelde goed, ondanks zijn kleine rol eigenlijk.

3.5*

Zeker geen slechte film maar ik had er meer van verwacht..

De film begint naar mijn mening al niet heel sterk en weet mij op dat moment dan ook niet echt te raken. Ook waren diverse stukken wat saai.
De film wordt wel nog wat beter en weet me dan ook nog een paar keer goed te raken met wat emotionele scenes.
Echter werden deze scenes weer gevolgd door totaal onrealistische scenes zoals de scene op de boot en dat ze dan gered worden door die Ier William. En dat William eigenlijk een vriend was van Gerry. Dit zijn slechts een paar voorbeelden en er waren zeker nog wel een aantal scenes meer waar ik me aan ergerde.

Daarom is dit slechts een redelijk filmpje waar naar mijn mening meer in had gezeten.

Grappige elementen, zoals de (socially) awkward Holly die overal over sruikelt etc en de scenes met haar goedbedoelende vriendinnen. Soms echter onderbroekenlol (waar ik niet zo van hou) en onwaarschijnlijkheden (wel erg toevallig dat Holly meteen als een blok valt voor de vriend van Gerry, die hij eerder voor haar geregeld had (?)).
Verschillende elementen die Gerry had verzonnen om Holly over allerlei drempels te helpen vond ik wel mooi tot een verhaal gesmeed.
De sfeer is zoet en feelgood, ondanks dat rouwprocessen het onderwerp zijn, te beginnen met het vertrek, oftewel het verlies van Holly's vader, de eerste man in haar leven.
De Holly & Daniel story vond ik nog het mooist

Jammer dat het zo vrouwelijk georiënteerd is. Een beetje romantiek op z'n tijd kan geen kwaad maar dit is één sombere toestand waarin Holly maar niet los kan komen van haar overleden man. Grappig is het nergens en we vallen continu in herhaling. Door het vele tranen en troosten zullen de meeste verloofden verdoofd worden door emoties en komen ze niet meer boven van de gekozen dodemans lovende woorden die aangehoord worden door de overrompelde, behoorlijk verloren en geestelijk vermoorde echtgenote. Ikzelf kon er niet zoveel mee. Schoenen, jurken, karaoke, vele onwaarschijnlijkheden en steeds weer de herinneringen die blijven opspelen. Saai.

Snap weer eens niets van het gemiddelde.

Een zeldzaam irritant begin, met die ruzie. Snap niet waarom iemand op zo'n irritante onsympathieke manier zijn film zou willen beginnen, en zijn personages zou willen introduceren.

In ieder geval begint het niet goed, en ook na die eerste scene gaat het gewoon nog een half uur door met werkelijk helemaal niks.

De momenten met Gerry zijn als je in een romantische bui bent in de verte nog wel lief of mooi, verder heeft de film niets te bieden. Heb hem verspreid over 2 dagen en grotendeels op 1,5 snelheid bekeken. Er gebeurt nauwelijks iets van betekenis, dingen zijn cheesy, simpel, irritant, ontzettend truttig, en Hilary Swank is vreselijk gecast.

Ik zag dat het gebaseerd was op een boek. Kan me niet voorstellen dat het een boeiend boek is, maar als film werkt het in ieder geval al helemaal niet.

1,5*

Erg origineel verhaal, en sterke vrouwelijke vertolkingen. 3.5*

jaren geleden, net verkering, voor het eerst samen naar de film. Er draaide niet veel soeps die avond, dus vooruit. Na dik een kwartier dacht ik: als ze dit trekt, dan gaat t m niet worden tussen ons. Even later hoorde ik haar licht snurken. In de pauze heb ik haar wakker gemaakt en zijn we wat leuks gaan doen.

“Nice jacket.”

“I won it in a bet.”

P.S. I Love You is een degelijke drama/romcom. Meer een zoete romantische film dan een drama, en dat is gelijk het grootste probleem. Want een echtgenoot/zoon gaat dood, maar je hebt niet het gevoel dat iedereen er echt mee zit. Er wordt gerouwd, maar het komt niet echt goed over (dat komt ook door de tijdsprong). Dat ligt vooral aan het script, want Swank is uitstekend op dreef. P.S. I Love You heeft ook zijn mooie momenten, en naast Swank is vooral Kathy Bates is weer erg goed.

Wat begint deze film verschrikkelijk irritant zeg. De openingsscène met de kibbelende Gerry en Holly zorgde er bijna voor dat ik de film direct weer uitzette; iets dat ik toch niet gauw doe. Even later, tijdens de herdenking van Gerry, komt P.S. I Love You eindelijk een beetje op gang. Het tempo blijft desondanks wat aan de lage kant en daardoor is het lang niet altijd even interessant. De momenten in het schitterende Ierland (zowel het bezoekje van de dames als de flashbacks) staken naar mijn mening in alle opzichten met kop en schouders boven de rest uit. De film heeft veel te danken aan de grappige Lisa Kudrow, een sterke prestatie van Kathy Bates en een soundtrack die bij vlagen de juiste sfeer weet te scheppen. Hoofdrolspeelster Hilary Swank heeft wel eens meer indruk achtergelaten en ook met Gerard Butlers personage krijg je als kijker nooit echt een band. Uiteindelijk dient de film prima als romantisch kijkvoer, maar ik vond het nergens bovengemiddeld goed.

3*

Toegegeven, ik had dit een enorme draak kunnen vinden, maar het innemende spel van Gerard Butler (die ik via deze film leerde kennen en die ik hierbij dus niet als Spartaanse koning of bodyguard van de Amerikaanse president zag) en Hilary Swank tillen de film moeiteloos over de hobbels. En hobbels zijn er wel degelijk: de selectiemethodes van Lisa Kudrow, de openhartigheid van Harry Connick Jr., de sexy Ier van Jeffrey Dean Morgan, allemaal dingen waar ik mijn vraagtekens bij zet maar waar ik toch ook wel om kan glimlachen. Mooie en ontroerende film met het hart op de juiste plaats.

Romantische dramafilm met een origineel concept, maar waarin de personages niet echt tot leven willen komen. Gerard Butler en Hilary Swank leveren degelijk acteerwerk af, maar creëren onder elkaar weinig chemie waardoor de kijker niet bepaald wordt uitgenodigd om met ze mee te leven. Regisseur Richard LaGravenese profiteert van een aantal fraaie locatiekeuzes, maar brengt weinig tempo aan het inhoudelijke gebeuren waardoor het verhaal nergens meeslepend wil worden. Daarop volgen diverse gebeurtenissen die wisselen tussen humor, drama en opbloeiende romance, zonder dat er eentje tussenuit wil steken. Gelukkig wordt het allemaal met genoeg vaart gebracht om niet te vervelen en Harry Connick Jr. speelt een zeer lollige bijrol. Daarvoor uiteraard nog bonuspunten.

En dan toch eindelijk de laatste film uit de donatiedoos en dat is geen film te vroeg met het over het algemeen matige tot slechte niveau en vooral veel films die ik niet aan zou zetten laat staan kopen. En op dat vlak stelt ook deze niet teleur hoewel ik me nog even zand in de ogen liet strooien door een redelijk cijfergemiddelde en cast.

Afijn Gerry en Holly dus die tijdens de opening al veel discussie opwekken met de introductie van hun karakters. Maar waarom wekt dat zoveel irritatie bij veel kijkers op? Het is wellicht een beetje cliché te beginnen met een ruziënd stel maar in feite zien we de gemiddelde relatie in de notendop met de gebruikelijke afstoot/aantrekreactie en het eindeloos sluiten van compromissen wat in feite een relatie behelst. De twee kunnen niet zonder elkaar dat is na enkele minuten wel duidelijk. Het vervolg met de wake is ook niet eens zo verkeerd met in mijn beleving geen overdreven sentiment dat ik aanvankelijk de redelijke cijfers van de film opzich begrijp en zoiets heb dat dit zeker niet de slechtste film uit de doos is en heeft het geheel zeker een bepaald gevoel en sfeer over zich.

Maar helaas, daarna stort het geheel toch behoorlijk snel inelkaar met de voorspelbare problemen voor Holly, de pogingen van familie en vriendinnen om haar weer vlot te trekken en vooral de briefjes en het vooropgezette plan van Gerry die dit kennelijk zag aankomen. En ansich is dat laatste element wel aardig bedacht maar wordt het geheel veel te slapjes en clichematig gebracht om te boeien met de te verwachten humor en flauwe dingetjes die simpelweg niet aanslaan. En laten we eerlijk zijn dat we natuurlijk wel door hebben dat het allemaal wel op de pootjes terecht gaat komen. En voor zo'n voorspelbaar gebeuren is een film van twee uren veel te lang de best wel aardige muziek en behoorlijke cast tenspijt. Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die prat gaan voor dergelijke films en genre, maar dit is absoluut niets voor mij. Een 2,5 voor de moeite is wat mij rest.