Auf der Anderen Seite (2007)

Speelt in het Filmfestival Ghent.

Goede film die 2 verhaallijnen in elkaar laat vloeien. Waar iedereen uiteindelijk op wachtte op het einde, gebeurde niet. Vond dat persoonlijk niet zo erg. Aparte film!

Duitse inzending voor de Oscars.

En het is blijkbaar het tweede deel van een trilogie: „Liebe, Tod und Teufel“( Gegen die Wand, Auf der Anderen Seite, .?.) .

bron

Het is wel erg deprimerend allemaal....

Een beetje een pijnlijk slecht begin, dat gebukt gaan onder het sfeerloze duitse kader, de kitsche prostitutiescènes en een heleboel clichés. Maar eenmaal duitsland verlaten bloeit de prent open als een mooie bloem. Akin geeft zijn film een heleboel mooie en ontroerende scènes weer en slaagt er bovenal in om Ayten buitengewoon mooi in beeld te zetten. Mooie blik op Istanbul ook. Spijtig voornamelijk van de obligate gekunstelde vertelstijl. Alsof een lineaire vertelling enkel nog goed is voor de ongeïnspireerde Hollywood-mainstream. 3*

goed maar niet zo goed dat het een oscar wint vind ik tenminste wel een harde drama

Heel mooie film, veel minder hard en minder aangrijpend ook dan Gegen die Wand (en ik vond hem ook niet zo deprimerend eigenlijk, al is het uiteraard geen lollige film) maar met een uitmuntend scenario. Ik ben meestal vrij kirtisch over films die hun verhaallijn in de war sturen om te verbergen dat hij niet veel voorstelt, maar dat is hier helemaal niet het geval, ik heb zelden een film gezien waar het zo goed werkte. Het maakt een film aangenamer als je af en toe een herkenningsmoment hebt wanneer je iets terugziet, maar het is vooral heel effectief om de twee verschillende werelden (Seiten) te tonen. Waarom de eerste minuten zijn wat ze zijn is minder duidelijk, maar het is gewoon een mooi begin van de film dus het stoorde me totaal niet. Let bij het kijken trouwens ook eens op de spaarzame maar heel mooie muziek, de soundtrack van deze film is al een tijdje een van mijn favoriete cd's.

Dat de film ondanks het prachtige verhaal en de mooie beelden (daar had ik het nog niet over, maar die zijn er dus ) toch niet zo aan je ziel blijft kleven als zijn voorganger heeft misschien te maken met de acteurs, behalve de twee hoofdpersonages vond ik ze over het algemeen niet zo schitterend. Maar niet getreurd, het blijft een echte aanrader.

Een teleurstelling, het verhaal kon mij niet boeien. Gegen die Wand was stukken beter.

Niet zo rauw als "Gegen Die Wand" maar zeker niet slechter!

Zeer goed opgebouwde verhaallijn tussen Duitsland en Turkije, verveelde geen moment!

Meer van dit Fatih!

Leuke film met een teleurstellende einde vond ik. Nurgul Yesilcay speelde weer enorm goed. De film heeft een spannende verhaallijn met verassende gebeurtenissen. Zeker een aanrader!

4*

mooie film! het eerste uur vond ik zo zo... daar begon de film vorm te krijgen!

aanradertje! 4

Mijn voorkennis was dat de waardering voor deze film zich ergens halverwege de Altantische oceaan omsloeg. Bejubeld in de V.S., gematigd ontvangen hier (behalve in Cannes waar de film – uitgerekend - de scenarioprijs kreeg). Ik besloot de kritieken niet te lezen en zelf te oordelen. Conclusie: ik heb een ongelofelijke Volkskrant-smaak. Mijn krant had er twee sterretjes voor over en dat lijkt me ongeveer goed. Akins filmcarriere vertoont een opvallende gelijkenis met die van Innaritu. Beiden maakten ijzersterke, opvallende films (respectievelijk Gegen die Wand en Amores Perros) om in het zeer geanticipeerde vervolg de hand te overspelen. Op identieke wijze. Akin beschrijft een paar Turken en Duitsers wiens levens op zeer ingewikkelde wijze met elkaar verwikkeld raken zonder dat de karakters er erg in hebben. Post-globalisme-cinema dus, met twee pijlers: (i) alles hangt samen en (ii) we zijn allemaal mensen. Heel sympathiek, maar een cruciaal ingrediënt in zowel Babel als deze film is een dosis toevalligheden en gekunstelde verbanden die een enorme diepgang moeten suggereren, maar vooral de invoelbaarheid in de weg zitten. Het is wel een film die wat probeert, en da’s ook wat waard. Was nog schrikken bij de aftiteling toen ik zag wie de moeder van het Duitse meisje had vertolkt: Hanna Schygulla. Totaal niet herkend.

Sterke mozaiek-film met zeer goed acteerwerk, alleen het toeval was me te groot. Het is waarschijnlijker dat iemand 3 of 4 keer op rij de hoofdprijs in de lotto wint dan wat er in deze film door toeval gebeurt.

Ik vond het acteerwerk juist weer wat minder , niet heel slecht maar het waren allemaal ontzettend matte/vlakke personages.

Het laatste uur is idd stukken boeiender dan het eerste.

Aspecten van onze huidige samenleving.

De film is misschien in zijn verhaaltrant wat grillig, berustend op toevalligheden en bijwijlen sentimenteel, maar ik ben wel te vinden voor dergelijke werken en vind ze zeker verruimend.

Dit is een indringende film over de strijd voor gerechtigheid en vergiffenis. Ik heb genoten van de heerlijke muziek en de prachtige beelden van het bijzonder fraaie binnenland van Turkije. De liefde tussen twee vrouwen wordt in deze film ook prachtig gefilmd. Het is aandoenlijk te zien dat Lotte bereid is tot het uiterste te gaan in haar liefde voor Ayten. Het moment waarop ze wordt doodgeschoten door een kleine jongen is schokkend. Lotte's dood brengt haar postuum weer dichter bij haar moeder die het in haar plaats voor Ayten opneemt.

Eigenlijk ook een realistisch einde. Prima.

Mooie film, misschien minder aangrijpend en hard dan het sublieme Gegen Die Wand, maar zeker eentje die je moet zien.

8/10

kon niet tippen aan gegen die wand, al met al wel mooie film. Mooi gefilmt en aparte personages

3

Mooie film, vond jammer dat de film op deze manier eindigde, had voor mij nog wel een 20 min mogen duren. 3,5

Prachtige film die inderdaad enigszins doet denken aan Babel, maar ook aan Pane E Tulipane of de films van Tom Tykwer. Overigens allemaal door mij zeer gewaarde films.

Gegen Die Wand heb ik nog niet gezien (maar daar moet maar eens snel verandering in komen) want dit is ze me zeer goed bevallen.

Niet alleen een krachtig drama, maar de hele film is ook gewoon mooi gefilmd. En Hanna Schygulla had ik ook niet herkend.

Fatih Akin had zich voor mij al onsterfelijk gemaakt met zijn heavy metal drama Gegen die Wand, dus de verwachtingen voor deze film lagen heel erg hoog. De toon is hier minder hardvochtig maar juist bedachtzaam, mijmerend en met een enorm oog voor de karakters. Anders dus, maar zeker niet minder sterk. Het levert dan ook een heel erg gevoelige film op over verlies en de ontworteling in een andere cultuur. Prachtig ook hoe de verhaallijnen langs elkaar heen lopen en elkaar dan net niet raken. En dan eindigt het met een van de meest briljante eindshots die ik in tijden heb gezien in een film.

Wat een mooie film. De verschillende verhaallijnen worden mooi in beeld gebracht met veel drama en emotie. De lijnen lopen parallel in elkaar over. De kracht ligt in het menselijk leed en de onverwachtte gebeurtenissen. Fatih Akin heeft met deze film weer een prachtig stuk cultureel erfgoed afgegeven. Zeker met Gegen Die Wand die ik meesterlijk vond.

Opnieuw erg goed werk van Akin, die mag zo verder blijven doen.

Het heeft wel wat weg van Gegen Die Wand maar deze film gaat toch dieper in op drama en minder op andere stukken, Gegen Die Wand vond ik veel speelser.

Maar Akin brengt alles weer goed in beeld met een subtiel muziekje er onder. De 2 verhalen zitten goed in één. Voor scripts te schrijven heeft Akin ook talent ten overschot.

Mijn gevoel zou gaan voor 4 sterren maar dan zou hij op dezelfde score komen van Gegen Die Wand en dat is hij net niet waard. Een mooie 3,5 dan maar.

3,5*

Ik las hierboven dat deze film deel uitmaakt van een trilogie. Welke is dan de derde film?

Volgens die post moet het derde deel van de trilogie nog gemaakt worden.

Prachtfilm (ik vind 'm beter dan Gegen die Wand).Somige critici vinden dat er teveel wendingen en toevalligheden in zitten. Niet mee eens. Sterk, origineel, mooi, goedgeschreven en ontroerend verhaal, beklijvende beelden. Aanrader!

Absoluut een pareltje, overtreft Gegen die wand zeer zeker.

Na Gegen Die Wand een nieuw meesterwerk van Akin. Prachtige vertelling waar helemaal niets op aan te merken valt. Het tempo van de film en de ontwikkeling van het verhaal ogen erg stabiel, het geheel is prachtig geregisseerd en verder mooie rollen van de hele crew. Ook de fraaie lokaties zijn goed gekozen.

En het verhaal vertoont inderdaad sterke vergelijkingen met Babel. Persoonlijk was ik erg blij om Hanna Shygulla, de muze van Fassbinder, weer eens in een dragende rol te zien. Van mij krijgt deze film de volle mep. Erg van genoten.

Goeie film, 3.5 waard. Maar ook niet zeer bijzonder te noemen. Ik vond het stukje realisme er heel goed in gezet, dit met name te danken aan Ayten die haar rol echt fantastisch neergezet heeft. Vooral tijdens die ene scene waarin ze tekeer ging tegen de moeder van de vriendin in de keuken, geweldig, vet gebroken Engels met een super Turks accent: Top. De film greep me een beetje aan en zette me aan het denken. Maar ik moet zeggen dat ik de mate waarin de toevalligheden zich voordeden eigenlijk ongeloofwaardig vond, waardoor het voor mij niet meer dan een 3.5 wordt.