Qin Yong (1989)

Film die enkel in het oog sprong omdat Zhang Yimou een keer voor de camera staat in plaats van erachter.

Verder heb ik blijkbaar al 7 films van deze regisseur gezien. Maakt wel aardige dingetjes, dus kan nog wat worden.

Blijkt uiteindelijk wel iets meer dan een aardig dingetje.

De eerste 40 minuten zijn indrukwekkend. Waar de film qua datum tussen de Shaw periode en de Yuen periode valt, kan hij beter gezien worden als een rechtstreekse voorouder van Yimou's eigen martial arts films. Het begin doet sterk terugdenken aan Hero en andere (Ye Yan dan vooral).

Visueel erg stijlvol en vaak prachtig. Er valt erg veel te genieten.

Dan draait de film. Op zich interessant maar de sfeer tussen beide delen is te verschillend om goed te pakken. Waar het eerste gedeelte stijl- en eervol is, is het middenstuk een lauwe silly Chinese comedy. Naar het einde toe draait de film terug naar z'n oorspronkelijke opzet, maar het middenstuk laat jammer genoeg een iets te nare nasmaak achter.

Verder wel fijn om Yimou een keertje te zien acteren. De man heeft een ijzeren gezicht dat best goed past bij de film. Gong doet het ook best verdienstelijk, vraag me af of ze elkaar hier "leren kennen" hebben.

Jammer, want er had een dikke opgepoetste 4* ingezeten, nu blijft het bij een verdienstelijke 3.5* voor een film die deels z'n tijd ver vooruit is. Jammer genoeg zit er halverwege een stijlswitch die iets te bruusk is en teveel vervalt in platgetreden paadjes.

Toch de moeite voor mensen die wat met het genre hebben.

Deze toevoeging blijkbaar over het hoofd gezien. Het was de eerste film in dit genre die ik zag. Toen kende ik Zhang van Riase the Red Lantern en zo. Dus dit viel rauw op mijn dak (wist ik veel). Film misschien maar eens herzien, want naast de aanwezigheid van Zhang wordt dit dacht ik toch ook wel als een klassieker binnen het genre gezien. Ik herinner me vooral veel zand, heel veel zand.