The Mist (2007)

Bijzonder aardig geslaagd en vermakelijke horror met amusante sociologie van de koude grond. Hoewel het allemaal vrij absurd is heb ik me op de een of andere manier met The Mist prima vermaakt.

Darabont en King zijn een goede combinatie. Dat was al eerder bewezen met zijn twee gevangenisfilms en ook nu hier voor een heel ander soort verhaal van Stephan King wordt gekozen werkt het gewoon prima. Bovendien kent Darabont zijn (horror)klassiekers invloeden uit Alien, The Thing, het apocalyptische van een War of the Worlds en elementen uit klassieke monsterfilms zijn terug te vinden. Hij weet het samen met wat menselijk drama en een snufje socio-dynamische groepsprocessen te vormen tot een op meerdere fronten heel behoorlijke film. Ook fijn dat hij nu eens het absolute positivisme over de mensheid uit zijn vorige films helemaal laat varen. The Mist is veel grimmiger en pessimistischer van aard. Sowieso is de aanpak geheel anders, geen grote Hollywoodnamen veel dynamischer camerawerk, veel meer gescheld, vrij grof geweld en zelfs een behoorlijk portie gore.

Films waarin een geïsoleerde groep het moet opnemen tegen een dreiging vind ik altijd wel interessant. Vooral wanneer er ook aandacht is voor wat zich in de groep afspeelt en als de acteurs en actrices ook wat in te brengen hebben. Hoewel de meeste karakters dan toch wel een tikkeltje naar het stereotype neigden wordt er toch meer dan voldoende uitgehaald om ze boeiend te houden. Ik moet zeggen dat ik het acteerwerk in deze film helemaal niet slecht vond, soms zelfs behoorlijk goed. Ook het gedoe rond die enorme hypocriete feeks die zich als een messias opwerpt en zo tweespalt zaait in de groep is leuk van opzet. Geweldig ook hoe er uiteindelijk met haar wordt "afgerekend". Simpel doch doeltreffend, door Ollie de kleine grote held die enkele minuten later jammerlijk wordt opgevreten door een soort 5m hoge bidsprikhaan. Gelukkig wordt er ook niet al te veel kostbare filmtijd verspilt aan het geven van een verklaring voor de mist vol met (Stephan) Kingsize ongedierte. Het creature design wordt met wisselend succes toegepast, niet alles vind ik helaas even mooi of origineel uitgevoerd.

Wat ik vooral wel kan waarderen van Darabont is dat hij de sfeer van een Stephan King boek heel goed weet te benaderen. vanaf minuut 1 zit je eigenlijk wel in de film. De film kent trouwens ook enkele bijzonder fijne suspense momenten (uitje naar de apotheek) en de laatste autorit heeft echt een bijna bijbelse "eind der tijden"- sfeer over zich (vooral wanneer dat enorme beest voorbij komt).
Het einde was wel wat op het randje trouwens, op zich was dit in aanzet prima maar je merkt wel dat het er later "aangeplakt" is. De hele film hebben deze 4 mensen de grootste drive tot overleven en dan vind ik die collectieve zelfmoord, alhoewel als scene an-sich zeker niet slecht, toch een beetje te veel uit de nevelen komen vallen.

Geen meesterwerk maar toch wel zeker de moeite, een goede 3.5*

Verschrikkelijk..

Het uitgangspunt klonk zeer interessant maar wat is de uitwerking dramatisch. Heb me vooral kapot geërgerd aan de aanéénschakeling van onlogische beslissingen die worden genomen. Daarnaast kabbelt het verhaal voort met de snelheid van een slak waardoor die 126 minuten wel een eeuwigheid duurde.

Ik kan me alleen maar aansluiten bij Weertenaar, waar komt dit gemiddelde in godsnaam vandaan?

1,0*

Het traantje.

Darabont probeert er een kunst van te maken. Het perfecte traantje dat langs de neus in een kaarsrechte lijn naar beneden rolt om uiteindelijk in de mondhoek te verdwijnen. Bij voorkeur uit één oog, maar uit twee mag ook.

Ik heb het traantje bij vrijwel alle hoofdpersonages gezien. Bij de ene tijdens het bidden, bij de andere midden in een dialoog. Één ding staat echter vast: iedere keer ergerde ik me er kapot aan. De traantjes zijn zó geforceerd dat elke vorm van geloofwaardigheid ontbreekt.

Helaas is het traantje niet mijn enige ergernis in deze film. Het script (en hiermee doel ik vooral op de volkomen onlogische beslissingen die genomen worden), de idiote wezens, de diep trieste CGI en de vreselijke stereotype personages maken mijn ergernis compleet. Ik zal er verder niet veel woorden aan vuilmaken, daarvoor verwijs ik naar de post van Reinbo van 11 Augustus jongstleden, waarin het perfect verwoord is.

Hou meestal wel van films die zich op een locatie afspelen.

Voorwaarde is dan wel dat er een wat claustrofobische, beklemmende sfeer neergezet wordt. Iets waar Darabont totaal in faalt. Het begint nog best leuk, met als hoogtepunt het shot waar je de mist zelf voor het eerst ziet. Daarna gaat het helemaal mis. Vooral de CGI was echt vreselijk slecht en Darabont weet nauwelijks suspense in het geheel te pompen. Vind hem eigenlijk zo en zo niet echt een sterk regisseur. Vaak erg saai camerawerk en nou niet echt een goed gevoel voor timing. Hier ook zo.

jammer ook dat de groepsdynamiek hier totaal niet werkt. Veel vervelende personages die er maar een beetje bijhangen. Erg slecht geacteerd ook. Het einde kon mij dan wel weer bekoren, best onverwacht en leuk gevonden.

1*

Mooie film, Goed verhaal. En ook nog een paar mooie "Scary Moments"

Alleen ik vindt het einde niet zo goed. Maar dat is een mening omdat ik niet zo van "Open" einde's houd.

The Mist begon met een zeer mooi onweer en voorspelde veel goeds maar bracht het niet.

The Mist mist gewoon. Van suspense was in het begin nog wat te merken maar na het einde toe ruilt dat voor christelijke bullshit. Die opoffering van de soldaat was zo slecht.

Dat achterlijk wijf haalde gewoon heel de film naar beneden. Geen horror of thriller meer maar gewoon een hele christelijke preek over het einde der dagen. Tja... Dank u btw aan die ene kerel die stomme geit vakkundig van kant te maken. Waar de film op weg was een sfeervolle film te worden met mooi gemaakte monsters De sfeer was gewoon erg goed met die mist, je moest maar binnen blijven want daar is iets.

Horror weggecijferd door de makers zelfs en dan moest mysterie ook nog maar eens weggecijferd worden. Geen enkele uitleg, niks buiten beschuldigingen naar het leger toe. Supermarkt wegrijden op verschrikkelijk gezang, mist laten wegtrekken en de aftiteling laten komen.

Mja wat geeft het, het script rommelde toch al langs alle kanten. Dank u Reinbo en Spetie voor het opsommen ik zelf voeg graag dit er nog bij: Ze zetten heel de winkel af met hondeneten maar de glazen deuren blijven gewoon vrij?

Compleet misbaksel deze film. Begon goed maar werd met de minut erger.

1,5*

Een tijd geleden beoordeelde ik The Mist nog met een magere 2*, vond het toen een simpel en slap uitgewerkt Stephen King verhaal. Na herziening ben ik dit werk echter een stuk meer gaan waarderen voor wat het is. Eigenlijk is het een zeer vermakelijke mystery movie met een onderhoudend verhaal dat eindigt in een heerlijke, keiharde anti-climax. Een klap in het gezicht van de kijker. Hoewel de film het volgensmij niet expres doet, heeft het veel weg van een B-film. Voornamelijk door de slechte CGI, de opzichtige schrikmomenten en de toch wat oppervlakkige personages. Voor mij wordt de film hierdoor juist gered van een negatieve beoordeling. Met de juiste instelling kun je je hiermee prima vermaken. Wat me tijdens deze tweede kijkbeurt trouwens nog opviel was het aardige camerawerk. De zwevende, dynamische camera en het veel wisselen van de focus zorgen ervoor dat je je als kijker bijna middenin de uitzichtloze situatie waant.

Dit is weer een van de velerampen films die eigenlijk hetzelfde verlopen: ramp - mensen worden gek - actie ondernemen - einde.

De special effects verschilde, soms waren ze goed, maar soms juist helemaal niet. De acteurs vielen ook tegen, het kind leek nog het beste te acteren. Maar het was een leuk verhaal en de mensen in de supermarkt reageerde wel realistisch, dit maakte de film nog een beetje geloofwaardig.

Het einde was wel origineel, maar de emotie kwam niet echt over.

The Mist

Ik zag hem bij FSR voor 5 euro liggen dus ik dacht van.. Waarom niet?! Ik was hele tijd benieuwd over deze film en ik heb t gekocht Toen ik thuis kwam ging ik hem meteeeeeeen kijken!

Ik zal maar kort zeggen. Ge-Wel-Dig, Eindelijk een toppe horror gezien! Het is zo spannend! Het is gewoon perfect geschreven door Stephen KingsTijdens film dacht ik van, als een happy einde komt dan verlaagd ik hem, zo niet dan een 9! En toch ben ik blij ermee! Frank Darabont weet altijd hoe t moet regisseren!

Deze film is zeer geslaagd!

Het is zeker een aanrader voor horrorfans!

Een ijzersterke film.

Ik ben niet meteen een grote fan van monsterfilms maar deze deed het wel erg goed. Het verhaal is gewoon er spannend, je zit bijna elke minuut op het puntje van je stoel. Het is een film die je zeker tot het einde moet kijken. Het einde was zeer zeker onverwacht en totaal GEEN cliché, wat ik dus goed vond.

Een dikke aanrader.

Deze horrorthriller is gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen King en begint nogal mat en inspiratieloos. De personages lijken niet te weten wat te doen en hebben magere dialogen. De spanning wordt echter opgebouwd en het verhaal krijgt inhoud.

Het eind vond ik verrassend en zeer wreed! Ondanks dat de personages stereotiep zijn en horrorclichés niet worden vermeden, stelt de film toch wel interessante vragen. Mensen onder druk en zonder hoop zijn tot alles in staat en wat voor keuzes er ook worden gemaakt, de gevolgen zijn niet altijd positief. Dit blijkt maar weer aan het eind.

Het hoe en waarom van de mist en wat daaruit voortkomt, is leuk gevonden, maar echt absurd. Toch knap van de makers dat ze van het vergezochte plot iets aannemelijks hebben kunnen maken.

Gelukkig maakt het einde inderdaad veel goed...

Want wat een dramatisch slechte film was dit zeg. En dan heb ik het over het eerste anderhalf uur. Gigantisch irritant camerawerk (hou dat ding eens stevig vast!), verschrikkelijk belabberde belichting (het leek wel een home-video) en bij vlagen enorm knullig acteerwerk (Thomas Jane was echt een drama). De special effects konden verder ook weinig overtuigen.

Wat wél in het voordeel van de film sprak, is dat ik de film toch tot het einde uit heb kunnen zitten. En gelukkig maar! Want het einde weet de film van 1 ster zo naar 2 sterren te tillen. De finale is grandioos goed gelukt, zij het wel enigszins voorspelbaar. De film sluit echter af op de manier waarop die ook afgesloten had moeten worden. Ik heb het boek niet gelezen, maar het einde redde de film in ieder geval wel nog een beetje.

2 sterren.

King-verhalen en Darabonts gevangenisfilms kan ik wel waarderen, maar The Mist is toch wel teleurstellend. De wezens zijn prima en het eerste uur vond ik erg veelbelovend. Maar dan begint een stoorfactor dat alles flink naar beneden trekt: het gedrag van de mensen.

De godsdienstige vrouw is echt te cliché en uitvergroot voor woorden. Ja mensen grijpen zich in tijden van nood vast aan een leider (zoals ook keurig wordt uitgelegd in de film, voor het geval de kijker het zelf niet weet..). Maar de godsdienstwaanzin van die vrouw en dan de volgelingen die binnen een dag letterlijk als schaapjes om haar heen gaan staan en veranderen in mensen die bereid zijn tot offeren, echt too much. Het is zo versimpeld vormgegeven dat het lachwekkend is. Naast enkele dubieuze (of domme) beslissingen drukt het een te grote stempel.

Het onverwachte einde kon ik wel waarderen, maar ik moest me eerst worstelen door een overdreven dramatische, bijna kerkelijke muziek, die zijn impact miste vanwege het voorgaande. En zijn vrouw die als een heilige Maria aan het huis hing, tja.

Gemiddelde is aardig gezakt sinds de laatste keer dat ik hier keek! Ik weet nog dat ik toen ik de bioscoop uit liep, ontzettend onder de indruk was, en dat was bij de herziening op DVD ook. Hoewel ik me ontzettend stoorde aan een bepaald personage, hoef denk ik niet te benadrukken wie, vond ik het erg geslaagd! De sfeer, de muziek, de personages.. mij wist het te overtuigen en mee te slepen.

De tweestrijd was ook schitterend! Want waar moest je nou banger voor zijn, de dingen die zich in de mist verschuilen, of je groepsgenoten? Erg geloofwaardig dat je de verandering bij mensen ziet, dan is het ineens ieder voor zich.

Het einde vond ik juist totaal niet belachelijk, past perfect bij een film als deze!

Ik heb hier zeker van genoten.

Lekker spannende sfeer en veel spannende momenten.

Ik vind dit zeker een goede film en heb hem dus zowiezo vaker gekeken want het blijft gewoon spannend!

Ik snap het zelf ook niet, maar ik vond dit echt een geweldige film. De CGI was bagger, het acteerwerk was niet bijzonder, maar het is lang geleden dat ik me zo bang voelde bij een film. Elke keer dat er iemand de mist in vertrekt weet je dat ze waarschijnlijk niet meer terugkomen, en toch blijft het trucje werken.

Een van de beste punten aan de film is de psychologie. Waar de meeste horrors tegenwoordig een achtbaanrit voorstellen, is dit meer een sneltrein. Om de zoveel tijd neemt de film even de tijd om de personages uit te diepen, de band tussen hen te versterken of te verbreken of om gewoon even een karakter moment te hebben. Dit maakt de film heel sterk, omdat je ook daadwerkelijk geeft om de dood van personages, maar het zoveelste slachtoffer van Jason me niets meer doet.

De minpunten zijn, zoals eerder aangehaald, de CGI en het acteerwerk. Beide zijn niet dramatisch, maar echt goed zijn ze ook niet. De monsters zijn wel goed gedesigned, wat ze ook eng maakt denk ik. Design>überrealisme is hier zeker van toepassing.

Over het einde is meer dan genoeg gezegd. Je houd er van, of niet. Ik vond het persoonlijk geweldig. Ik wist ongeveer wat er gebeuren ging, maar toch maakte het een enorme impact. Juist omdat de personages uitgewerkt zijn. Om dan nog even af te sluiten met een slechte woordgrap: Darabont blijft de koning van King verfilmingen.

4*

Herbeken, ditmaal in de zwart-wit versie en met een halfje verhoogd. Niet omwille van het zwart-wit gedoe, maar wel omdat ik dit een erg spannende en goedgemaakte thriller vind met een verrassend einde.

Het verhaal begint eigenlijk meteen, er wordt gelukkig niet te veel nutteloze tijd verspeeld aan inleiding. Zodra de hoofdpersonages zich in de supermarkt bevinden barst de hel los. Maar wat blijkt? De engste monsters zitten niet buiten in de mist, maar binnen in de supermarkt! Wat volgt is een interne machtsstrijd tussen verschillende groepen van mensen die elk hun volgers hebben. Tuurlijk is het allemaal uitvergroot (Mrs. Carmody!) en wordt het gedramatiseerd, maar het is dan ook film. Moet interessant blijven voor de kijker. En dat was het ook.

De special effects zijn inderdaad soms echt belabberd (in zwart-wit valt het iets minder op), vooral de grote vliegende insecten vond ik erg zwak. De spinnen in de apotheek waren beter vormgegeven, was meteen ook één van de sterkste scènes in de film.

Het einde is erg verrassend. Lees hier en daar dat de vader andere opties had en misschien nog wat had moeten wachten. Ben het daar grotendeels mee eens, al zag de situatie er erg uitzichloos uit. Dat enkele seconden later het leger passeert maakt het natuurlijk allemaal nog dramatischer. Toch wel even kippevel als Thomas Jane het uitschreeuwt van woede en verdriet...

Dit is zo'n film die ik om de zoveel tijd moeiteloos opnieuw kan opzetten zonder me te vervelen.

Laatst gekocht voor 3 euro bij de blokker, koopje.

Natuurlijk zijn er tal van dit soort films, films over wezens uit een andere dimensie die ons willen vernietigen enzo. Maar The Mist biedt toch iets extra, naast de mooie regie van geluid en beeld, acteer en montage, heeft het ook een kloppend en een, zo ver mogelijk, geloofwaardig verhaal. Was niet erg weg van het begin en eind, maar het middenstuk in de supermarkt vond ik erg spannend.

Ja, blij dat ik deze aangeschaft heb. Boven gemiddelde mysterie. 3,5 sterren

The Mist leek me een goede film, maar sloeg heel vaak de plank mis en wist me niet erg te overtuigen. Het acteerwerk is opzicht wel goed, er zit wel wat spanning in hier en daar, maar ik heb nooit echt op het puntje van mijn stoel (eigenlijk bank ) gezeten. Het einde vond ik eigenlijk zowieso best slecht.. Dat hij zo maar even iedereen dood schiet, en dat daarna de mist optrekt. Al met al, en voor de nog sterkere stukjes:

2,5*

Een van de beste horrorfilms van de afgelopen jaren die zowel de gore- als de suspense liefhebbers een fijne tijd zal geven. Darabont slaagt er perfect in een wanhopige atmosfeer te creeeren waarin wij als kijker net zoveel in het duister tasten over de situatie als de hoofdpersonen zelf. In een bepaald opzicht deed de film me dan ook erg veel denken aan de Silent Hill spellen, voornamelijk door de aanwezigheid van de mist, maar ook door enkele monsters als de Pterosaurus achtige wezens die de grote insecten pakken.

Het acteerwerk was in bijna alle gevallen erg sterk, al moet ik toegeven dat ik Thomas Jane in het begin in de supermarkt soms erg ongeloofwaardig over vind komen in het brengen van de zinnen. Op het moment dat hij de superheld rol op zich neemt komt hier gelukkig verandering in, hoewel zijn sterkste moment toch echt zit in de dramatische eindscene.

Marcia Gay Harden vertolkt een personage wat je maar wat graag wil haten, soms zelf zo erg dat ik mezelf er meerdere malen in de film op betrapte dat ik haar toch graag iets eerder had zien sneuvelen. Als men haar personage (iets waar Ollie al mee dreigde) al eerder de mond had gesnoerd met tape en haar vervolgens ergens achter in de winkel gevangen had gehouden tot men gered werd, dan zou de hele situatie waarschijnlijk veel minder snel geescaleerd zijn.

De monsters zelf waren doeltreffend eng, al waren er weinig ontwerpen die echt origineel waren. Het gigantische wezen dat men tegenkwam toen ze in de auto zaten zorgde wel voor een prachtig angstaanjagend en mooi moment tegelijk, al had dit ook een hoop met de weergaloze soundtrack te maken die slechts op de cruciale momenten werd ingezet.

The Mist heeft een paar schoonheidsfoutjes, maar dit alles neemt niets weg van de kijkervaring. King en Darabont mogen wat mij betreft vaker samen werken.

Herbeken. Had de film nog nooit beoordeeld dus meteen een goede aanleiding om de film een cijfer te geven en de film is redelijk te noemen waardoor hij een 3 waard is. Vermakkelijk is de film wel te noemen, maar er kon meer uitgehaald worden.
De dood van die christelijke bitch vond ik ook een beetje snel en gemakkelijk Over het uiteindelijke einde verschillen de meningen maar ik vind hem heerlijk on amerikaans en grof. Een pluspunt. Maar ik schrok van de CGI! Toen ik de film een paar jaar terug zag was me niet bijgebleven dat dit matig te noemen was. Maar dat was het helaas wel. Met name de tentakel scene Mensen die een horrorfilm verwachten gaan deze film tegen vinden vallen. de kracht van de film zit hem ook niet in de horror. Die zit in de onderlinge conflicten die steeds hoger oplopen binnen de supermarkt en waar mensen toe in staat kunnen zijn als ze hun leven niet meer zeker zijn. En dit is origineel; de nadruk ligt op het gevaar binnen en niet op de monsters buiten. De personages zijn geen bordkartonnen karakters, en er wordt voor de verandering eens ingegaan op hun gevoelens en gedachtengangen. Dit ziet men niet vaak bij dit soort Amerikaanse producties. De wezens buiten in de mist droegen mij geen schrik aan, en kwamen tevens niet beangstigend over. Puur naar dit punt gekeken verdient de film 2 sterren. Als ik ga kijken naar de diepgang van de personages en hoe dit uitgewerkt wordt, moet ik echter zeggen klasse en hier verdient de film dan ook een ster extra mee. Verwacht een redelijk leuk filmpje, maar niet op het gebied van horror. dit beslaat natuurlijk ook een groot gedeelte van de film maar dat is echter niet waar de kracht van de film zit.

Heej, best wel een leuke film! Het is altijd lastig een een evenwicht te vinden tussen griezelige actie-scenes en emotionele diepgang tussen de verschillende karakters, nog lastiger is een goede uitwerking daarvan. Met de wisseling tussen toffe horror, die me raakte, en de relaties tussen de dorpsbewoners, die in een supermarkt door een dichte mist opgesloten zijn, zit het an sich wel oke. De uitwerking mocht van mij geloofwaardiger of in ieder geval minder vermoeiend uit de doeken gedaan worden. Een godsdienstwaanzinnige trekt bijvoorbeeld alle aandacht naar zich toe. Ze weet het gros van de bange dorpsbewoners te bekeren tot de Heer enzo, maar deze film heeft gelukkig toch nog genoeg leuke dingen (ook voor haar) in petto.

Wat een hopeloos geheel zeg. Om over het camerawerk, de effecten en de acteurs nog maar te zwijgen, maar dat scenario is echt te debiel voor woorden. Dialogen als:

A: "Hoorden jullie dat?"

B: "Wat? Ik wil niet dat je zo'n toon tegen me aanslaat! Ik laat me door jou niet kleineren!"

of:

A: "Als u iemand nodig hebt om mee te praten ..."

B: "Doe niet zo neerbuigend. Neem me niet zo in de maling! Als ik iemand zoals jij nodig heb, roep ik wel: stuk stront!"

of dingen als:

A: "Doe de lampen uit!"

En in het volgende shot zie je opeens wat lampen aangaan ...

Te debiel voor woorden. Daar begin je als regisseur - Frank Darabont notabene - toch al op voorhand niet aan ... ?

En dan die scène aan het eind in de auto. Zelden zo gelachen (dat hele einde is debiel trouwens, echt ongelooflijk). Thomas Jane keek ook echt van 'wat voor een idioot heb ik de afgelopen 110 minuten gespeeld?'. Eigenlijk gewoon een veredelde tv-film, maar dan nog net wat slechter.

Eén van de betere Stephen King verfilmingen. Eindelijk eens een horrorfilm die de middelmatigheid overstijgt. The Mist is een mysterieuze film die enkele gore momenten afwisselt met psychologische spanningen tussen de personages. De special effects waren voortreffelijk (iets wat in veel andere King-verfilmingen een groot tekort is) en de spanning zat heel de film wel goed. De zwakte van de film zat hem vooral in die religieuze heisa rond die mevrouw Carmody. Dat had voor mij er echt niet in gemoeten en werkt soms storend in de film. Het einde is er één die je niet gauw vergeet. De redding komt net iets te laat. . Desondanks haalde die geheimzinnige sfeer en de vraag hoe het zou aflopen het op dat religieus gepalaver.

Verder dan het nieuwsgierig maken van zijn publiek, slaagt Dabaront er niet in om hier een horrorfilm van te maken. De mist begaat een metamorfose van mysterieus naar saai, tot je op je horloge zit te kijken.

Monsters vind ik weinig angstaanjagend alsook de slappe muziek.

Filmmaker blijf bij je genre!

Herbekijking van The Mist. Toch minder dan de eerste kijkbeurt. Vooral de personages beginnen je nu al wat meer te storen, ook hun handelingen. Het gemiddelde IQ in die supermarkt ligt niet al te hoog. Het storendste, wat iedereen wel kan raden, de religieuze vrouw. Echt een hele film lang religieus gezeik,als Ollie haar niet had afgemaakt had ik het wel gedaan hoor. De mensen in de supermarkt bekeren ook nogal snel en voor je het weet staan ze mensen te offeren. Na 2 dagen al.. Bon, ik heb me natuurlijk wel nog vermaakt. De monstertjes die zich in de mist schuilhouden zien er niet al te best uit maar desondanks leveren ze toch spanning en dreiging. Waar deze film in uitblinkt, het einde. De muziek en Thomas Jane. Sterk staaltje acteerwerk wat hij hier afleverd. Het geschreeuw gecombineerd met de soundtrack zorgde ervoor dat ik het ook even moeilijk kreeg. Sterk. 3.5*

Toch wel een erg sterke film dat je ook wel mag verwachten van Darabont. Ik zag dat die gast van The Punisher erin speelde en had er dus niet veel vertrouwen in. Toch bleek het een hele goede film. Buiten de monsters liet de film ook zien hoe gek mensen gedreven kunnen worden. Ik was blij toen ze die sekteleidster doodschoten. Einde was natuurlijk ook geweldig. Gleukkig geen happy end. Best een goede film dus die zeker een volle 3,5* waard is.

The Mist is een gemiste kans. Een uitstekend uitgangspunt waaruit veel gehaald zou kunnen worden, wordt om zeep geholpen door geforceerde dialogen, uitvergrote en ongeloofwaardige personages en een aantal plotwendingen waarbij vraagtekens gezet kunnen worden.

Ik had van Darabont een wat meer gebalanceerde dramafilm verwacht, en helaas vermindert dit ook de impact van het horrordeel. Overigens vond ik het acteerwerk, van met name de hoofdrolspeler, zeer matig. Normaal kan ik mij hier niet echt aan ergeren, maar dit keer viel het heel erg op.

Ik begon aan de film met lage verwachtingen. De berichten erover waren namelijk niet erg positief geweest. Aanvankelijk werden die lage verwachtingen waargemaakt. Het werd maar niet spannend en de eerste kennismaking met het gevaar in de mist ( tentakels van een matige kwaliteit ) beloofde niet veel goeds. De karakters konden me ook weinig boeien. ( En dat heeft toch wel wat van het drama op het einde van de film weggehaald ) Maar ik ben blijven kijken en daarvoor uiteindelijk toch wel beloond. Halfweg de film werd het allemaal beter en sterker. Hier en daar zelfs enige vorm van spanning. Vooral de laatste tien minuten deden het voor mij. Een voor Amerikaanse begrippen vrij origineel einde met de inderdaad erg mooie en sfeervolle muziek van Dead Can Dance. Alleen jammer dat door het zwakke spel in het begin ik eigenlijk meer moest lachen om hem, dan dat ik compassie voelde voor hem.
Maar al met al toch wel behoorlijk vermaakt.

Deze tekst bevát zoveel spoilers dat je nu helemaal moet stoppen met lezen als je deze film nog niet gezien hebt.

Fantastische gruwelfilm.

De "bovennatuurlijke" horror van deze film is niet erg griezelig, want de monsters komen nogal duidelijk uit de computer en zijn dus niet echt eng (hoewel sommige scènes toch opmerkelijk effectief zijn, en de ontmoeting met het reusachtige monster dat tegen het einde van de film voor de auto langs over de weg schrijdt is zelfs ronduit indrukwekkend). Maar, zoals filmrecensent James Berardinelli schrijft, "uiteindelijk gaat deze film meer over paranoia, religieus fanatisme en de prijs van hopeloosheid dan over monsters."

Regisseur en scriptschrijver Frank Darabont op de commentaartrack :"Het thema van de film dat zich ontwikkelde terwijl ik het verhaal tot script omwerkte, was voor mij dat de monsters waarmee je in de supermarkt zit opgesloten erger zijn dan de monsters buiten de supermarkt."

Gelovigen zouden er (slechts) een veroordeling van religieus fanatisme (in de persoon van Marcia Gay Harden / Mrs Carmody) in kunnen zien. Niet-gelovigen zouden er (ook) een veroordeling van (religieus) geloof als zodanig in kunnen zien (bijvoorbeeld door de manier waarop Mrs Carmody's volgelingen meteen met haar mee beginnen te huilen wanneer ze het offer van Billy eist).

Misschien is de schokkende omslag van Jim (William Sadler) nog het ergste : van afstandelijke cynicus naar bekeerde fanaat – de perfecte illustratie van een spreekwoord waarvan ik de precieze formulering nu even niet kan vinden maar dat er op neerkomt dat de bekeerden altijd de fanatieksten zijn.

De film is totaal onsentimenteel : de kassamedewerkster Sally (Alexa Davalos) die juist haar beminde soldaat (Private Jessup / Sam Witwer) heeft teruggevonden sterft aan een gruwelijke infectie, Jessup zelf wordt door de slager ijskoud afgeslacht, sympathieke personages van wie je zeker weet dat ze het wel zullen redden (zoals Ollie) gaan er toch aan, Draytons vrouw is heel erg dood, en zelfs het klassieke romantische Hollywood-gegeven dat na de dood van de vrouw van de hoofdpersoon de volgende blonde vrouw die zich aandient al zijn nieuwe liefde zou kunnen zijn (hier in de persoon van Amanda / Laurie Holden), wordt hier wel aangedragen maar bepaald niet uitgewerkt (sterker nog: Drayton zal haar op het einde van de film doodschieten). En dan heb ik het natuurlijk nog niets eens gehad over het zieke ironische einde wanneer David Drayton (Thomas Jane) nèt te vroeg is met het ombrengen van zijn vier reisgenoten.

De ironie : de vrouw (Melissa McBride) die in het begin vanuit de supermarkt ondanks alle (reële) waarschuwingen naar haar kinderen gaat, blijkt het op het einde te hebben overleefd. Het harde realisme : hoewel we anderhalf uur hebben doorgebracht met de klanten van de supermarkt, krijgen we op het einde van de film niet te horen wat er met hen gebeurd is. Het zou ook totaal niet passen in de spanningsopbouw om na het gruwelijke slot toch nog even terug te keren naar de (mogelijke) overlevenden, maar in een doorsnee-Hollywoodfilm zou dat desalniettemin (vermoedelijk) toch nog even gedaan zijn om de kijker toch nog even te verzekeren dat de film (in ieder geval voor sómmige personages) een happy end had gekregen. Hier niet – het is bijna onvoorstelbaar dat zo'n compromisloze film in Hollywood kon worden gemaakt (en gedistribueerd).

Het akteren van de ensemble-cast is ijzersterk. Thomas Jane (die ik verder niet ken, noch van actiefilms noch van televisiewerk) is erg goed (en dat terwijl hij voor mijn waardering de handicap dat hij zo erg op die afschuwelijke Christopher Lambert lijkt moet overwinnen), Andre Braugher is indrukwekkend en luguber als smeulend kruitvat (op de commentaartrack omschrijft Frank Darabont hem als een "force of nature", door de ondertitelaar mooi vertaald als "oermens"), en Marcia Gay Harden is huiveringwekkend. Bij de scène waarin ze op het toilet zit te bidden zegt Darabont dat ook Mrs Carmody door angst en paniek wordt gestuurd, en dat ze zichzelf ziet als heldin "who is going to save the day". Dat houdt haar menselijk, maar verder is ze een personage waarvan het mij dun door de broek loopt.

Mijn persoonlijke favoriet is echter Toby Jones als Ollie Weeks, de schijnbaar sullige goedzak die uiteindelijk sterker en standvastiger dan verwacht blijkt te zijn. (Als hij Mrs Carmody eerst door melkfles en buik en daarna door haar voorhoofd schiet kan ik een grijns niet onderdrukken: "Goed gedaan!") En uiteindelijk mag hij ook de belangrijkste boodschap van de film uitspreken: "As a species we're fundamentally insane."