The Mist (2007)

Stem verhoogd naar 4*
Heb deze eergisteren nogmaals gezien nadat ik het boek eens gelezen had.
De film vind ik net ietsje beter vanwege het prachtige einde.
Ik lees nu een paar reacties, en het is mij nooit opgevalled dat [die vrouw die naar haar kinderen gaat het overleeft heeft!/spoiler]
Heb ook eens het alternatieve eind gezien, en dat is bij lange na niet zo gooed als het originele.
In het Alternatief hadden ze het gehaald net wanneer ze dood wilden.
Dat vond ik niet zo leuk. Hoe ze elkaar doodschoten in het origineel
en erachter komen dat ze net te vroeg zijn, vind ik sterk.
De muziek is er prachtig bij.

Verder: Ik heb wel moeten toen ms. Carmody dood ging!

4*

Ik was wat huiverig.

Thomas Jane ken ik nog van "The Punisher" en dat was een gedrocht van een film (goede komedie overigens). Bovendien ben ik niet gek van Stephen King, met films als "The Night Flier" en "The Langoliers" (what?!).

MAAR!

De film heeft mij totaal verrast. Ik ben er nog niet helemaal uit in welk genre ik hem moet plaatsen. Het is een soort sci-fi/mystery/survival-movie. En in dat vreemde gebied scoort deze film uitzonderlijk hoog wat mij betreft.

Een van de weinig minpunten is de inleiding. Onnodig, niet interessant en doodsimpel. Maar vanaf het moment dat er een bebloede vent de supermarkt binnen komt rennen...ja dan wordt het goed. Heel goed.

En ook wanneer je door hebt wat er nu precies aan de hand is (een mislukt experiment), wat verraden wordt door de aanwezigheid van de MP/soldaten en hun veel verklarende opmerkingen en daden, dan nog wordt de film er niet zwakker op.

En als het groepje "ongelovigen" de wagen in stapt om te kijken hoe ver ze komen en je weet dat ze niet ver ZULLEN komen...dan NOG blijft de film van een hoog niveau.

En als Drayton zijn pistool tevoorschijn haalt en je WEET dat hij nog maar 4 kogels heeft (tegenover 5 personen in de auto)...dan NOG blijft de film van een hoog niveau.

Het einde is prachtig. Zo genadeloos hard. Net wanneer je denkt alle hoop te hebben verloren, krijg je nog een extra knal voor je kop.

Maar ook het acteerwerk is in orde. Net als de schrikmomenten en de aanwezigheid van een hoop gore wezens. En dat die er wat vreemd uit zien (wellicht wat futuristisch of unreal) is volledig te billiken gezien het feit dat ze afkomstig zijn uit een andere dimensie. Who knows hoe het er daar uit ziet?

Het besef dat je zelf OOK zou bezwijken onder de hysterie. Dat je Mrs. Carmody persoonlijk neer zou willen knallen. En dat het dan ook daadwerkelijk gebeurt, notabene door de persoon die het meest sympathiek overkomt. Degene die je het beste gunt...dat is zó sterk gedaan.

Eigenlijk heb ik geen moment slecht gezicht gehad door The Mist. In ruim 2 uur (die voorbij vlogen) ben ik de rode draad niet kwijt geraakt. Om dan tóch zo'n indruk te maken is razend knap.

4****

Slechte horrorfilm. Begint heel geheimzinnig, maar zodra die monsters te voorschijn komen begin ik af te haken. De rillingen lopen wel even over mijn rug als ik zo'n monster zie, maar dat is maar tijdelijke horror. De situatie in de supermarkt met dat godsdienstige mens was veel meer horror. Mooi om te zien hoe veel mensen als ze in paniek raken zich aan het geloof vastklampen, tot aan het waanzinnige toe. Ik moest echt juichen toen die religieuze heks doodging. Fantastisch moment. Als dat groepje uiteindelijk de supermarkt verlaat hangt er ook wel een mooie sfeer, maar dat komt vooral door het gebruik van Dead Can Dance-muziek (The Host of Seraphim). Met het einde krijgt de kijker nog even een flinke dosis zwarte humor mee, waar ik heel hard om moest lachen. Maar het slaat eigenlijk nergens op (hoe kon die vrouw aan het begin de mist overleven en de hulp van het leger inroepen? Nee, niet echt een goede film.

Onzin-film.

Had Darabont nu vlug geld nodig of weet hij nu echt niet hoe hard hij de plank misslaat met dit miskleun. Film begint een beetje aardig mysterieus maar voor de rest krijg je gezeik, wezens die niets van dreiging uitstralen en vooral mensen die als een bende schapen overkomen.

Even een kindje in de hoofdrolspeler zijn armen stoppen om gemakkelijker effect te hebben bij het Disney-publiek.

Deze film maakte op mij een vrij grote indruk. De angst en paniek in de winkel wordt goed in beeld gebracht en de verschillende beesten zagen er angstaanjagend uit. Een herziening zal uitwijzen of The Mist ook dan overeind blijft op slechts teert op het verrassingseffect van de eerste kijkbeurt.

Boven gemiddelde horrorfilm.

Zoals al veel eerder gezegd begint de film erg sterk. De mist draagt een mysterieus sfeertje met zich mee dat me gelijk aan het begin al beviel. De hele situatie in de supermarkt is erg interessant uitgewerkt. Toch hadden ze het denk ik beter wat beperkter kunnen houden. Die gelovige vrouw heeft het hele middenstuk van de film gered. Ze hadden dit voor mij nog wel wat langer uit kunnen rekken want ik zag haar als een van de beste personages.Wel erg indrukwekkend heel die mist, de een heeft geluk en kan 10 stappen zetten terwijl de ander bij 2 al aan stukken wordt gescheurd.

De special effects waren boven gemiddeld. Ik had eerst een soort van flop monsters verwacht die er totaal niet uitzagen alleen toen deze dus in beeld kwamen was ik positief verrast. Ook goed bedacht om ze steeds groter te laten worden. Al was het natuurlijk verre van eng genieten doe je wel.

Het acteerwerk is redelijk. Het beste personage was die gelovige alleen om nou te zeggen dat ze o goed acteerde, ik weet het niet.

Verder klopten er natuurlijk heel veel dingen niet en dan heb ik het met name over de reacties van mensen die onrealistisch over komen. Vooral in het begin was dit het geval.

Camerawerk is verder nergens experimenteel of bijzonder. Gewoon degelijk.

Het einde kon ik mee leven. Ik dacht eerst dat er een nóg groter monster te voorschijn zou komen en hem zou pletten met zijn poot. Toen de tank tevoorschijn kwam was ik blij verrast. Gelukkig niet weer de zoveelste horrorfilm met een slecht einde, want daar heb ik het nu wel weer even mee gehad.

Ik heb genoten van deze film.

3.5*

Niet echt goed.

De film valt of staat bij de groepsdynamiek, en dat is gewoon niet helemaal geloofwaardig. Ten eerste geloof je het proces niet, mensen acteren niet als mensen maar als scripttools en maken omslagen die nergens 'echt' overkomen.

De film staat daarnaast bol van de rare keuzes. Een kleine greep daaruit is alleen al te krijgen in het laatste halfuur. De hoofdpersoon en zijn handlangers willen weg, maar de overwegingen en de twijfel krijgen de kijker totaal niet mee, plus, de hele keuze is aardig willekeurig. Meer dan 'we moeten hier weg' is het niet, terwijl de enige dreiging van buitenaf tot dan toe een stel vliegen was die tegen de ruit aan vlogen omdat het winkelcentrum veel licht gaf. Als je het mij vraagt is de keuze tussen of het licht uit, of over een parkeerplaats met krioelende beesten naar een auto rennen, waarmee je nog nergens bent, snel gemaakt. Mochten ze nog een ontzettend goede reden hebben daar weg te gaan had ik het nog geaccepteerd, maar de enige goede reden krijgen ze pas tijdens de ontsnaping, waarop er een die fundamentalist door d'r hoofd knalt. Waarom iemand daar niet eerder aan gedacht heeft, of misschien iets minder rigoreus dan dit, maar toch, je hebt met je groep een pistool in bezit nota bene..

Naja het zal wel, maar dan besluit je te gaan, kom je een heel eind, maar als je wagen dan zonder benzine komt te zitten besluit je vier man af te knallen (waaronder je eigen kind, waar het script niet eens echt bij stilstaat gek genoeg), omdat je in de verte wat gegrom hoort? Wat een overlevingsdrang zeg... Einde was dan wel weer aardig en haalt het geheel iets omhoog, maar had veel beter kunnen zijn als je daarvoor menselijke overwegingen en beslissingen te zien kreeg.

Verder nog wel meer minpunten zoals het acteerwerk wat over de linie niet best was. Ook had ik bijna geen tijdsbesef omdat (afgezonderd van wat bloedspetters) niemand uiterlijk veranderde, vermoeider oogden en dat soort dingen, terwijl ze al een paar dagen op de grond in een supermarkt sliepen. Ook vond ik de monstens er veel te digitaal uitzien, en de keuze om ze al zo snel te tonen onbegrijpelijk. Van de mist zelf ging tenminste een grimmige dreiging uit, omdat niet duidelijk is wat er aan de hand is, daar was door een stel tentakels te betrekken al snel weinig meer van over.

Vond de film er uit zien als een Sci-Fi Channel werk, door de digitale (lelijke) monsters, en ook de scene-overgangen (fade out-fade in) waren heel erg reclameblokproof. Camerawerk was nog wel te doen, maar het script, daar valt niet mee te leven.

Kleine 2*, doordat ik het slot nog wel te pruimen vond, mag wel wat vaker zo'n sterk unhappy end. Jammer genoeg krijgt het totaal niet de impact die het hoort te verdienen.

Matige film, die echter wel precies doet wat het moet doen: spannend zijn. Dat redt het verder van de ondergang.

Het verhaal is niet bijster origjneel, en bij veel scènes denk je: dit heb ik eerder ook al eens gezien. Ook het acteerniveau was niet hel hoog. Gay Harden is irritant, maar dat moet ze ook zijn. Dus goed gespeeld. De rest is wat vlakjes, en vooral het overacteren en de karikaturen maken de meesten niet tot geloofwaardige personages. Soms, als ze echt emoties moesten spelen, kreeg ik het idee dat ze bij de set van The Bold waren weggeplukt, zelrfde niveau.

En natuurlijk, de spannende scènes zijn spannend, maar te vaak moet er een noodgreep worden gedaan om spanning te krijgen. Via een ongelukje krijgt er één brandwonden, dus dan maar naar de apotheek en meer van dat soort gedoe. Ook vraag ik mij af waarom in dit soort films benzinetanken nooit een goed gevuld kunnen zijn, of dat er maar 4 kogels zijn. Als je echt had gewild had je dat kleine jochie wel kunnen wurgen of z'n nek breken, ik zag het probleem niet zo. Maar wel weer ironisch dat er één kogel teveel is gebruikt om dat Godsmens te doden. Wel zijn de scènes in de mist mooi geschoten, steeds weer hoe snel je mensen ziet verdwijnen vanaf al een kleine afstand, en constant kan er gevaar ergens liggen. Prima dat.

Achteraf bezien kan je je vragen stellen, maar het is des te knapper van de film dat je die niet stelt tijdens de film. Grootste vraag is hoe snel mensen worden gepakt als ze even buiten de deur worden gelegd (de soldaat bijvoorbeeld), terwijl het territorium van dat beest meer is dan de parkeerplaats van de supermarkt. Maar tijdens de film is het volstrekt logisch dat je binnen 10 seconden gegrepen wordt, of dat niet de hele supermarkt wordt verwoest met een enkele trap

Wel spannend, niet goed, 2*

Ik houd normaal niet zo van rampenfilms of Science-Fiction en al helemaal niet van een combinatie van die twee. Maar deze film heeft toch iets bij mij gedaan. De cast was bijzonder goed uitgekozen en deze keer faalde de acteerprestaties van het vaste kind dat in een rampenfilm hoort weinig tot niet. Het was vooral het punt dat The Mist niet per se ingaat op de vraag "waar komen ze vandaan", maar meer op "wat doet de mens in dit soort situaties" en dat is een stukken interessanter vraagstuk dan de meeste thema's in hedendaags Hollywood. Natuurlijk kreeg ik kromme tenen van de vreselijke cliché stukjes en het filmwerk was niet altijd even goed, maar een 3,5 is iets dat ik zelden geef aan dit kaliber films, dus voor mij is The Mist geslaagd. O, trouwens, het einde is ronduit misselijkmakend.

*3,5

Belief divides them, mystery surrounds Them, but fear changes everything

Veel van King’s verfilmingen zijn echt top en behoren tot mijn persoonlijke favorieten (zoals The Shawshank, The Shining, The Green Mile, 1408,…), maar ik kan ook makkelijk een handvol zwakkere opnoemen. Als superfan van King kan ik geen enkele verfilming links laten liggen en aangezien ik deze nog niet had gezien, werd het eens snel tijd om daar verandering in te brengen

Jammer genoeg behoort The Mist tot de categorie van de mindere King-verfilmingen, want spannend of eng vond ik hem allesbehalve. Het eerste gedeelte van de film vond ik dan nog het beste met de plotse storm die komt overwaaien en de mist die komt opsteken. Tot dan is het nog sfeervol en aangenaam om te volgen. Spijtig genoeg gaat de film vanaf dat moment enkel bergafwaarts. Darabont concentreert zich te veel op de psychologische ontwikkelingen en de interne machtsverhoudingen, waardoor de film meer en meer verzandt in oninteressant geruzie. Eerst de buurman die hem niet wil geloven en waarmee hij later ruzie krijgt, maar vooral die overgelovige dame met haar preken haalde meermaals het bloed van onder mijn nagels uit. Bovendien komt het erg ongeloofwaardig over dat zoveel mensen haar beginnen te geloven en haar steunen (zoals het offeren van die militair om de beesten weg te houden). Verder was de horror eerder flauw te noemen, want buiten de scène in de apotheek vond ik er maar weinig eng aan.

The Mist is dan ook nog eens erg voorspelbaar en ongeloofwaardig in al zijn beslissingen. Dat de groep mensen niet zouden gaan samenwerken, maar twee afzonderlijke groepen zouden vormen, kon je al van in de verte zien aankomen. Het einde tenslotte vond ik toch wat vreemd. Ik weet niet hoe het afloopt in het boek, maar dit kwam echt niet geloofwaardig over. Wie haalt het nu in zijn hoofd om 4 mensen, inclusief zijn zoon te vermoorden. De situatie was inderdaad zeer dramatisch, maar zo’n beslissing zou niemand nemen. Dan moet het ook nog eens lukken dat nog geen minuut later een troep militairen voorbij rijdt om de mensen te evacueren. Nogal slechte timing.

Dan hoop je dat de acteurs de boel nog kunnen redden maar ook daar is bitter weinig goeds te ontdekken. Vooral Marcia Gay Harden die de supergelovige vrouw speelde, irriteerde me heel de film lang. Als ze een kleine rol had gehad, zou ik me nog wel geamuseerd hebben met zo’n figuur, maar de op één na belangrijkste rol hadden ze haar nu echt niet moeten geven. Zelden ben ik gelukkiger geweest met een dode in de film als nu. De hoofdrolspeler, Thomas Jane deed het trouwens ook al niet veel beter. Hij acteerde zonder enige overtuiging, maar vooral het einde was echt huilen met de pet op. Hij probeerde om nog enige vorm van emotie te tonen toen de militairen hem voorbijreden, maar dat was gewoon ongelooflijk slecht gedaan. De rest van de cast is eigenlijk zo goed als verwaarloosbaar, maar het was wel leuk om William Sadler in deze film te zien. Het moment dat hij uitvliegt tegen die dame was echt heerlijk. Best wel een leuke acteur die het ook al goed deed in The Shawshank.

Darabont wist met The Shawshank en The Green Mile me wel serieus te overtuigen, maar hier slaat hij de bal volledig mis. Stephen King mag dan wel mijn favoriete auteur zijn, bij The Mist houd ik er toch minder goede gevoelens aan over. Ik denk niet dat ik het boek snel ga lezen, want Darabont had bij The Green Mile geen enkele aanpassing in het verhaal aangebracht, waardoor ik vrees dat het boek net dezelfde weg gaat volgen.

1.5*

The Mist vond ik een beetje een dubbele film. Hij had zo zijn positieve punten, maar ook een aantal negatieve punten en wat gemiste kansen. Het begin van de film is goed. Er word niet te lang gewacht met het draaien van de motor van het plot, maar er wordt ook voldoende tijd genomen om de personages te introduceren.

Het mysterie dat de mist en zijn inwonenden meeneemt was interessant en de uitleg ervan (dat de regering een poort naar een andere dimensie heeft geopend) was niet minder dan intrigerend. Helaas werd er over die andere dimensie weinig meer gezegd, terwijl ik werd achtergelaten met een verlangen om wat meer over die andere dimensie te weten te komen. Als de film meer op zijn mysterie-aspect in was gegaan, was het denk ik beter geweest.

Qua horror vond ik de film namelijk een beetje tegenvallen. Er zaten een aantal flink gore scènes in, maar dat is natuurlijk niet wat spanning creërt. Want wat spanning betreft vond ik het allemaal redelijk soft. Ik ben nauwelijks geschrokken en ik vond het niet heel spannend. Dit kwam wat mij betreft door drie dingen. Ten eerste waren de monsters erg overduidelijk CGI, ik vond ze eerlijk gezegd een beetje nep. Het enige waaraan ik kon denken tijdens de monster-scènes waren de animators die tijdens de post-production druk bezig waren met het designen van de wezens, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ten tweede merkte ik dat er maar weinig personages waren waar ik echt iets om gaf, waarvan hun lot mij interesseerde. En als je echt wil dat de personen in de film het overleven, wordt het vanzelf rete-spannend. En ten derde gaf de supermarktsetting een te veilig gevoel. Natuurlijk vlogen er hier en daar wel wat monsters binnen, maar ergens bleef die supermarkt toch het gevoel houden van een veilige basis, wat ook afdoet aan de spanning.

Verder waren er nog een paar kleine dingen die mij stoorden tijdens het kijken van de film. Zo waren sommige handelingen van de personages ronduit dom of onrealistisch en overduidelijk aanwezig om de spanning van de film te verhogen (man glijdt uit en steekt de supermarkt in de fik, "stoere" jongen moet per se naar buiten om iets te repareren, wat niet eens nodig was, David zal en moet dat geweer pakken, personages staan een volle minuut toe te kijken terwijl een van hun vrienden wordt opgegeten etc.). Nog iets waaraan ik mij stoorde was die gelovige trut. En maar gillen en krijsen dat het God's wil is, blablabla. Ik vond het een beetje overdone als je het mij vraagt. Ik was dan ook erg blij toen Ollie een kogel door haar kop jaagde, hehe. Justice.

Gelukkig maakte de film het met zijn einde weer een beetje goed. Ik vond het erg sterk. Het was misschien niet het einde dat je achterlaat met een brede, voldane glimlach, maar alsnog erg ziek en sterk. Zelfs een beetje ironisch. Bovendien ook begeleid met een lekkere creepy soundtrack.

Mijn conclusie: The Mist is een film met een erg sterk mysterie, dat helaas net een beetje de plank misslaat, omdat de film vooral een spannende horrorfilm wil zijn, terwijl echte nagelbijtende spanning juist ontbreekt. Gelukkig wel een sterk einde. Een hele kleine:

3,5 sterren (let's say 6.5 op een schaal van 10 )

Uitstekende film waarin een groep mensen opgesloten zit in een supermarkt vanwege 'gevaarlijke' mist. Als horrorfilm zeker effectief met een aantal angstaanjagende momenten. Maar ook boeiend vanwege de paranoia van de groep en hoe de onderlinge verhoudingen langzaam verschuiven. De film ziet er verder goed uit, de acteurs doen het goed en het einde is sterk en verrassend.

Ooit door een neef genoemd als "Ken jij The Mist? Die was echt eng!". Een uitspraak waarvan ik me achteraf afvraag of hij het woord "eng" ook daadwerkelijk gebruikt heeft. 's Nachts probeerde ik deze film, met de gedachte een enge film te zien, maar buiten het begin is het toch een vrij standaard thrillertje.

Na een spannend begin waarin veel gebeurd (gelukkig geen ellenlang intro, maar vrij snel to the point, de mist was er binnen het kwartier) komt het dan langzaam los. Het mysterieuze van de mist blijft ondanks dat het monster vrij snel (deels) prijsgegeven wordt. Iets wat toch jammer is, omdat het zorgt voor weinig mysterie.

Langzaam ontwikkelen de standaard karakters zich volgens het verwachte patroon. Iedere acteur heeft z'n rolletje werkt die netjes uit. De vrouw was inderdaad irritant, de man (Thomas Jane) is de stoere acteur die iedereen wel even zal redden en uiteraard is het een mislukt project van het leger. Geen bijster origineel script, maar het blijft boeien en je wilt toch doorkijken.
Het einde slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar vooruit, hoeveel horrorfilms hebben nou een normaal einde?

Spannend genoeg voor een ruime voldoende. Waarbij vooral de kleine locatie, de overzichtelijke rolverdeling en het niet schromen van gore de grote pluspunten zijn.

P.S. Ik voelde toch wel enigszins kritiek op religie en de strijd religie vs. ratio zorgde toch wel voor wat aardige scènes (ondanks vrij basaal). Niet echt het punt van de film, maar toch.

Stepen King weet als geen ander gevoelens uit te beelden. In de Mist gaat het om angst en wat dat gevoel met een mens kan doen. Aan het begin van de film houdt iedereen zijn angst voor het onbekende nog enigszins in toom, maar dat verandert snel, vooral als er spinachtige monsters te voorscchijn komen die op gruwelijke wijze slachtoffers maken. De personages uiten hun angst op hun eigen manier en hebben niet in de gaten hoe destructief en irrationeel ze worden . Het einde was jammerlijk maar onvermijdelijk

prachtige film , veel spannende momenten , super einde , alleen jammer van de foutjes inn de film die je gewoon te duidelijk kan zien

Fijne film,
Ook fijn dat er enkele acteurs van de film The Green Mile in meespeelden.
't is een vrije mysterieuze film, helaas vond ik het einde een beetje 'zwak' waarbij het grootste monster toen in beeld kwam en daarna het leger kwam. Maar 't is een goede film.

Goede film, veel spanning, jammer van het verschrikkelijk slechte einde. Daarom 1 ster eraf en dus 3 sterren.

Tsjaa toen ik zestien was vond ik dit eng nu vind ik allen de interactie tussen de mensen boeiend ..

The Mist

Laat ik eerst even vertellen waar de film over gaat. Thomas Jane en zijn zoontje doen boodschappen in een supermarkt in het kleine plaatsje Bridgeton, wanneer er een mysterieuze mist in het dorp ontstaat. In deze mist houden zich vreemde, maar vooral gevaarlijke wezens schuil. De supermarkt lijkt in eerste instantie de veiligste plek om je voorlopig schuil te houden.

Je zit al vrij snel in het verhaal want de film kent geen lange aanloop of introducties van de personages. Wat me al vrij snel opvalt en stoort is het feit dat we weer eens met de meest oppervlakkige en stereotype figuren te maken krijgen, zoals wel vaker in horrorfilms. Als ik horrorfilms erg serieus zou nemen, was ik ervan overtuigd dat er alleen maar domme, simpele mensen in Amerikaanse dorpjes wonen. Daarnaast deden de monsters al vrij snel hun intrede en helaas zagen die er niet echt mooi – iets te ‘computerachtig’ – uit. Op sommige momenten, zoals de scene waarbij een oude vrouw een monster in de hens zet met een vlammenwerper, had de film wel een leuk ‘B-film-gehalte’. Helaas waren deze momenten spaarzaam.

Halverwege de film kreeg de film een ander karakter wanneer er spanningen ontstaan tussen kampen in de supermarkt. Een hysterische vrouw die het woord van God op een nogal dubieuze manier verkondigde kreeg nogal veel volgelingen. Dit hele groepsproces kwam op mij nogal onnatuurlijk over en het bracht de nodige dwaze en niet logische acties met zich mee. Overigens stond de film bol van de dwaze en niet logische acties. Dat voortdurende christenfundamentalistische geleuter droeg wat mij betreft ook niet bij aan de film en werkte vooral averechts. Na meer dan anderhalf uur vreemd gedrag, dito reddingspogingen, de nodige kills en geruzie heen en weer komen we dan bij het eind van de film. Die mag met recht gewaagd genoemd worden, maar ook weer vrij knullig.

Uiteindelijk had ik geen idee wat ik met film aan moet. Er zat werkelijk geen interessant personage in de hele film, vreemde acties en gedragingen gingen maar door, waardoor van meeleven nauwelijks sprake was. Lelijke special effects maakten het er niet leuker op. De film jakkerde maar wat stuurloos door. Het was al met al niet grappig genoeg, niet dramatisch genoeg, niet spannend genoeg. Kortom, ‘The Mist’ was het gewoon net niet.

Ik heb lang gewacht met deze te bekijken, waarschijnlijk omdat Carpenter's The Fog me destijds was tegengevallen en dat is toch de film die het eerst in me op komt bij het zien van deze titel. Maar dan moest ik er eindelijk aan geloven, en ik ben toch wel positief verrast.

Een opluchting dat de mist al na vijf minuten zijn hoofdrol opeist. Een mannetje of 30 zitten vast in een supermarkt en moeten zien te overleven tegen al het geen wat in de mist leeft. Deze probleemsituatie brengt ook meteen de meest irritante Gods-aanhanger uit de filmgeschiedenis voort. Een zielig vrouwtje die de hele bende loopt op te stoken door oeverloos geblaat over de hel... ik moest me inhouden om niet het dichtsbijzijnde voorwerp naar het scherm te smijten. In dat opzicht is Ollie de held van de film.

Hoewel het grootste gedeelte in de film op één plek afspeelt verveelt de film vrijwel geen moment. Vooral wanneer, ook al weer best snel, het eerste monster zich aandient. De CGI is wel even wennen, want nu, een paar jaar later, zijn we toch al weer wat beter gewend. Na een tijdje stoorde ik me er niet meer aan en was het genieten van de chaos die de monsters verspreidde. Best goede designs, evenals de - letterlijk - ingewikkelde slachtoffers. Soms best goor ook, terwijl ik had verwacht dat dit vooral een spannend, maar braaf filmpje zou zijn. Het tegendeel is waar.

Over het einde had ik al vaker gehoord dat het bijzonder was. Dat vond ik persoonlijk wel meevallen omdat ik pas geleden nog een film, waarvan ik de naam niet zal noemen wegens spoilers, heb gezien waarin iets soortgelijks gebeurt. De band tussen David en Bill (en de rest) vond ik ook niet zo overtuigend dat het veel indruk wist te maken. Bovendien is het allemaal wel erg gemakzuchtig. Fucking twee filmuren vechten voor je leven en dan wanneer je zonder benzine komt te zitten de kogel... Als dat de standaard in horrorfilms zou zijn was het genre dertig jaar geleden al doodgebloed. Voor de rest een zeer vermakelijke film die ondanks zijn speelduur heerlijk wegkijkt.

Een groep mensen komt vast te zitten in een supermarkt, nadta een vreemde mist zich in de buitenwereld verspreid...

Klinkt als een aardig spannende film, en ondanks dat de film 2 uur duurt slapt hij eigenlijk geen moment af, en blijf je de spanning goed voelen. Een opvallende keuze is om de vreemde monsters al zo snel, goed in beeld te laten komen. Ik vreesde dat dit toch wel zou afdoen aan het mysterie en de spanning van de film. Dit bleek gelukkig niet het geval, waar de film zich verder erg goed op richt is hoe de verschillende mensen die in de winkel gevangen zitten zich uitten, met als toppunt de gelovige juffrouw, die een aardig goede rol vertolkt. Je gaat naarmate de film vordert van mensen houden en andere weer enorm haten. Erg goed gedaan.

Het einde van de film zorgt nog voor een halve ster extra. heerlijk bruut, en voor mij toch onverwacht

Zoals gezegd, doordat je snel weet wat zich in de mist bevindt en door de lange speelduur verwachte ik een misschien wel langdradige film, echter niets is minder waar en de film overtrof toch wel mijn verwachtingen op alle fronten.

3,5*

The Mist mist...aan alle kanten. Cliché verhaaltje over een uit de hand gelopen experiment van het leger...blablabla. Enge beestjes verschuilen zich in de mist...hap slik weg. Bordkartonnen karakters en een gilletje van plezier wanneer geloofsfanaat Marcia Gay Harden een kogel door haar kop gejaagd krijgt.
Een verrassend eind, dat dan weer wel, maar tegelijkertijd had ik als kijker 0,0 feeling met de personages, dus was het me om het even.

the mist de hele film boeide mij kei van een film!

Ik snap niet waarom deze film zo'n hoge rating heeft.

De special effects zijn echt heel lelijk. Dusdanig lelijk dat het voor mij moeilijk was om me in te leven. De dialogen zijn slecht, ik krijg geen binding met de characters doordat je vrijwel gelijk middenin het verhaal springt zonder enige character opbouw. Echt een kutfilm

The Mist vind ik een goede film, maar deze film laat kansen liggen.

Deze film speelt zich voor een groot deel af in een supermarkt. Een groep mensen probeert zich zelf te beschermen tegen monsters buiten verborgen in de mist. Maar het gevaar komt niet alleen van buiten uit, maar ook van binnen uit…….

Laat ik beginnen met het gevaar van buiten uit. Dat gevaar zijn enge monsters. De filmmakers hebben goed werk verricht met de monsters. Ze zien er angstaanjagend uit. De insecten die de winkel gingen aanvallen vond ik nog het mooist gemaakt. Ik vond deze aanval scene ook een goede actie scene. De actie scènes in deze film zijn zo wie zo wel mooi gemaakt. Ik vond die soort van spinnen in die apotheek ook mooi gemaakt. Die mieren er ook bij maakte het geheel nog angstaanjagender.Er komen ook enorme reuzen van monsters in deze film voor. De eerder genoemde spinnen en insecten vallen daarbij in het niet. Maar we krijgen maar beperkte gedeeltes van de grote monsters te zien. We zien die niet in volle glorie. En dit vond ik een goede keuze van de filmmakers. Dat het uiterlijk van die grote monsters niet helemaal duidelijk word maakt het allemaal nog een beetje angstaanjagender. De kijkers kunnen nu toch een beetje dingen erbij fantaseren. Het gedeeltelijke onbekende van het uiterlijk van de groten reuzen,maakt het allemaal nog wat angstaanjagender vind ik.

Nu de dreiging van binnen uit. Die dreiging komt van een vrouw gemaand Mrs. Carmody. Ze gelooft in god, maar draaft een beetje te ver door met haar geloof. Ze krijgt binnen een aantal dagen vat op een hele grote groep mensen. Ze vormen een soort van sekte. Echt beangstigend word het wanneer de sekte soldaat Jessup laten executeren. Nog erger lijkt het te worden als de sekte een klein kind willen opofferen. Een grote groep mensen word binnen een paar dagen gehersenspoeld. Is het wel zo geloofwaardig dat een zo grote groep mensen zich laat hersenspoelen ? Ik denk niet dat zo grote groep mensen zich zo snel laten hersenspoelen. Op zich is het wel ongeloofwaardig te noemen dat een grote groep mensen gevoelsmatig in staat zijn binnen een paar dagen een onschuldig kind te vermoorden. Aan de andere kant is de hersenspoeling van die grote groep mensen niet geheel ongeloofwaardig. Mensen zijn kudde dieren. En we hebben vaker gezien dat grote groepen mensen zich laten hersenspoelen. We hebben vaker gezien dat mensen in moeilijke tijden zoeken naar een grote leider. Hebben mensen die leider gevonden , dan gaan ze hem in bijna alles volgen. Dit zelfde gebeurt eigenlijk exact in deze film. Een groepje mensen zit in de problemen. Een charismatische dame genaamd Mrs. Carmody weet in de loop van de tijd veel volgelingen te krijgen. Dus zo ongeloofwaardig vond ik het gedeelte met Mrs. Carmody niet. Ik vind alleen het proces van hersenspoeling te snel gaan. Voordat je een groep mensen in die situatie zo ver hebt om een kind te vermoorden is dat een kwestie van weken en ik denk niet van dagen. Dus geheel geloofwaardig is het allemaal ook niet, maar het is toch wel een stuk geloofwaardiger dan je in eerste instantie zou denken. En dit gegeven vond ik eigenlijk nog wel het beangstigde van de film.

Dan het acteerwerk. Marcia Gay Harden als Mrs. Carmody acteert redelijk. Ik vond dat Marcia zich wel een beetje schuldig maakt aan overacting. Haar personage was met wat meer minimalisme wat beter uit de verf gekomen. Je moet natuurlijk overdreven acteren om zo personage als Carmody te spelen. Maar je moet uitkijken dat je niet te ver doorslaat. Want dan komt het juist niet angstaanjagend maar een beetje belachelijk over. En dat belachelijke had ik een beetje aan het eind van de film. Marcia speelt haar rol net iets te enthousiast en valt daarmee soms van het zijden draadje. Maar Marcia vond ik zeker niet slecht acteren. Ze doet het goed. Ze speelt alleen soms iets te enthousiast. Thomas Jane als David Drayton acteert goed. Op hem geen kritiek. De rest van de cast acteert ook goed.

Een van die mensen van de rest van de cast is Andre Braugher als Brent Norton. Andre weet zijn personage erg goed neer te zetten. Ik vind het alleen jammer dat Brent zo korte rol in de film heeft. Brent is de buurman van David. Die twee hebben een wat moeizame relatie met elkaar. Ik had gedacht: Hier gaat de film wat mee doen. Dit doet de film ook in eerste instantie. Brent gaat zich in de film opstellen als een mannetje die het allemaal wel beter weet. Meneer wil maar niet geloven dat er monsters in de mist zijn. Dit zorgt voor ruzie met zijn buurman David. Ik dacht dat dit een mooi geven was waar verder opgebouwd kan worden. Ik vond het dan ook jammer dat Brent eruit geschreven werd. Er had meer met zijn personage gedaan kunnen worden.

Wat ik ook wat minder vond is de gedachten gang van de personages in het gedeelte van de apotheek scene. Eerst mag van David niemand naar buiten. Maar dan gaat David met een clubje zelf naar buiten naar apotheek om medicijnen te halen. Want de kans is groot dat iemand sterft aan verwondingen. Maar de kans is even groot dat er ook iemand sterft tijdens de expeditie naar de apotheek. Dus op zich wel krom dat je iemand probeert te redden terwijl je weet, dat er waarschijnlijk nog meer doden gaan vallen als je aan die expeditie begint. ( en als de personages dit zelf niet door hadden waren ze erg naïef ) Het handelen van de personages in dit stuk vond ik wat vreemd. Er moest volgens mij alleen maar een excuus gevonden worden om een ( geslaagde ) spannende scene met spin monsters in de film te stoppen.

Dat de personages uiteindelijk besloten om met de auto te vluchten vond ik dan weer wel wat geloofwaardiger. De situatie in de winkel werd voor hun onthoudbaar. De mensen van de sekte konden alleen maar nog gekker worden. En dat bleek ook wel toen het clubje wilden vluchten en de sekte dat jongetje wilden vermoorden. Ik snap wel dat ze beter konden weg gaan om het erop te wagen. In dit stuk vond ik de gedachten gang van de vluchtelingen niet zo krom. Al was het wel een groot risico wat ze namen en wisten ze zelf ook wel dat de kans groot was dat niet iedereen de auto levend zou halen.

Het einde zou ik absoluut geen happy end willen noemen. Het is nog wel droevig dat David iedereen in die auto heeft vermoord inclusief zijn eigen zoon. Maar dan blijkt later dat als hij nog even had gewacht, dat dit alles niet nodig was geweest. Het leger rukt op. De monsters worden verdreven. Ondanks het best wel goed nieuws is dat de monsters worden verdreven, ben je als kijker helemaal niet in vreugde. Dit maakt het einde naar mijn mening best sterk.

De muziek in deze film vond ik nergens echt heel erg goed. Muziek is toch best wel belangrijk in dit soort films. Muziek kan een hele goede sfeer neerzetten. Dat doet de muziek in deze film niet echt. Voor een groot deel van de film vond ik de muziek maar matig en komt het niet boven de middelmaat uit. Tegen het eind gaat het echt pijnlijk fout met de muziek. Tijdens het laatste stuk van de film als een groepje mensen in een auto door de mist rijdt is de muziek erg overdreven aanwezig. De muziek probeert een naargeestige sfeer neer te zetten, maar faalt daarbij volledig. Deze scene is op zich heel sfeervol. Maar de muziek verpest die sfeer voor een groot deel. De muziek is te dramatisch. Het camera werk in deze film is op zich niet slecht. Maar ook nergens bijzonder. In bijvoorbeeld de Shinning zag je hoe goede muziek en subliem camera enorm veel bijdroeg aan de sfeer in de film. In deze film is het camera werk vrij standaard en is de muziek middelmatig tot gewoon slecht. In zekere zin vind ik dan ook dat The mist een gemiste kans is. Ik denk dat met goed camera werk en goede muziek deze film nog een stuk beter was geweest.

Al met al vond ik The mist een goede film. Maar een echte topper is deze film niet. Maar desalniettemin vond ik dit een spannende film.

3 sterren voor deze film.

Moi he, dat was niet best. Als old school monsterfilm kan het er nog wel enigszins mee door, al werd er wat mij betreft veel te weinig aan de verbeelding overgelaten. De CGI was niet echt goed gedaan, en dat hele Arrowhead-verhaal vond ik ook maar slapjes - al kijk ik geen horror(achtige) films voor de goed doortimmerde verhalen. Maar een belangrijk deel van de film betrof toch de sociale dynamiek van een groep mensen in gevaar, het zondebokgedrag en de escalatie van zo'n situatie. En dat werd me toch een potje slecht uitgewerkt. Sowieso was het acteerwerk als geheel matig, maar de personages die neergezet werden waren al helemaal niet geloofwaardig. Een overacterende, hysterische, clichematige fundamentalistische kol die in no time driekwart van de supermarkt indoctrineert tot hersenloze, moordende volgeling, die David Drayton die geen moment geloofwaardig overkomt, de irritante, domme, absurd antagonistische buurman, en het eindeloze gezever in die supermarkt dat nergens de indruk maakte die het volgens Darabont waarschijnlijk moest krijgen. En dan duurt het ook nog eens ruim langer dan nodig was. Als monsterfilm hou ik het op twee sterren, het middenstuk wat een bijzonder beroerd uitgevoerde variant op Lord of the Flies is krijgt een halve ster, en laat ik 'm voor de goede orde gewoon naar boven afronden. Een 1.5.

"Hey, crazy lady, I believe in God, too. I just don't think he's the bloodthirsty asshole you make him out to be."

Toen ik deze zag staan op Netflix dacht ik, waarom ook niet. Bleek een super sterke film te zijn. Ik vind Stephen King verfilmingen altijd wel goed (uitzonderingen daar, bijv. Dreamcatcher) en deze film van Frank Darabont stelde me dan ook niet teleur.

De film is gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King uit de bundel Skeleton Crew (1985). Ik heb het echter nooit gelezen dus ik kan de film er niet mee vergelijken. In een documentaire die ik onlangs zag - Fear of the Unknown - vertelde ze dat dit verhaal van King erg is beïnvloed door H.P. Lovecraft. En dat is te zien, heerlijk Lovecraftiaans allemaal. Aan het eind zien we zowaar iets dat op Cthulhu lijkt!

Het acteerwerk was ruim in orde. Allemaal onbekende acteurs, en dat is eigenlijk prettig, zo komt de film realistischer over. Het verhaal vond ik ook erg sterk. Een mysterieuze mist waaruit vreemde tentakels komen... Dorpelingen die vast zitten in een winkelcentrum en doen wat mensen zoal doen bij een ramp. Geweldig dat deze film zich zo op het gedrag van mensen in zo'n situatie richt. Echt verschrikkelijk die Joodse vrouw met haar oude testament, als katholieke christen vond ik het haast grappig hoe naïef zij was met haar dag des oordeels. De sfeer is ook prima en de film heeft een prettige spanning. Echt eng word het nergens en er zijn niet echt schrikmomenten.

De CGI - een techniek waar ik nooit echt een fan van ben - was matig. Gelukkig is de mist meestal met rookmachines en dergelijke gedaan. De wezen zagen er in een paar shots erg sterk uit maar in close-ups was het meestal te videogame-achtig. Ik wel veel slechtere CGI gezien hoor en eigenlijk was het helemaal niet storend. De Gore en special-effects waren goed gelukt.

Een geweldige knipoog in het begin van de film is dat in het attelier van David allemaal filmposters hangen van Drew Struzan. Waaronder The Thing en een plaat van The Dark Tower (met iemand die lijkt op Clint Eastwood/Harrison Ford).

De opnames waren helemaal prima, op een paar shots met te veel beweging in de camera na. Ook denk ik dat de cameraman in sommige scènes een beetje te lang was (de camera had lager gemogen). Maar The Mist was toch echt een bijzonder vermakelijke film. Lekker lang ook. Een van de betere Stephen King-verfilmingen.

intussen nog een 3de keer gezien, en verhoogd naar 4*

Bij momenten eindeloos gepraat, maar het sfeertje verandert zienderogen, en het einde doet je naar adem snakken. Toch een toppertje binnen zijn genre als je het mij vraagt!

In de herziening een halfje eraf. Destijds in de bioscoop vond ik dit een hele fijne film, maar ruim 8 jaar later vallen me vooral de clichématige situaties en de belabberde bijrolfiguren op, zoals de supermarktmedewerkers: hoe dom kun je iemand neerzetten. Vermakelijk bij de eerste kijkbeurt is het zeker, de herkijkwaarde is echter veel lager dan ik had verwacht. Met 3,5* ben ik nu eigenlijk nog te gul.

Erg boeiende film, van het begin tot het einde. De sfeer zat er prima in meteen al vanaf het begin. En oh oh wat speelde die geloofsfanaticus haar rol goed, ik begon haar echt te haten gewoon! Qua special effects zat het wel goed. De monsters waren voor mij overtuigend genoeg, al zal menig persoon hier het niet met me eens zijn. En het einde had ik al helemaaaaaaaaal niet aan zien komen, geweldig. 4 dikke sterren van mij.