Ryû ga Gotoku: Gekijô-Ban (2007)

Man, man. Wat blijft deze vent mij verbazen. Toch raar, je zou denken dat je na 3 of 4 films niet meer verbaasd zal zijn over zijn kunnen. Zeker niet na 5 of 6 films. Maar mij verbazen bij elke film die ik zie, ik weet niet of een andere regisseur dat ooit bereikt heeft. Ha ha!

Opnieuw een geweldig stukje film. En begin steeds meer te begrijpen wat Miike voor regisseur is. Of misschien ook niet... Waarschijnlijk niet. Ben het in ieder geval eens met Onderhond: "Miike blijft onmogelijk vast te pinnen op bepaalde stijlkenmerken". Opnieuw een film (na hiervoor Crow's Zero gezien te hebben) die niet direct typisch Miike is, maar wel overduidelijk van zijn handen komt.

Hij lijkt te groeien in alles dat hij doet - ongetwijfeld door zijn groeiende mogelijkheden wat betreft budget; Doet hij goed. En hij verdient dat als geen ander. Dat hij hard kan werken heeft hij al lang en breed laten zien.

Typische intro in ieder geval. Coole montage en toffe muziek. Rap gevolgd door een maffe, hilarische, bankoverval. Wat al gauw opvalt is dat hij steeds overtuigender word binnen zijn montagetechnieken. Vooral combinatie beeld/muziek word steeds leuker. Scène dat die bende met knuppels door dat smalle winkelsteegje loopt is daar een voorbeeld van (gevolgd door de spinnende honkbal-scène).

Natuurlijk zijn er de echt typische Miike-scènes. Eerder genoemd zijn de helikopter-scène en het eindgevecht met het energiedrankje. Vooral die laatste foute scène doet mij zo hard lachen en genieten.

Nergens uniek, maar juist zo cool omdat dit nergens serieus blijft. Weirde personages, hilarische moderne Japanse folk in combinatie met harde gitaarmuziek en ontzettend genietbare sfeer. Wat mij betreft de betere vergeleken met Sukiyaki en Crow's Zero uit hetzelfde jaar.

4.5/5.0

Ik dacht zomaar even met een 'normaal' Miike filmpje te maken te hebben, zie ik vlak voordat ik hem opzet dat het een verfilming is van de 'Yakuza'-games! Nu heb ik al die games gespeeld en ben een enorm fan dus was ik reuze benieuwd. Een paar dagen geleden vroeg ik mezelf nog af of er niet een film over bestond. En hier is hij dan, door Miike nog wel. Hij kan hier natuurlijk als geen ander wat moois van maken. Vanzelfsprekend ben ik wel continu aan het vergelijken. Hier gaat ie dan.

De eerste game neemt zo'n 25 uur in beslag, logisch dus dat het verhaal in de film oppervlakkig wordt gehouden. Hier draait het vooral om de vete tussen Kazuma en Majima terwijl het echte verhaal zo ongelooflijk diep is met oneindig veel zijtakken. Sterker nog, waar het eigenlijk omdraait kom je niet eens te weten. Van welke moord neemt hij de schuld op zich en wie heeft het gedaan? In de game zie je een behoorlijke proloog en tal van flashbacks, hier nada. De man in de witte jas op het laatst, Nishiki, is zelfs een belangrijke schakel, maar krijgt hier niet eens een naam.

De casting is over het algemeen goed gedaan. De charismatische Kazuma wordt goed gespeeld door Kitamura maar Majima steelt de show. Hij is werkelijk perfect gecast want in de game is hij minstens net zo gestoord en excentriek. Heerlijk om naar te kijken. Nishiki vond ik dan slecht gecast maar die speelde ook een kleine rol. Haruka is misschien wat te oud en te groot en Date heeft maar een klein rolletje. De bankoverval kon ik niet plaatsen, had ook geen meerwaarde en de film richt zich ook voor een deel op de avonturen van Yumi. Het einde verschilt ook. Dit zijn slechts verschillen die ik noem, niet per se minpunten. Want de film is verder op en top genieten!

De sfeer is goed getroffen. De drukbevolkte straten van Kamurocho komen echt tot leven en de smalle steegjes, barretjes en hotelkamers doen sterk denken aan de game. De film trapt goed af met een paar random gevechten waar we kennis maken met de altijd stoere Kazuma.

Verder zijn er nog wat Miike dingetjes aan toegevoegd die totaal niet misstaan in deze film. De honkbal, helikopter en de schokkende camera tijdens het schieten. Het flesje op het laatst is ook tof, maar niet helemaal uit de duim gezogen. In de game wordt Kazuma namelijk ook omringd door vuur wanneer hij op dreef is. Hier en daar is ook wat droge en zwarte humor te bespeuren. Dit alles maakt de film een genot om naar te kijken, al helemaal door fans van de game. Ik neem aan dat de users die laag hebben gestemd de game dan ook niet hebben gespeeld. Aan de andere kant, mocht je deze film goed vinden en een PS2 bezitten dan is het aan te raden die games te gaan checken.

Erg stoere film met dank aan Kazuma en Majima die helaas slechts een deel van het verhaal laat zien terwijl het Yakuza universum zulke ongelooflijk mooie verhalen kent. Heb ook een enorme zin gekregen in Yakuza 4 (PS3)!

...de R1 release maar gehaald. Lang leve laptops...

Ja, van één van mijn favorietste regiseurs is het alweer lang geleden dat ik wat aanschouwd heb, en deze had ik al, zoals ik hierboven al vermeld had, lang willen zien. Het is nu alweer overduidelijk dat Miike graag experimenteerd in zijn films; Van heuse bioscoophits tot direct to video's tot amateurwerkjes tot handycam werkjes tot zelfs toneelstukken. Like a Dragon valt, zoals ik niet had verwacht, bij de amateurwerkjes. Het was nog best een goed te verhapstukken film van Miike, maar niet zoals ik had verwacht.

In deze Yakuza-hit haalt Miike weer alles uit de kast aan maffe figuren (die twee overvallers, dat stelletje, die wapenhandelaar etc) tot stoere Yakuza-leden, de vanoudse bruisende Shinjuku Centrum in Tokyo en het bekende onderwereld verhaaltje, die een beetje verlopen als een mozaikfilm. Leuk inderdaad om Sho Aikawa te zien als Yakuza-lijder en ook leuk om te zien wat Kazuki Kitamura deed voordat hij de ubervette rol als sociopaat Nomura mocht neerzetten in de Indonesische Killers. De film verloopt weer lekker maf van de hak op de tak en de weirdness, onwaarschijnlijke humor, hak en zaag werkjes, en de actiescenes word weer lekker gemixt, met als hoogdepunt die shootout met Scarface achtergrond.

Toch is het wel jammer dat de film wat stijl mist en visueel gezien erg karig word neergezet. Dead or Alive was ook geen dure film maar de stijl daarvan had deze film wel makkelijk kunnen gebruiken. De boel komt toch een beetje blokkerig en amateuristisch over, en dat is best wel zonde als het om een (blijkbare) remake van de game Yakuza gaat.

Desalniettemin heb ik me nog wel prima vermaakt en mogen we ook, na een lange tijd niks meer van hem gezien te hebben, niet klagen over de Japanse grootheld Miike.

3,5*

Herziening is bevallen.

Het is dan ook niet zo'n lastige Miike, dit. Hij houdt zich relatief netjes aan de Yakuza setting, voegt wat van z'n typische dingetjes toe en zorgt er voor dat de technische afwerking wat beter is dan z'n oudere films. Dat alles maakt dit tot een brave, nette Miike release die liefhebbers makkelijk kunnen smaken.

Ook meteen een goeie film om kennis te maken met de man denk ik. Wel wat vreemde en grappige dingetjes, maar niet de complete weirdness die z'n betere films brengen, dus ook meteen veel minder vervreemdend. Het is dan ook gek dat deze film niet wat bekender geworden is.

Anderzijds kwam hij op een moment dat de international interesse in Miike aan het afnemen was én is hij misschien ook wat te mild voor de core liefhebbers om écht wild over te worden. Maar dat maakt verder niet uit, entertainment op niveau, niks meer, niks minder. Ook de tweede keer enorm van genoten.

4.0* en een uitgebreide review