Persepolis (2007)

Zwart op wit

Eerlijkheid troef in 'Persepolis', een strak vormgegeven animatiefilm, die op bijzonder toegankelijke wijze inzicht brengt in het gegeven van de vrije meningsuiting en eeuwenoude taboes. Zo stoot Marjane in eigen land op de restricties opgelegd door haar godsdienst, terwijl ze in het Westen scheef wordt bekeken vanwege haar afkomst en bovendien aanzien wordt als fanatiekeling. Onschuldigheid en nieuwsgierigheid ontpoppen zich door de jaren heen alsnog tot een stevige 'eye of the tiger', waardoor Marjane zich eindelijk kan thuis voelen.

In 'Persepolis' legt Marjane Satrapi haar persoonlijke ervaringen vast in prachtig expressionistische zwart-wit animatie, die de vaak vervormde realiteit op beangstigende wijze in de verf zet.

Daarnaast is er in 'Persepolis' ook plaats voor enige nuance, nuance die nooit ongepast en altijd gewenst is. Deze vertaalt zich in de eerste plaats in de cynisch humor, die tegelijk raak en wrang is, maar er bovenal voor zorgt dat het geheel niet te belerend wordt voor de kijker. Ten tweede en ten laatste vertaalt zich dat in de charmante, surrealistisch vormgegeven 'geschiedenislessen' van Satrapi. Het geeft de huidige wereld van Marjana niet alleen meer diepte, maar is simpelweg interessant, ter zake en eveneens humoristisch.

Technisch gezien scheert 'Persepolis' geen hoge toppen, al hoeft dat in se ook niet. De simpliciteit waarmee deze animatiefilm is vormgegeven, is mijns inziens ongeëvenaard en op dat vlak aanschouw ik hem dan ook als mijn favoriete animatiefilm. Bovendien is 'Persepolis' het beste bewijs dat de wereld van de animatie meer openstaat voor vrijheid van interpretatie én dat de ambachtelijke handanimatie allesbehalve heeft afgedaan.

Het enige waar we Satrapi ten slotte op kunnen bekeuren, is het feit dat ze net iets te gechargeerd te werk gaat en biigevolg te weinig tijd neemt bij het brengen van haar 'onderwerp'.

Verdomd dikke 3.5*, en verhoging bij herziening is dan ook niet uit te sluiten...

Ook de enige screening in Nederland (en op het IFFR) in de originele Franse dub, zodat de lipsync overeen komt. De Engelse dub komt uit in de Nederlandse en Vlaamse zalen, blame fucking A-Film.

Getuige de lange lange lange rij bij Cinerama met beteuterde mensjes hopende op een restkaartje, en de screening in een veeeeeels te kleine zaal, hebben zowel de programmeurs als distribiteur niet in de gaten dat 'Persepolis' stiekem door veel mensen is gelezen.

De film wist mijn verwachtingen waar te maken. Alhoewel de verschillende verhaaltjes niet als een prachtig geheel gesmeden worden in een film, het is te fragmentarisch. Dat werkt toch beter op papier. Maar goed, een headbangende animatie-Marjane maakt veel goed.

Een prachtige film, de duistere noir stijl past hier goed bij, de verhaallijnen zijn fascinerend, interessant, grijpend, en ook komisch. Persepolis is op het moment me favoriet voor de beste Animatiefilm.

(Lees hier de interview met Marjane Satrapi).....zeer interessant.

http://www.zozolala.com/ZL126_Satrapi.html

Best leuke film. Niet dat ik er helemaal wild van werd, maar toch leuk genoeg voor af en toe een glimlach om de ontegenzeggelijk pientere manier van een bepaalde reeële situatie te verbeelden.

Sowieso is de manier waarop de individuele praktijkproblemen met de islam worden verbeeld duizend keer beter dan een Wilders in zijn hele carriere zou kunnen doen, laat staan op film. Wat dat betreft hadden ze beter deze film wat meer aandacht kunnen geven dan die prutser.

Erg mooie film. Het verhaal loopt grotendeels gelijk met de strip, al gaat het iets minder diep en komt het in de film wat anekdotischer over, zodat de personages minder snel blijven plakken. De warme sfeer van de strip is wel behouden, dat is leuk. Waar de film de strip echter overstijgt, is in de schitterende animatiestijl: ondanks alle lof voor Satrapi's simpele tekenstijl, heb ik de strip altijd vrij 'arm' gevonden, zeker als je het vergelijkt met haar mentor David B. , die eigenlijk ook niet subliem kan tekenen, maar wel parels van strippagina's aflevert. In de film komt Satrapi daarbij in de buurt: het spel met zwart en wit, de knappe overgangen tussen scenes, de droomachtige expressionistische effectjes af en toe, en de kleine intermezzo's in een andere stijl: heel mooi en erg effectief allemaal. Ook al ken ik het verhaal bijna vanbuiten, ik heb toch ademloos zitten toekijken naar de schitterende visuele vondsten. Ik denk ook niet dat ik al eerder een lange animatiefilm gezien heb die zo inventief met zwart en wit speelt, klasse dus.

Fantastische film was dit. Laatst met Sweeney Todd een musical gezien die voorheen nog ontbrak aan de filmwereld, met Persepolis hebben we een nieuwe animatiefilm zoals die ook nog niet bestond en ook in dit geval ben ik blij met deze verrijking aan filmland.

Naar mijn mening moeten mensen die nog steeds beweren dat animatiefilms geen extra waarden bevatten tot de 'echte' speelfilms toch deze film maar eens een kans geven. De gehele vertelwijze is ontzettend interessant en het is dan ook erg sterk geschreven allemaal. Daarbij komen uiteraard ook nog de geweldige (en orginele) animatietrucjes bij die de hele film cinematografisch erg interessant maken. En uiteraard inclusief het veel bespelen van zwart/wit als stijlmiddel. Daarnaast is er zelfs wat humor te vinden, ook al is het thema nogal zwaar.

Minpunten zijn er ook, soundtrack is niet altijd even geweldig (maar de manier waarmee de beelden erop inspelen dan weer wel), hier en daar is de animatie wat 'computer-achtig' (terwijl het allemaal toch 2D is en het allemaal makkelijk in de traditionele wijze gedaan had kunnen worden) en ik vraag me ook af of hij even sterk is bij een tweede kijkbeurt.

Maar die minpunten zijn niet van heel groot belang. Eigelijk stoorde ze zelfs helemaal niet, ik werd helemaal door de film meegenomen en ben ontroerd, verbaasd en heb me zelfs gewoon fijn kunnen vermaken met als conclusie dat dit een absolute aanrader is en dat ik de strip eindelijk eens moet gaan lezen.

Dus komop mensen, breng dat cijfer omhoog!

Wel een leuke animatiestijl zeg! Ik dacht eerst 'oef dit is maar voor 10 minuten zoals bij een short, leuk om te zien', maar dat valt reuze mee. Het verhaal was wat obligaat en door het autobiografische karakter heeft het teveel het karakter 'en toen gebeurde dit en daarna dat'. Zoals vaker bij autobiografische films wordt geprobeerd zoveel mogelijk gebeurtenissen d'rin te proppen en moet het ook nog geheel volgens waarheid verteld worden. Van mij hoeft dat nooit zo. Ook is het jammer dat de hoofdrolspeelster beetje een zeikwijf is, sympathiseren zit er dan nauwelijks in.

Humor en realisme in een zeer afwijkende tekenstijl. En dat werkt zeer goed.. Niet té "grappig" en ook niet té moraliserend.

3,5*

De Engelstalige versie heb ik dus gisteravond gezien.

Terwijl ik een Frans gesproken film dacht te gaan zien, werd ik onaangenaam verrast door de Engelse versie.

De oom van het meisje (Anouche), had wel een heel erg Amerikaans accent voor een Iraniër. Vreselijk.

Ik heb me er toch overheen kunnen zetten, en me op de film zelf kunnen focussen.

En maar goed ook, want de film is prachtig. De tekeningen, en de overgangen van de scénes zijn een kunstwerkje. Het verhaal is triest, aandoenlijk, en met een komische ondertoon.

Verloochen je afkomst niet is de mooiste boodschap van de film, en ik kan het daar alleen maar mee eens zijn.

Persepolis bewijst hoe krachtig animatie kan zijn.

De emoties op de gezichten van de personages zijn zo ongelooflijk right on the spot. Gek genoeg nog veel meer dan gelaatsuitdrukkingen van acteurs ooit voor mij hadden kunnen zijn.

Het verhaal is heel aangrijpend. Ik merkte tijdens het kijken een verstrakte blik bij mijzelf op, ik leefde erg mee met Marjane.

Ik heb niet alle verwikkelingen voor 100% kunnen volgen, vooral tijdens de kindertijd van het hoofdpersonage maar ik ben er zeker van dat de gaten na herziening zullen zijn opgevuld.

Zelf heb ik enkele weken in Iran en Teheran verbleven, waardoor de film een nog sterkere indruk maakt.

In de extra's vertelt regisseuse Satrapi dat haar verhaal toch wezenlijk verschilt met dat van haar alter-ego. Zij zegt iets dergelijks als: "De werkelijkheid moet enigszins worden aangedikt voor cinema."

Ergens vind ik dat een ietsepietsje teleurstellend omdat ik, in al mijn naïviteit, het gevoel had een (bijna volledig) getrouwe versie van werkelijke gebeurtenissen te bekijken.

Erg mooi. Qua animatie, stijl en vormgeving een film naar mijn hart. Schitterende minimalistische, abstracte animatie dat in iedere scene datgene dat er toe doet perfect in beeld weet te brengen.

Het thema is behoorlijk zwaar, maar wordt op toegankelijke wijze gebracht. Mooi om te zien hoe de kleine Marjane haar idealen op kinderlijke wijze probeert te uiten en te verwezenlijken, vaak tevergeefs. Satrapi houdt goed vast aan de realiteit en vertelt op oprechte en weinig sentimentele wijze haar verhaal. Toch had het van mij nog iets harder en scherper gemogen; wellicht dat het dan iets doeltreffender was geweest. Af en toe kwam het wat belerend op me over, maar dit stoorde echter niet en doet weinig af aan de film. De vaak cynische humor van Marjane en mamie maken een hoop goed.

De animatie verdient een pluim; schitterend vormgegeven. Het thema is interessant - natuurlijk nog steeds actueel - en wordt op toegankelijke wijze verteld. En tja, de Franse taal blijft een genot voor de oren. 4,5*

Persepolis is een religieuze film die het verhaal verteld over Marjane.

Het centrale thema van de film is vooral Oorlog en Vrijheid, de film is aangrijpend en zit vol met verschillende emoties. De humor is vooral hard en radicaal soms is het verhaal wat moeilijk te volgen omdat je wat meer moet weten over de achtergrond van de film.

Het merendeel van de film is in zwart-wit maar er kwam ook kleur in voor.

Het is Vincent Paronnaud en Marjane Satrapi in ieder geval goed gelukt om een intense kijkervaring voor te schotelen aan het publiek en tevens ook wat meer informatie te geven wat er nou net is gebeurd in Teheran in 1978.

Mooie animatie over hoe het is om op te groeien in Iran. Heel interessant om dat te zien, verteld door iemand die daar vandaan komt.

De film ziet er ook gewoon erg mooi uit.

Wel weer een kleine revelatie na de overdosis Pixar-animaties van de laatste jaren.

Fijne, ontroerende, maar vooral komische animatiefilm. In een verfrissende animatiestijl weten de twee regisseurs de recente Iraanse geschiedenis op een meeslepende wijze te tonen door de ogen van een meisje. Ik vond vooral de toon van de film goed. Komisch en speels, maar toch met een bepaalde sombere en verslagen toon. Overigens zag ik de Engelse versie. Het liefst had ik de Franse versie bekeken, maar ik moet toegeven dat de Engelse verder ook prima is.

4*

Vreselijk lelijk animatieding.

500 keer dezelfde fade, lamzieke camera en een tekenstijl die pijn doet aan de ogen door gebrek aan detail en vooral, animatie. Wanneer er iets vloeiend bewoog leek het meer op goedkope Flash animatie dan op iets serieus bedacht. Werd er na verloop van tijd helemaal simpel van.

Verder een platgekauwd thema dat wel op een aardige manier gebracht werd. Toch heb ik maar weinig zin en interesse in het wel en wee van de hoofddoek, ook Marjane zelf lijkt iets teveel op een veel te jong volwassen geworden kind.

Gelukkig af en toe wat luchtigere momenten al vond ik het nooit bepaald grappig worden. 't Is eerder een rustige vertelling over een nogal zwaar op de maag liggend onderwerp. Vraag ik maar of dat wel de beste keuze was.

Redelijk vermakelijk filmpje dat kort genoeg is om de aandacht vast te houden, maar zo slecht en goedkoop in uitvoering dat het de hele film keldert.

1.5*

Edit: Franse versie gezien trouwens. Ook dat is geen al te beste dub.

Mooi verhaal; dat ons ook nog eens een goed inzicht biedt in de Iraanse cultuur, tevens een eye-opener die ons er aan herinnert dat we minder zwart-wit moeten denken. Iraniërs zijn niet per se geweldadige fundamentalisten, maar zijn ook maar heel gewone mensen met dromen en wensen. Ook weer eens een andere manier van animatie, mooi gedaan.

4 sterren

Een kijkje in de psyche van een jongedame, die heen en weer wordt geslingerd tussen dogmatisch Islamisme in Iran en de ''decadente'' vrijheid van het westen. Haar verhaal wordt verteld met simpele doch beeldschone animatie, waarin veel plaats is voor vinnige taboe-doorbrekende humor. Heerlijke film, onsentimenteel maar desalniettemin hartverscheurend.

Aardige en regelmatig ook grappige animatiefilm, vooral de eerste 45 minuten. Deze film draait nu op film1 en kreeg mijn interesse vanwege de recente gebeurtenissen in Iran.

Bij vlagen een erg leuke animatie film.

Verhaal word erg leuk aan de kijker verteld, en laat je zo een goed beeld zien van de geschiedenis van Iran, door de ogen van een inwoner van het land. Hoe het land wordt onderdrukt, en de grote cultuurshock als Marjane naar Wenen gaat worden met veel humor gebracht zonder daarbij echt heel dramatisch te worden. Dat het luchtig is gebracht is wel een verademing voor de film, die wel interessant is maar je nergens toch echt weet te raken. De animatiestijl kon ik verder ook niet veel mee.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar nergens echt hoogstaand.

3*

Ik heb de Engels gedubde versie gezien met de stemmen van o.a. : Sean Penn, Iggy Pop, Gena Rowlands, Amethyste Frezignac....

Hmmm, naar deze film heb ik lang uitgekeken, ik dacht dat hij ongelooflijk goed ging zijn...

De eerste 30 minuten vielen tegen, ze slaan je om de oren met de moderne geschiedenis van Iran, op zich is dit noodzakelijk om weten, maar het werd niet erg interessant gebracht.

Daarna begon het goed te worden, eens Marjane in Oostenrijk aankomt en er opgroeit tot een volwassen jonge vrouw.
Er werd veel moeite gedaan om het niet te zwaar te maken voor de kijker, Marjane komt regelmatig erg grappig en gevat uit de hoek, ze is duidelijk een sterke vrouw die niet meehuilt met de massa maar haar eigen principes probeert na te leven en waardig door het leven wil gaan.

6,5/10.
Als je het eerste - minder interessante - half uur wil uitzitten word je getrakteerd op een interessante film die een mooi beeld geeft van het huidige Iran, want hier in't Westen hebben we uiteraard een raar beeld van dat land omdat we er enkel maar slechte berichten over te horen krijgen op tv en in de kranten.
Uiteraard zijn het ook maar gewone mensen zoals jij en ik die daar wonen, spijtig genoeg niet in een vrije democratie zoals hier...

Een aanrader voor cinefielen.

Filmsite : http://www.sonyclassics.com...

Mooie, simpele animatie over een onderwerp dat er zowaar toe doet. Leuke serie korte, bijna op zichzelf staande scenes met een serieuze inslag maar gelukkig ook wel eens een luchtige noot. Scherp getekend, goede film.

3,5*.

Prettige film, vond de animaties functioneel en arty, heb me er absoluut niet aan gestoord. Door de Engelse stemmen wordt het als kijker makkelijker je te identificeren met Marjane en haar familie. De film toont op een simpele doch doeltreffende manier de wijze waarop de politiek en de wisseling van regimes ingreep op het dagelijkse leven in Iran.

Enige kritiekpunt is dat de film geen spanningsboog kent. Het tempo is echter constant en de film zakt dus nergens in. Het eind was wat abrupt (komt mede door gebrek aan een spanningsboog denk ik).

4*

Even de eerste minuten doorkomen en wennen aan de simplistische manier van tekenen, maar de boodschap komt luid en duidelijk over. Ook wel humor zo nu en dan. Lijkt me erg moeilijk als je je nergens op aarde echt thuis voelt. Je krijgt meteen een klein lesje over het reilen en zeilen in Iran. Word je niet echt vrolijk van. Er wordt een eerlijk beeld geschetst, want het leven en de cultuur in Europa heeft ook zo zijn nadelen. Haar oma vond ik vooral een leuk karakter. Hartklachten en lekker aan de pijp, alles relativerend en gewoon een leuk mens. Wist niet wat ik kon verwachten, maar bleef er goed met mijn aandacht bij.

Mooi.

Aparte kijkervaring, vooral mede dankzij de animatie stijl, die verrassend snel weet te wennen, maar ook door het verhaal en vooral de vertelwijze hiervan.

De delen in Europa deden veel meer qua gevoel bij mij dan de delen in Iran, omdat je hier gewoon meer kan inleven. Je weet ongeveer hoe het in Europa eraan toe gaat/ging en deze Islamitische revolutie is gewoon nogal nieuw voor mij. Natuurlijk ken je wat van het nieuws, maar eigenlijk heb ik bar weinig films over deze situaties gezien en om dan gelijk te beginnen met een bijna abstracte vertelling hiervan is misschien te veel gevraagd. Je hebt geen vergelijk materiaal, waardoor het soms apart overkomt, omdat je niet zo goed weet wat je ervan moet vinden.

Toch weet de film wel veel sympathie en liefde te wekken voor Marjane. Ze zorgt voor wat liefelijke scènes en ik vind het ook wel grappig hoe de scènes met de Westerse muziek gecombineerd is met de Islamitische cultuur, zoals bv. het gebrekkige Engels en de invloeden van buiten af. De film kent als het ware wel wat feitelijke aspecten, waardoor je je als kijker, ondanks de animatie, toch serieus en volwassen genomen voelt worden.

Al met al een mooie film in een apart en spraakmakend uiterlijk. Ik denk dat dit uiterlijk ook zorgt voor de concentratie als kijker. Het geeft als het ware gelijk de film een kans, doordat het in mijn ogen toch wel bijzonder is. Slim om daar een voordeel uit te trekken.

Goed en mooi, eigenlijk wel een aanrader! 3,5 ster

Een verhaal met een beladen onderwerp op een stijlvolle en vooral mooie wijze vertelt.

Hoewel het begin even goed opletten is wordt je vanaf het moment dat Majane vertrekt meegesleurd in haar leven. Op haast speelse wijze worden de pijnlijke en vooral gruwelijke gebeurtenissen in voornamelijk zwart-wit getoond. Al het drama wordt subtiel van een vleugje gepaste humor voorzien om het geheel niet te al te zwaar te maken.

Persepolis is naast een sterke animatie vooral een zeer toegankelijke geschiedenisles over de ellende die zich in Iran heeft afgespeeld.

Aanrader!

3,5*

Deze ook eens bekeken, maar 'k wist eigenlijk niet waarover de film ging gaan. Toch vond 'k het een interessante film. De film is zeker geen typische animatiefilm. De film brengt een redelijk zwaar thema die kleine kinderen waarschijnlijk niet zouden snappen. Ook bevat de film toch enkele "ruwere" scènes die je niet direct in een animatiefilm zou verwachten, daarom kan 'k deze film zeker aan volwassenen aanbevelen.

De film toont het leven van een jong meisje die opgroeit in Iran en het werd wel boeiend gebracht. Eenmaal ze verhuist wordt de film misschien iets toegankelijker en er is zelfs plaats voor af en toe wat humor.

De animatiefilm bestond vooral uit realistische beelden, dus eigenlijk konden ze het evengoed hebben verfilmd. Het kleurengebruik is vooral zwart-wit, maar stoorde niet.

'k vond het wel eens interessant om te zien en omdat 'k eigenlijk totaal geen verwachtingen had, is de film eigenlijk reuze meegevallen. Een aanrader.

Misschien een minpuntje, het einde was wel abrupt.

Best een heel mooi gemaakte animatie, zwart-wit, met de illusie van tekenwerk in bv inkt en kohl, silhouetten- en schaduwspel. Alleen de laatste scene bevat kleur.

Het verhaal is ook erg boeiend, realistisch m.b.t. de geschiedenis van politiek en oorlog in Iran en de gevolgen voor de bevolking in het dagelijks leven.
Verder zien we de aanpassings- en immigrantenproblemen van het meisje dat, haar familie achterlatend, van Iran naar Oostenrijk vertrok.
Ook de strijd voor de rechten van de mens en van de vrouw in Iran komen aan bod.
Prachtig werk.

Ik had mijn twijfels of ik dit wel een goede film zou gaan vinden. En dan bedoel ik dat puur op het persoonlijke vlak. Ik had namelijk nog nooit een volwassen animatie bekeken met een dramatisch thema. Het was wel even wennen maar ik was zeker onder de indruk van het verhaal. Het leek ook wel dat sommige heftige scènes, zoals sommige dingen die in de oorlog gebeurden, heftiger over kwamen door middel van de animatie.

De tekeningen zijn erg simpel en zwart / wit gehouden maar ik kreeg hierdoor wel meer gevoel bij de grauwe sfeer die er heerste binnen het gezin met alle ontwikkelingen die zich voordeden in Iran. Het tekende het voor mij juist goed uit.

Vooral het begin vond ik erg treffend. Als je ziet hoe een lief, leuk en blij kind Marjanne was. Juist haar kinderlijke onschuld was zo'n goede tegenhanger van wat er om haar heen gebeurde en dat tekende de verschrikkingen die er gebeurden juist extra uit. Dat vond ik echt heel goed gedaan.

Ook was het wel heel goed te zien wat voor een impact de oorlog op Marjanne had. Je ziet haar veranderen van dat blije en onschuldige kind naar een cynische en teneergeslagen jonge vrouw die een hele sombere kijk op de wereld krijgt.

Ja, ik was echt onder de indruk van deze film en je krijgt ook een heel goed beeld van de geschiedenis van Iran. Wat mij betreft is dit zeker een aanrader.

Autobiografische film over de jeugd van de Iraanse Marjane Satrapi, regisseuse en hoofdrolspeelster in deze film. Voorafgaand aan de film bracht ze het verhaal uit als stripboek, de film volgt de animatie- en zwart-witstijl van die stripboek.

De film vertelt het boeiende verhaal van haar opgroeien in Iran, en haar ervaring toen ze naar het westen vertrok. Zoals ik het zie is de animatie gebruikt om het verhaal te ondersteunen, en is daarom sober en daaraan ondergeschikt.

Behalve autobiografisch is deze film ook een critische blik richting het (oosterse) extremisme, maar ook richting de (westerse?) passiviteit, en niet in de laatste plaats vormt het een les over de recente geschiedenis van Iran.

Een must see wat mij betreft. Aanrader.

Erg mooie film, zowel inhoudelijk als visueel. Hou wel van die creatieve animaties die ook nog iets te vertellen hebben, zoals bijvoorbeeld ook Mary and Max.

In het begin denk je dat het wat houterig geanimeerd is allemaal, maar het went snel, en er zitten echt heel veel mooie stukken in. Inhoudelijk is het soms ernstig, maar meestal ook heel frivool, met leuke grapjes, en grappige details. Vond de balans tussen de twee goed gedaan.

Misschien dat het wat beter overgekomen was als het iets compacter was verteld. Vond het nu tegen het einde wat te lang doorgaan allemaal, en soms de kernboodschap (als die er al echt was) wat uit het oog verliezen. Maar dat is eigenlijk het enige minpunt, voor de rest een prima mooie film. Zou wel meer van dit soort dingen willen zien.

nipte 4,5*