Movie Crazy (1932)

Lloyd is geen Keaton of Chaplin, maar als je zijn stijl kunt waarderen beleef je hier een puike film aan. Clichés troef uiteraard, maar wel vermakelijke clichés. Erg sterk staaltje van het doorstaan van de tand des tijds, inmiddels meer dan 75 jaar oud. Goed.

De beste Lloyd-talkie die ik tot nu toe zag, al zijn het meer de slapstickmomenten die de film maken dan de dialoogscènes. Met name de restaurantscène met de goocheljas was toch wel erg leuk. Het verveelt weer geen moment in ieder geval, zelfs al heeft Lloyd wel eens groter meesterschap getoond.

3,5*

Wel weer een leuke Lloyd. Eerste talkie die ik van hem zie. Wat opvalt is dat dialoog geen enkele toegevoegde waarde heeft hier, maar het stoort ook niet echt. Ik vind films over films in zo'n komische vorm wel leuk. Verspreid over de iets te lange speelduur zitten wel aardige grappen, maar Movie Crazy is op een paar momenten echt leuk. De lange vechtpartij op het eind is behoorlijk hilarisch, het hardst moest ik lachen om het trechtertje. Vind zo'n film meer iets voor een uurtje, zoals de meeste van zijn eerdere lange speelfilms, niet alles is even leuk namelijk. Al met al toch wel weer geslaagd. 3,5 sterren.

Eerlijk gezegd vind ik dat Harold Lloyd i.t.t Buster Keaton (en ten dele Chaplin) een betere overstap van het stomme naar het geluidstijdperk heeft gemaakt. Ook deze film is nog best leuk en ziet er mooi verzorgd uit.

Over verzorgd gesproken, ik ben nog steeds zo blij als een kind met de aankoop van die Harold Lloyd box! Prachtig! De films zien er ook kraakhelder uit vergeleken bij het werk van (weer) Keaton en Chaplin. Zou dat dan toch te maken hebben met het feit dat Lloyd zelf altijd alle rechten van zijn films heeft opgekocht en behouden, waardoor de film ook beter zijn geconserveerd?

Overigens vind ik Harolds tegenspeelster Constance Cummings echt een snoepie in deze film! Ze is erg oud geworden, zag ik op IMDB (95!).

Zalige komedie! Lloyd’s beste talkie die ik tot nog toe gezien heb, en wat mij betreft mag hij ook gerust naast diens beste silent werk staan. Harold Lloyd heeft in zijn silents ook altijd iets gehad met taal, cfr. de soms hilarische tussentitels, en deze film ligt eigenlijk in het verlengde daarvan, zij het dat de grappen nu uit de mond van de personages komen. Naast visueel werk natuurlijk, dat is eveneens in overvloed aanwezig en bewijst nog maar eens het talent van Lloyd met z’n uitgestreken gezicht. De verhaallijn is heerlijk ironisch - de onhandige Lloyd wil het maken in de filmbusiness - en amusant. Uiteraard geen moment serieus te nemen. Love interest Constance Cummings is fantastisch en uiterst charmant in haar dubbelrol. Alsook een pluim voor de knappe regie van Clyde Bruckman en een ongecrediteerde Lloyd.