Dracula: Dead and Loving It (1995)

Mel Brooks blijft in deze parodie erg dicht bij het originele verhaal van Bram Stoker. Zijn versie is doorspekt met dwaze slapstickgrappen, maar ook met subtiele verwijzingen naar de Hammer horrorfilms uit de jaren '50 en '60. Leslie Nielsen, bekend van de Naked Gun-reeks, vertolkt graaf Dracula en Peter MacNicol uit de tv-reeks Ally McBeal speelt zijn hulpje...

Op een paar geslaagde grappen na (zoals graaf Dracula die een daymare heeft en de absurde hoeveelheid bloed die omhoog spuit wanneer de houten pin wordt gebruikt) is deze film niet veel soeps.

Mel Brooks: alive and hating it, en dat mag gerust een understatement genoemd worden. Borstenfetisjist Brooks verveelt en enerveert namelijk mateloos met dit flauwe stukje slapstick, waar elke grap voorspelbaar is, maar bovenal te letterlijk wordt genomen. Geheel terecht betekende deze prent dan ook de doodsteek voor Brooks als regisseur.

0.5* ...en zelden zo overtuigend...

Ondanks Nielsen en een paar hilarische momenten is deze film vooral erg mager en flauw. Een teleurstellende afsluiter van een carriere die erg sterk begon. Matig.

Teleurstellend, maar ook weer niet heel slecht.

Dracula: Dead and Loving It had alleen veel leuker kunnen zijn dat het geworden is. Leslie Nielsen speelt op zich wel aardig en heeft zeker enkele aardige scene's maar men had hem veel meer moeten gebruiken en er hadden dan ook zeker wat meer en wat scherpere grappen ingemogen. Gelukkig was dat hulpje van hem nog best geinig.

Verder is de film redelijk matig. Het plot is nogal suf en zoals ik al zei; er hadden wel meer grappen ingemogen.

Mel Brooks kan beter.

2*

Ik herinner mij deze film als een leuke en grappige film. Een herziening zie ik niet zitten omdat die nan kan tegenvallen. Leslie Nielsen doet zijn best hier en de grappen zijn ook leuk. vleermuizenkaka op de trap, die vent die insecten opeet...
Goede film (in herinnering toch). 3*

Gisteren nog eens gekeken naar deze film die vooral in mijn herinneringen "goed" was. In de 25 jaar die verstreken zijn, heb ik uiteraard al betere films gezien... maar ook al slechtere. Persoonlijk vind ik het gemiddelde wat aan de lage kant. Een half puntje hoger mag best, maar ook niet meer dan dat.

Leslie Nielsen keek ik vroeger graag en is wat mij betreft het boegbeeld van dit genre, ook al had ie meer serieuze rollen bij aanvang van zijn carrière. Ironisch genoeg laat hij in deze film, een kans om lekker over the top te gaan, bitter weinig zien.

McNicol doet het dan weer beter. Zijn metamorfose van beheerste advocaat naar krankzinnige insectenjager aan de ontbijttafel vond ik een knap staaltje acteren. Zijn rol is uiteraard niet groot genoeg om de film te dragen, dat had Nielsen moeten doen.

De andere bijpersonages (de dames, Jonathan Harker en Dr Seward) vond ik overigens ook allemaal best ok. De protagonist (van Helsing/Brooks) geeft echter op zijn beurt niet thuis, waardoor je een merkwaardige film krijgt waar de bijrollen prominenter uitkomen dan de hoofdrollen, zonder ook echt te schitteren. Misschien zit hier de voor mij blijvende aantrekkingskracht van deze film?

Sommige dingen werken, andere niet. Ik heb al meermaals de She's Nosferatu. She's Italian? gequoted en meestal vinden mensen dat wel grappig. De She will become one herself herhaalde mimiek is dan weer totaal niet grappig imho.

Dus ja, voldoende zonder meer. Maar wel een verademing om nog eens een film <90 min. te zien, die niets meer wil zijn dan een grappige manier om een verhaaltje te vertellen. Dat is de laatste jaren toch wel moeilijk te vinden.

I was having a daymare

Mel brooks heeft in de loop der jaren een aantal grappige films gemaakt met als hoogtepunt uiteraard Blazing saddles , Leslie nielsen vierde zijn komische hoogtepunten met de naked gun reeks en deze 2 bij mekaar brengen leek meer dan een goed idee om een leuke komedie met absurde humor te maken .

Helaas was voor beide het hoogtepunt allang voorbij , De film begint wel heel sfeervol en je vraagt je gelijk af of dit wel een komedie gaat worden want de toon lijkt heel serieus en sfeervol duister , maar een maal in de koets op weg naar transylvanie word de toon wel duidelijk , de geslaagde grappen zijn er niet al te veel , de schaduw van Nielsen zorgt voor wat leuke momenten en ook de daymare scene is origineel leuk bedacht .

Op zich aardig maar het niveau van de naked gun reeks word nergens echt gehaald .