The Ten (2007)

Zo slecht vond ik het niet eens, het is een niet alledaagse indeling van een film. Leuk geprobeerd om het eens anders te doen, helaas niet helemaal gelukt. De humor is eenvoudig te noemen en daardoor niet altijd grappig te noemen.

Wain is een apart mannetje. Z'n humor is duidelijk niet voor iedereen weggelegd, maar dit soort dingen ligt mij eigenlijk wel. Sowieso hou ik van anthologies, al is de opzet hier natuurlijk wel iets anders. Geen verschillende regisseurs of verschillende stijlen, maar de tien verhaaltjes houden in ieder geval wel het tempo erin.

Verder is dit het type humor dat een debiel idee volledig tot op de bodem uitmelkt. Om dit dan te doen met toch wel een sterrencast is best geniaal. Fijn ook dat de cast het gewillig laat gebeuren en lekker meespeelt met deze aaneenreiging van complete onnozelheid. Uiteindelijk slaat het nergens op, je verliest allicht wat extra hersencellen tijdens het kijken, maar dan wel al lachend.

Verder ook net iets leuker om te kijken na 327 dramedies die ook echt wat serieus en ook echt wat romantisch proberen zijn. En met een boodschapje enzo. De volbloed comedy is al een tijdje op sterven na dood, een film als deze komt dan als gelegen. Van het gemiddelde kijk ik eigenlijk niet eens meer op, MM is jammer genoeg een onzinnige referentie als het gaat om pure genrefilms.

3.5*

Top niveau flauwigheid.

Belachelijk gemiddelde. Heerlijk all in flauwe film. Dacht eerst even OH moet weer eens tegen de stroom inzwemmen, maar Wain is gewoon weer lekker bezig. Qua films is dit waarschijnlijk zijn beste. De korte verhaaltjes werken goed voor de flauwigheden. McDownalds, Booouurger King, Woundy’s.

3.5 sterren. Dit moet zeker boven de 1 komen.