Death of a Salesman (1985)

Lijkt een totaal vergeten film: Hoffman op zijn best in een hele goede Schlöndorff

Het eerste halfuur een beetje doorbijten, maar dan wordt alles duidelijk en is het genieten van de ontzettend sterke rol van Dustin Hoffman.

**** 4 op 5 ****

Helemaal met je eens Tony!

Ik zou dit toch echt geen 'Schlöndorf' willen noemen, maar een vrij tekstgetrouwe verfilming van het toneelstuk 'Dood van een Handelsreiziger' van Arthur Miller. In Nederland was onder meer Ko van Dijk een prachtige Willy Loman... de sappelaar met z'n koffers.

Arthur Miller heeft als eén van de eersten in veel van zijn toneelstukken filmtechnieken toegepast. In 'Salesman' zitten flashbacks naar toen de jongens nog klein waren. In 'After the Fall', dat geinspireerd is op zijn huwelijk met Marilyn Monroe, verspringt de handeling op allerlei manieren, qua tijd en lokaties.

Het was (is) een vakman, die Miller. Al z'n stukken zitten gebeiteld in elkaar. Toch ben ik er niet echt dol op.

Nou hugohei: de meerwaarde hier van Volker Schlöndorff is dat hij de meesterlijke Dustin Hoffman en John Malkovich naar sublieme hoogten weet te leiden. Dit itt tot de toneelstukken (die ik ken).

Scherp psychologisch drama, met Dustin Hofman in een glansrol. Deze prachtige film lijkt inderdaad in de vergetelheid geraakt, volgens mij nog nooit op tv geweest.

Ik heb hem volgens mij, ademloos afgekeken van tv. Valt in de categorie van A cat on a hot tin roof en A Streetcar named Desire.

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt (ook omdat ik Hofman hoog heb zitten). Daarop volgt een voorspelbare doch noodzakelijke vraag; kan iemand mij vertellen of deze film ook op dvd uit is?

De film is verkrijgbaar op dvd.

Dat is grappig, nou noem je twee klassiekers die mijn broer me afgelopen weekend nog heeft aangeraden. Zijn dat ook van die mooie ingetogen verfilmingen van toneelstukken?

Ja, Twee Klassieke stukken van Tennessee Williams.

Vol drama. En puik acteerwerk.

Net als FisherKing.

Genoteerd!

Voor de liefhebbers: nu op dubbel-dvd (bij de Zeeman, of all places) samen met 'À la folie... pas du tout' voor 2,99

Er wordt goed geacteerd, maar het is duidelijk allemaal in een studio gefilmd en dat maakt het een stuk minder mooi.

De film is in een studio opgenomen omdat het oorspronkelijk een toneelstuk is. Regisseur Volker Schlöndorff heeft dat intact willen laten. Vandaar...

ik wou net zeggen, het decor was zo opvallend nep dat het wel expres móest gedaan zijn. In 1 adem afgekeken. Zeer interessant. 4 sterren.

Ik vind het een merkwaardige 'film'. Eigenlijk alles is apart aan deze film waarin Hoffman mij iets te veel kakelt.

Het spraakgebrek van Malkovich blijft trouwens fascineren.

Mooi excuus als je niet genoeg geld weet binnen te halen voor fatsoenlijke decors.

Tjonge, wat zijn ze lelijk Spuuglelijk.

Om maar niet te spreken van de kleding die de 'jongens' aanhebben...

Ik vind het jammer dat Schlondorff niet geprobeerd heeft er een echte film van te maken. Het is nu amper meer dan een toneelstuk voor de camera's. De enige toegevoegde waarde die de film nu heeft is de goede rol van Dustin Hoffman.

Ongelofelijk hoe die Dustin Hoffman acteren kan!

Maar Kate Reid en John Malkovich doen het ook zeer goed!

prachtige, ontroerende film met een geweldige Hoffman en Malkovich

5*

Had een vreemd gevoel bij deze film. Eerst leek ik er even in te moeten komen, daarna vond ik de film ineens zeer goed worden, en uiteindelijk verloor ik mijn interesse weer. Hoffman's geschreeuw en grootse gebaren begonnen mij steeds vaker te irriteren, al doet ie het wel prima. 2.5 sterren

Na het geweldige toneelstuk (een van de beste Amerikaanse toneelstukken, vind ik) al tweemaal te hebben gelezen nu ook de film maar ns opgezet. Ik vond het een zeer degelijke adaptatie, met erg sterke performances van Hoffman en een nog jonge Malkovich. Eigenlijk is van een adaptatie weinig sprake aangezien de originele toneelvorm heel erg nauw is aangehouden. 3,5*

, ik vind dat Hoffman het erg sterk doet, maar hij komt op mij wel irritant over en is inderdaad teveel aan het woord. De film behandelt hele mooie thema's, maar het springt van hot naar her, heeft weinig samenhang en is ook wat oppervlakkig. De begrafenis-scene vind ik erg onovertuigend overkomen

2 sterren

Best een aardige film, jammer dat Hoffman op den duur irritant wordt. Om die reden 3* en geen 3,5*

Mooie film, blijft boeien tot het einde en Hoffman speel zijn rol gewoon fantastisch.

nu voor 2 euri bij dirk van den broek

Mooi, heel mooi.

Allereerst ontkom ik er niet aan om paralellen te maken met Smultronstället van Bergman. Het thema is een oudere man die in zijn werk een succesvol leven achter de rug heeft. Via flashbacks /dromen wordt er terug gekeken naar het verleden. Is het uiteindelijk goed geweest wat er allemaal is gebeurd? Het leven loopt op zijn eind. Ze willen iets achter laten na hun dood; niet vergeten worden. Daar waar in het een met succes wordt afgesloten eindigt de ander in climax waarin al het falen samenkomt.

Hier houdt de verdere vergelijking dan ook op. Daar waar Isac Borg vooral op rationele gedachten leeft, beheersen illusies, als ik dat zo mag zeggen, het leven van Willy Loman. Zijn zoons worden dan ook opgevoed in die gedachten. Ze zijn voorbestemd tot een grote carriere in de ogen van Willy. Hij faalt. Zijn broer die naar Alaska en Afrika is geweest is de superlatief van zijn dromen. Het lijkt alsof Willy constant wil benadrukken hoe goed hij eigenlijk is. In de opvoeding , zijn werk, de buurt, juist de dingen die niet gegaan zijn zoals hij had gehoopt.

De film is geschoten op een overduidelijke toneelsetting en eerlijk gezegd vind ik dit een goede keuze. Dit punt is datgene wat de film tussen alle anderen laat uitspringen. Zonder deze stijl was het slechts een ellenlange monoloog van Willy Loman. Dit is dan ook wat mij stoort aan deze film. Ondanks de fantastische acteerprestatie van Dustin Hoffman blijft het gewoon gezeur van een oude man. Omdat er nauwelijks muziek is gebruikt lijkt het op een grote symphonie op de laagste tonen van orgel. Daar waar normaal sfeer wordt gezet met dramatische muziek, komt nu de dramatiek uit de het geschreeuw en de eenzaamheid/machteloosheid uit de stiltes. Daar waar wel muziek te horen is dreigt het een Walt Disney Classic-achtige vertoning te worden. Een verkeerde keuze in mijn ogen.

Net als Willy in de film heeft de film zelf gevochten voor succes, maar heeft uiteindelijk hopeloos verloren. Het verhaal heeft mij niet genoeg kunnen boeien. Misschien moeten acteurs geen oudere mannen spelen. Pacino in Two Bits is daar ook een goed voorbeeld van.