When Trumpets Fade (1998)

Voor een tv film is dit een zeer goeie film, maar toch haalt deze film niet het niveau van de 'echte' oorlogsfilms.

De film kent aardig wat ranzige beelden (voor een tv-film dan), goeie dialogen en een zeer verassende cast.

Toch maakte deze film niet zo veel indruk op mij dan dat ie de eerste keer deed. 3,5*

Wat een saaie film zeg, zit geen diepgang in.

Kijk voor echte oorlogsfilms naar saving Private Ryan of Band Of Brothers, lekker laten liggen deze.

1,0

Leuk voor een keer, meer niet. Weinig diepgang naar mijn idee. Weinig tot geen spanning. Qua gevoelens heel realistisch, qua oorlogvoering wat minder. Maar goed ik vind het lang nog geen topper. 2.5*

Het verhaal is niet echt boeiend maar wel onderhoudend. Geen top maar ook geen flop. Leuk om eens te zien.

''Welcome to the death factory, ...''

Een redelijke oorlogsfilm, die nergens écht goed wordt.

Deze film speelt zich af vlak voor het Ardennenoffensief. Een vergeten gevecht aan de Hurtgen Forest, België-Duitsland. Het verhaal volgt een klein eenheid groentjes, onder leiding van een net gepromoveerde sergeant, die niets liever wilt dan zo snel mogelijk naar huis. Er komen een aantal opdrachten en missies voor, van het uitschakelen van vijandelijke posities tot wel een grootschalige aanval. Hun doel is om Schmidt in te nemen en via Schmidt de Duitsers verder terug te duwen.

De personages wekten geen interesse in me op. Er wordt ook geen moeite gedaan om sympathie op te wekken voor de soldaten daar. Er lopen ook een aantal rond die irritant waren, zoals brillemans. Met zijn irritante geschreeuw tijdens het rennen. Ik had op gehoopt dat die geraakt zou worden, maar helaas. Voor de rest kom je nog een aantal kapiteinen, een luitenant, een hospik en nog een lt. corporaal tegen. Het acteerwerk van de onbekende cast vond ik niet echt geweldig en het zag er soms amateurisch uit.

De beelden van het bos zagen er wel prima uit. Er is veel gebruik van gemaakt. Van dichtbewolkte gedeeltes, tot wel kale vlaktes en rivieren. Ook de Siegriedlinie zag er netjes uit, met alle 'drakentanden' en bunkers en natuurlijk de brug over de Rur rivier. Er is ook aanwezigheid van Duitsers. Dat komt er goed in voor, van een lichte patrouille tot wel een Flak 88 positie en een pantsereenheid.

De gevechten waren aan de andere kant wat slap en haastig. Maar het geluid van verschillende ontploffingen is netjes. De gruwelheden, shocktoestanden en trauma's van gevechtservaring zien er ook prima uit. Zo heb je gruwelijk verminkte lichamen, soldaten in shock en agressief en verwarde soldaten die niet weten wat ze moeten doen dan wegrennen of schuilen tijdens een aanval.

Het grappige was dat de film eindigde precies hoe die was begonnen. Dat vond ik nog best merkwaardig. Voor de rest is het gewoon een normale oorlogsfilm, die niet echt bijzonder is. Een oorlogsfilm dat je een keer moet zien, als oorlog een favoriete genre is.

P.S.; wel een mooi poster, lettertype en verbruik.

Behoorlijk.

Het moet ondertussen al een jaar of tien geleden zijn dat ik deze film op televisie zag. Door de jaren heen vergat ik de filmtitel en ook het titelzoektopic hier op MM bracht geen soelaas. Tot gisteren bleek dat deze film met Nederlandse ondertitels op YouTube staat. De beste kwaliteit is het dan natuurlijk niet, maar enthousiast als ik was heb ik hem maar meteen gekeken.

De openingsscène maakt nog steeds indruk en is al meteen een eerste hoogtepuntje.
Nadien kent het verhaal ups en downs, maar het blijft ten alle tijde hard en geloofwaardig. De hardheid van de oorlog wordt niet onnodig veel show meegegeven en ook de personages zijn een stuk menselijker dan in menig Hollywoodproduct. De luitenant die nieuwelingen voorop stuurt tijdens hun eerste patrouille is daar een goed voorbeeld van.
De laatste slag komt wat rommelig over, maar nadien komt de cirkel ten einde en is er die slotscène die identiek is aan de eerste scène en nog steeds indruk maakt.

De acteerprestaties zijn niet echt hoogstaand, maar de twee hoofdrolspelers, Ron Eldard en Zak Orth, zijn goed genoeg. Tymothy Olyphant daarentegen kan maar weinig maken van zijn rolletje als soldaat die gek wordt.

De oorlogstaferelen worden behoorlijk geloofwaardig in beeld gebracht. E.e.a. is chaotisch, maar gezien de beperkingen van een tv-productie valt dat uiteindelijk goed mee.
Het trompetgeschater (wat wil je ook met zo'n titel) bekoort minder.

3

20 jaar geleden gezien, niet overtuigt, vanavond daarom weer geprobeerd maar helaas weer niet kunnen overtuigen. Het is het gewoon allemaal net niet.


De paar weinige dingen die ik erg goed vond is de ronde cirkel van begin en einde, Eldard die in het begin zelf met een stervende loopt, en het einde van de film zelf de stervende is en bepaalde sfeeropnames, de zon tussen de bomen, de ontelbare lijken, de dode drijvend in het water tijdens de grote aanval. Maar verder slaagt de film net niet. Het mist allemaal een soort overtuiging. Zo vind ik de tanks ronduit slecht, tevens zou ik, als iemand die redelijk veel weet van de oorlogsgeschiedenis, veel meer van de natuur verwachten. De Duitsers waren hun vijand, maar de natuur, modder, regen en mist waren de echte ontberingen en dat zie ik maar zelden terug. Al met al is het een continue wikken en wegen, nee of ja, goed of slecht, dit weer matig, dat weer aardig. Is dit dan gewoon een B-film anyone? Geschoten met klein budget, want dat gevoel bekruipt me constant. Daarnaast kan de film me niet blijven boeien, het trekt me niet, en dat hoeft op zich niet aan het script te liggen. Want hoewel veel mensen het verhaal/script afvallen en niets bijzonders vinden, heb ik wel zoiets van 'a day in a soldiers life' maar het is natuurlijk wie het brengt en hoe je het brengt. Ron Eldard als absolute simpele gozer en antiheld vind ik dan ook weer niet zo'n gekke keuze.

Al met al geen gek idee allemaal, maar helaas de uitvoering...

Prima oorlogsfilm.

De zinloosheid van elke oorlog wordt hier getoond.

De hiërarchische legerstructuur die zinloos bevelen uitvoert. Die willens en wetend jongens de dood insturen.

Er wordt prima geacteerd.

Functionele close-ups van de gezichten waarop je angst kunt aflezen.

De gevechtsscènes zijn er zoals je velen ziet in oorlogsfilms.

Zeker de moeite waard om te zien.