Bushi no Ichibun (2006)

Sterke film.

Decor is bescheiden maar prachtig. De scenes spelen zich vooral af rondom het huis van Mimura Shinnojo.

Het verhaal is makkelijk te voorspellen, maar ondanks dat word het mooi op film gebracht en is het acteer werk ook nog eens zeer goed. De film speelt zich af tijdens het Edo tijdperk en je wordt weer mooi getrakteerd op een portie samoerai etiquette.

4.0*

Weer mooi, maar ...

Stoorde me af en toe toch een beetje aan de iets te kale registratie van het hele gebeuren. Het audiovisuele mag dan wel in lijn liggen met de algemene droogheid waarmee het hele verhaaltje gebracht wordt, ik vond het toch iets te kaal. Genoeg andere Japanse films die die strakheid dan net met wat meer visuele kracht kunnen neerzetten.

Verder wel weer een aangenaam, mooi verfilmd en goed geacteerd samurai verhaal. Yamada levert een fijne trilogie af, al spat de originaliteit niet meteen meer van het scherm. Heb waarschijnlijk ook wat lang gewacht met dit derde deel, zal me dan ook benieuwen hoe ik de eerste twee delen ga beoordelen als ik ze weer eens zie.

Einde is mooi, al ben ik het wel met Ramon eens dat het nogal onkarakteristiek is. Sentimenteel in nature, maar wel mooi subtiel gebracht en hoewel dit verhaaltjes meestal anders aflopen kon ik het uiteindelijk toch best appreciëren.

Niet slecht, al vond ik de andere twee delen beter. Geen idee of dat door de rustpauze komt of het echt aan de kwaliteit van de film zelf ligt, maar dat zal zich later wel uitwijzen.

3.5*

Mijn tweede Yamada. Net als de vorige (The Twilight Samurai) is ook deze mij uitermate goed bevallen. Een mooi verhaal met dito settings en cinematografie. Op het acteerwerk valt volgens mij weinig aan te merken. Ik ben vooral onder de indruk gekomen van de debuterende Rei Dan (prachtige vrouw trouwens) en van Takashi Sasano als de loyale knecht.
De film kent een happy end, maar ik zie niet in waarom dat een minpuntje zou zijn. Nog één deel (The Hidden Blade) van de samoerai-trilogie te gaan. Mijn verwachtingen zijn hoog gespannen.

Is een rustig en voortkabbelend drama met samoeraisaus, maar zo uitzonderlijk speciaal kwam dit niet over bij mij. Een van de taken van samoerais is om gerechten voor te proeven voor hun heer. Shinnojo wordt tijdens dit dagelijks ritueel vergiftigd met blindheid tot gevolg. Zijn sociale stand en relatie met zijn liefhebbende echtgenote worden op de proef gesteld. Ondanks het minimale plot ging ik makkelijk mee in de film. Het traditionele Japan wordt mooi ingekaderd, de sociale omgang is soms curieus om te zien en de dialogen zijn fijn. Toch mist het dat beetje extra die er een meesterwerk zou kunnen van maken.