Killer's Kiss (1955)

It's a mistake to confuse pity with love

Langzaamaan komt het einde van het oeuvre van Stanley Kubrick in zicht voor mij. Ik ben weliswaar wat in een vreemde volgorde bezig met kijken doordat ik het merendeel van zijn oudste films als laatst heb bewaard en eindigen zal ik binnenkort doen met Fear and Desire, de eerste langspeelfilm die Kubrick regisseerde. Eerst moest echter nog deze Killer's Kiss eraan geloven. Een film waarvan ik overtuigd was dat die met Burt Lancaster was maar kijk, het blijkt Jamie Smith te zijn. Geen idee wat ik moest verwachten, maar film noir is nu niet meteen mijn favoriete genre. The Killing, ook een noir van Kubrick, beviel me echter wel.

En ook Killer's Kiss heeft zijn charme maar heeft vooral te lijden onder zijn wel erg korte speelduur. Het is in de eerste plaats wel fijn om wat vooruitgang te zien in de manier waarop Kubrick iets in beeld brengt. Degene die gekend zijn met zijn kortfilms zullen snel de link leggen tussen de boksmatch uit Killer's Kiss en die uit Day of the Fight. De versie uit Killer's Kiss vind ik in ieder geval wel een vooruitgang, Kubrick heeft die 4 jaar dat ertussen zitten nuttig besteedt. Verder is dit vooral een charmant filmpje dat in een sneltreinvaart voorbij gaat en waarbij de gebruikelijke noir elementen allemaal aanwezig zijn. Ik vond die achtervolging over de daken nog wel iets hebben en hoe knullig het er ook soms uitziet, dat gevecht met de mannequins is eigenlijk nog best leuk gedaan. Het is uiteindelijk wel erg jammer dat Kubrick voor een happy end gaat. Ik had het veel liever gezien dat Gloria ofwel simpelweg niet kwam opdagen ofwel gewoon te laat was en net op het nippertje Davey mist wanneer hij op de trein stapt. Naar het schijnt was Kubrick daar zelf ook geen fan van maar is hij het onder druk van United Artists (en de cheque van 100.000 dollar die erbij hoorde) toch geplooid.

Jamie Smith dus en niet Burt Lancaster. Snap nog altijd niet goed vanwaar de verwarring komt, met een beetje goede wil kun je wat gelijkenissen zien in het gezicht, maar Smith doet het an sich ook wel goed. Een getroubleerde bokser die wat verloren rondloopt en halsoverkop op Irene Kane verliefd wordt. Kane is uiteraard de dame in nood en speelt dat rolletje perfect en met Frank Silvera heb je nog een goede slechterik. Zo'n typische gladjanus in ieder geval die echt in dit soort films thuishoort. Killer's Kiss heeft voor de rest een aantal fijne scènes waarbij je het kunnen van Kubrick al naar boven ziet komen (de confrontatie in het steegje die tot de dood van Albert leidt onder andere) maar afgaande op zijn eerste films zou je toch niet verwachten dat hij zou uitgroeien tot een cineast van zo'n kaliber.

Killer's Kiss is dan ook een vermakelijk tussendoortje maar had hier liever toch een wat meer volwaardige film van gezien. Nu voelt het allemaal nogal snel snel aan en krijg je weinig diepgang in de personages, zeker de driehoeksrelatie waar Davey in verzeild geraakt lijdt hier een beetje onder. Ben benieuwd naar Fear and Desire, naar het schijnt de slechtste Kubrick maar ik hoop dat het toch nog beter is dan een aantal van zijn kortfilms..

3.5*

Vrij klassieke film-noir, die je niet onmiddellijk aan Kubrick zou toeschrijven. Voor een beginnende regisseur vrij netjes in beeld gezet en soms ook al van knap camerawerk voorzien. Het misdaad/romantiek verhaal is niks speciaals maar wel behoorlijk goed uitgewerkt. Kubrick had naast regie en fotografie ook de controle over de editing. Killer's Kiss is hierdoor de "rise of a master". Vorige week 4K UHD uitgebracht bij Kino Lorber.

Gemengde affaire. Naarmate de film vordert heb je het gevoel dat er ‘een artiest aan het werk is’, in dit geval Stanley Kubrick die verantwoordelijk was voor regie, fotografie en productie. Het is een low budget B-film maar het is werkelijk schitterend in beeld gebracht alsof het gaat om de beste film noir. Het verhaal bevat voor wie erop let ook interessante zaken zoals de koppeling van affectie/seks aan geweld. Oh ja Kubrick was ook verantwoordelijk voor het script. Maar toch beklijft het niet echt. Wat voor mij dan te maken heeft met acteurs die niet zo betrokken overkomen. Misschien worden ze zelfs overschaduwd door de visuele prestaties van de regisseur. Zelfs de voice over vind ik niet overtuigend. Dikwijls is dat een diepe mannelijke stem maar nu komt het wat schril over. Een ander minpuntje is het gebruik van de muziek. De mij niet bekende componist wordt prominent gecrediteerd maar ik vind dat de muziek te veel aanwezig is en niet altijd boeit - of zelfs flauw overkomt. Enerzijds zoetige schmaltz anderzijds is er ook wat aanstekelijker Latino stuff maar ook die vind ik wat misplaatst overkomen. Muziek heeft de macht om een film iets extra te geven of hem te kraken. In dit geval neigt het meer naar het negatieve.

In zijn geheel ontegensprekelijk een boeiende kijkervaring. Omwille van het puur visuele kom ik ook uit bij een redelijk hoge score.

Best bekijkbaar maar zoals door anderen hier al aangehaald: het zijn vooral de intrigerende beelden van het New York uit de jaren '50 die beklijven. Het scenario is nogal dunnetjes en ook de acteerprestaties zijn van redelijk bedenkelijk niveau. Ik kan altijd nog wel genieten van het noir-genre en de film is voorbij voor je er erg in hebt. Maar toch wel duidelijk de minste Kubrick die ik al zag.

Als het al low budget was, dan vind ik dat er veel is uitgehaald. Visueel vond ik hem erg sterk, mooie zwart\wit-beelden van deprimerende, groezelige locaties in een Manhattan dat er nu zo niet meer bijligt. Vond ook dat er veel verteld werd in die korte speelduur.

Deze vroege Kubrick is een prima late film noir: het heeft een goed verhaal, is opvallend mooi geschoten en heeft een duistere sfeer. Wellicht is de film vooral een uitgekiende mix van elementen uit klassieke films noir – Kubrick was toen nog letterlijk een amateur die de film maakte als vinger- en stijloefening – maar de stijl is zeker geslaagd waarbij enkele opvallende visuele elementen zoals de straatdansers en de paspoppen al iets van Kubricks unieke creativiteit en stijl laten zien.

Sobere noir met fraai zwart wit camera werk , het einde is behoorlijk ongeloofwaardig , blijkbaar moest er toch een happy end komen maar het voelt zwaar geforceerd aan en ligt totaal niet in lijn met zowel het verhaal als haar karakter .