La Notte dei Diavoli (1972)

Prima begin, maar daarna heeft de film een flinke opbouw nodig. Laatste half uur uur is dan weer topklasse en verder zitten er nog een paar hele aardige FX in.

Niet helemaal de gehoopte classic, maar voor de horror-liefhebbers de moeite waard eens te bekijken.

Een meesterlijke Italiaanse film uit de `70 jaren! Sfeervol, en spannend met de nodige gore . De spanning wordt langzaam opgebouwd wat zeker een pluspunt is aangezien het bloed er voor deze tijd een beetje nep uitziet. Er is veel aandacht voor detail. De Vourdalak deed me vooral denken aan een soort vampieren.

"La Notte dei Diavoli" van Giorgio Ferroni is een sfeervolle en ondergewaardeerde parel binnen de Italiaanse horrorcinema. Met een beklemmende, bijna dromerige atmosfeer weet Ferroni spanning op te bouwen zonder afhankelijk te zijn van expliciete effecten. Het verhaal, losjes geïnspireerd op Tolstoj, ontvouwt zich als een koortsachtige nachtmerrie waarin realiteit en waanzin voortdurend in elkaar overlopen. De fotografie is prachtig grauw en herfstig, wat de existentiële dreiging versterkt. Vooral Gianni Garko levert een overtuigende vertolking als een man die langzaam grip verliest op de werkelijkheid. De film combineert gotische elementen met psychologische horror en blijft daardoor intrigerend tot het einde. De subtiele aanpak en het onheilspellende tempo maken dit een ideale ontdekking voor liefhebbers van atmosferische, klassieke horror. "La Notte dei Diavoli" verdient zonder twijfel een herwaardering binnen het genre. Ook de muziek draagt bij aan de onrust, terwijl de thematiek rond angst en schuld verrassend tijdloos en beklijvend blijft. 4/5