Szabadság, Szerelem (2006)

Ik weet het nog als de dag van gisteren. Onze geschiedenisleraar schoof de Egyptenaren, Grieken en Romeinen opzij om ons, als kersverse piepkuikens op het gymnasium, te confronteren met de Hongaarse opstand, die op dat moment aan de gang was en waarover de kranten volstonden (TV hadden we nog niet). Mijn politieke bewustwording en interesse is daar en toen begonnen en sindsdien gebleven, met dank aan mijn geschiedenisleraar.

Via via ben ik geattendeerd op deze film. Ik ben daar erg blij mee, want het is –voor zover ik mij kan herinneren– de enige film over de Hongaarse opstand, die ik ooit gezien heb.

Het is echter niet helemaal de film waarop ik had gehoopt. Daarvoor is er iets te veel belangstelling voor de blijkbaar legendarische waterpolowedstrijd tegen de Sovjet-Unie (nieuw voor mij) en te weinig naar mijn smaak naar het hoe, het waarom en het verloop van de opstand. Maar ik kan me voorstellen dat het Hongaarse publiek deze film van eigen bodem bijzonder zal waarderen, mede vanwege dat waterpologevecht.

Al met al vind ook ik de film in weerwil van zijn tekortkomingen best boeiend, maar ik had er toch wat meer van verwacht. En ik hoop ook nog eens een film tegen het lijf te lopen over de Praagse Lente (anders dan The Unbearable Lightness of Being). Tips zijn welkom.

De Hongaarse opstand van 1956 wordt in herinnering gebracht. Op dat ogenblik bereidde zich de Hongaarse waterpoloploeg voor op de Olympische Spelen in Melbourne. Beide gegevens worden in de film verweven.

Knap in de prent zijn de straatgevechten, de massabetogingen en - bijeenkomsten.

Een degelijke film die echter zelden exalteert.