Brand upon the Brain! A Remembrance in 12 Chapters (2006)

Wat is dat toch gaaf, wanneer men met het medium film buiten de kaders treedt. Het wordt weinig gedaan, maar je kunt zo bizar anders een film in elkaar zetten dan dat conventionele gebeuren. Guy Maddin doet dat met Brand upon the Brain! door een stomme film te maken met een vertelster en een verhaal dat het meest weg heeft van een langgerekte droom. Bizarre gebeurtenissen, onlogica en repeterende beelden worden afgevuurd op de kijker. Het tempo zit er lekker in en visueel valt er erg veel te beleven.

Ik zat te lezen wat ik bij een andere film van Guy Maddin, My Winnipeg, had geschreven en wat daar staat is ook van toepassing op deze film. Qua sfeer en stijl is het min of meer hetzelfde. Kun je een zwakte noemen, dat ie niet veel varieert, maar voor een tweede keer zo'n uiterst aparte film kijken vond ik prima. Liefhebbers hiervan raad ik overigens Tuvalu aan. Dat is ook zo'n soortgelijke bizarre film met een unieke smoel.

Mijn elfde film alweer van Guy Maddin, en daar zat tot nog toe geen enkele onvoldoende bij. En dat verandert nu niet, integendeel: wat mij betreft hoort Brand upon the Brain! bij zijn betere werk. Dat betekent niet dat ik het gelijk aanraad, want zulks moet je wel een beetje liggen. Ik had het eerdaags met Kondoro in het kader van de horrorchallenge 2024 over het subgenre Silent Film, en dat je daar natuurlijk evt ook een moderne silent horror voor kon kijken. Er staat nergens dat dat een Film uit de 1920s moet zijn. Een Mad God (2021) of The Call of Cthulhu (2005) telt ook, en datzelfde geldt voor deze neo-silent film Brand upon the Brain!

In deze film groeien Guy en zijn zus Sis op op een mysterieus eiland met weeskinderen. Wanneer de ouders van een geadopteerd kind zien dat het kind een mysterieus brandmerk achterop zijn hoofd heeft, komen Wendy en Chance Hale - beter bekend als "The Lightbulb Kids", een broer-en-zus detective-team uit een beroemde kinderboekenreeks - om de boel op te lossen.

Verwacht een hoop gekte en een met passie gemaakte film zoals volgens mij alleen Guy Maddin die kan maken. Voor de doorsnee horrorliefhebber valt hier weinig te zoeken, maar voor wie de stille film een warm hart toedraagt (of juist niet en eens wil kijken of de moderne variant daarop beter bevalt) kan ik Maddin absoluut aanraden, ook al is de horrortag op IMDb wat vergezocht.

Check vooral de trailer

4*