Azuloscurocasinegro (2006)

Twee weken geleden in de sneak preview gezien. Aangename, ontspannende film. 3,5*.

is er niet ook zo'n soort film waarin dan een vrouw/man

gekidnapped worden??

Ook spaanse film, net zoiets!

Was 2 jaar ofzo geleden op Canal+

Waarschijnlijk bedoel je Atame! met Antonio Banderas. Maar die is van Almodovar.

Ben trouwens erg benieuwd naar deze film.

De trailer is trouwens hier te zien.

Kan iemand misschien de titel vertalen?

Ik kan er alleen blauw en zwart uithalen maar verder kom ik niet.

Zie de engelstalige alternatieve titel...

Na het zien van de film snap ik de titel nog steeds niet. Maar wel een sterke mix van drama en humor. 3,5*

Ook ik begrijp de titel nog niet geheel. Mijn interpretatie luidt iets als dat de wereld zwart lijkt (beslissingen die je neemt hangen af van de wereld om je heen, je kan nooit geheel je gang gaan, maar uiteindelijk zijn er altijd dingen waarvoor je leeft die alles dragelijk maken, vandaar dark blue, almost black. Niet geheel zwart dus).

De film zelf vond ik zo hier en daar vermakelijk en de humor was best te smaden. Het verhaal verloopt veel te rommelig en wilt teveel zijde linkse verhalen toevoegen. De film kan zich maar moeilijk focussen en is bovendien ook nog eens clichématig in gebruik van muziek en kan de beoogde diepgang wat mij betreft niet waarmaken.

Voor de aardige humor en het niet-vervelen kom ik op 2,5* uit.

Luchtige sort of komedie rond een conciërge die beter wil en het maar moeilijk gerealiseerd krijgt. Film heeft het tempo van een televisie-soap en doet in zijn understating erg denken aan Almodovar. Aardig zolang het duurt, maar het overheersende gevoel na afloop is dat er iets is met moderne Spaanse cinema dat me gewoon irriteert. Weer zo’n Spaanse film die we van de critici niet mogen missen en weer ben ik underwhelmed.

Daarom ga ik nooit af op reacties van critici. De omschrijving van de film spreekt me aan of niet. In dit geval sprak het me aan en werd ik niet teleurgesteld, sterker nog, prima vermaakt. Maar dan ben ik ook een liefhebber van dit genre!

4****

De karakters zijn geloofwaardig en boeiend, het verhaal lekker snel en onvoorspelbaar. Thema's als; "het najagen van onbereikbare verlangens maakt niet gelukkig" en "beperkingen van je mogelijkheden zit zelden in je omgeving of situatie maar veelal in je hoofd", zijn misschien niet bijster origineel; Daniel Sánchez heeft er in ieder geval een boeiende en aangename film over gemaakt.

Donkerblauwbijnazwart zou de titel zijn in het Nederlands.

Ik ben benieuwd naar deze film.

Ik dacht dat de titel misschien op de kleur van het pak sloeg dat de hoofdpersoon zo graag wilde hebben. (donkerblauw bijna zwart)

Het pak staat dan natuurlijk symbool voor van alles.

"Regisseur Daniel Sánchez Arévalo, die tevens het scenario schreef, ziet de term als een 'state of mind', een onzekere toekomst, een kleur. Een kleur die we niet altijd herkennen en die verschilt afhankelijk van het licht, het medium en de gemoedstoestand."

(www.louishartloopercomplex.nl)

Geweldige film! De titel slaat inderdaad op de kleur van het pak dat hij graag wilde hebben. (dacht ik tenminste te weten tijdens de film)

Toen hij het pak uiteindelijk in zijn bezit had veranderde zijn leven totaal. Het was het moment dat hij afstand nam van zijn vader en zijn broer, en koos voor zijn nieuwe liefde. Het was het moment dat hij bij zijn vele sollicitaties niet meer afgewezen werd omdat hij al een dagtaak had aan het verzorgen van zijn vader.

Het acteerwerk was uitstekend, de soundtrack heerlijk, (net als de 2 hoofdrolspeelsters trouwens) en het verhaal zit erg goed in elkaar. De zwoele Spaanse taal en muziek is voor deze film het puntje op de i, de slagroom op de taart.

Voor Daniel Sánchez Arévalo was dit zijn eerste lange speelfilm, maar wat een ijzersterk debuut, ik heb er echt van genoten. Voor zulke films mag je me wakker maken, bij zulke films vliegt de tijd voorbij, heerlijk!

Stel je voor: de flat van een vriend staat pal tegenover een klein praktijkje van een masseur. Wat blijkt: de masseur masseert bij mannen niet alleen hun spieren en gewrichten. Je boort een lucratief chantagehandeltje aan door foto’s te maken van deze intieme praktijken. Maar, opeens zie je door je fotolens een bekend gezicht de kamer binnen stappen; je bloedeigen vader. Dit heeft als gevolg dat je niet alleen aan de seksuele geaardheid van de beste man gaat twijfelen, maar ook aan die van jezelf.

Dit is één van de verhaallijnen die regisseur Daniel Sánchez Arévalo in zijn film, Azuloscurocasinegro (Donker-blauw-bijna-zwart), stopt. Hiernaast, of eigenlijk als hoofdlijn, volgen we de 25-jarige Jorge. Wanneer Jorge zijn vader vertelt dat zijn ambitie verder reikt dan het baantje van conciërge, krijgt vaderlief een hartinfarct. Veel tijd om te solliciteren heeft Jorge niet, want hij moet zijn vader verzorgen. Hier staat de ambitieuze jongeman alleen in, aangezien zijn broer in de gevangenis zit en op zijn beurt een meisje probeert zwanger te maken. Net wanneer Jorge begint aan te pappen met een leuk meisje in zijn flat, komt zijn broer vrij met de mededeling dat zijn missie in de gevangenis niet echt geslaagd is. Hij blijkt problemen te hebben met zijn linkerteelbal en vraagt daarom of Jorge zijn vriendinnetje zwanger wil maken.

Lees deze review hier verder: Azuloscurocasinegro: Lichtelijk leed - Review - moviemotion.nl

Het zou leuk zijn mocht je je mening over de film zeggen, ipv het verhaal na te vertellen. En nee, ik ga niet naar een andere site kijken om verder te lezen...

Overigens, ik vond Azuloscurocasinegro een leuke film, met een redelijk verhaal, maar niet van het niveau van veel andere Spaanse films die de laatste jaren tot bij ons gekomen zijn (Tapas bijvoorbeeld, of La Vida Que Te Espera). Als humoristische film schiet hij wat te kort, maar voor een ontroerend drama is het verhaal te absurd en te ongeloofwaardig. Maar het is wel een onderhoudende, charmante film, goed geacteerd, met af en toe heel mooie momenten. Aardig tussendoortje, maar niet meesterlijk dus.

Knappe film, waarin humor en tragiek naast elkaar liggen.

Lichtvoetige film waarin meerdere verhaallijnen door elkaar heen lopen.

Het had niet de Spaanse charme van een Km. Zero. Vooral te wijten aan de locatiekeuze hier. Ik vond de gebeurtenissen die zich afspeelde in en rondom de flat en de gevangenis net wat te beperkt aandoen. Verhaal focust enorm op zijn hoofdpersonages en zijpersonages waardoor er weinig tijd is voor impressies van de omgeving/stad.

Ondanks dat de vertwijfelingen van Jorge mij nooit echt wisten te raken, bleef de film wel bijzonder aangenaam om naar te kijken dankzij een fris uiterlijk. Fijne mix tussen drama en humor, maar nergens vernieuwend of met een creatieve inslag vormgegeven. Muziek staat mij niets meer van bij. Kleine 3,5*

Dwarrelen doorheen relaties, geaardheden, principes, waarheid en leugen...

Vond het maar matig. Onwaarschijnlijk en zonder echte emotie of hart.

Vond het een leuke film om naar te kijken. Goed geacteerd, mooi camerawerk, leuk geknipt in de montages. Van een (redelijk) simpel verhaal is het toch een boeiende film om na te kijken. Maar moet wel zeggen dat je van dit soort films moet houden!

Vond het wel een Spaanse film, gelukkig maar.

Ja best een aangename film, maar te licht om écht indruk te maken. Op dramatisch en humoristisch vlak stelt Azuloscurocasinegro niet zo heel veel voor maar de regisseur slaagt er toch in een zwoel sfeertje te scheppen en ook de meeste acteurs doen het hier aardig. Nergens raakt dit debuut diep maar 't is toch de volledige speelduur genieten van deze verfrissende en luchtige film. Prima!

Is heel simpel een korte synopsis die nog niks weggeeft.

Er heerst een fijn ontspannen sfeertje in dit drama. Ondanks het trieste verhaal van bijna alle personages, is het toch best fijn om naar te kijken. Ik vond het een goede karakterschets; alle personages hebben een goed verhaal en verhaalverloop. Iedereen probeert z'n eigen obstakels te overkomen en iedereen moet z'n demonen trotseren. Al deze verhalen lopen goed langs elkaar en is erg realistisch. Er zitten ook een paar fraaie dialogen tussen. Verder viel het kleurgebruik op, een soort van koel sfeertje had de film. Goed drama.

3,5*

donkerblauw, bijna zwart betekent het

Sterk beeld van de onzekerheid en pijn van midden twintigers.

Zeer herkenbaar voor "mijn" generatie. De stemmige duistere sfeer versterkt de liefde naar de karakters. Zij gaan stralen temidden van hun sombere levensloop van verloren dromen en onmogelijke ambities.

Echt een een leuke film, bij vlagen zelfs zeer hilarisch.

Ole voor de Spaanse cinema!

Er is veel Spaans drama uitgekomen, nu eens een komedie/drama en dat beviel ook.

mee eens! (voorganger 93.9)

4

vond het een ontzettend mooie, ontspannende film! prachtige drama/komedie. echt een aanrader om te zien! ik hou van dit soort films, waren er maar meer van!

dikke 3.5*!!!

Fraaie, lichte film met sterk acteerwerk en een interessant verhaal met vrij weinig plotontwikkelingen. Ondanks zijn inspanningen komt de hoofdpersoon niet veel verder.

Vooral de tamelijk absurde situatie met de relaties is onderhoudend.

Leuke film heb me wel vermaakt ,leuk sfeertje en leuke karakters .