The Way (2010)

Ook met Yorick van Wageningen.

THE WAY | a film by Emilio Estevez - theway-themovie.com

Draait op het aanstaande Toronto International Film Festival!

Mooie film. Uit het leven gegrepen... 2 uur waren zo voorbij.

Mooie film!

Ik zat helemaal in het verhaal en de 2 uur waren zo voorbij. Niet alleen is het verhaal heel mooi over vader en zoon, maar ook de rol van de Nederlandse Joost vond ik erg goed.

Op een of andere manier voelde ik mij gewoon trots door zijn rol. Hij is erg aandoenlijk.

Mooi, puur gegeven voor een film en grotendeels pakt dit ook wel goed uit. Echt sentimenteel wordt het nergens en de film kent een flinke reeks indrukwekkende momenten. Sheen is overtuigend in de hoofdrol als zwijgzame, introverte en enigzins wereldvreemde man die langzaam ontdooit. De groep reizigers om hem heen is ook prima gekozen; vooral Yorick van Wageningen (''Hoi, ik ben Joost uit Amsterdam'') is bijzonder sympathiek. Niet alle scenes werken even goed en er is een overdaad aan muzikale intermezzo's, maar het geheel kabbelt prettig voort naar het fraaie, ingetogen einde.

Road movie maar dan te voet.

Wat een prachtverhaal.

Voor alle personages die de hoofdrol spelen is ruim de tijd genomen om de karakters uit te belichten zodat je als kijker binding en symphatie krijgt voor al de "pelgrims"die om persoonlijke

reden de lange tocht lopen. Fraaie beelden en een perfect meelopende soundtrack.

Yorick van Wageningen is een aangename nederlandse verrassing in dit drama.

"The Way" is aangrijpend maar wordt nergens een overdreven tranentrekker.

Heel mooi.

4*

Wat een schitterend Drama was dit zeg! Dat zo'n lange wandeltocht toch niet saai is, is verschrikkelijk knap. Het voelt alsof je er de hele weg zelf bij bent en raakt bij alle 4 de personages betrokken. Er wordt goed de tijd genomen voor alles, maar niet op een ergerlijke manier. Schitterende plaatjes van de natuur komen voorbij. Het verbaasde me dan ook dat ze geen enkele foto hebben genomen. Ook de karakters die ze onderweg tegenkomen uit allerlei plaatsen zoals de wat fanatieke Bask, de vreemde Spanjaard die een stempel met zijn hoofd erop heeft en doet alsof hij niet alleen woont, de zigeuner-vader etc.etc. Het acteerwerk is geen acteren meer, aangezien het gewoon een documentaire lijkt. Zo goed en echt wordt er gespeeld. Onze Nederlandse vriend Yorick van Wageningen die wat pondjes is moeten aankomen voor deze rol slaat geen flater. Hij is zelfs een echte aanvulling. Kara Unger vind ik een lekker ding. Ik moest eerst even goed kijken of zij het wel echt was. Het was ook nodig dat er een vrouwelijke rol bij was vond ik, dus goed gedaan. Martin Sheen, hij kan het nog steeds. Ik vond hem tot het moment dat hij bezopen is en opgepakt wordt echt een grote klootzak. Zo'n Amerikaan die het klusje wel even in zijn ééntje zal klaren en voor de rest helemaal in zijn eigen wereld zit en zijn narigheid boven die van alle anderen stelt. Gelukkig maakt deze pelgrimstocht uiteindelijk een andere man van hem en begin je hem ook wel een goede kerel te vinden, al blijft hij wat afstandelijks houden. Ook de muziek draagt de film naar nog grotere hoogtes. Allerlei bekende nummers komen voorbij, maar vooral het gepingel van de gitaar gedurende de hele film is perfect gekozen. Werd ook niet saai. Kreeg ook wel bepaalde stukjes een krop in mijn keel. Niet perse op 1 moment, maar meerdere momenten. Vooral als Tom zijn zoon Daniel in zijn fantasie op de route voorbij ziet komen is het moeilijk om daar helemaal niks bij te voelen. Het is zo zonde dat sommige ouders iets van hun kinderen verwachten wat ze eigenlijk zelf niet willen en er pas na zoiets tragisch achter moeten komen dat er meer in het leven is dan status of een goede baan. Ik kan nog wel uren doorschrijven over deze fantastische film, maar het enige wat ik kan zeggen is dat je The Way gewoon met eigen ogen moet gaan zien! Ik zet hem in mijn top 10 en dat heb ik vanaf dat ik hier lid ben pas bij 1 film eerder gedaan. Legends of the Fall moet nu zijn plekje opgeven voor dit pareltje.

Hoi Scherpschutter (Roland Deschain??), waar en hoe heb je de film gezien? Hij draait toch nog niet in de bioscopen?

Hoi allemaal, iemand enig idee wanneer deze film in nederland draait? Ik kan hem natuurlijk downloaden maar wil hem eigenlijk in de bios zien.

Prima drama een soort road movie maar dan te voet , uitstekende rollen van de cast verder ook leuk om te zien dat Martin Sheen ook nog andere zoons heeft en een beetje normaler zijn dan de door gedraaide Charlie.De film wordt nooit saai en is een ware traktatie om te kijken.

Langdurig en soms traag avonturendrama over een pelgrimtocht waarin mensen zichzelf hervinden, niet interessant en vol overbodige scenes. Een lange zit die uiteindelijk niets oplevert.

Redelijk verfilmd verhaal met prachtige shots en een goed spelende Sheen.

Aan het verhaal ligt het niet en aan Sheen in de hoofdrol ook zeker niet. En ondanks dat de locaties gedurende de tocht ook mooie plaatjes oplevert is het geheel niet heel bijzonder. Vooral de stereotype bijrollen vond ik eerder vervelend dan sympathiek. Een uiteraard blowende Nederlander, een verbitterde vrouw en een Ierse schrijver zonder inspiratie waren voor mij geen interessante personages en leken eerder een rol te spelen om het verhaal interessant te houden dan dat ze dat zelf waren. Het is dan wel gebaseerd op een waargebeurd verhaal maar dit was allemaal iets te dik aangezet en toevallig vond ik.

De film kent ook zeker een aantal mooie momenten en scenes alleen niet genoeg om mij de volle 2 uur mee te slepen in hun tocht. Daarvoor zitten er toch te veel clichés in om realistisch over te komen.

Aardig om een keer gezien te hebben maar voor mij niet meer dan dat.

3*

Prachtige roadmovie. Ik ben zelf niet zo'n fan van Sheen. Deze film heeft mij echter bijzonder geboeid. Erg mooi gefilmd op prachtige locaties.

SaNDuTjE, ik kan me wel in jouw verhaal vinden. Het is een mooie film, daar niet van. Mooie beelden, interessant uitgangspunt, een mooie ingetogen rol van Sheen. Ook Unger heeft een redelijk ingetogen rol, van Wageningen is al wat meer aanwezig met gedoseerde humor maar vooral Nesbitt is irritant aanwezig. Zijn tekstuele tirades zijn te gemaakt en verstoren eigenlijk het min of meer dromerige karakter van de film.

Uiteraard wordt gekozen voor interessante karakters in de bijrollen maar juist daarom is de (bijna) onopvallende rol van Sheen opmerkelijk. Verder schijnt de sfeer en omstandigheden van de Camino wel goed te worden weergegeven (Mijn neef heeft hem gelopen en heeft de film ook gekeken, voor hem was het een feest van herkenning) hoewel in de film de tocht een dag of 4/5 lijkt te duren terwijl dat wel 6 of 7 weken is.

Rest mij nog te zeggen dat de verwikkelingen in de film rondom een vader en zijn verloren enige zoon toch wel een gevoelige snaar raakten bij mij. Enig kippenvel kan ik niet ontkennen bij de momenten waarop Sheen zijn zoon weer ‘terugziet’. 4*

Indringende, bespiegelende, ontroerende, doeltreffende, sfeervolle, melodramatische film. Martin Sheen speelt op topniveau en vooral Deborah Kara Unger en Yorick van Wageningen leveren kleurrijke bijdragen. Emilio Estevez heeft overduidelijk deze film met persoonlijkheid en liefde gemaakt, met oog voor de ruw- en kaalheid van het Spaans-Franse berglandschap. Het is een lange trip die geen moment verveelt.

Nee, sorry, ik heb het echt niet met deze film. Misschien dat het iets te dichtbij komt, te dichtbij wat ik in de bergen zoek - en dat is eerst en vooral niet het soort mensen dat deze film bevolkt. De camino lopen met een soundtrack - getverdemme. Dan loop ik liever een paar duizend kilometer verder naar Mekka. Want, waar gaat dit nou helemaal over - deze film heeft het over emoties voor beginnelingen.

De bespiegelingen hier zijn echt kinderlijk, en de wereldwijsheid ook. Nergens wordt het moeilijk, nooit zien we iemand tot het einde gaan, nergens komt puntje bij paaltje. Ga alsjeblieft eens alleen op vakantie voordat je jezelf aan dit soort dingen waagt - of nog enger, maak eens iets mee in je leven. Dan heb je het niet meer over stoppen met roken, writers block, of afvallen - maar meer over hoe je met het verlies van het liefste in je leven omgaat. Maak eens iets mee waar je tien- twintig jaar later nog steeds huilbuien van krijgt als je er alleen maar even aan denkt. Zoals misschien Tom, of Martin dat in deze film had kunnen uitbeelden - veel erger dan het sterven van je kind kan het toch nauwelijks worden. Maar precies dat krijgt geen plaats in dit werkje - waar zien we Martin, Tom, huilen om zijn zoon? Waar worden de emoties echt? Waar heeft hij het dan echt moeilijk, waar ligt hij zodanig in de knoop dat het echt niet meer lukt? De scene met de zigeuners is wel echt een totaal zwaktebod, een gebrek van waar het om zou moeten gaan - had hij niet veel meer met zichzelf de confrontatie moeten aangaan, in plaats van alle gedoe om zijn spulletjes en de as? Was de scene bij de rivier niet veel belangijker, uiteindelijk, en had hij daarvan niet moeten leren?

En, voor wat betreft Martin als mens, Emilio is hij misschien niet kwijt, maar Charlie toch zeker - de emotie zou hem niet vreemd moeten zijn. Maar je merkt daar in deze film niets van - het is allemaal als beton, niks gevoel, geen emotie, geen liefde, geen verlies, geen wijze levensles.

Zo bij elkaar geteld vind ik dit een heel erg teleurstellende en mislukte film. Emotie voor beginners - verder komt het niet.

Blurp194, jij verwachtte hier een tearjerker? Ik ben blij dat het dat iig niet geworden is. De emotie is echt wel aanwezig, alleen gedoseerd en niet expliciet. Het bekijken van het fotoalbum (wel overduidelijk), het 'terugzien' van zijn zoon, bij de plek des onheils, in de kathedraal..... Zat je er nu echt op te wachten dat hij telkens in tranen zou uitbarsten en wenend in zou storten? Nee, naar mijn mening had juist dat de film geen goed gedaan.

De scene met de zigeuners was misschien onnodig geweest maar van de andere kant, het blijft een amerikaanse film die ook zijn 'opmerkelijke' momenten moet hebben.

Wat ik wel storend vond was de TE aanwezige reispartners en dan met name Nesbitt. Die onderdrukten wel datgene waar het om draaide, namelijk om een vader die zijn enige zoon verloor.

Maar naar mijn bescheiden mening is de film helemaal niet teleurstellend en zeker niet mislukt. En de opmerking 'emotie voor beginners' klinkt bijna denigrerend naar mensen die ook iets dergelijks hebben meegemaakt en hun emoties op diezelfde manier beleven. Emotie kent geen hierarchie of gradaties.

Nee hoor ik verwachtte helemaal geen tearjerker - absoluut niet zelfs, want dan had ik beslist niet gekeken. Maar wat ik echt mis in de film is wat Tom nou eigenlijk opsteekt, wat het lopen van de camino hem brengt, en - nogmaals - de echtheid in de emotie.

Dat iedereen op z'n eigen manier met dit soort situatie omgaat spreekt vanzelf - maar, in de film zie ik er helemaal niet zoveel van. Wat we te zien krijgen blijft heel erg oppervlakkig - het lijkt allemaal veel meer te gaan om de tocht dan om de situatie.

Dat is vooral mijn irritatie met deze film - maak er dan een 'gewone' film van over iemand die - zonder verdere lading of drama - de camino loopt. Nu pretendeert het een diepgang te hebben, die ik er niet uit zie komen.

Ik was kennelijk wel wat narrig toen ik m'n stukkie hierboven schreef - ik vind nu ook dat ik wat aan het doordraven ben geweest. Komt door m'n teleurstelling in de film, moet je maar denken. Toch, ik druk het misschien wat sterk en overdreven uit, het is wel de samenvatting van wat deze film bij me oproept. En ik snap dat mijn mening daarmee wat afwijkt van het gemiddelde - niet voor niets is het tweede woord 'sorry'.

Deze film bevat eigenlijk alles wat ik van een film eis: een goed verhaal, interessante acteurs, de volledige speelduur is de film boeiend en ik vind het simpelweg een leuke film. Ik vond het ook erg leuk dat een Nederlander die zich eigenlijk zo typisch Nederlands gedraagt een prominente rol heeft. Daarnaast vond ik het fantastische landschap toedragen aan de sfeer en de pracht van de film. Zware aanrader!

zeer genoten van deze film....prachtige plaatjes...goede acteurs..krijg haast zin om ook te lopen..aangename verassing.

Schitterende film

Mooie film

*4

Geweldig mooie film. Straalt pure rust uit, intimiteit, mooie beelden, vriendschap. En nergens wordt het cliche of zoetsappig. Een hele dikke aanrader.

Yorick van Wageningen was echt fantastisch, eindelijk weer eens een reden in film om een Nederlander te zijn!

Hmmm deze film viel me toch wat tegen.

De film wordt sfeervol in beeld gebracht met veel mooie plaatjes en een goede soundtrack maar dat maakt het nog geen goede film.

Daarvoor gebeurt er naar mijn mening te weinig en blijft alles te oppervlakkig.

Ook kent de film weinig verrassingen en duurt hij zeker 20 a 30 minuten te lang.

Waardoor mijn aandacht toch geregeld verslapte.

Nee niet zo goed als ik had verwacht.

Had deze film al een tijdje liggen.

Maar heeft mij zeer positief verrast. Prachtig in beeld gebracht, warme personages. Mooie verhaallijn, goed opbouw

Genieten deze film

Prachtige film. Was blij verrast om een nederlander als nederlander te zien in een engelstalige film die zelfs nog een paar nederlandse woorden mag zeggen. Erg leuk allemaal.

Verder vind ik de film mooi opgezet met een mooie soundtrack. Sterke cast en een heerlijk iers accent van James Nesbitt! Hij is in deze film toch wel mijn favoriete personage.

Heel aardig om eens een verfilming te zien van Pelgrim op weg naar Santiago de Compostella. Er zitten zo nu en dan prachtige opnames in, fijne muziek en voor een road movie kun je mij altijd uit bed halen.
Maar de invulling van redenen van de verschillende personages vond ik zwak. Had veel liever een veel meer open benadering gezien. Het clichématige neerzetten van de Amsterdammer Joost zelfs tenenkrommend, zo gaan we dan de wereld over als een volk van blowende paljassen. Het groepje was ook erg besloten, heel zelden kwamen ze in contact met andere pelgrims en die ontmoetingen bleven erg oppervlakkig. Uit de ontmoetingen zou m.i. de kracht moeten zitten, dat wordt één keer erg goed gedaan met de zigeuners. De onderlinge contacten in het groepje zelf kende wel wat aardige momenten, maar ook hier stelt de film teleur.
De reis was aangenaam om te zien, maar de film als geheel kende te veel gemiste kansen.

Ik vond het grotendeels een sentimenteel loopje met een paar tenenkrommende scenes, maar Yorick van Wageningen als Joost from Amsterdam heeft me regelmatig hard aan het lachen gekregen.

Film is wat simpel uitgewerkt maar toch niet geheel onvermakelijk.

Krap maar toch net die drie sterren.

* * *

De pelgrimsroute naar Santiago de Compostella met creditcards en luxe backpacks: erg veel inspirerender dan de Nijmeegse vierdaagse lijkt het me niet.

Mooie beelden, maar de onderlinge gesprekken van de personages stinken wel heel erg naar new age.

Meest hebben we nog genoten van Joost uit Amsterdam (Yorick van Wageningen): Nederlanders hebben altijd drugs bij zich en kunnen geen kaas weerstaan.

Dan komt Alanis Morissette nog prominent voorbij met "You Oughta Know" en dan concludeer ik maar dat dit voor het grote publiek een heerlijk drama zal zijn....ik kreeg af en toe wat irritatie bij dit Sheen/Estevez-familie-onderonsje.