The Way (2010)

Haha, leuk. Veel wandelplezier!

Aanvankelijk dacht ik dat deze film saai ging zijn, vermits het hier gaat om een pelgrimstocht en ik niet dadelijk een verhaal erin zag zitten.

Maar boven alle verwachtingen is dit een zeer mooie film geworden.

Prima cast die stuk voor stuk een prachtige rol neerzetten.

Ik had de film gehuurd omdat ik de namen van Martin Sheen en Deborah Kara Unger (voor mij een zeer ondergewaardeerde actrice) zag staan, en ze hebben me ook dit keer me niet teleurgesteld.

Emilio Estevez, de zoon van Martin Sheen trouwens (Estevez is de echte naam van Sheen), heeft een prachtige film afgeleverd.

Mooie prent dus, ook over vriendschap, waar velen nog lessen uit zouden kunnen trekken !!

Beetje plat begin dat mij deed denken dat dit een hopeloos flauwe comedy ging worden, maar dat viel reuze mee. Het wa seen zeer onderhoudende film, wel erg stereotiep af en toe, maar met een oprecht verhaal en mooie beelden van de echte route. 3,5 stem dus voor mij, en veel bekende plekken gezien.

Terug uit Santiago de Compostella. De Camino ofwel The Way met succes volbracht. . Vier jaar geleden moest ik wegens een blessure na ruim 455 km de pijp aan Maarten geven. Op 30 mei dit jaar weer begonnen waar ik toen geëindigd was en de overige 342 van de totaal 797 km van de Camino zonder problemen gelopen.

Opvallend dit jaar het grote aantal Amerikanen voor wie de film The Way een grote opsteker is geweest. Het was wel deze film die hen er toe bracht aan deze tocht te beginnen. Als propaganda voor deze prachtige tocht van Saint-Jean-Pied-de-Port naar Santiago de Compostella kan deze film zonder meer een succes genoemd worden.

Druk is het helaas wel geworden op deze tocht en er wordt ook vals gespeeld. Zo maakte ik het mee dat een grote groep Japanners uit een bus stapte, hun pelgrimspaspoorten af lieten stempelen, nog even voor de schijn 100 meter liepen en vervolgens weer in de bus stapten. Dit kan dus echt niet. Dit soort dingen gebeuren helaas steeds meer.

Doch, voor diegenen die van een uitdaging houden kan ik deze tocht van 797 km van harte aanbevelen, maar je moet hem wel helemaal lopen.

BUON CAMINO

Mooie film met prachtige sfeerbeelden, een soort van Into the Wild. Jammer genoeg viel het einde mij een beetje tegen, het was namelijk precies datgene wat je verwachtte... De redenen van de meelopers hadden van mij wat dieper uitgewerkt mogen worden, het kwam nu wat slapjes over, met name de reden van Joost.

Wibro, respect hoor, maar zo'n tocht hoor je toch van thuis te lopen?

Is een keuze die je maakt Leo. Niets moet. Ikzelf vond de ruim 800 km van de Camino Frances die ik in twee gedeelten heb gelopen meer dan genoeg. De meeste "pelgrims" beginnen trouwens in Sarria, 112 km van Santiago, want je moet minimaal 100 km gelopen hebben om in aanmerking te komen voor de Compostella, het bewijs dat je de Camino gelopen hebt. Die laatste 112 km heb ik ook als het minste ervaren. Ik vond het er veel te druk.

Ja, Wibro mensen doen het op de fiets. Nogmaals alle respect, maar ik speel met de gedachte het van huis te doen. Maar een gedachte is heel wat anders dan wat jij hebt gepresteerd.

Gewoon doen Leo.

btw Ik heb wel te doen met de pelgrims die afgelopen dagen aankwamen of een dezer dagen aan zullen komen in Santiago. Zij zullen daar een mineurstemming aantreffen, dit n.a.v. die vreselijke treinramp

Ja, die treinramp hè, vreselijk.

Sentimentele film die mij wat te klef is. Doch ondanks de beperkte middelen weten ze een aardige film neer te zetten, probleem is dat ik totaal geen binding vond met Sheen (hij irriteerde mij voornamelijk).

Vond de film bij tweede kijkbeurt overigens een stuk beter, mijn irritaties bij sommigen figuren waren verdwenen en het is toch wel een boeiende film. Verhoog m met een 1/2 punt.

Aan wibro

vanaf waar heb je de route gelopen? Ik ga het zelf ook doen, maar ik ben van plan vanaf mijn voordeur te beginnen in assendelft, NH. Heb je misschien nog tips?

Tom.1992

Ik heb de route gelopen vanaf Saint Jean Pied de Port in de Franse Pyreneëen. Dat is ongeveer 800 km naar Santiago de Compostella. Ik heb hier 28 dagen over gedaan. Dat is behoorlijk snel dus.

Als je van Assendelft wil starten, dan zul je er toch op z'n minst drie maanden voor uit moeten trekken. Mijn advies is dan in maart of begin april te beginnen, zodat je vóór juli in Santiago aankomt.

In de maanden juli en augustus is het op de Camino namelijk veel te druk en bovendien ook veel te heet.

Ik heb o.a. gebruik gemaakt van de aanwijzingen op deze Spaanse website El Camino Francés | Guía del Camino de Santiago

Gister heb ik hem ook herzien. En ja, ik vond hem ook een stuk beter. Niet omdat mijn moeder met haar vriendin de route ook heeft gelopen(terugkomst 2 dagen geleden helemaal onder de blaren na 400km in 2 weken) maar gewoon omdat ik me dit keer beter kon inleven in de rollen. Daarom geef ik deze film ook een halve ster erbij!

P.s. als ik 35 ben ga ik hem ook lopen, hoogstwaarschijnlijk met dezelde instelling als Joost from Amsterdam.

*4+

Ik zou hem wel vanaf huis willen lopen Movie-Addicted, maar op zijn minst 5 maanden. En dat is duur, al je vaste lasten lopen door. Eigenlijk lijkt me het laatste stuk het minste, ik heb wel stukken in Frankrijk gelopen waar de pelgrimstocht doorheen (kan) lopen, Vezelay, Parijs, Cahors. Dagen achter elkaar lopen is heerlijk.

Mooie serene film die boeiend en klein wordt gehouden door de diverse personages en de aantrekkelijke landschappen van Frankrijk en Spanje op weg naar Santiago de Compostela. Het gaat over kleine situaties uit het leven gegrepen, over de mens zoals hij is en de voornemens van mensen om de kracht te vinden om betere wezens te worden. Voor Tom is het de zoektocht van een man naar zichzelf na de dood van zijn zoon. Het houdt allemaal niet zo veel in en zou het voorwerp kunnen zijn van een documentaire, maar toch blijft het boeiend en zorgt voor een moment van onthaasting.

Onafgezien van het boeiende en het avontuurlijke van dergelijke tocht en het emotionele van het intrige, is mij het wonderbaarlijke van de fotografie in deze film opgevallen. Tientallen scènes met onze stappers op weg en allemaal zijn ze verschillend, niet alleen de variatie in de mooie landschappen, maar ook de sfeer, de stemming, de onderlinge gevoelsmatigheid enz zijn uitstekend in beeld gebracht en houden het boeiend. Voeg daarbij de prachtige muziek en de overtuigende acteerprestaties en we kunnen spreken van een geslaagde film. Estevez flirt misschien wel wat met oversentimentaliteit en ook komt de fysieke last van dergelijke tocht, verwonderlijk niet erg aan bod, maar de film heeft zoveel andere goede kwaliteiten dat we daar niet zozeer hoeven bij stil te staan.

Begon heel goed, maar de film zakte voor mij geleidelijk weg omdat er niets mee werd gedaan. Ik had het helemaal anders verwerkt. Te Amerikaans. Een Europeaan had dit helemaal anders aangepakt. Toch leuke moment en wel een goed onderwerp, maar zoals ik al zei slecht uitgewerkt. De muziek sprak mij niet aan.

Ik was zondag in de bioscoop erg onder de indruk van Interstellar, maar zondagavond op tv nog meer onder de indruk van The Way. Niet helemaal vrij van clichés, maar simpel en doeltreffend en niet al te sentimenteel. Prachtige film waar ik twee dagen later nog steeds vol van ben.

4,5*

Mooie film. Niet te zwaar, niet te licht, niet te serieus: ideaal voor een roadmovie. Ik krijg er spontaan zin van om op reis te vertrekken.

ik dacht aan een soort documentaire , maar het is toch allemaal wel als een speelfilm neergezet.

en een hele mooie.

De film is grappig, ontroerend, neemt uitgebreid de tijd voor de personages.

Een mooie lange speelduur die toch snel voorbij gaat.

er gebeurt niet heel erg veel, eigenlijk al het voorspelbare komt wel in deze film voor.

Ik had ook wel mooiere beelden van de landschappen verwacht, er zijn heel veel mooie uitzichten, maar ook veel verschillende routes, deze route was denk ik wat minder dan de foto's en films die ik heb gezien.

Hoe dan ook een hele mooie film.

Ondertussen aan het trainen om zelf de Santiago de Compostela te lopen, die eind april volgend jaar gepland staat. 'Ter voorbereiding' heb ik vanavond deze film gekeken, en volgens mij geeft het een heel realistisch beeld van hoe de reis zou kunnen verlopen. Aangenaam verrast door de simpele maar doeltreffende benadering. Enige kritische noot is dat de verdieping in de karakters wat mij betreft nog sterker had kunnen worden neergezet. Desondanks een prachtige en ontroerende film, die mij alleen maar enthousiaster maakt om zelf het avontuur aan te gaan. *3,5

Aangeschaft op Blu-ray via het Duitse jpc.de en gisteravond weer gezien, en weer diep onder de indruk. Gaat nergens echt de diepte in en het Nederlands personage is met het gebruikelijke drugs-verhaal niet helemaal vrij van clichés, maar er is zoveel moois dat ik dat graag voor lief neem. Schitterend.

Het verhaal sprak me wel aan, mede gezien de (potentieel) mooie locaties en ontmoetingen die vermakelijk of ontroerend kunnen zijn. Dat eerste is ook wel het geval, de karakters zijn echter niet zo boeiend. Het begint al met Tom, een weinig sympathieke man die ineens eer wil betuigen aan zijn overleden zoon. Hij houdt iedereen op afstand, maar toch houden ze allemaal van 'm, maar waarom?

Van de overige karakters speelt Unger een vreemd personage en van Wageningen, ook al zorgt hij voor wat humor, een oppervlakkig persoon. De verschijningen van Daniel maakte dat het er allemaal wel erg dik bovenop lag.

Toch, de vaart en locaties maken een hoop goed.

Een roadtrip met de benenwagen.

Iedereen heeft een eigen verhaal wanneer ze de Camino de Santiago bewandelen en dat wordt bijzonder mooi in beeld gebracht in The Way. Emotioneel en met een vleugje humor.

Het mooie grillige Noord-Spaanse landschap en de Spaanse dorpjes/steden zoals Burgos en Santiago de Compostella zijn een feest van herkenning als je er bent geweest.

Ik ben zelf helemaal geen wandelaar en heb de Camino-route met de auto gedaan maar na het zien van deze film heb ik er wel zin in gekregen om hem te gaan lopen.

Te veel 'ge-tease'. Men wil mooie plaatjes? Men krijgt mooie plaatjes. Men wil beetje cultuur? Men krijgt beetje cultuur. Men wil singer songwriter muziek bij zo'n film? Men krijgt singer songwriter muziek bij zo'n film.

In plaats van dat een regisseur iets maakt wat ie zelf mooi vind, is dit te veel men vraagt- wij draaien.

Vond het daarom nep, hoeveel de film wel goed te kijken is.

Vond het op zich wel een aardige film. Wat me wel tegen stond waren de zogenaamde grappige meelopers en herbergeigenaren. Ook vond ik het vreemd dat een man van 60 ongetraind maar liefst 1x heeft gezegd dat hij last van zijn voeten had. Het is een tocht van honderden kilometers, maar het kwam over alsof ze even een blokje om aan het wandelen waren. Op het einde vond ik de film wat beter omdat er ook wat meer emotie bij kwam kijken. Aardig om een keer te zien, niets meer niets minder.

Hoewel ik zelf de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela nooit liep, ben ik in Frankrijk regelmatig deze wandelaars tegengekomen. Het is een wereldje op zich en ieder doet het op zijn eigen manier. Dat beeld wordt in de film mooi weergegeven, inclusief het improviseren dat erbij komt kijken. De diverse karakters zijn soms wat overdreven, maar zo gebeurt er in ieder geval wat. De beelden doen de rest en het is mooi te zien hoe het gedrag van totaal verschillende mensen zich ontwikkelt als ze met elkaar optrekken in dit avontuur.

Fijne film