Local Hero (1983)

Heerlijke film..

onterecht ondergewaardeerd;

mooie muziek van mark knopfler (dire straits)

Film ken ik niet.

Muziek is idd super.

Ik heb slechts een flard gezien van deze film, maar heb wel de soundtrack van Mark Knopfler (ben een fan van Dire Straits en Knopfler). Vooral Going Home is een heel mooi nummer. Toch maar eens gaan kijken!

Mooie atmosferische film met muziek die een heel groot gedeelte bijdraagt aan de kwaliteit van de film. Schotland wordt mooi neergezet.

Sepp, Precies en wat ook mooi is zijn ook de running gags in de film!

Lijst George Armitage ! vooral die laatste op dit lijstje !

Inderdaad een aanrader

Waar dan ? Hier niet, en ook niet op imdb. Bedoel je niet: te snel vergeten of onterecht genegeerd ?

Ja, dat bedoel ik eigenlijk. Het verbaast me dat zo weinig mensen die film gezien hebben.

Dat slechts 10 mensen deze film hier gezien hebben is eigenlijk vrij triest....

Het is een vrij onbekende film, dus zo vreemd vind ik dat niet. Ik had 'm ook niet gezien als jij 'm me niet had aangeraden.

Ik zie deze titel toch vrij regelmatig in top-zoveel lijsten opduiken hoor.

Vanwege de titel dacht ik aan een of andere foute actie-film, maar niks is minder waar.

Het lijkt nogal eens of er niks gebeurt, maar de ontwikkeling gaat zo subtiel... En dat samen met het heerlijke gitaarspel van Marc Knopfler en heel veel hele mooie plaatjes.

Een aanrader dit! 4*

Staat al tijden op 5 sterren voor mij. Krijg idd ook geen verzoeken om mijn dvd te verspreiden... wat ik hierbij dus wel doe.

Een super onnozele!!!!!!!!!, typisch "Amerikaanse Film".

Bah!! Ik word ziek van hun humor.

Veel mooier is bijv. C'est la Vie

Een film die je diep raakt, net zoals "strange relations".

Maar goed, ieder zijn eigen 'smaak'

De film komt niet eens uit Amerika .

Onverwacht mooie film. De eerste 15 minuten zijn misleidend; je word klaargestoomd voor een recht-toe-recht-aan comedy over culturele verschillen tussen Texas en Schotland, maar Forsyth stuurt de film een compleet andere richting in. Wellicht wat zoetsappig, maar bovenal origineel. Sterke rollen van hoofd- en bijrolspelers. 3,5*

Een feel-goodfilm zoals ze niet vaak meer gemaakt worden. Een dorp en karakters om verliefd op te worden. Misschien moeten ze deze maar eens met Kerstmis uitzenden ipv nog eens The sound of Great escape.

Geweldige feel-good film, de eerste 15 minuten zijn zeker niet representatief voor de rest van de film.

Jammer dat hij door zo weinig mensen is bekeken, een aanrader!

Zeker gezien het feit dat iedereen weet dat de titelsong van deze film van Dire Straits is.

Zodra ik hem ergens tegenkom dan kijk ik hem

De muziek en de sfeer bij deze film is erg goed. Lekker rustgevend, en een mooie reclame voor Schotland.

Het verhaal zelf kon mij nooit echt helemaal boeien.

Merkwaardig filmpje. Het is eigenlijk een vertelling over een man uit een gejaagde, kapitalistische samenleving die uitgerekend tot rust en inkeer komt in het Schotse dorpje dat hij moet opkopen voor een groot bedrijf. Een clichéverhaal dus, maar wel in een totaal ander jasje dan we gewend zijn. Er is bijvoorbeeld geen omslagpunt van de hoofdpersoon, zijn groei wordt niet benadrukt. Tot aan het einde is hij bereid het dorpje af te staan aan de oliemaatschappij. Ook vindt hij de rust eerder ondanks dan dankzij de dorpelingen. Die zijn immers zomaar bereid om hun dorp op te geven voor geld, waarschijnlijk omdat zij zo gewend zijn aan de schoonheid daar. Al hebben ze ook weer geen probleem daar te blijven. Ik moest eerlijk gezegd nogal aan de film wennen, in diens stemming komen zeg maar. Het verhaal kon ik goed volgen (is ook niet zo ingewikkeld natuurlijk), maar wat de film precies wilde was mij niet helemaal duidelijk. Sommige dingen vat ik nog steeds niet, zoals waarom de hoofdrolspeler aan het einde gezien wordt als een lokale held die handtekeningen uitdeelt.

Hoe dan ook, de film is aan de andere kant toch wel op me gegroeid. De personages en de understated humor hebben iets. Iets ongrijpbaars als de heerlijk luchtige muziek van Mark Knopfler. Het enige wat ik écht miste waren mooie beelden, onmisbaar voor wat toch enigzins een sfeerfilmpje is. Het strand en het dorpje waren mooi, maar de film zag er dof en donker uit, alsof de kleuren er soms uitspoelt waren. Al kan dat aan de dvd gelegen hebben. Weet iemand of de dvd van de Quality Film Collection een mindere kwaliteit heeft dan andere uitgaves van de film?

Het deed af aan een verder bijzondere film. Echt verliefd erop ben ik nog niet, maar het heeft ontegenzeggelijk wat. Misschien is het een groeiertje, wie weet.
3*

dan heb je toch de clou gemist!

Hier de einde...
"Happer (Burt Lancaster) opts to locate the refinery offshore and set up an astronomical observatory instead. He instructs MacIntyre to go home to implement the changes. Danny brings up Marina's dream of an oceanographic research facility and suggests combining the two into the "Happer Institute", an idea that Happer likes"

dus niemand gaat die dorp of kustlijn veranderen

Dat gedeelte van het verhaal begreep ik wel, maar waarom dan McIntyre de held is ondanks dat hij die keuzes niet maakt is me onduidelijk. Als McIntyre nou Happers beslissingen aan het einde had genomen dan was het een ander verhaal geweest. Maar de houding van het dorp ten opzichte van McIntyre en de plannen om het dorp te veranderen was de hele tijd wat verwarrend, alsof ze niet konden beslissen of ze er blij mee waren of niet. Uniek, maar misschien moet ik het nog eens zien om het allemaal op zijn plaats te laten vallen.

Goeie film waarin een vertegenwoordiger van een Amerikaanse oliemaatschappij een kuststadje in Schotland moet opkopen. Een vrij simpel verhaal, maar gelukkig worden vele clichés vermeden. De film heeft een charmant karakter mede door de personages, het plezierige tempo, de mooie locatie en de sfeervolle muziek van Mark Knopfler.

Ja dus, sinds ik Local Hero anderhalf jaar geleden zag is hij steeds blijven hangen en was de drang om hem nog eens te kijken groot. Ook wel te danken aan de muziek van Mark Knopfler overigens, die ik sindsdien regelmatig gedraaid heb.

Bij herziening had ik nu ook wel het voordeel dat ik wist wat ik kon verwachten. Dat werkt bij veel films als een nadeel, maar Local Hero is een film met een heel specifieke toon, waarbij de juiste stemming vereist is. Ik bedenk me nu pas dat Wes Anderson geen gekke vergelijking is. Local Hero is iets minder gek en gestileerd, maar de onderkoelde, net-niet-dead-pan humor, sympathieke-maar-toch-niet-helemaal personages en het magische-maar-duidelijk-geen-fantasy; dat allemaal kenmerkt deze film van Forsyth en het werk van Anderson ook wel. Wat Forsyth echter misschien nog wel beter doet is een bepaald gevoel neerzetten. Het is enigszins melancholisch, maar ook weer nuchter, voor zover je die twee kan combineren.

Dit is een moeilijke film om de toon van te beschrijven, maar het is de toon die het zo bijzonder maakt. Het verhaal is zoals ik in mijn eerste recensie al schreef vrij cliché, maar het wordt op zo'n frisse manier gebracht dat het nauwelijks cliché lijkt. Het lijkt bijna de Schotse mentaliteit te zijn, zo belangrijk voor het verhaal, maar ook voor de sfeer; al is het maar omdat die Schotten bijna stoïcijns weigeren om ergens een punt van te maken, ook al zitten ze duidelijk met iets in de maag. Het Schots dorp en zijn natuur worden geromantiseerd in dit verhaal, maar de inwoners lijken zich voorgenomen te hebben zich daar niets van aan te trekken. Dat wij als kijker weten dat de Schotten meer om hun dorp geven dan ze qua acties laten merken lijkt het hele punt te zijn en er is bijna iets schattigs aan hoe de Amerikaanse hoofdpersoon stiekem valt voor deze plaats, maar niet op het idee lijkt te komen om het te redden. Dit is een film die zich tegoed doet aan de bekende Hollywoodfantasie dat een echte man van de stad tot inkeer kan komen op het platteland en in de natuur, waarop hij meteen verliefd wordt; maar de film voelt niet Hollywoodiaans aan doordat het er niet dik bovenop ligt en niemand echt naar zijn gevoelens handelt. Behalve uiteindelijk juist de grote zakenman Burt Lancaster, wiens aanwezigheid op het einde "onverwacht" iedereen een happy end geeft. Het dorp blijft bestaan. De inwoners mogen er blijven wonen, maar krijgen toch hun gewilde geld. Lancaster krijgt zijn sterren. De meid krijgt haar laboratorium. Alleen de hoofdpersoon moet weer terug naar Amerika en zijn stille teleurstelling is prachtig. Knopfler bewaard er zijn mooiste stukje muziek voor.

In het kort: dit is een dromerige, magische en sympathieke film, waarbij de regisseur en de cast ons doen wijsmaken alsof ze niet in de gaten hadden dat het iets bijzonders is. Doen alsof, want uiteraard krijg je zoiets moois niet per toeval.
Verhoging naar vier sterren. Misschien nog eens een halfje erbij, want het is lang nagenieten.

@ the one ring: welcome to the club.

Schitterende recensie The One Ring!

Inderdaad een treffende recensie The One Ring! Helemaal met je eens. Ik geef m alleen geen vier sterren, zoals jij wel doet, maar "slechts" drie.

Trailer @ youtube